Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym.
Zacząłem widzieć różne światła.
Różnokolorowe, w grupach po dwa, trzy i
cztery osoby. W sporej odległości wydawały
się być ode mnie.
Zagadkowe obiekty.
Strasznie intensywne, potężne niebieskie
światło. To się wydawało tak, jakby to
było nad chmurami. Było jakieś ognisko
tego światła, które przebijało się
przez... No, no, ja do tej pory jestem w
szoku, bo to się nie zdarza często, nie,
takie coś zobaczyć.
Tajemnicze istoty.
Spadła wielka asteroida. Fala uderzenia
właśnie pojawiła i w pewnym momencie w
moim ogrodzie po prostu wylądowała postać.
Ta postać spojrzała na mnie i miał
ogromne czarne oczy. I jak on je zobaczył,
to ruszył tak, by po prostu rozpłynął się
w powietrzu.
Mrożące krew w żyłach przeżycia na granicy światów.
Budzi mnie skrzypienie drzwi. Znów widzę
to światło. Wstaję z łóżka, idę uchylić
mocniej te drzwi, zobaczyć, co tam jest. I
widzę postacie. Ale czuję jakąś grozę
sytuacji. Jestem przerażona. Po prostu
biegnę i krzyczę do męża: "Strzelaj!"
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium.
Zapraszamy do wysłuchania trzeciego już
odcinka podcastu Mówią Świadkowie, który w
całości poświęcony jest na
zaprezentowanie i omówienie najciekawszych
relacji ze spotkań z nieznanym, jakie
docierają do Radia Paranormalium. Przy
mikrofonie Marek Sęk Ivellios. Dobry
wieczór państwu. Dzisiejszy odcinek
wypełnią relacje, którym w dużej części
towarzyszyć będą materiały ilustracyjne w
postaci nagrania wideo oraz szkiców.
Oczywiście, ponieważ jest to podcast, to
nie mamy technicznie możliwości
zaprezentować Państwu tych materiałów w
trakcie audycji. Jednak linki do nich
znajdziecie w opisach pod niniejszą
audycją w archiwum MP3 na stronie
www.paranormalium.pl oraz na naszym kanale
na YouTube. Zanim jednak przejdziemy do
prezentacji przygotowanych na dziś
relacji, przypominamy, że tych z Państwa,
którzy sami przeżyli coś niezwykłego i
chcieliby o tym opowiedzieć, zapraszamy do
kontaktu. Nasze numery telefonów to 32
746 00 08,
32 746 00 08. Komórkowy 530 620
493, 530 620 493. W razie gdyby po
drugiej stronie połączenia telefonicznego
nikt nie dyżurował, istnieje możliwość
zostawienia wiadomości głosowej. Czekamy
także na Państwa relacje pod adresem
e-mail radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl. W
audycji przyjmujemy zasadę, że wszyscy
świadkowie są anonimowi. Nie podajemy więc
ich nazwisk. Na życzenie świadka, w razie
wykorzystania w audycji nagrania rozmowy,
istnieje możliwość zmiany barwy głosu,
aby utrudnić ewentualne jego rozpoznanie.
Przejdźmy zatem do prezentacji
przygotowanych na dziś relacji.
Kolokwialnie mówiąc, polecimy
chronologicznie. Pierwsza spośród
historii, które dziś zaprezentujemy,
wydarzyła się w 1979 roku. W tym miejscu
chciałbym bardzo serdecznie podziękować
naszemu słuchaczowi, który udokumentował
dla nas całą tę relację oraz zarejestrował
dla nas rozmowy z dwoma świadkami tego
wydarzenia. Do obserwacji doszło w Łodzi,
w dzielnicy Chojny, 8 lub 9 września
1979 roku, między godziną 23 a 24. Taka
data widnieje na szkicu sporządzonym przez jednego ze
świadków, panią Halinę. Świadkowie, a były
to łącznie cztery osoby, wyszli przed
swoją willę i spostrzegli, że coś rusza
się na niebie. Taka, jak to ujęła pani
Halina, dziwnie lecąca gwiazda. Obiekt
poruszał się skokowo w różnych kierunkach,
po skosie, w sposób bardzo nienaturalny i
na pewno niecharakterystyczny dla
samolotów. Obiekt przesunął się na drugą
stronę ulicy i stanął nad drzewem.
Poruszał się kompletnie bezdźwięcznie i
był koloru pomarańczowego. Sprawiał
wrażenie, jak gdyby składał się z grupy
bardzo szybko poruszających się świateł.
Wielkość obiektu świadkowie ocenili na
około dziesięć metrów. Obiekt utrzymywał
się nad drzewem dłuższy czas. Wokół
obiektu powstało coś w rodzaju martwej
strefy, w której nie było żadnego ruchu.
Jest to element przywodzący na myśl tak
zwany czynnik Oz. Po jakimś czasie
świadkowie zaczęli zwoływać sąsiadów. W
tym momencie, jakby w reakcji na krzyk i
zachowanie świadków, obiekt znowu bez
żadnego dźwięku zaczął się poruszać w taki
sam sposób jak wcześniej, obierając tym
razem inną trasę i odlatując znad drzewa.
Cała obserwacja trwała około dziesięciu do
piętnastu minut. Kształtem obiekt
przypominał dwa głębokie, okrągłe talerze
połączone ze sobą. Wyglądało to jak
połączone ze sobą dwie linie
pomarańczowych świateł. Przedmiot nie
wydawał żadnych dźwięków słyszalnych dla
świadków. Świadkowie co prawda wiedzieli o
istnieniu podobnych zjawisk z radi, prasy
i tak dalej. Nie przejawiali jednak
zbytniego zainteresowania tego typu
zdarzeniami. Za chwilę wysłuchają Państwo
zapisów rozmów z dwoma świadkami, do
których udało się dotrzeć naszemu
słuchaczowi. Na początek oddajmy głos panu Markowi.
Proszę pana, było to, nie wiem którego
dnia, pora letnia. Ulica Socjalna
w Łodzi,
yyy wzdłuż ulicy Socjalnej to, na, na, na
Łódź, kiedy wieczorem
okres letni, czerwiec, lipiec jakoś coś
tak, tak mi się kojarzy. Było ciepło,
sąsiadka widziała, moja żona, kilka osób.
To był taki w kształcie dysku, wyraźnego dysku, jasny,
bardzo szybko się przemieszczający zarówno
w przód, w tył, jak i w prawo lewo. Ale
to naprawdęWidać, że to było dosyć daleko.
To musiało być obiekt, ale on
się poruszał skokami skokowo, nie ciągłym
ruchem. Tylko skokowo. Prawo, lewo,
bliżej, dalej, bliżej, dalej, prawo, lewo.
Skakał tak, jakby to określić.
Nienaturalnie szybko się poruszał. Samolot
tak szybko się nie jest w stanie ruszyć.
A ile czasu trwała obserwacja? Jak długo?
Ja bym określił około piętnastu minut
minimum. Najpierw to zauważyłem go jako
obiekt stojący nad, nad koronami drzew. Te
drzewa nie były wysokie. To były klony,
niezbyt stare klony. I nad tymi drzewami
zauważyłem go. Ojeju, jakie coś dziwnego.
Pierwszy raz. I potem, po jakimś czasie
zaczął się przemieszczać, poruszać. Kolor?
Ja bym to określił w poświacie
żółto,
żółtej, jasnożółtej.
Ale też jeszcze mam takie pytanko. Czy
interesował się Pan takimi zjawiskami
przed tą obserwacją?
Słyszałem, ale ja nigdy nie, nie, nie
ciągnęło mnie w stronę astronomii i
badania takich obiektów. Tylko jak coś się
pojawiła jakaś nowinka gdzieś tam w
telewizji, to słuchałem, ale żeby dociekać
tego, to nie, nie. Niemniej jednak
zrobiło to na mnie duże wrażenie.
Czy ten obiekt przypominał formę energii,
czy bardziej coś technicznego? Z tego, co
pan mówi, to chyba bardziej coś
technicznego, prawda?
Techniczne? Techniczne? Tak, bo to
energia, to była jakaś kula kupiąca jakąś
poświatę za sobą czy coś, a to było dosyć
wyraźnie ograniczone. Także nie było
poświaty takiej zostawiającej,
przesuwającej się jak kometa. Nie, nie, to
było wyraźnie [pauza] ograniczony obiekt.
Czy myśli pan- bo to już wiadomo, że
pewnie różnie pan sobie to wyjaśniał, że
może jakaś, wojsko robiło jakiś test? Jak
pan myśli, żeby- To było za daleko.
Za daleko?
To musiało być za daleko, za wysoko, żeby
moje wojsko se mogło robić jakieś, czy to
takie świetlne. Jeszcze wtedy nie było
takich światłowodów czy jakichś tam
laserów. Także to było niemożliwe. Wtedy
to były lata siedemdziesiąte, żeby coś
takiego, czegoś nie działo, jak
wojsko na przykład kiedy, jakie, jak
pokazy były, no to na chmurach się
zatrzymywały reflektory, snopy
reflektorów. Ale to widać było, że to był
snopy, a tutaj nie było, że to jest snop.
To był oddzielny obiekt.
Jakby miał pan stawiać jakieś pieniądze,
to postawiłby pan bardziej na to, że to jednak
ktoś z zewnątrz, jakaś obca cywilizacja,
ktoś z innego wymiaru. To już też taki,
taki, takie pytanie dość abstrakcyjne.
Nie, wcale nie abstrakcyjne. Uważam, że,
że tak, bo to było
kompletnie niespotykane. A
rakiety już wtedy zaczęły latać, ale to
nie na takich wysokościach i nie tak szybko
się przemieszczające. I to było dosyć
duże. To było, to było dosyć naprawdę
duże.
Tak, porównując samolot czy mniejsze
troszeczkę od samolotu? Większe?
Większe. To było na całą prawie całą
szerokość ulicy. Nad horyzontem, nad
horyzontem prawie cała szerokość
ulicy. Około wtedy to mogła być ja wiem,
nie wiem, trzydzieści metrów i on na
takim, na tej odległości miał taką
szerokość.
Przed momentem wysłuchaliśmy relacji pana
Marka, a już za chwilę wysłuchamy drugiej
rozmowy z panią Haliną.
Rzecz dzieje się w Łodzi, na obszarze
związanym z, z drogą do Piotrkowa. To jest rok
1979. Ósmego września. Godzina była
dwudziesta trzecia, dwudziesta czwarta.
Między tym. To była dzielnica właśnie od
strony Piotrkowa Trybunalskiego, taka
kończąca już w ogóle zabudowę stricte
łódzką. Chojnów — ta dzielnica. I
wyszliśmy, ponieważ byli
u nas, koleżeństwo było. Wychodzimy przed
naszą
willę
i patrzymy, że jak gdyby na niebie rusza
się. Po prostu, prawda? Jest
noc, są gwiazdy. I jak gdyby jakaś taka
gwiazda leci czy coś. Ale dziwnie
leciała, ponieważ ten obiekt już potem nie
myśleliśmy, że to gwiazda, bo nie było
jednego rytmu spadania, tylko
były.
Spadanie polegało na krzywej w stosunku do ziemi
i zatrzymanie na pewien moment, że obiekt
się zatrzymywał.
Skokowo. Potem znowu było
inny
promień, prawda? W inną stronę. Także to
nie było proste spadanie w jednej linii. I
w tym momencie no to już my się
zatrzymaliśmy i patrzymy, co będzie, co
się będzie działo.
I ten obiekt
przesunął się dosłownie
nad klonem. Klon był przycięty w ramach
na drugą stronę naszej ulicy
i stanął
takiej półokrągłej
jak jajowatość. Kilka metrów to miał,
około pięciu metrów na pewno miał, roz--
swojej szerokości.
Natomiast ten obiekt
bezszelestny, kompletnie bezszelestny,
o kolorze pomarańczowego, pomarańczowych
świateł. Musiało być mnóstwo tych
świateł, ponieważ jego
tor światła były... Każde tory były tak
razem ze sobą połączone, ale to były tory
pomarańczowe, świetlne, o szybkości bardzo
dużej.I co ciekawe, ten obiekt
zatrzymał się kilka metrów nad tym klonem
i nie było słychać w ogóle żadnych
silników. Żadne liście na
klonie nie ruszały się. Po prostu były stojące. I
wielkość jego sięgała ponad, ponad-- kilka
metrów ponad szerokość tego
klonu. No, mogło to mieć około dziesięciu
metrów na pewno. Na pewno dziesięciu
metrów ten obiekt. I.
No myśmy po prostu, jak to się mówi
przysłowiowo, zdębieli. Nie wiedzieliśmy,
co mamy robić i tak czy mówić do siebie,
czy nie mówić, albo jak zaczniemy
krzyczeć, to z tego obiektu nie wiadomo, co się może
wydarzyć nam. Ale było nas czworo
i ponieważ ten obiekt dłuższy czas się
utrzymywał nad tym klonem, no to było,
powiedzmy sobie w sumie jak-- no najpierw
mieliśmy my sami zrobić
zdjęcie. Mąż poleciał do domu, ale
niestety w aparacie nie było kliszy. Wtedy
takie były aparaty, nie było kliszy. No i
przyszedł. No kwestia to było kilka
minut, kilka minut. No to już potem. No
skoro w dalszym ciągu stoi ten obiekt i
bez przerwy ta sama odległość jest między
nami, no to w końcu zaczęliśmy wołać
sąsiadów, żeby się wybudzili, prawda? I
zobaczyli ten obiekt. I w momencie, kiedy
zaczął się, zaczęły się takie właśnie.
Energia od nas, taka prawda do
sąsiadów. To ten obiekt patrzymy, a on znowu bez
żadnego szumu, bez żadnego głosu
zaczął się poruszać tak samo odlatując z
tego nad tego, znad tego
klonu była trasa lekko zmieniona, bo była
z naszej strony jak obserwowaliśmy. Trasa była
lewostronna, natomiast z powrotem ten obiekt
leciał
lekko prawą stroną, odchylać się inną
trasą, ale w to samo miejsce, że tak powiem, gdzieś tam
też gdzieś w górę, bardzo wysoko. Z tym że
nie była to ta sama trasa właśnie, tylko
nieco inna. Kiedyś, kiedyś w ogóle
to były takie wzmianki w ogóle w prasie,
prawda? Czy na przykład w radiu, czy coś?
Coś takiego miało miejsce
i myśmy wiedzieli, że tego typu rzeczy są,
bo-- ale nie byliśmy tym aż tak bardzo
zainteresowani, bo nie przypuszczaliśmy,
że w ogóle cokolwiek takiego może nam się
przydarzyć. Tylko że to gdzieś tam było,
na drugiej stronie świata, czyli w Stanach
i tak dalej. Także po raz pierwszy rzeczywiście to
myśmy po raz pierwszy to zobaczyli i to,
co w Polsce wtedy się zdarzyło. Tak
przypuszczaliśmy, że to było pierwszy raz,
być może pierwszy raz, prawda? Kształt to
były dosłownie mogę najbardziej tutaj
realnie to powiedzieć. To są dwa
głębokie talerze, okrągłe, razem ze sobą
połączone. Po prostu, jak
gdyby dno jednego było na górze i dno
drugiego talerza na dole. Takie dwa
talerze złączone ze sobą linią wspólną. I
mówię najdziwniejsze to było to, że to
było bez żadnego szelestu, bez żadnego--
nie było tam czegoś, co po prostu bym--
byśmy słyszeli, tylko właśnie reakcja na
nasz krzyk. Bo jak
staliśmy, patrzyliśmy na to po cichutku,
wymieniając tam jakieś zda-zdanie czy
wyraz, to było wszystko okej. Ale potem właśnie
ten głos, który zaczęliśmy yyy sąsiadam,
sąsiadów informować, w tym momencie
to zaczęło odlatywać. Czyli jakiś odbiór
jakiś był,
ale naprawdę myśmy się w pewnym momencie bali, że
nie wiadomo co, to się może przydarzyć
nam, prawda? To były generalnie
pomarańczowe linie światła ze sobą razem
złączone. I widzieliśmy, że to się, że to
jest szybkość jakaś niesamowita, kosmiczna
szybkość była w tych kręconych się
światłach.
Jakby poruszało się na zasadzie bąka, coś
takiego. Taki bąk, jak bawiły się kiedyś
dzieci.
Tak, tak. Tylko kompletnie bezszelestne. I
energia świetlna była oczywiście
widoczna, ale jakakolwiek inna nie była
nam w ogóle-- w ogóle nie było innej
energii, tylko ta energia świetlna i
energia ruchu, przesuwania. Linia prosta
dosłownie. Tak prościutkie linie były
przesuwania tego właśnie
tu, tu, tu, tu, tu, tu, tu. I potem pyk.
Dosłownie niesamowitą energią, szybką.
Szybkość była. I znowu stan-- stawał w pewnym miejscu.
Postał ileś tam sekund. I znowu następny był
ruch
w linii prostej. Nie było-
Z skokami, takie przeskoki, nie leciał
jedną linią. Po prostu skoki.
To były skoki, ponieważ
jak lata mijały, prawda? To się okazuje, że
jeśli chodzi o sprawę na przykład
olimpiady w Montrealu, myśmy się wtedy
widzieliśmy, bo było w końcu pokazane, że
w biały dzień tam się pokazał obiekt i się
okazuje,
że my patrzymy, a dokładnie ten obiekt tak
samo wyglądał jak obiekt, który
właśnie w Montrealu był, tylko w ciągu dnia.
I patrzyliśmy na ten obiekt. To ruch tego
obiektu i wygląd tego
obiektu dokładnie był taki sam, jak tu u nas.
Mhm. Czyli na początku państwo to
widzieli, a potem dopiero po jakimś czasie
w telewizji zobaczyliście i "O! To jest
to, co widzieliśmy wtedy i wtedy".
Tak, tak. I poruszanie się i dokładnie
wygląd tego obiektu był identyczny jak
ten. Tylko tam był w czasie dnia, a myśmy
tu mieli właśnie ten pomarańczowy kolor
świateł złączonych razem ze sobą, prawda?
W formie właśnie tych dwóch talerzy.
Jeszcze niech mi pani powie, ile czasu
trwała cała obserwacja?
Yyy, dziesięć do piętnastu minut.
[muzyka w tle]
Archiwum Radia Paranormalium.
Pełne archiwum audycji najbardziej
paranormalnego radia w polskim Internecie.
Dziesiątki gigabajtów wciągających
paranormalnych empetrójek czekają na
Ciebie. Słuchaj zawsze i wszędzie o każdej
porze dnia i nocy dzielę się nagraniami
ze swoimi znajomymi i pokaż im prawdę, o
której boją się nawet pomyśleć. Archiwum
audycji Radia Paranormalium
www.paranormalium.pl. Koniecznie również
sprawdź naszą oficjalną aplikację na
Androida i Windows Phone.
Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym. Zagadkowe
obiekty, tajemnicze istoty, mrożące krew w
żyłach przeżycia na granicy
światów. Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium. Przed
chwilą wysłuchaliśmy relacji o obserwacji
dokonanej w Łodzi w tysiąc dziewięćset
siedemdziesiątym dziewiątym roku. Teraz na
antenie Radia Paranormalium dokonujemy
magicznego przeskoku w czasie o
trzydzieści kilka lat do roku dwa tysiące
piętnastego, kiedy to zaczyna się druga z
przygotowanych na dziś do emisji historii.
Świadek, który się z nami skontaktował,
zaobserwował w dwa tysiące piętnastym
roku, w okresie wakacyjnym w okolicach
Szczyrku dziwne zjawisko. Najpierw pojawił
się jeden obiekt przypominający białą
plamkę. Świadek zauważył błysk, który
uznał za helikopter. Obiekt jednak nie
zachowywał się jak jakikolwiek ziemski
wynalazek. NOL wyleciał z lasu, powoli
unosząc się do góry. Później pojawiły się
dwa kolejne obiekty, które również
wyleciały z lasu i stanęły w pobliżu
pierwszego obiektu, tworząc razem z nim
formację trójkąta. Po jakimś czasie
wszystkie obiekty powoli zanikły. Cała
obserwacja trwała około dwudziestu sekund.
Druga sytuacja opisana przez świadka
miała miejsce w grudniu dwa tysiące
siedemnastego roku, przed Wigilią. Świadek
wraz z bratem pojechał do Młodychowic.
Wieczorem panowie wybrali się z psem na
spacer. Przechodząc obok gimnazjum w
Łodygowicach, świadkowie zauważyli silny
błysk, który zwrócił również uwagę
przejeżdżające nieopodal samochodem
kobiety. Tym razem ukazał się jeden
obiekt. Uniósł się w górę, po czym zaczął
znikać i pojawiać się w innych miejscach.
Wokół obiektu wszystko zamarło. Znów
nasuwa się w tym momencie skojarzenie z
tak zwanym czynnikiem Oz. W obu
przypadkach obiekty nie wydawały żadnych
dźwięków. Obiekty nie wywierały również
wpływu na otoczenie. Po pierwszym
wydarzeniu z dwa tysiące piętnastego roku
świadek po około 2 miesiącach zaczął mieć
bardzo intensywne sny związane z
przenoszeniem się w nieznane sobie
miejsca. Świadek w jakiś sposób łączy te
sny z dokonaną przez siebie wcześniej
obserwacją. To tyle, jeżeli chodzi o
krótkie streszczenie całej relacji.
Przejdźmy zatem do zaprezentowania zapisu
rozmowy ze świadkiem. W trakcie rozmowy
występowały pewne zakłócenia. Nie wpłynęły
one jednak znacząco na zrozumiałość
wypowiedzi słuchacza. Posłuchajmy.
Dzień dobry.
Dzień dobry, z tej strony Marek Sęk Radio
Paranormalium. Umawialiśmy się dzisiaj tak
na godzinę osiemnastą na rejestrację
telefoniczną pana obserwacji, które pan
zgłosił przez fanpage'a radiowego.
Tak, tak, potwierdzam to.
Tutaj z tego, co widzę, przekazał pan dwie
historie. Czy mógłby pan najpierw może o
tym, o tym Szczyrku tak pomówić? Jak to wyglądało?
tak, dokładnie. Mieszkam w Szczyrku, a
[tekst niezrozumiały] tylko mam widok na
Szczyrk, na tą górę. Tak
jak patrzę na tą górę teraz jak jestem
właśnie w moim pokoju na górze z balkonu.
Jest Szczyrk i ta wieża to taka tam, gdzie
ta satelita jest. I wtedy tak jak
popatrzę się na prawo, jest mniejsza góra
i jeszcze dalej jest jeszcze mniejsza
góra. Właśnie w tamtą stronę, tak między
dwudziesta, dwudziesta dwadzieścia pięć
poszłem sobie zapalić w wakacje 2000.
Może jakby pan sprecyzował najpierw, kiedy
to było dokładnie, jaki to był rok?
2015 To już nie powiem, który miesiąc i
dzień, to już nie pamiętam. Na pewno
2015. A później jeszcze ta druga sytuacja
2017. I do tego, do tego momentu już
właściwie nie widziałem. Do teraz. Tak.
Może zacznijmy od tej sytuacji z 2015
roku. Jakby pan mógł dokładnie opisać, jak
to wyglądało, co to były za obiekty, ile
ich było i jak się zachowywały.
Te
obiekty widziałem trzy. Pierwszy widziałem
jeden. Ja pierwsze tak patrząc siedem na
niebo, bo ja jakiś błysk taki wokół
widziałem. Bo jak odpalam pilota to
pierwszy helikopter. No ale później jak
tak zacząłem na to patrzeć, to, to w ogóle
się nie zachowywało jak samolot czy
helikopter, tylko po prostu jakiś obiekt,
tak? W ogóle nie wiedziałem. Pierwszy raz
w życiu na oczy to widziałem. Tak był to
jeden obiekt i on wylatywał z lasu. Nie na
niebie był, tylko z lasu. Wylatywał
powoli, delikatnie do góry leciał.I
później nad górą, nad tym lasem, nad górą
i nad. Już nad niebem się unosił. Tak
przenosił. No to już wiedziałem, że coś
jest nie tak, że dla mnie to i tak był
nowość. Tak. Byłem jakby w szoku.
Ten obiekt nie przypominał niczego, co
mógłby stworzyć człowiek.
Nie, nie, nie, nie, nie. Ja to widziałem
własne oczy. Widziałem z daleka nawet to
było dobrze widać. Ja to chciałem nagrać,
zrobić zdjęcie, ale zdjęcia mi nie dalej.
Nie, nie było tak, że była taka plamka.
Ten ja wam tam pokazałem na tym zdjęciu
jak to między tak
wzrokowo wyglądało, ale to na zdjęciach w
ogóle tego nie było widać. To tylko taka plamka,
tak jakby taka biała nie z daleka, ale z
mojej perspektywy to było tak widać, że
rzeczywiście, że ja sam myślałem, że inni
tego nie widzieli, ale w ogóle tutaj
nikogo nie było akurat na ulicy czy
gdziekolwiek tu,
bo tutaj jest taka wieś, taka polana, tak?
No
i do tego dalej zmierzam. Tak że, że
widziałem ten jeden obiekt, ale później
pojawiły się
obiekty po prawej i lewej stronie i znowu
z lasu do góry i stanęły yy koło tego
środkowego obiektu, ale w kształcie
trójkąta i się unosiły. Tak, to trwało
gdzieś tak ułamek tych dziesięciu sekund,
dwudziestu. To nie było tak długotrwałe. Yyy, to
i później to właśnie tak jeszcze do tego
zmierzam, że to w ogóle nie leciało gdzieś
tak szybko czy coś,
tylko znikało powoli w miejscu. I później
te, właśnie te. I to już na tym
jest koniec.
Rozumiem, że tam nie było w pobliżu żadnej
imprezy, żadnej zabawy, nic.
Nie, żadnych petard, nic nie było.
Potwierdzam autentycznie, że to widziałem
na własne oczy. To nie było
ziemskie. Jak się to mówi? No to było pozaziemskie o.
A jakie panowały wtedy warunki pogodowe?
Było niebo czyste?
Było
niebo czyste. Było tak wieczornie. Jeszcze
słońce było w tym.
Dobrze, to... To było tak pod wieczór.
To teraz może przejdźmy do tej drugiej
sytuacji. To był chyba 2017 rok, z tego, co pamiętam.
Tak, tak, tak, to był grudzień, tak między
świętami. Yyy, tak, to był grudzień
między świętami, już tak przed Wigilią.
I właśnie wtedy my pojechaliśmy do
Łęgowiej, do babci z bratem
i poszliśmy
z psem na spacer wieczorem. Ale to już tak
godziny nie podam, bo nie
pamiętam. Yyy, ale to był wieczór tak
ciemny, już było ciemno, ale widać było tam
niebo
i nie było tych chmur takich, tak? I wtedy
my idziemy tam koło szkoły w
Łęgowicach. Tam jest taka szkoła
gimnazjalna. I
w niebie nagle taki błysk się pojawił.
Tak, tak mocno było go widać. Nawet wtedy
auto jechało, też się zatrzymało i się
patrzy, patrzyli na to. I tam chyba też
jakaś kobieta była, ale to już nie
pamięta, na pewno było i my. I patrzymy
się na niebo. I wtedy to był jeden obiekt.
Tylko że tu taki był większy, że
on leciał tak do góry. I trzy razy pojawił
się w innym miejscu, a potem znikł
tak jakby się teleportował.
Czyli tak, obiekt zniknął... W trzech miejscach.
Znikał i pojawiał się w innym miejscu tak
jakby bez nawet jakichś...
Tylko leciał w jednym kierunku
i leciał w jednym kierunku. Ale zniknął.
Pojawił się i taki błysk był taki
mmm
tak jakby tej atmosfery, tak jakby
przechodził. Nie wiem, jak to wytłumaczyć.
Przy tej drugiej sytuacji ilu tak mniej
więcej mogło być świadków? Bo to był pan i
ktoś jeszcze z tego, co zrozumiałem, tak?
Trzy osoby, tak
jak z tego, co teraz pamiętam, trzy osoby.
Na pewno był tam samochód, bo jechał w
naszą stronę. No i my. No i ta kobieta
była, ale to już no na trzech świadkach,
trzech świadkach nie wiem. Może to potwierdzić.
Mhm, obiekt, jak rozumiem, poruszał się
całkowicie bezdźwięcznie. Nie wydawał żadnych dźwięków.
W ogóle, w ogóle nie. W ogóle bez dźwięku.
W ogóle nie było mnie słychać. Aha, i
właśnie jeszcze wszystko tak jakby
zamarło. Taka cisza była
taka już w ogóle taka cisza
w tym momencie, w tym właśnie momencie, bo
jak wtedy, tam, w tym 2015, to nie było
aż takiej ciszy.
Yyy, ta-tak-tak-tak-takie wyczucie, nie? A
ja to wtedy z bratem my się na siebie
popatrzyliśmy i ten w samochodzie, on
siedział w samochodzie i to my się tak
popatrzeli na siebie i taka cisza była i
wszystko zamarło. Nie było słychać
szelestu wiatru czy czegoś, ale taka
dziwna atmosfera się zrobiła.
A czy obiekt wywierał jakiś wpływ na
otoczenie? Czy jego manifestacji
towarzyszyły jakieś inne zjawiska?
Nie, nie no raczej nie. Na taki wpływ to nie.
Chyba nie. Nie pamiętam tego.
Czyli poza tym takim jakby zamarcie
wszystkiego dookoła niczego nietypowego
nie zauważyliście?
Nie, tylko te właśnie ten obiekt, ten, no
ten dziwny taki obiekt. Jeszcze te, te
kolory miał takie jakieś. Tylko, że nie
tak zwykle ąę te co też, Bo ja też właśnie
dużo. Właśnie dzięki temu, yyy że
obiektom, co widziałem, dużo
rzeczy się naoglądałem przez internet i
próbowałem właśnie takie obiekty znaleźć.
I to właśnie znalazłem filmy, które
filmiki.I to samo mieli też co
ja z trzema obiektami i z tym yy drugim
obiektem w dwa tysiące siedemnastym. I też
próbowałem się yy znaleźć czy też, czy
nie Jestem sam. Ale do czego zmierzam, że
te jeszcze te
no te, te kolory takie miałem. Tylko nie
potrafię tego wytłumaczyć,
sprecyzować.
Rozumiem, że tamten poprzedni obiekt yy z
dwa tysiące piętnastego roku również nie
wywierał żadnego wpływu na otoczenie. Nic
nie emitował, żadnych dźwięków, nic.
Też z dwa tysiące piętnastego? Nie. To tam
tylko widziałem te trzy obiekty. Tam normalnie
ten wiatr był i w ogóle
no Wszystko normalnie i ptaki śpiewały,
ale w tym dwa tysiące siedemnastym to tak.
To wtedy było takie dziwne uczucie. Wtedy
my mieliśmy takie taka cisza.
Tak jakbyście się znaleźli w jakiejś
takiej pustce.
No można tak powiedzieć. To było takie
uczucie, że tego nawet się nie
wytłumaczyć. Musielibyśmy też
musiałbym też zatem do tego wrócić. Z moim
bratem oczywiście. I
jeszcze raz o tym porozmawiać, bo to już
dawno było. Tak. Tylko co ja właśnie mam
to w głowie. Czasami wracam do tego i
rozmawiam, a bardziej na to nie wpływa jak ja. Ale ja
cały czas o tym myślę i
próbuję dowiedzieć się, co to było tak?
Dobrze. Ja tutaj nie mam już więcej pytań,
jeżeli chodzi o te, o te dwa wydarzenia.
Natomiast mam takie pytanie jeszcze
porządkowe. Czy wyraża Pan ewentualnie
zgodę na wykorzystanie zapisu tej rozmowy
w którejś z audycji?
Wyrażam zgodę, ale proszę nie podawać
naszych danych i tych.
Oczywiście I imion, nazwisk.
Mamy taką, tak, mamy właśnie taką zasadę,
że nie podajemy nazwisk świadków. Także o
to może być pan spokojny. Jeżeli nie ma
pani nic przeciwko, to, to przekażę tutaj
nagranie tej rozmowy yyy któremuś z
badaczy. Poszukam jakiegoś badacza, który
w miarę blisko pana mieszka
i-i przekaże również kontakt do pana i
jeżeli będzie miał jakieś pytania, to, to
oczywiście się skontaktuje.
A teraz mógłbym jeszcze się tak zapytać.
Dałby pan radę z tego mnie wszystkiego, co
ja opowiedzie, powiedziałem i to jest
autentyczne. Ja nie teraz nie żartuję. W
sumie pisałem do was, czy żartuję [śmiech]
z was i po prostu chcę się dowiedzieć,
co ja naprawdę widziałem.
Ciężko mi tak naprawdę tutaj coś
powiedzieć.
No właśnie. Też. No właśnie, Ale ja mam
to, co widziałem, że tak to sobie
widziałem, widziałem i widzieliśmy
wydarzenia. Naprawdę nie udowodniliśmy tylko
ja i brat. No te dwa zdarzenia tak, ja to potwierdzam.
Bo to- Jestem tego świadomy.
Bezpośrednio po tych manifestacjach, tych
obiektów nie doszło do jakiegoś załamania
pogody. Żadnej burzy nie było ani nic.
Nie, nie. Aha, i jeszcze teraz yy jeszcze
tak, bo te sny jeszcze miałem. Yyy
potem, właśnie po tym pierwszym zdarzeniu yy
jak miesiąc
albo dwa miesiące tak normalnie było ten.
Ale później takie dziwne, już tak mocne, intensywne
już
po 2 miesiącach mocne, intensywne. Takie
sny. Dziwne, że znajdowałem się w innych miejscach
i ktoś coś mi chciał pokazać, a ja potem
uciekałem, budzałem się po prostu spocony
i wystraszony. W nocy i też nie mogłem,
nie mogłem spać. Do dzisiaj też nie mogę
spać. Kładę się o drugiej w nocy i-i nie
mogę zasnąć też.
To znaczy rozumiem, że pan miał jakieś
takie jakieś takie wrażenie, że ten te sny
są jakoś powiązane z tamtą obserwacją, tak?
Właśnie tak. Nie, nie mogę tego
potwierdzić, czy to tak było
do końca? To jest jakieś nowe dla mnie.
Też nie wiem, czy to był jakiś sen
normalny, zwykły sen, czy to związane z
tym, ale jak już myślę, że jak widziałem takie coś, to
uważam, że może mogło wpłynąć na to, co
teraz się dzieje, bo wcześniej tego nie miałem.
No całkiem możliwe, że to też
yy jakby wrażenie po tym, po tej
obserwacji tego obiektu mogło spowodować
mm tutaj jakieś senne, że tak powiem,
reakcje. Natomiast no dwa miesiące później
to jest jednak troszkę, troszkę odstępu czasowego.
No tak, tak. No jest.
Dobrze, to ja tutaj nie mam już więcej
pytań. Tak jak mówiłem, jeżeli ktoś z
badających UFO będzie miał jakieś pytania
do Pana, to, to jak najbardziej się
skontaktuje, jeżeli nie ma Pan nic przeciwko.
Okej,
ale. Nie, nie mam przeciwko. Ja właśnie
chcę o tym dużo rozmawiać i coś wiedzieć.
I też taką dzięki, że to widziałem, bo
kiedyś nie wierzyłem w takie coś, a teraz już
po tym, co to widziałem, to wierzę i
potwierdzam autentyczność tego,
bo też w Internecie jest tego dużo, bo też
się naczytałem i próbowałem
dotknąć i dużo jest ludzi, co to samo widziało, co ja i
to mogę
Dobrze. To ja dziękuję w takim razie, że,
że zechciał się pan podzielić swoją
obserwacją. No i tak jak mówiłem- Dobrze Dziękuję
Jeżeli będą jakieś pytania-
A jakby coś jeszcze, by się działo tutaj
poinformować państwa na bieżąco?
Oczywiście, jak najbardziej. Tylko tak,
tak, jak to zrobiliśmy najpierw jakoś
przez fanpage, ewentualnie później możemy
się umówić na, na rozmowę telefoniczną.
Okej, dobrze, dobrze. To dziękuję bardzo
za wysłuchanie.
Dziękuję również.
Do widzenia.
Do usłyszenia.
Bardziej niż nieprawdopodobne. Niemożliwe?
Niewiarygodne!Radio Paranormalium.
Paranormalny głos w
twoim domu. Pisz artykuły, rozmawiaj z
czytelnikami, moderuj komentarze i poczuj
się jak redaktor. Załóż bloga na
Paranormalium. Więcej dowiesz się w dziale
Blogi na www.paranormalium.pl.
Rozmawiaj z prezenterami oraz z innymi
słuchaczami na żywo. Wejdź na naszego
czata na www.paranormalium.pl.
Autentyczne historie osób, które przeżyły
spotkanie z nieznanym. Zagadkowe
obiekty, tajemnicze istoty, mrożące krew w
żyłach przeżycia na granicy światów.
Mówią świadkowie w Radiu Paranormalium.
Przed chwilą wysłuchaliśmy relacji o dwóch
obserwacjach UFO w okolicach Szczyrku w
2015 oraz 2017 roku. Na
koniec dzisiejszego, trzeciego odcinka
podcastu Mówią świadkowie, zapoznamy
Państwa z relacją dosyć świeżą, bo z marca
2019 roku. Na dobry początek
zajrzyjmy do naszej korespondencji ze
słuchaczem, który zauważył dziwne zjawisko
nad Lichfield w hrabstwie Staffordshire w
Wielkiej Brytanii, 26 marca 2019
roku. Wracając z pracy około godziny
dwudziestej pierwszej. Była ładna pogoda,
około dziesięciu stopni Celsjusza, lekkie
zachmurzenie. Zdziwiło mnie, że dużo ludzi
wychodzi z domów i patrzy w niebo. Wtedy
dostrzegłem potężne niebieskie światła na
niebie. Obracały się dookoła siebie,
bezszelestnie, emitując intensywne
niebieskie światło. Trwało to może
trzydzieści minut, potem przemieściło się
i znikło. Poza tym wszystko dookoła było
OK. Tak jak co dzień. Widziałem to ja i
parunastu Anglików. Nie wydawało to
dźwięków. Kolor był bardzo intensywny.
Widziałem to na oczy. Zdjęcia robiłem
telefonem. Wielkość ogromna, bo to było
nad chmurami. Tak mi się wydaje. I
przebijały się dwa okrągłe światła z
poświatą dookoła, koloru bardzo
intensywnego niebieskiego. Nasz słuchacz
do relacji dołączył materiały ilustracyjne
w postaci zdjęć oraz nagrania wideo
prezentujących całe zjawisko. Zgodnie z
zapowiedzią na początku tego odcinka linki
do wszystkich materiałów ilustrujących
dzisiejsze relacje znajdziecie Państwo w
opisie tej audycji w naszym archiwum MP3
na www.paranormalium.pl oraz na naszym
kanale na YouTube. A zatem przejdźmy do
wysłuchania zapisu rozmowy z naszym
słuchaczem. Dzwonię w sprawie tej
obserwacji, którą pan zgłosił, a tutaj
chciałbym bardzo serdecznie podziękować za
film i za materiały ilustrujące tę
obserwację.
Dziękuję. Tak, tak, tak. To było strasznie
niesamowite wrażenie.
Bo do obserwacji doszło dwudziestego
szóstego marca tego roku w Lichfield w
hrabstwie Staffordshire, jeżeli dobrze
pamiętam. Czy mógłby pan opisać jakoś
bardzo szczegółowo, jak do tej obserwacji
doszło, jak się ten obiekt zachowywał, jak
wyglądał? No to znaczy, jak wyglądał
mniej więcej wiemy z filmu. Natomiast
jakby pan mógł opisać wszystko, co pan pamięta?
No więc
wracałem z pracy, szedłem do kolegi na
tutaj, na Lichfield, na dalszą dzielnicę i
to była godzina około dwudziestej
pierwszej. Zaciekawiło mnie to, że
większość ludzi patrzy się w niebo, a z
reguły każdy idzie, patrzy się przed
siebie, prawda? Tak więc przystanąłem. No
i zobaczyłem te dwa światła. Takie to były
strasznie intensywne, potężne niebieskie
światła. To się wydawało tak, jakby to
było nad chmurami, jakby nad chmurami było
jakieś ognisko tego światła, które
przebijało się przez. No, no, bardzo,
bardzo, bardzo ciekawe zjawisko. Ja do tej
pory jestem w szoku, bo
to się nie zdarza często takie coś
zobaczyć, a wszyscy stali i później na
Facebooku wszyscy moi znajomi i jeszcze
inni mieli zdjęcia i wszyscy mówili
widzieliście to? Widzieliście to zjawisko?
Co to było, co to było i nikt nie wie do
tej pory, co to było. Tutaj wiem tylko, że
jakiś kolega mi tam napomknął raz, że to
już coś takiego raz było, ale ja nie
widziałem, ja widziałem to pierwszy raz teraz.
No i to nie wydawało żadnego dźwięku. Było
bardzo, bardzo wysoko. Ten kolor był
strasznie intensywny, no taki aż, aż
pięknie, niebieski można powiedzieć. I to były
te dwa punkty się obracały i cały ten
obiekt obracał się jeszcze dookoła siebie,
bardzo powoli, nad chmurami się
przemieszczał, nie? No niesamowite, bardzo
niesamowite. Żadnego, żadnego odgłosu nie
było. Prąd, wszystko dookoła normalnie
wszystko się działo. Życie płynęło tak jak zawsze, nie?
Bo tutaj nie widać na tym filmie ani na
zdjęciach, żeby do tego obiektu dochodziła
jakaś łuna. Co by sugerowało, że ten
obiekt jest jakby nadawany z Ziemi.
No właśnie, ja też tak myślałem na
początku, że to może być jakiś, ale
obszar, nad którym to było, to są same
lasy i domy, nie? Tutaj w Lichfield także
wątpię, że to by było stworzone przez człowieka jakoś.
No nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem.
Nie, nie, nie, nie, raczej nie, Raczej
nie, bo to naprawdę strasznie. Dwa
ogromne, wielkie niebieskie światła
wysoko, wysoko na niebie,
które się przemieszczały i także jak się
przemieszczały, to one nie, one się ani
nie, jakby to było
z ziemi, jakoś snop światła to jakby to
się przemieszczało, to by on zmieniał, to
by się rozluźniało, coś takiego nie. A to
było cały czas w tej samej takiej formacji
dwóch okrągłych, wielkich świateł.
No tak, tylko tutaj ten snop światła byłby
jeszcze bardzo mocno widoczny. Tutaj nad
Katowicami kiedyś obserwowałem takie
właśnie pokazy jakieś świetlne i to było
bardzo dobrze widoczne, że to było nadawane z.
Z ziemi właśnie. Ale to
w tym miejscu, gdzie ja to zaobserwowałem,
to ja panu mówię, to są same lasy, pola i
domy, nie? Nie ma, nie ma żadnych
dyskotek, żadnych fabryk, żadnych
elektrowni, nic takiego, co mogłoby to
spowodować, prawda?
Mhm. Ilu tak na oko mogło być świadków tej obserwacji?
Oj, ja wiem. Ja z tego, co ja wiem, na, na
dzień dzisiejszy to na pewno widziałem to
ja i plus paru moich, paru moich
angielskich znajomych. No i na tej ulicy
ludzie, no z dwunastu może około
dwudziestu osób, na pewno, mi się wydaje.
No bo ludzie wychodzili przed domy, robili
zdjęcia. Tutaj mamy taką stronę na, yy,
na Facebooku i ludzie normalnie to
wstawiali i mówili: co to było, co to
było? Co to jest? Niektórzy mają lepsze
zdjęcia, niektórzy mają gorsze, bo w
zależności od aparatu nie. Ale wszyscy, no
około dwudziestu osób na pewno. To przez
parę dni się o tym mówiło, potem ucichła
ta sprawa, nie?
Mhm. Czy te zdjęcia zrobione przez innych
świadków są jakoś gdzieś dostępne
publicznie? Czy to jest jakaś prywatna strona?
Ja zaraz jak postaram się sprawdzić na
Facebooku, to jest tutaj. Są takie strony, na których
West Midlands tutaj Staffordshire
facebookowe, na której ludzie sprzedają
różne rzeczy albo handlują. Tak jest na
tej stronie. To się opublikowało. Ja wiem,
że na pewno widziałem trzy albo cztery
jeszcze oprócz tego, co ja, co ja zrobiłem.
Mhm.
Byłbym wdzięczny właśnie, gdyby pan mógł
jakoś podesłać mi później linki do tych, do tych
stron.
Dobra, nie ma problemu. Tak, tak, tak, nie
ma problemu. Z miłą przyjemnością. A co
pan o tym myśli jako specjalista?
No ciężko tutaj coś mi powiedzieć. Ja nie
jestem znowu takim specjalistą. Właściwie
zajmuję się tylko tutaj zbieraniem relacji
i przekazywaniem ich dalej do-do badaczy
UFO, bardziej się tutaj znających na
temacie. Natomiast no tak, tak jak mówię,
ten, zdecydowanie te światła nie wyglądają
na coś, nie wyglądają na coś ziemskiego,
nie wyglądają w ogóle na coś wysłanego
jakby z Ziemi. Tutaj nie widać tego snopa,
światła do końca tego z ziemi.
No i to było, no to ja muszę panu
powiedzieć, że jak to był jakiś obiekt, to
naprawdę musiał być on potężny, bo to
było no i strasznie niebieskie. Takiego
intensywnego niebieskiego światła to ja
już dawno nie widziałem. Nawet nie jestem
w stanie do czegokolwiek go porównać. No
piękne niebieskie, wielkie światło. No
dwa, no dokładnie. Zero, zero hałasu, zero
jakichkolwiek. No nic, dzień jak co dzień
i dwa światła niebieskie wysoko na
niebie, które się poruszały, nie? I to nie
z taką dużą prędkością. One się tak
jakby, jakby się obkręcało wokół siebie
wszystko i tak się przesuwało do przodu,
nie? Ciekawe, ciekawe. Teraz od tej pory
to ja non stop jest, głowę mam w niebo,
ale już niestety nic nie zobaczyłem
więcej.
No tutaj na filmie widać, że te obiekty
dosyć, dosyć chyba powoli się poruszają.
Właściwie ten ruch jest taki dosyć
trudno dostrzegalny.
Tak, tak, tak, tak, tak, tak. On
jakbyś się wstanęło, to można było
powiedzieć, że to płynie,
płynęło łącznie z chmurami na niebie, Nie?
Coś takiego. No ale no, no bardzo, bardzo
piękne to było. To muszę panu powiedzieć,
no. Przystanęłem, robiłem zdjęcia, no ale
w końcu to się zaczęło tak przesuwać,
przesuwać, przesuwać, przesuwać i tak
jakby się rozmyło. Około pół godziny, to
tam z tego, co ja ze znajomymi
rozmawiałem, to około pół godziny to było
na niebie, nie?
No właśnie, rozmawiał pan ze znajomymi.
Czy oni coś, czy oni dzielili się jakimiś
dodatkowymi szczegółami, czy może jakimiś
interpretacjami, co to mogło być?
Nie. Wszyscy do tej pory, nikt nie wie, co
to, co to mogło być. No ja mam-- ja
akurat jestem bardzo wierzący w jakieś
inne takie pozaziemskie cywilizacje
i to wszystko. Moi niestety znajomi to
bardziej to biorą na śmiech. Mówili: aj
tam coś zaświeciło i już wtedy nie ma, nie
ma o czym gadać, nie? No ale no nie, tak
myśmy się nie zagłębiali, bo
wie pan, praca, dom, praca, dom, non stop
coś się dzieje tutaj, nie? Gdybym ja już
miałem-- no
nie wiem, nie wiem. Nikt mi nic nie
powiedział, tyle że to zaobserwowali.
Tyle, że to było widoczne. Tyle, że no, no
dziwne, no. Bo nie zawsze coś takiego się
na niebie widzi, nie? A w szczególności
aż tak wielkie i tak intensywne. Po raz
pierwszy-- no i jeszcze udało mi się to
zrobić, zdjęcia też mogę.
No o zaskoczeniu świadczy choćby ekspresja
werbalna na tym filmie.
O tak, tak, tak, tak, tak, przepraszam
bardzo, to ja. No bo ja akurat rozmawiałem
z kolegą jednym i to, no to, no to, to moje, to moje-
Kolega, kolega był właśnie gdzieś tak,
gdzieś tam obok pana? On też widział to?
Kolega był, proszę pana, w telefonie. Ja
już mu przestałem mówić. Chciałem szybko
to na żywo, wysyłałem to koledze, który
mieszka w Gdańsku, w Polsce, nie? Żeby
zobaczył, nie? Bo ja sam nie wierzyłem w
to, co ja, co ja widzę na tym niebie, nie?
Obiekty, z tego, co rozumiem, było
widoczne przez cały czas. Tak samo, przez
cały czas trwania obserwacji. Nic nie zanikało, nic?
Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nic nie
zanikało. Nic, nic nie gasło, nie
zapalało się ponownie. Cały czas była,
były dwa niebieskie światła i dookoła
niego była taka niebieska łuna wielka. No
to czy łuna, czy ja nie wiem, czy to można
powiedzieć łuna? No,
potężne niebieskie światło, tylko to mogę
powiedzieć, nie? I żadnego hałasu, żadnego
dźwięku, no nic.
Czyli w ogóle manifestacji tego obiektu
nie towarzyszyły żadne zjawiska? Nic,
tylko, tylko po prostu takie świecące
światła na niebie.
Tylko świecące światła. Tylko świecące
światła. Zero hałasu, zero jakiejkolwiek--
no nic. Wszystko dookoła. Całe życie
toczyło się normalnie, prawda? Nie?
I to już wszystkie przygotowane na dziś do
prezentacji relacje. Dziękujemy za uwagę
i do usłyszenia w kolejnym odcinku
podcastu Mówią Świadkowie. Wypatrujcie zapowiedzi na
www.paranormalium.pl. Dobranoc i do usłyszenia.
Tych z Państwa, którzy przeżyli coś
nietypowego i chcieliby nam o tym
opowiedzieć, zapraszamy do kontaktu. Nasz
adres e-mail: radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl. Skype:
Radio.paranormalium.pl. Numer
telefonu: 32 746 00 08. 32
746 00 08. Numer komórkowy: 530 620
493. 530 620 493. W razie, gdyby po drugiej stronie
połączenia telefonicznego nikt nie
dyżurował, istnieje możliwość wysłania
SMS-a bądź nagrania wiadomości głosowej. W
razie wykorzystania zapisu rozmowy w
którejś z audycji, istnieje możliwość
zmiany barwy głosu. Ponadto wszystkim
świadkom gwarantujemy pełną
anonimowość.