Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym.
Zacząłem widzieć różne światła,
różnokolorowe, w grupach po dwa, trzy i
cztery osoby. W sporej odległości wydawały
się być ode mnie.
Zagadkowe obiekty.
Strasznie intensywne, potężne niebieskie
światło. To się wydawało tak, jakby to
było nad chmurami, było jakieś ognisko
tego światła, które przebijało się
przez... No, no, ja do tej pory jestem w
szoku, bo to się nie zdarza często, nie?
Takie coś zobaczyć.
Tajemnicze istoty.
Spadła wielka asteroida. Fala uderzenia
właśnie pojawiła i w pewnym momencie w
moim ogrodzie po prostu wylądowała postać.
Ta postać spojrzała na mnie i miał
ogromne czarne oczy. I jak on je zobaczył,
to ruszył tak, by po prostu rozpłynął się
w powietrzu.
Mrożące krew w żyłach przeżycia na granicy światów.
Budzi mnie skrzypienie drzwi. Znów widzę
to światło. Wstaję z łóżka, idę uchylić
mocniej te drzwi, zobaczyć, co tam jest. I
widzę postacie. Ale czuję jakąś grozę
sytuacji. Jestem przerażona. Po prostu
biegnę i krzyczę do męża: "Strzelaj!"
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium.
Witajcie bardzo gorąco i serdecznie w
Radio Paranormalium. Rozpoczynamy siódmy
już odcinek audycji Mówią Świadkowie,
czyli podcastu, który w całości poświęcony
jest na zaprezentowanie i omówienie
najciekawszych relacji ze spotkań z
nieznanym, jakie docierają na naszą
redakcyjną skrzynkę. Przy mikrofonie Marek
Sęk Ivellios. Dobry wieczór państwu.
Dzisiejszy odcinek poświęcimy w całości na
prezentację relacji o obserwacjach
obiektów UFO. Jeden z przypadków będzie
szczególnie pikantny, bowiem dotyczył
będzie obserwacji zbiorowej. Zanim jednak
przejdziemy do prezentacji rozmów ze
świadkami, tradycyjnie przypomnijmy
kontakty do Radia Paranormalium, pod
którymi możecie Państwo nadsyłać do nas
swoje historie. Nasze numery telefonów to
stacjonarne 32 746 00 08, 32
746 00 08, komórkowy i do SMS-ów 530 620
493, 530 620 493. W razie, gdyby pod naszymi
telefonami nikt nie dyżurował, istnieje
możliwość nagrania wiadomości głosowej.
Skype: radio.paranormalium.pl. Gadu-Gadu:
36 08 80 02. Można także wysyłać nam
relacje na nasz adres e-mail:
radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl. Przyjmujemy
również relacje za pośrednictwem naszego
fanpage'a na Facebooku pod adresem
facebook.com/radioParanormalium. Wszystkim
świadkom gwarantujemy pełną
anonimowość. Przejdźmy zatem do
prezentacji przygotowanych na dziś
relacji. Na początek sprawa całkiem
świeża, zarejestrowana jeszcze podczas
premiery szóstego odcinka podcastu "Mówią
Świadkowie". Do tej obserwacji doszło 26
października 2019 roku w okolicach Olkusza
w województwie małopolskim. W miejscu
obserwacji znajdowały się trzy osoby,
jednak tylko dwie zauważyły przelot
dziwnego obiektu. Ów obiekt, sądząc po
opisie dostarczonym przez naszego
słuchacza, miał formę zbliżoną do
trójkąta, choć sam słuchacz przyrównał go
raczej do samolotu, przy czym na końcach
tego obiektu znajdowały się po trzy
światła. Obiekt przeleciał całkowicie
bezgłośnie, a cała obserwacja trwała kilka
sekund. Oddajmy głos naszemu słuchaczowi.
No to powiem w ten sposób, by tak pana to
nie zawracać, że tak powiem-
Znaczy, ja może, może zróbmy tak, że ja
bym prosił, aby pan opisał, co to było
dokładnie za zdarzenie, kiedy doszło do
obserwacji, jaka to była miejscowość, jak
się ewentualne obiekty zachowywały i tak dalej?
To było
po prostu koło Olkusza wczoraj. Czy tak,
jak nie wiem, jak to wziąć i powiedzieć,
bo jestem no to muzykiem i słyszę to tam.
A czy, może powiemy się w ten
sposób, żeby tak, no to nie zawracać panu
naszą głowy? Są pewne, nie wiem, czy
na pewno no to pijany no to nie byłem.
Widzę koło, koło Olkusza. No to wie pan,
to jest koło Bolesława. I powiem panu w
ten sposób [yy]: jakieś trzy obiekty
wzięły i tak przeleciały obok naszego
samochodu, bo jeszcze no to kolega był z
żoną, bo ja... Aczkolwiek no to nie jestem no to
żonaty i kurde, to tak wzięło i
prze-leciało i ani be, ani me, ani
kukuryku, jak się to mówi. Tak [yy]
znaczy, no kolokwialnie na to mówiąc.
Kurde, ja się trochę uwzięłem i
wystraszyłem. Darek no to tego no to nie, nie
w cudzysłowie nie zauważył. Gośka, jego no
to żona zauważyła. I
żeby nie było tak, że kurde, ja kogoś
wprowadzam w błąd,
na pewno to nie były, bo ja z Krakowa
raczej,
z Krakowa pochodzę. Tam, ale tutaj na
yyy. Z Krakowa pochodzę, ale w wiosce no
to mieszkam. Na pewno to nie było. Nie
były to jakieś tam migi itp. Itd. Szkoda, że mi to
wziął i nie zrobił zdjęć. Naprawdę kurde
no wystr-wystraszyłem się
pieronowo. Pierwszy raz takie, bo ja mam
trzy, trzydzieści trzy lata, lata
Chrystusowe. Przeleciało,
że tak powiem,
nie wiem co. Wiem, że to było
na pewno, jak się to mówi, śmignęło-
Tak bardzo krótką obserwację to mogło
trwać tak kilka sekund, parę sekund?
No powiem panu na pewno są to.
Że tam była jakaś dziwna latająca forma?
Nie był.
Czyli to była taka, to była taka jakby
eskadra trzech, trzech takich świateł w
kształcie kuli, tak? Jeżeli dobrze rozumiem.
Zgadza się, tylko że-- znaczy, zgadza się,
tylko nie kuli, tylko to było w kształcie, no, tak
jak samolot ma, ale to nie, nie, nie,
znaczy, może powiem w ten sposób: to było
po prostu samolot, tylko że po
prostu, znaczy, powiedzmy, bo
sam-samoloty, no to muszą mieć, nawet na
to myśliwce muszą mieć tam jakieś tam te,
światełka, jak to się to mówi.
Czyli tak jakby te światełka pozycyjne,
jakby z samolotu po prostu.
Zgadza się, zgadza się, ale, ale to już
było no to takie, no to oświetlone, yy, na
Bukownie, yy, przed Olkuszem, to już
[milańskie zagłębienie], yy, raz, że to są
no to, yy, pozycyjne, dwa, że
tam mają na to, jak się to mówi, do
skrzynki, w cudzysłowie, no to tej czarnej
skrzynki. Yyy, trzy, że po prostu, yyy,
tam jeszcze no to na dziubku miały
jeszcze trzy takie, nie wiem no, wiem, że
to tak wzięło i przetagowało, yy- Tak przyleciało.
Yy, ja tego, ja tego po prostu nawet no to
n-n-n-nie zauważyłem. Nawet Gośka, znaczy
małżonka mojego kolegi z zespołu, takiego,
no to nie, nie, nie
zauważyła, tak po prostu. No, no ja nie wiem, no
ale no na dziubie, żeby tam miały trzy.
Wiem, że są na pewno dwa.
Później,
pó-później może ewentualnie dwa koło
skrzydeł, ale na dziubie no to już, no to
nie wiem. No to rób pan, co chcesz, no
małe gotuj, jak się to mówi. No i kurde,
że mi się tak kuźde wziął i wystraszył, że
Chryste Panie, żem się wziął i pomodlił
do Pana Boga- A jak wtedy panowały warunki pogodowe tam
w tej okolicy?
Powiem panu tak, też koło Krakowa też,
yyy, Olkusz, y-y-y, warunki pogodowe były,
jak się to mówi, przepraszam, zajebiste.
Czyli świetna widoczność, czyste niebo?
Tak jest, tak jest. Yyy,
t-tu-tutaj no to, yy,
bez dyskusji, no to
bez dyskusji, to tutaj, no to nie ma, ale
po prostu no tak żem się no to wystraszył,
że Chryste Panie, bo mówię, abo no
przetagowało, przetagowało to to,
to były, no to jak panu na to mówię, no kuźde, 3
interesy, ale z taką
szybkością, że to tak było takie ćzi ćzi i
koniec i no to nie ma no to
F35 no a nawet F35 no nawet no to
no wiem, że na zakupie no to jesteśmy,
ale, ale to nie, nie, nie, nie,
absolutnie. To nie jest takie kuźde, jak
się to mówi, yy, kopa siup.
No przede wszystkim taki samolot to on
był-- on by jednak wygenerował jakiś
hałas, a z tego co zrozumiałem, to tam ten
obiekt żadnych takich dźwięków głośnych nie wydawał.
Absolutnie. To tylko, tylko, to tylko, yy,
to tylko tak, kurde, wzięło i
przetagowało, że tylko światełka to jak no
to panu, no to mówię, światełka, a Darek
raczej no mój kolega
z zespołu,
yy, mówi ty to coś chyba jakiś no to
samolot, no to leci mówi, no mówi chyba
jakoś na to gwiazda, bo tak działa i
ścięliła, że tak powiem, przeleciała
jeden, jedna, druga, trzecia, mówię
Chryste Panie, mnie leć Darku na
chatę i zniknijmy stąd, bo, bo, bo po prostu. No
nie wiem, bo po prostu ja tego, no to nie
potrafię wziąć i wytłumaczyć, no.
Ja tego, no to nie potrafię wziąć i
wytłumaczyć tak profesjonalnie jak pan,
yy, jak to się to mówi. Ale naprawdę
wczoraj no to stracha miałem jak sto karabinów. To było
pod Bolesławiem. No może mi pan wierzyć,
może mi pan na to nie wierzyć. Coś
takiego to było. No, no, no, no, no
szkoda, że nam to zdjęcia no to nie
zrobił, ale to... Ja pierniczę. No kurde,
no to tak naprawdę tak. No to
śmi-śmignęło to tak, jakby pan wziął i zapalił no to
zapalniczkę i ją no to zgasił. No ja cię
pierdzielę. To, to, to, to, to naprawdę,
no, ja to byłem
w szoku. Ja mam trzydzieści trzy lata, ale
czegoś takiego, takich, no to,
interesów, że tak powiem, w cudzysłowie,
no to nie miałem. Nie to, że tam
jakiś, no to byłem, jak się to mówi, yyy,
prze-y-y-wstawiony, jak
się to mówi w cudzysłowie, ale, yyy,
no czegoś takiego, no to nie widziałem. A
do czego jeszcze, no to chciałem
zmierzać. Tutaj jeszcze,
yy, na Osieku,
tutaj, gdzie mieszkam koło Olkusza. No to
jest taka, no, wiocha, to powiem panu w
ten sposób, że czasem biorę i obserwuję,
chociaż to skutków no to nie przyniosło,
skutków to nie przyniosło, ale obserwuję, bo
lubię po prostu obserwować gwiazdy i te PITD. Ale
to, co mnie wczoraj wzięło i spotkało, to
po prostu no, wzywa, znaczy, wzywa, no
około dwieście.No tak, czasem na to mówię, że wzywa.
Wzywa o pomstę w cudzysłowie do nieba
z tego?
Bo po prostu no kurde, no ja jeszcze
takiej szybkości, no to nie widziałem
było.
Chociaż tutaj brali i przelatywali te migi 16 czy
F-16, Migi 29. Ale to, to to to to to to jakieś.
Nie wiem. No po prostu nie, nie potrafię
tego wziąć i wytłumaczyć. Niech mnie pan
nawet za-zabije, ale po prostu ja tego nie
potrafię wziąć i wytłumaczyć, bo
jakbyś pan no to kurde, no to pisał, no to
kreską piszesz pan kurde, a ono się
od
A do
ZI. Ciach.
To była całkiem świeża jeszcze obserwacja
UFO z okolic Olkusza. A po krótkiej
przerwie poznamy historię zbiorowej
obserwacji UFO nad Jaworznem w 2010 roku.
Radio Paranormalium Paranormalny głos w
Twoim domu. Zostańcie Państwo z nami.
Mówią, że włączyć radio jest bardzo
łatwo. No tylko, że z wyłączeniem jest już
powiedzmy troszeczkę
gorzej. Posłuchaj nieznanego. Radio Paranormalium.
www.paranormalium.pl
Tych z Państwa, którzy przeżyli coś
nietypowego i chcieliby nam o tym
opowiedzieć, zapraszamy do kontaktu. Nasz
adres email: radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl. Skype:
radio.paranormalium.pl, radio.paranormalium.pl. Numer
telefonu: 32 746 00 08, 32
746 00 08. Numer komórkowy: 530 620
493, 530 620 493. W razie, gdyby po drugiej
stronie połączenia telefonicznego nikt nie
dyżurował, istnieje możliwość wysłania
SMS-a bądź nagrania wiadomości głosowej. W
razie wykorzystania zapisu rozmowy w
którejś z audycji istnieje możliwość
zmiany barwy głosu. Ponadto wszystkim
świadkom gwarantujemy pełną anonimowość.
Autentyczne historie osób,
które przeżyły spotkanie z nieznanym.
Zagadkowe obiekty, tajemnicze
istoty, mrożące krew w żyłach przeżycia na
granicy światów.
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium. W
drugiej z przygotowanych na dziś rozmów
poznamy historię zbiorowej obserwacji
dwóch trójkątnych obiektów nad Jaworznem w
województwie śląskim. Słuchacz, który się
do nas zgłosił, wraz z grupą znajomych
dokonał tej obserwacji w sierpniu 2010
roku. Sześcioro świadków dokonało
obserwacji dwóch latających trójkątów na
wysokości około pięciuset metrów nad
poziomem ziemi. Podobnie jak w przypadku
niedawnej obserwacji z Olkusza, tutaj
również obiekty przemieszczały się
bezgłośnie i bardzo szybko. Nasz słuchacz
ocenił prędkość obiektów na trzysta
kilometrów na godzinę. Ciekawym aspektem
całej sprawy jest również rozmowa, jaką
świadkowie odbyli dzień później z
przypadkowo spotkanym mężczyzną, który
twierdził, że podobne obiekty nad
Jaworznem widuje już od dawna. Posłuchajmy
zatem rozmowy z naszym słuchaczem.
Czy mógłby pan opowiedzieć w szczegółach,
kiedy doszło do obserwacji, jaka to była
miejscowość? Jak się ten obiekt
zachowywał? Jak wyglądał? Jakie były
warunki pogodowe? Ilu było świadków?
Wszystko, co pan pamięta, wszystko, co
można powiedzieć na temat tej obserwacji.
Dobrze. Dobrze. Więc tak.
Był to 2010 rok, sierpień. Było to w
Jaworznie w województwie śląskim.
Było to na ulicy Martyniaków. Na boisku
sportowym. Odpoczywaliśmy tam z piątką
znajomych. Siedzieliśmy na murawie
i z zachodu, tak od strony Katowic, Dąbrowy Górniczej
nadleciały dwa trójkąty.
Z tym że tak, ja jestem, że tak powiem, takim amatorem
sportów lotniczych.
Trochę latam na paralotni i
określiłem wysokość tych jakby trójkątów,
biorąc pod uwagę to, jak
mniej więcej ja tam wysoko latam i
w ten dzień nie dotykaliśmy jakby podstawy
chmur. Na pewno było to poniżej pięćset
metrów nad gruntem.
A więc ma pan jakieś rozeznanie w tych
tematach lotniczych? Tak?
Tak, tak tak, tak dokładnie. Dlatego ja od
razu wiedziałem, że coś jest nie tak. To
znaczy nie tak, może nie tyle nie tak, ale
że to jest coś naprawdę dobrego.
Że ten obiekt jest, że te obiekty
troszeczkę jakby za nisko latają jak na
takie konwencjonalne.
One całkowicie, one całkowicie odbiegają,
jakby odbiegały wielkością
i pułapem od tego, co mogliśmy obserwować
normalnie w Jaworznie. Bo my jesteśmy pod strefą
tego lotniska
w Krakowie
i po prostu tam u nas nie można latać
wyżej niż jakby dziewięćset
metrów nad
poziomem gruntu. I sądzę, że te obiekty,
gdyż jakby na drugi dzień, jak
sprawdzałem, nie było żadnych radarowych, jakby
w tej strefie CTL
Kraków nie było żadnych naruszeń
przestrzeni powietrznej, więc te obiekty
musiały na pewno lecieć niżej niż
dziewięćset metrów nad poziomem. Myślę, że
to było około pięćset. Tak mi się wydaje.
Czyli to były takie jakby jednolite
trójkąty, jak one miały jakiś kolor?
Tak. Już, już to mówię. To znaczy
kształt
był wyznaczany przez
lampy, które były w rogach trójkątów. W
każdym rogu była jedna lampka.
Barwa światła była taka żółta.Yyy, żółta taka
w stronę jakby białego bardziej.
Czy te obiekty sprawiały wrażenie jakichś
jednolitych, przeźroczystych?
To znaczy ciężko, ciężko, ciężko określić.
My widzieliśmy te światła. W momencie,
kiedy dostrzegliśmy te trójkąty, to
wszyscy po prostu jak siedzieliśmy, tak
podnieśliśmy się na nogi, bo było to
naprawdę takie piorunujące wrażenie
i po prostu ja nawet wiedziałem, że
telefon mam rozładowany, ale i tak
zacząłem grzebać. Byłem w takim szoku, że
i tak zacząłem grzebać w kieszeni za nim,
bo mówię kurczę, to jest naprawdę coś albo
bardzo wielkiego, a też po prostu nie
słyszałem żadnego dźwięku. Jakby były jakieś silniki
turbo albo coś takiego, to jednak ten
dźwięk jest dosyć głośny. A
jakby biorąc pod uwagę wielkość tych
obiektów, to naprawdę ten ryk powinien być
ogłuszający i pułap. A nie słyszeliśmy
kompletnie nic poza taką,
poza takim tłem typowej nocy. I to też
było takie, że tak powiem, bardzo, bardzo dziwne.
I w momencie, kiedy były mniej więcej już
troszkę jakby przed nami, czyli, czyli
przeleciały już, już pewien jakby obszar
nieba, to przyśpieszyły i
zniknęły za horyzontem w tak krótkim
czasie, że po prostu
wszyscy oniemieliśmy i nawet był-- ja w
zasadzie zawsze wierzyłem w UFO i jakby
wyznawałem takie teorie, że, że nie możemy
być sami, więc pomnie można było się
takich rzeczy spodziewać. Ale były też
osoby w towarzystwie, które absolutnie nie
dopuszczały takiej opcji. Nawet był
kolega, który głośno zawsze się spierał,
że na pewno nie istnieje nic takiego. Po
tej sytuacji trochę zmienił zdanie, bo też
sobie troszkę pogrzebał w internecie na
temat osiągów samolotów. Jak to wygląda,
jak brzmi, jakie są wielkości i też
zmienił zdanie na ten temat. Powiedział,
że albo to jest coś, co
nie wiemy do końca,
co, co nasze rządy
mają do dyspozycji, albo po prostu mogło
to być faktycznie UFO.
Z tego, co zrozumiałem, obserwacja była
dokonana w warunkach nocnych. Która to
mogła być godzina?
To było około wpół do drugiej w nocy.
Jakie wtedy panowały warunki pogodowe?
Było raczej bezchmurnie. Były jakieś
chmurki, ale to tak naprawdę niewiele.
A czy rozmawialiście państwo jakoś później
o tej obserwacji? Jakie były wrażenia świadków?
W ogóle ciekawa sprawa, bo na drugi dzień,
już po całym zdarzeniu
poszliśmy na spacer do centrum naszego
miasta i właśnie rozmawialiśmy na ten
temat. I za nami szedł pewien pan, który
nas zaczepił, jak usłyszał, o czym
rozmawiamy i też się podzielił z nami taką
informacją, że on w Jaworznie już od
dawna widuje takie, takie właśnie
zjawiska. Okazało się, że też jest takim
amatorem astronomii i też się z nim
zgadzaliśmy. Chyba do dzisiaj mam jego
numer telefonu. Pan Benedykt, pozdrawiam
jak słucha, a chyba słucha, bo on też taki
pozytywnie zakręcony człowiek. No i też z
nim porozmawialiśmy wtedy na ten temat
chwilkę. No opowiedzieliśmy mu, jak to
wygląda. No i wszyscy, wszyscy byliśmy w szoku.
Wszyscy, wszyscy byli naprawdę no troszkę,
troszkę zafrapowani tym całym, tą całą
sytuacją.
Mam takie pytanie jak oceniłby Pan
prędkość, tak na oko, poruszania się
obiektu? Ile czasu trwała cała obserwacja
tych tych trójkątów?
Już mówię, to, to właśnie dzwoniłem do
moich przyjaciół wczoraj i właśnie tak
chciałem się dowiedzieć, co pamiętają z
tamtej sytuacji i w zasadzie spytać ich o
odczucia. No i tak sytuacja według nas
trwała około nie więcej niż dziesięć
sekund, ale
prędkość, o ile na początku mogła wynosić
myślę, że trzysta kilometrów, może
troszkę więcej, to w momencie
przyśpieszenia i zniknięcia za horyzont
nie widziałem nic tak szybkiego, he.
Naprawdę. A tak jak mówiłem,
troszkę się pasjonuję lotnictwem i
wielokrotnie byłem na pokazach i nawet
samolotów odrzutowych i kurczę, no czegoś
takiego nie widziałem.
A w jaki sposób te obiekty się poruszały?
Czy one leciały jakąś linią prostą, czy
wykonywały jakieś nagłe skręty?
Nie, nie, nie, nie, absolutnie! Całkowicie
linią prostą i przyśpieszenie też było
jakby w linii prostej.
Czy obiekty wywierały jakiś wpływ na
otoczenie, czy też czy ich manifestacji
towarzyszyły jakieś inne zjawiska, które
dały się zauważyć?
Nie, nie, nie, właśnie żadnych wibracji,
żadnych odgłosów. Całkowicie
bez, bez, bez żadnych dźwięków i
przyśpieszenie o dziwo też. Przecież one
na pewno przekroczyły barierę dźwięku, jak
przyśpieszyły i nie było żadnego trzasku,
żadnego dźwięku nie było nic kompletnie.
Do dzisiaj jestem w szoku.
A co świadkowie, co pana znajomi mówili o
ewentualnych, czy w ogóle mówili coś o
jakichś odczuciach osobistych podczas tej
obserwacji, poza oczywiście jakimś takim zaskoczeniem?
No właśnie. Tutaj tak jakby wie pan, to są
takie osobiste jakby wrażenia na ten temat. Ale no
były osoby, które nie chciały w ogóle
rozmawiać na ten temat, na przykład, bo
mówiły, że to jest, to jest, to jest, to
jest takie dziwne i nie chciałyby się
wypowiadać na ten temat. A moje odczucie
było takie, że po prostu.
Znaczy ja byłem w takiej niemalże euforii,
bo naprawdę jakby to, co myślałem o
takich rzeczach, troszkę się potwierdziło
i naprawdę byłem bardzo zadowolony. Więc
tak to, tak to mniej więcej wyglądało. Ale
jeżeli chodzi o wpływ tych maszyn na
psychikę, to raczej nic takiego nie
odnotowaliśmy, poza tym takim oniemieniem, zdziwieniem.
[śmiech] Wspomniał pan o
innym mężczyźnie, o panu Benedykcie,
którego też pozdrawiamy, jeżeli nas
słucha. Czy, czy wspominał coś, z jakiej
lokalizacji te obiekty obserwował?
Tak, on wszystko z Jaworzna.
Wszystko z Jaworzna?
Wszystko z Jaworzna, wszystko z naszego
miasta. Niestety nie wiem, z jakiej
lokalizacji dokładnie, ale mogę się
domyślać, że skoro astroamator, to
prawdopodobnie raczej z okolic Warpiea w
Jaworznie, bo tam mamy taki wolną
przestrzeń, wolną od łunu miasta, więc tam
raczej te obserwacje mogłyby być
najlepsze. Więc tak raczej typuję, że, że
z tamtych okolic mógł to oglądać.
Czy jego opis tych obiektów pokrywał się,
rozumiem, w stu procentach z tym, co
państwo zaobserwowaliście?
Nie w stu procentach, bo on widział różne
obiekty, nawet dyski jakieś, ale mówił, że takie-
Czyli dzielił się obserwacjami z różnych
okresów też przy okazji.
Tak, dokładnie, dokładnie. Ale takie
obserwacje trójkątów też odnotował po prostu.
Może pan ma jakąś interpretację, czym ten
obiekt mogło być? Albo znajomi?
To znaczy ja
zaraz, zaraz po obserwacji od razu miałem
skojarzenie, jeżeli chodzi o tą falę
czarnych trójkątów nad Belgią. Tak jakoś
kojarzyłem z pism, z pisma UFO, które
kiedyś wychodziło. Teraz już nie. Taka
książeczka była, pamiętam, w młodości ją
zbierałem i tam pamiętam był właśnie coś
bardzo podobnego, bardzo podobnego do tych
trójkątów, więc tak mi się to skojarzyło
i też tak powiedziałem znajomym. A oni? No
oni różnie. Że to pewnie jakiś wojskowy
sprzęt niewiadomej technologii. No
niektórzy, tak jak mówię, uwierzyli, że to
może być naprawdę UFO. No na pewno zgodni
byliśmy w tym, że było to coś
niesamowitego i nigdy nikt w życiu nie
widział czegoś takiego. I takiego
przyspieszenia, żeby żadnego odgłosu nie
było przy okazji.
Jeszcze mam takie pytanie, teraz mi się
nasunęło. Czy znajomi, czy pan albo
znajomi próbowaliście jakoś to zjawisko
uwiecznić jakoś?
Tak, tak. Ja tak jak już wspominałem, na
tyle nawet byłem w szoku, że wiedząc, że
mój telefon jest rozładowany, to grzebałem
za nim w kieszeni. Trochę tak
dziwnie, paradoksalnie. Moi znajomi też
już zaczęli oczywiście wyciągać telefony,
ale jak, jak mówiłem, całe zjawisko trwało
około dziesięciu sekund i to potem
przyspieszenie na samym końcu, no to
niestety nie było żadnych możliwości, żeby
to uwiecznić.
I to by było na tyle, jeśli chodzi o
obserwacje dwóch trójkątnych obiektów nad
Jaworznem w sierpniu 2010 roku. Po
krótkiej przerwie przejdziemy do
prezentacji ostatniej przygotowanej na
dziś rozmowy, tym razem ze słuchaczem,
który podzielił się garstką obserwacji UFO
z okolic Pączewa w województwie
pomorskim. Radio Paranormalium —
paranormalny głos w Twoim domu. Zostańcie
Państwo z nami. [muzyka w tle] Archiwum
Radia Paranormalium.
Pełne archiwum audycji najbardziej
paranormalnego radia w polskim internecie.
Dziesiątki gigabajtów wciągających
paranormalnych empetrójek czekają na
Ciebie. Słuchaj zawsze i wszędzie, o
każdej porze dnia i nocy. Dziel się
nagraniami ze swoimi znajomymi i pokaż im
prawdę, o której boją się nawet pomyśleć.
Archiwum audycji Radia Paranormalium
www.paranormalium.pl. Koniecznie również
sprawdź naszą oficjalną aplikację na
Androida i Windows Phone.
Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym. Zagadkowe
obiekty, tajemnicze istoty, mrożące krew w
żyłach przeżycia na granicy
światów. W ostatniej części dzisiejszej
audycji wysłuchamy rozmowy z naszym
słuchaczem zamieszkującym miejscowość
Pączewo w województwie pomorskim. Tym
razem słuchacz przekazał nam trzy relacje
o obserwacjach zagadkowych obiektów na
niebie. Pierwsza obserwacja dokonana
została pod koniec czerwca 2013 roku.
Pewne elementy tego zdarzenia wskazują na
wystąpienie tak zwanego efektu Ozy.
Wystąpiła bowiem totalna cisza wokół
świadka. W pewnym momencie na czystym
niebie świadek spostrzegł stojący w
miejscu obiekt przypominający kształtem
dwa złączone ze sobą talerze. Obiekt, mimo
że sprawiał wrażenie metalicznego, nie
odbijał światła. Druga obserwacja dokonana
przez naszego słuchacza pochodzi z
początku września 2016 roku. Obserwacja
również dokonana w Pączewie. Świadek,
stojąc przed swoim domem w godzinach
przedpołudniowych, zauważył na niebie
obiekt przypominający bardzo jaskrawą
gwiazdę, świecącą oślepiająco jasnym
światłem. Wymiary obiektu świadek porównał
do trzech-czterech samolotów. Również i w
tym wypadku obiekt stał w miejscu dość
długo, zresztą około pięciu-dziesięciu
minut. Pół godziny później świadek
zauważył, że obiekt w dalszym ciągu
prawdopodobnie pozostawał w tym samym
miejscu. Trzecie zdarzenie pochodzi z
połowy czerwca 2013 roku. Tym razem jest
to zdawkowa historia przekazana przez
brata naszego słuchacza. Obserwacja
dokonana w okolicach Stargardu. Świadek
twierdził, że nad jego domem pojawił się
zagadkowy cień. Brak jednak
dokładniejszego opisu tej obserwacji. To
tyle gwoli krótkiego streszczenia.
Przejdźmy zatem do wysłuchania zapisu
rozmowy z naszym słuchaczem. Halo, dobry
wieczór. Z tej strony Marek Sęk, Radio
Paranormalium. Pan zostawił tutaj jakąś
wiadomość głosową na temat obserwacji.
Właśnie dzwonię po to, żeby... Dzwonię w
sprawie, żeby się dowiedzieć szczegółów.
Tak, tak, tak, bo ja kiedyś, no tutaj tak
niedawno przy niedzieli oglądałem jakiś
film.
Ktoś mi tutaj na komentarzach podsunął
właśnie pomysł, żeby się sk-- żeby
wypowiedzieć się właśnie na waszym kanale- Mhm.
Eee, do-dotyczący obserwacji, prawda?
Tak.
Oczywiście wiarygodna na własne oczka.
Jestem w szoku i tak do dziś. To było w roku 2013,
ale do dziś to zostało tak w pamięci, że
hej. No nie wiem, czy jesteście tam zainteresowani, bo-
A czy jest pan w stanie podać jakoś, czy
jest pan w stanie podać jakoś przybliżoną
bądź dokładną datę obserwacji?
Yyy, obserwacja ta miała tak pod koniec,
pod koniec czerwca to było, ale jeszcze
dzieci do szkoły chodziły. To wiem, to
wiem. Dzieciaki szły do szkoły, bo to była 8:30 rano.
Mhm.
To Wszystko ja pamiętam, no pamiętam tak w
szczegółach, że
co pięć minut mogę to odtworzyć.
Dobrze, to jakbym mógł prosić wszystkie
szczegóły. Jeżeli-jeżeli pan-- wszystkie
szczegóły, jakie pan pamięta, jaka to była
miejscowość, jak się zachowywał ten
obiekt, jak wyglądał, ile ich w ogóle było.
No to musi sobie pan tam troszeczkę
ponotować w takim układzie.
Mhm, dobrze.
Województwo. Województwo pomorskie.
Pomorskie. Okolice Skurcza. Jak tam się na
mapie da znaleźć? Pomiędzy Starogardem a
Skurczem jest taka miejscowość, się nazywa
Pączewo przez Ą.
Pączewo?
Łączki, Pączewo.
No. Obserwacja była, mówię tak rano, 8:30.
Idealne niebo, czyściutkie, bardzo
ciemnoniebieskie na północy. Tam właśnie,
gdzie w tą stronę patrzyłem.
No tam, no poszedłem po prostu do sklepu po chleb. No i
co? No, no mówię, no to jest taka długa
opowieść, ja nie wiem, czy to, tu mi się
tu kuźwa na kasetę nagrać.
To znaczy my,
my i tak w Radiu Paranormalium wszystkie
rozmowy ze świadkami nagrywamy, także
możemy potem wynotować wszystkie szczegóły
z takich nagrań.
No to tak. No Jestem. Idę do sklepu,
niespodzianka i kupuję chleb. Wychodzę na zewnątrz,
jest taka rampa. I najważniejsze to było
tak: cholerna cisza. No po prostu cisza,
jak w gródku. No, no, no, w studniach
kompletna. A to jest wioska. Ani ptaszek,
ani kotek, ani piesek, ani traktorek, ani
człowieka nie ma. No jak na złość? Jak na
złość, nie? Na złość, to było jeszcze
gorsze, bo nie wziąłem telefonu ze sobą, a
do sklepu mam tylko, głupie tam, 150
metrów. No, no, no to nie wziąłem, żeby
ten, a chyba nawet do ładowarki był podłączony.
Mhm.
I o, no to poszedłem, że po ten chleb.
Położyłem se ten chleb wychodząc ze sklepu
i chciałem z Mirkem porozmawiać z właścicielem sklepu,
ale on akurat miał telefon
z hurtownikiem jakimś tam. Z tego, co
słyszałem, z kim on tam rozmawiał. Jeszcze
zawołałem: Mirek, chodź tu! A no i
zapaliłem se papierocha. Stoję pięć minut
i tak się zastanawiam. No wie pan, no to
naprawdę to jest długa historia. Na
północ, w kierunku północnym patrzę, niebo
czyste, ale mocno błękitne. No ciemne.
No, no piękna rzecz. Od strony południa tu
od wschodu to słońce wstaje, nie? To
wiadomo. No 8:30, no to, to zapowiadał się
upalny dzionek po prostu, o tak powiem,
bo już, już rano było już dwadzieścia
stopni, a co dopiero dalej. I, no ile tam
papierosa palisz, pięć minut? No i tak se
stoję na tej rampie i chciałem z nim pogadać.
No bo, bo wędkarzami jesteśmy, to o rybach
chciałem tam pogadać. No i, ale on miał
ten telefon, no i nie wyszedł do mnie. I
ja tam stoję, obserwuję, wie pan. No i tak
jak to się mówi, no na wprost mam widok
pod górkę na sąsiada, ale pod górę to
idzie, nie? Obok stoi mój dom. Także mój
dom też widzę, z tej rampy tam spod tego
sklepu. Jakby ktoś tu był na miejscu, no
to bym wszystko pokazał, jaki kąt, ile
odległości i wszystko. Oczywiście niech
pan nie myśli, że ja jestem jakimś wysoko
wykształconym,
nie? Nie, podstawówkę skończyłem, ale to
znaczy się nie, że nie jestem głupi, bo
ktoś pomyśli: no wiem, ale dobra, to
jeszcze do tego dojedziemy. Yyy, no patrzę
na tą stodołę tam u sąsiada. Mówię: no co
jest? A to jest to! No to niebo czyste,
ale mocne. To nie? Północne. Wie pan, jak
to? Taki błękit, ale mocny.
Tak, taki głęboki błękit.
Taa i teraz co? No patrzę, no to, co to
kurwa nad tą stodołą? No też widzę
normalnie. Talerz, dwa talerze do kupy,
jak to mówią. No ten dysk, takie UFO, no.
Ani to w prawo, ani to w lewo. I to
wisi. I tu se wisi. Słońce, chociaż na
niego świeci, jest koloru tej, jak to
mówią, aluminium, srebrzanki jasnej. No,
no tak, no tak, tak, tak, tak powiem. Niż,
żeby odbijało światło. Jest jasne, ale
nie odbija światła, a jest metaliczne. No
to sobie myślę czekaj, no ty cholera!
Hehe, przepraszam za wyrażenia.
Yyy, no spaliłem tego papierosa, złapałem
ten chleb. Jak wypiję tego tam po drodze
szybko do mnie do domu, do garażu, zamiast
buchi wziąć ten telefon- Hm.
To nie. Pierwsza pod ręką była lornetka.
No to z lornetką mówię: ja cię zobaczę.
Ale miałem andreali, jak to się mówi,
andreali, że aż mi się łapy trzęsły, nie?
Lecę z tą lornetką, a pod tą górę to
trzeba uchuchu, to trzeba się spojrzeć,
jakby pan tu był na miejscu, to naprawdę.
No i topie ku siebie do góry. No dobiegam.
Czyste niebo. No i ni ma gościa. No nie
ma gościa. Z lornetką świruję tu, patrzę
po wszystkich stronach. No nie ma. No,
mówię, Ty. No i żeś całe, całe piękne
zjawisko. Nic konkretnego. No, no widzieć
widziałem, to, co widziałem i wiem, to co
widziałem, to było idealne.Stałem jeszcze
na tej rampie wcześniej. Mówię tak, mówię,
chłopaki grube latawce puszczają. Później
sobie myślę ej, no ale tak po głowie tak
szybkie myśli przechodzą, nie? Jak to
dzieci są w szkole? A przecież tam nic nie
ma, tam są tylko pola. Tam nawet słupa
energetycznego nie ma, ani drzewa. Ej
powoli, a w ogóle, a w ogóle mogę? A jaki,
jaki ten, jaki latawiec? Przecież wiatru
nie ma. No przecież jest idealna cisza.
Ptaszki nie śpiewają, co jest grane? No
dziwne. No to ja przy takiej wiośnie to
pies by zaszczekał, tu kura jakaś czy coś.
No nic, cisza. No jakby, nie wiem,
studnia kompletna. I to mnie najbardziej
zastanowiło. To mnie najbardziej
zaskoczyło, bo taka cisza. Nikt nie chce
teraz, ani nie mogę się z nikim teraz
nawet porozumieć, pokazać palcem: Chodź,
zobacz, co to jest. No, no nic, nic. No tak
Czyli w pobliżu, w pobliżu, jak okiem
sięgnąć, nikogo nie było?
Nikogo. No mówię, ani ptaka. A tu jest-
ćwierkają od rana gołąbki, wróble,
wszystko. Tam u sąsiadów jakaś kura by
zapiała, pies zaszczekał, czy kot
zamiauczał, traktor wyjechał, samochód
jechał. Nic. Człowiek wyszedł- Ani żadnego dźwięku,
ani żadnych dźwięków od zwierząt, ani
żadnego podmuchu wiatru. Nic. Taka cisza totalna.
Zero. Studnia. Głucha cicha. No jak si...
No mnie tak zaparło, że mi się mówię no,
no mnie się łapi życcu. Ja poleciałem
tylko... I taki głupi pomysł, że pod tą,
pod tą lunetkę leć szybko. Leć, zobacz
szybko, co to jest. Tym bardziej że
jeszcze jakiś bohater ze mnie wyszedł, bo
nie wiadomo co by było, gdyby naprawdę tam
jakieś spotkanie bym z nimi miał. Nie? To
tego, tego się nie bałem, tego się nie
bałem. Czy będą, czy co? Tego się nie
bałem. Takie, takie, no takie podniecenie
w człowieku było. No to, to, to, to
się naprawdę nie mieści. No żałuję, no że
naprawdę, że, że, że nie miałem tego, a
tam. No tam aparat, zresztą z tej komórki,
co to za aparat? Kto wie, co by z tego
wyszło. No wiadomo, drugim razem miałem
drugie podejście. To było w 2016,
ale to trwało pięć godzin ta obserwacja.
Mama świadkiem, moja, przez lunetkę żeśmy to oglądali.
Czyli w przypadku tej drugiej obserwacji
świadków było łącznie dwóch. Pan i mama.
Tak, tych było. Oczywiście. Oczywiście.
Yyy,
no to znaczy się, no mówię, no nie jestem
wysoko w szkole, ale na odległościach i
takich rzeczach to się znam. Wtedy jeszcze
nie miałem internetu, nie miałem, no nie
miałem odniesienia, z kim tu popatrzeć, z
kim to porozmawiać. Zresztą raz tam
powiedziałem, to zostałem wyśmiany, to
wiadomo, nie? Bo to jest wiadomo, że to z
człowieka tam zaraz robią jakiegoś tam,
no, że ja tam z kosmitami rozmawiał albo
coś. No to ten pierwszy, no to ten
pierwszy przypadek, to panu tak skróciłem,
to tak jak to szło, bo na miejscu to
podam kierunek, punkt dokładny,
odległość jaka by była. No, no ja mniej
więcej po słupach energetycznych liczę. No
to tam jest dwieście, trzysta. Dobra,
niech to będzie czterysta metrów i to za
tą stodołą to by musiało być jakieś
trzysta metrów dalej. To ten obiekt,
obiekt na moje obliczenie, na moje oko. No
gdzieś ten talerzyk to tak ze siedem,
dziewięć metrów musiał mieć.
No, czyli rozmiary dosyć spore.
Tak, no to kawał metalu przecie było.
A ten obiekt, ten obiekt w ogóle nie
wykonywał żadnych ruchów. Nic nie
sprawiał.
Nic, to wisiało. Pojawiło się i wisiało.
Jak zauważyłem, to tak wisiało, to tak wisiało.
No i ja mówię no jak? No najpierw o tym
latawcu sobie pomyślałem. Potem szybko,
szybko zmieniam zdanie. Szybkie myśli
przelatują przez głowę. Też nie ma żadnego
ruchu, nic w powietrzu. No co ty za
głupoty człowiekowi myślisz? A to wisi
dalej. Ja mam. No, no, no ten, ten
papieros się spalił. No to pięć minut.
8:30. 35 była, jak ja tam może góra 40,
jak ja już był tam na górce i już tam na
górce byłem i już tego nie było.
A czy obiekt wywierał jakiś wpływ na
otoczenie? Czy jego manifestacji
towarzyszyły jakieś inne zjawiska?
Nie. Oprócz tej ciszy, oprócz tej ciszy
murowanej, to, to nie. Ale to, to jest
dziwne, że żadne zwierzątko się nigdy nie odezwało.
No tutaj, to, że to raczej jest nie...
Raczej jest nienormalne, żeby była taka
cisza. Tam jest zawsze jakiś odgłosy z przyrody są.
No przecież, no to jest wioska normalnie.
No tu sąsiad ma tu kurki. Od samego rana
mnie budzą, bo kogut pieje, a tu nic. No
cisza. No stoję. No stoję, jakby ja nie
wiem, na pustyni, na pustyni to może wiatr
by wiał, a tu nic. Cisza.
Piękne słoneczko, a z tamtej strony
metalików wisi.
No, no 8:30. No, no, no, no, no, Tomasz,
kąt, kąt słońca to by było gdzieś
w czerwcu 140 gdzieś, bo teraz się
nauczyłem, to wiem, jaki azymut, bo anteny
ustawiam to sto sześćdziesiąt na 140
stopniu tam było słońce. No, No przecież
to już było pięknie, ładnie, grzało.
Dobrze, a mógłby pan, mógłby pan opisać tą
drugą obserwację z 2016 roku? Jak to wyglądało?
Tak, to była godzina, ale to tak już
dokładnie nie podam. 10:30, a 11:00.
Jaki to mógł być miesiąc?
Yyy, miesiąc wrzesień.
Pierwsze dni września, bo to też pamiętam
właśnie, że te, że te zawsze te, że te
dzieciaki do szkoły idą, nie? O to się
rozchodzi, bo tak to bym się pogubił, że
to wakacje, ale nie,
to akurat już grzybki już na ósmą rano do szkoły idą.
No i no akurat nie, no nie pracowałem
tego, no to siedzę w domu, nie? Robię
sobie kawę i wychodzę sobie zawsze na
schody, bo ja palę papierochy, to na
zewnątrz się wychodzi, no to się w domu
się nie będzie paliło. No i kawę biorę do
warsztatu i to sobie tam i na schodach.
Ubieram sobie buty, zawiązuję.No, ale ja
mam taką manię, że nie patrzę pod nogi,
że, no jak to się mówi, czy nie leży pięć
złotych. Tylko patrzę zawsze w niebo, jak
wychodzę rano, jak wstaję, tak samo robię.
A to, to moja mania. Myślę, myślę: no co,
a co to tam. A co to tam jest? Ja cię
kryńcy! Słońce. Słońce. No teraz tak w
kierunku... Teraz patrzę w kierunku
południowym. No w kierunku-
To była miejscowość, to była również
miejscowość Pączewo. Tak?
Tak, tu tak, ale teraz jestem akurat nad
Chodag, no przed, no przed swoim domem- Tak.
Słoneczko jest, no jak mówię, no to
dziesiąta, jedenasta, no to już dość,
dość, to dość mocno dawało, bo chciałem
zrobić zdjęcie, to niestety aparat nie
pozwalał, nie pozwalał z tego względu, że
słońce biło w ten, no w obiektyw. No
prześwietlało od razu nie, jak to się
mówi? No wie pan, o co chodzi.
Mhm, tak.
Błysk się robił, błysk się robił w środku.
No. A to było akurat pomiędzy, a
pomiędzy. No i weź to zrób. No tak zresztą
zwykłą nokią. No to, co tam zbudujesz? No
to potem jeszcze mnie wyśmieją, że, że
człowiek pralką robił zdjęcie.
No bo tam takie są też takie wypowiedzi,
to już też słyszałem. Sto osiemdziesiąt
stopni, to wiem, gdzie jest dokładnie
południe, tak jak siedzę, to było na
stopni, stopni, stopni dwieście
od południa dwieście, daje dwieście. Na
godzinie pierwszej od 12 na godzinę
pierwszą. No coś
takiego czegoś jeszcze może nie widziałem.
Gwiazda? W dzień? Co to jest? Ale to
dawało światłem. No to... Oślepiającym
światłem, ale oślepiającym. No teraz tak są chmury. No
troszeczkę mi tam zasłaniały, no ale
przelatują i cały czas na to obserwuję.
Cały czas tam siedzę, tą kawę piję i tak patrzę na to.
Oczywiście jakieś pomylenie tego,
pomylenie na przykład słońca z jakimś UFO
nie wchodziło, to nie wchodziło tutaj w rachubę?
Nie no
proszę pana, to co widziałem na własne
oczy, to ja nie mogę sobie jakiejś tam
bzdur wymyślać. Żadnym pomyleniem. No,
no mamy słońce tutaj przed południem, a to
jest na godzinie pierwszej
przed słońcem. No to kto jaśniejszy niż
słońce? A to świeci tak samo jak słońce.
Malutki obiekt w porównaniu, no wiadomo,
słońce jest duże, a to jest, no wielkości rzędu
trzech
yyy w tej odległości, co mierzę, bo teraz
te chmury, wysokość, no, no samolot leci
na dziesięciu tysiącach. Tak, tak. No tam,
coś tam, coś tam, ale nad chmurami. No
ale te chmury przykrywają, to zasłaniają
momentami. Teraz odległość by się
zgadzała. No bo to jednak te chmury. To
znaczy, że samolot by był nad chmurami,
nie? To wielkość tego,
uszczegóławiająco, yyy, trzy, cztery
samoloty. No i no i bardzo mocne, bardzo
silne światło. Bardzo silne światło. No
zacząłem kombinować, żeby to zdjęcie
zrobić. No nie, no nie da się. No tak i
tak i, i wlazłem za drzewo, i tego. No ale
zawsze słońce mi pali w obiektyw. No nie
dam, no mówię, no nie, no nie wytrzymam. A
w ogóle to Nokią złap takim, takim małym
czymś tam [śmiech] obiektywem,
to już było ciężka sprawa.
No zadanie niewątpliwie karkołomne.
Ale to cały czas wisi. Tak. No, no
wiadomo, że to tam jakaś dobra
lustrzaneśka, jakieś, jakieś aparatiki
musiał mieć takie coś. No tak, mógł
rozmawiać, że mi wyszło, bo nie wyszło
zdjęcie. No i to stoi w miejscu se myślę,
no, no tak, jak widzę, nie? Nie rusza się.
No pięć minut, dziesięć minut, cały czas
to wisi. Co to jest? No planeta w dzień
nie świeci. Wenus to wiem, jak wygląda,
nawet jak przy zachodzącym słońcu to wiem
jak wygląda, bo zrobiłem jej zdjęcia,
nawet Nokią. Ale to, to się już... No, no
to, to się już w głowie mi tu nie mieści.
No powiem prawdę, mam taką lornetkę, ale
to jest taka lornetka, wie pan, made in hihihi,
yo, ludowa, nie? Za grosze, ale no zawsze
coś tam pomaga. Poszedł po tą lornetkę,
zaparłem sobie o-o-o
prutek, żeby mi ręka nie tam drżała, bo na
lornetce też tam ciężko. No i patrzę,
patrzę, no i widzę obiekta, no. I teraz
tak: to takie moczne jakby skrzydła miało,
te świecące tak jakby lustra to świeciło,
a w środku ten taki siwy słup, taki n-no
kawał pała,
że tak powiem, ale duży, nie? Przez
lornetkę to już było widać, że ho ho,
elegancja Francja. Oczywiście, no przez
ten badziew, no, przez ten badziew, bo to
nie lornetka wcale to się nie powinno
rozwijać. No ale coś pomogło, no. I teraz
co dalej? Se myślałem, no zdjęcia nie
zrobię, a tam, odpuściłem. Za pół godziny
przychodzę. To dalej wisi. Słońce już jest
na dwunastej, a to się troszeczkę może na
drugą przesunęło, ale to się odsuwa po
linii prostej, a nie po linii yyy, tak jak
słońce. No jak, jak to się mówi? Po
półokręgu.
Tak, po krzywej.
Paraboli czy jak?
Tak.
No słońce idzie do góry- No, wiadomo.
-i potem zjeżdża niżej, nie? Do zachodu. A
to nie. To w linii prostej i po prostu
tooo tam o godzinie piętnastej jeszcze to widziałem
i to cały czas po prostej się po prostu
tam oddala coraz mniejsze, coraz mniejsze.
Ale, ale nie bo paraboli nie jedzie,
tylko po prostej jechało. Leciało, znaczy
się, nie jechało. To nie autobus.
Yyy no, no bo jestem pod takim wrażeniem,
że jak zacznę opowiadać, to
[śmiech] no wie pan. No i mama też to
widziała. Dałem jej lornetkę i se też
popatrzała na to. O, tak powiem jeszcze,
że jest. I mama to widziała osobiście.
Tak, potwierdza, to mogę nawet ją zawołać.
To jak tam coś grzebie, to nie wiem.To
mniej więcej proszę pana, by wyglądało, no
mniej więcej, nie? Szczegółowo, to byśmy
usiąść tu, to bym
paluchami pokazywał, jak to było, jak to
co było. Także ten...
A mam pytanie właśnie odnośnie, odnośnie mamy.
Czy państwo jakoś rozmawialiście później
po tej obserwacji? Doszliście do jakichś
wniosków, czym ten obiekt mógł być?
Nie no mama, mama tam jest, no jest
katoliczką wierzącą, no to mogę normalne,
no coś, UFO jest i tyle, nie? Tylko że
wtedy mówię, no nie miałem tego internetu,
żeby teraz szybko gdzieś. Może ktoś to
widział? Może, no może ktoś to inny
zaobserwował. No to się okazało całkiem
podobny film znalazłem,
całkiem podobny film znalazłem, ale to był
I to był film zrobiony z samolotu,
a to był
yyy teraz nie pamiętam. Czekaj, może to
wymówię. Indonesia, Indonesia
Airlines. Gdzie on tam leciał, to ja nie
wiem, ale oni zrobili film. To, to się
chowało właśnie w chmurach, na poziomie
chmur. Jak leciał samolot, to to było nad
chmurami, a oni przelatywali i to im się
chowało na dół. Siwy słup i takie uszy miał jak no,
no takie tak jak satelitę jakieś, tylko że
proste, pionowe, pionowe na boki. Takie
coś to było. No to musiało być ogromne.
To, to musiało być jak
stacja baza, coś. No to z satelitów my
nawet ludzie nie mamy takich wielkich. A
zresztą gdzie w chmurach? No na tej
odległości satelita. Wiem, jak satelity
wyglądają, no trochę się
teraz trochę się trochę tym interesuję,
bo, a-a-ale, ale
tego. No
z tamtym pierwszym przypadkiem to w ogóle
to już mi się w ogóle
zdawało dziwne,
ale to, to raczej to mogę uznać za fakt,
że to było tam, nie wiem, jakieś głupie
skojarzenie może, no a może facet naprawdę
coś widział? No nie wiem. Yyy, brat
przyjechał, ale to wcześniej, tydzień
wcześniej, jakiś tydzień przed tym
pierwszym zdarzeniem, to, to, co
opowiedziałem wcześniej, nie? To o 8:30
rano. To brat przyjechał, mówi. No ale
żeśmy nie rozmawiali przez cały tydzień,
tak że on od razu przejmował się...
Bo ja mam takie pseudo Zdenek, widziałeś
czasem czy UFO nie latało u was? A skąd ty
to wiesz, że ja widziałem? A mówi, bo u
mnie jeden w robocie mówił, nie? Ale to ze
Starogardu, to tam na północ,
trzynaście kilometrów dalej do tyłu na północ.
Ja sobie przypominam, że chyba jakiś
któryś ze słuchaczy też zgłaszał jakąś
obserwację z tych okolic, ze Stargardu,
tylko nie pamiętam dokładnie.
Siedział przed domem na, na tym, na nie
wiem co on tam robił na jakimś siedzonku
przed domkiem czy przed zwykłym domem. I
coś nadleciało i od razu cień mu się
zrobił nad domem. No i mówi, że UFO nad
domem wisiało. Takie coś, takiego on mi tu
opowiadał. A ja, a ja mówię "No ty, a
skąd ty to wiesz?" A on do
ciebie: "Widziałem". Ale mówię tydzień
później. Ja mam do ciebie to jakieś zbieg
okoliczności, to teraz gadasz tam jakieś,
ty już się śmiejesz całkiem. No, ale
dziwne było to, że on to
zaczął, a nie ja. A ja widziałem swoje już
później.
No, no wie pan, no
ja jestem tego zdania, że są i są i
koniec. To, co widziałem na własne oczka,
oczka mam dobre. I
1000% daję to, co widziałem 1000%.
Mogę być wyśmiany. Raz już zostałem i tak
przy swoim zostanę. I historii żadnej tu
nie wymyśliłem ani nic, bo po co mi? Ja
nie chcę być tym żadnym sławny albo cóś.
No
A mam jeszcze pytanie dotyczące
obserwacji, obserwacji dokonanej przez
pana i pana mamę w 2016 roku. Jakie wtedy
panowały warunki pogodowe?
No... Nie było całkiem zachmurzone, tylko
jak to się mówi, te bardzo wysokie chmury białe. No
inaczej, dobra, nie znam się na tym, ale
coś tam, coś tam o chmurach wiem, bardzo
wysokie. Że jak samolot mówię, musi, musi
już na te, na te, na te, na tę dychę
wywalać. Bo ja lubię czasami lornetką
samoloty obserwować jak latają. Także wiem
na jakich mniej więcej pułapach, tak
odległościowo
to by było tak nawet można by powiedzieć
teraz czekaj, czekaj, czekaj, to by było.
Czasami włączam radar, nawet samolotów, o,
sobie, to mniej więcej wiem, na jakiej
odległości jest samolot, chyba radar,
chociaż w internecie on jest spóźniony, on
jest spóźniony
i
ja widzę go przez okno na niebie i on--
nad jaką miejscowością teraz w tym
momencie jest, nie? No to ja bym
obstawiał, że on będzie gdzieś w tej
odległości. To by było Warlubie, to
musiało być jeszcze dalej, to musiało być
jeszcze dalej, ale tak na tej linii, no na
linii Warlubia coś takiego. Tyle, że w
stronę zachodnią, ale gdzieś na tej linii
Warlubia. No ale to są tylko takie, to są
takie procenty, tylko takie, co ja se
tutaj palcem mogę pokazywać, nie?
Ponieważ wysokość i to no tak, tak.
A jeszcze odnośnie obserwacji, której
dokonał pana brat. Czy brat coś mówił o
tym, jak ten obiekt wyglądał, czy po prostu zauważył,
że coś wisi nad domem?
Nie, nie przepraszam pana. To nie brat to
przyjechał do mnie, ale to jego kolega.
Jego kolega z pracy
opowiadał jemu, a mój brat przyjechał do
mnie. Nie? To znaczy się, jemu koledze, to
u jego kolegi to było. On to miał tam
takie coś, a mój brat przyjechał, ten mu
opowiadał, a ten przyjechał do mnie i się
pyta, mówi: "Czy ty UFO widział?" A ja
odpowiedziałem: "A skąd ty to wiesz?"No
ale czy kolega, czy kolega brata-
Czy kolega brata coś mówił, jak to
wyglądało? Jak to, jak to się zachowywał?
Nie, ja nie rozmawiałem. Ja nie znam tego.
Ja nie znam tego jego kolegi, co tam z
pracy i tam się już w ogóle nie pytałem.
Mówiłem, m-może tam jakaś, nie
wiem, ktoś wymyśli, czy... No ja mówię, bo
ja mówię to-- ja bym nie dzwonił do pana,
żeby się tym podzielić, nie? Gdyby on
tam, na pewno coś naprawdę było, to może
też by się z kimś podzielił. Owszem, no
niektórzy nie chcą. Ja na początku też nie
chciałem mówić, ale już teraz czas minął,
to minął. Yy, no
wiem, no kupa śmiechu wtedy zrobią z
ciebie albo coś tam, jakiegoś tam kosmitę,
tam coś tam, coś tam. Już miałem, już
miałem taki wykład. Przynajmniej ja swoje
wiem i wiem, na czym stoję
i dlatego mogę się z panem tutaj podzielić
taką informacją, co było w jaki dzień i
takie tu operacje wszystkie, bo nie każdy
tam, no nie każdy tam ma zaufanie do tego,
nie? Może mu się śniło, a mi się nie
śniło. Ja stałem w dzień. Obserwacje nocne to tak
troszeczkę mi podpadają. Troszeczkę tutaj nawet na tym
Internecie, na tych YouTubach, tam te
nocne, to tam naprawdę, to czasami są inne
wyjaśnienia, ale w dzień to niestety nie,
nie da się tego wykreślić w dzień tego
się nie da wykreślić. W nocy to ja wiem,
tu już niektórzy podrabiali jakieś lampki,
cuda i inne widoki.
No w nocy to nawet chińskie lampiony można
uznać za UFO.
Ja-- tam były lampiony i tam inne te...
Ostatnio nawet chyba wczoraj oglądałem coś
tutaj. No
jeden film był wiarygodny, ale drugi już
nie. Bo nie wiem, ja no jestem taki, że ja
się na wszystkim znam, no i wszystkim się
interesuję. To nie najgorsze. Także od
razu nawet na film popatrzę, popatrzę, popatrzę. Ahaaa,
i już wiem. A ty, bracie, to ty podrób.
No.
No zajmuję się wszystkim, interesuję się
wszystkimi i trudno.
Nasunęło mi się jeszcze takie pytanie
odnośnie tej pana drugiej obserwacji z
2016 roku. Czy ten obiekt, ten mniejszy od
Słońca, wywierał jakiś wpływ na
otoczenie? Czy towarzyszyły temu jakieś
inne zjawiska?
Oj, nie. Wiaterek, wiaterek, wiaterek
wiał. Te chmury szyb-- bardzo szybko
przechodziły, bardzo szybko przechodziły
chmury, także przysłaniało, odsłaniało,
przysłaniało, odsłaniało, ale cały czas,
cały czas i tak co chwilę, bo nieraz
poszedł tutaj na moment do garażu,
przyszedł, tego, patrzy ja, wisi, wisi.
No, jak wisiał tak wisi.
Także, także tu nie było nic.
Czyli cały czas tak po prostu sobie wisiał w miejscu.
Normalnie życie toczyło, tu się życzy,
normalnie wszystko się działo. Czyli ten
obiekt tak sobie, tak sobie wisiał po
prostu w miejscu. W pewnym momencie znikł.
Nie, no to nie znikło. To już potem,
potem jak już chmury przyszły, to tam już
później, po, po, po,
która to tam po 15 której to już tutaj
zachmurzenie przyszło, ale to już było
całkiem, całkiem malutkie i już też ledwo,
ledwo, ledwo już tam dostrzegałem, to
jeszcze tam lornetką spróbowałem. No ale
jakoś chmury już to zakryły. No to, to był
już koniec mojej obserwacji, bo wtedy
już, wtedy już się nie odchmurzyło, już
był, już był finał, a to na pewno jeszcze
by było dalej widać, wiesz, że by było. No
i tak to, tak to, to, to mniej więcej,
no, no tak to ta sprawa wyglądała. No ale
to się od razu w oczy rzuciło. To się od
jak wyjdziesz na dwór i spojrzysz w niebo,
razu w oczy rzuciło. Co to jest? Jakby
ktoś tam latarką świecił u góry. No, takie wrażenie.
No to też, to też byłem tak podjarany, że ja pierniczę!
Mogłem zamalować-
Mnie to dziwi, że takie rzeczy obserwuje.
No, no miałem taką okazję. No i tak fajno.
No intryguje mnie to do dziś. Jak to? No
tak się mówi, no. Także wiem, wiem, że
oni, oni są i nikt mnie nie
przekona, że nie ma tego, że ja tego nie
widziałem. Ja to widziałem. Mogę sobie dać
rękę, obciąć nogę, cokolwiek.
Bo jeżeli dobrze rozumiem tym z sąsiadów nikt
nie poruszał tematu ewentualnych obserwacji na niebie?
Nie, tu się nikt, tu niee. Tu na wioskę to
ja Jestem tu praktycznie. Ja tutaj jestem
samotnikiem takim, no znaczy się wioska.
Młodzieży nie ma, bo wyjechała za granicę,
a reszta to są emeryci i dziadkowie.
Sąsiadka, nie-- sąsiadka no tam są młodzi,
ale pracują, to nikogo nie ma. Ja tu jestem akurat sam.
No nie ma tu ani teraz do kogo się
odezwać. Jedynie co było pod ręką, to moja mama.
I to już wszystko, co przygotowaliśmy w
siódmym odcinku podcastu "Mówią
świadkowie". Zapraszamy również i Państwa
do dzielenia się z nami swoimi historiami
o spotkaniach z nieznanym. Kontakty podamy
jeszcze raz na zakończenie dzisiejszej
audycji już za moment. Radio
Paranormalium. Paranormalny głos w Twoim
domu. Dziękujemy za uwagę i do usłyszenia
już wkrótce w kolejnym odcinku podcastu
"Mówią Świadkowie", a także w innych
audycjach nadawanych na antenie Radia Paranormalium na
www.paranormalium.pl.
Tych z Państwa, którzy przeżyli coś
nietypowego i chcieliby nam o tym
opowiedzieć, zapraszamy do kontaktu. Nasz
adres e-mail: radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl. Skype:
Radio.paranormalium.pl. Numer
telefonu: 32 746 00 08. 32
746 00 08. Numer komórkowy: 530 620
493. 530 620 493. W razie, gdyby po drugiej
stronie połączenia telefonicznego nikt nie
dyżurował, istnieje możliwość wysłania
SMS-a bądź nagrania wiadomości głosowej. W
razie wykorzystania zapisu rozmowy w
którejś z audycji, istnieje możliwość
zmiany barwy głosu. Ponadto wszystkim
świadkom gwarantujemy pełną
anonimowość.