Rozmowy poza ciałem. Witajcie bardzo gorąco i serdecznie w Radiu Paranormalium.
Zapraszamy
państwa, szczególnie tych zainteresowanych szeroko rozumianą tematyką życia po
życiu, OOBE i podobnych tematów, do wysłuchania audycji
specjalnej. Przy mikrofonie Marek Sęk "Ivellios", a z nami po drugiej stronie
połączenia internetowego jest Paweł
Byczuk, członek profesjonalny Instytutu Monroe, prezenter warsztatów Hemi-Sync oraz
trener życia po życiu.
Witaj Pawle.
Witaj Marku, witajcie wszyscy.
I na początek takie pytanie: skąd w ogóle wziął się u ciebie pomysł na bycie
trenerem życia po życiu właśnie?
To jest długa historia. Można powiedzieć, że nie ma przypadków i to ma dość głęboki
sens,
to stwierdzenie, że nie ma przypadków. Raczej obracamy się tutaj w obszarze
przyczyny i
skutku. I tutaj mógłbym przytoczyć i właściwie przytoczę historię, w jaki sposób
pewne przyczyny, moje decyzje
zaowocowały tym, że zostałem trenerem życia po życiu. Trenerem
metody, którą opracował Bruce Moen. Wszystko zaczęło się w dość odległej
historii, więc nie będę tutaj tych wszystkich wątków poruszał, ale parę elementów
jest takich dosyć istotnych. Pierwsza rzecz
to mój kontakt właśnie z Instytutem Monroe. Zostanie członkiem profesjonalnym, co
później
zaowocowało prowadzeniem warsztatów Hemi-Sync i te-- wyjazdem też do Instytutu,
poznaniem tam osób
pracujących oraz współpracujących z Instytutem. To jest dosyć istotny element w tej
całej układance, bo
później, kiedy na naszym rynku pojawiły się książki Bruce'a Moena, jest
to bardzo ciekawe spojrzenie, nowa perspektywa na rzeczy, które już znamy. I w
momencie, kiedy w dwa tysiące
czwartym roku jako Szkoła Wiedzy Antytycznej organizowaliśmy Kongres Życia po Życiu,
chcieliśmy zaprosić jakiegoś eksperta z Instytutu Monroe. Niestety
nikt z tych osób, które prosiliśmy wówczas, nie był dostępny. Natomiast dzięki
właśnie
kontaktom z tymi osobami z Instytutu Monroe oraz wydawcą książek
Bruce'a Moena do Bruce'a Moena, który, żeby było jeszcze ciekawiej, zgodził się na
przyjazd
do Polski w dwa tysiące czwartym roku w maju. I żeby było ciekawiej on wówczas
przebywał, miał
zaplanowany pobyt w Europie, a konkretnie w Berlinie w tym okresie, kiedy my ten
kongres organizowaliśmy. Więc
tutaj o przypadkach. To wszystko były pewne przyczyny i pewne skutki,
które doprowadziły do tego, że po raz pierwszy spotkałem się z Brucem Moenem.
Później ta współpraca się nam
zawiązała i w dwa tysiące piętnastym roku, kiedy po raz kolejny Bruce Moen
przyjechał do Polski,
zdecydował, że powinien ktoś być tutaj u nas, kto te warsztaty według jego
metody będzie prowadzić. My, czyli ja i moja mama, bo prowadzimy we dwójkę warsztaty
Hemi-Sync, byliśmy takimi naturalnymi kandydatami w oczach Bruce'a Moena,
z-z-zważywszy właśnie na to, że mamy duże doświadczenie w prowadzeniu podobnej
tematyki.
Tak więc podczas swojej podróży w dwa tysiące piętnastym roku do Polski wykorzystał
tę
okazję do tego, żeby przeszkolić nas na trenerów metody życia po życiu, metody
opracowanej przez siebie samego. I w zasadzie można powiedzieć, że przyczyną
pierwotną był kontakt z Instytutem Monroe, a ostatecznie skończyło się na tym, że
zostałem trenerem życia po życiu
według metody Bruce'a Moena.
Jesteś również prezenterem warsztatów Hemi-Sync. Wiele osób stawia znak równości
pomiędzy Hemi-Sync a na przykład życiem po
życiu właśnie, a także OOBE, RD i tak dalej. Okazuje się jednak, że jest to myślenie
najzupełniej błędne. Właśnie czym
się różni Hemi-Sync od życia po życiu?
Można powiedzieć, że Hemi-Sync i życie po życiu są ze sobą nierozerwalnie
złączone z kilku powodów. Przede wszystkim w ofercie Instytutu
Monroe jako warsztat trzeciego stopnia jest warsztat, który się nazywa Lifeline,
czyli linia życia. I tak naprawdę jest to warsztat życia po życiu, gdzie
uczestnicy kontaktują się właśnie z obszarami, w których przebywają osoby zmarłe.
Odwiedzają obszary, gdzie odbywa się owo życie po życiu. W tych warsztatach brał
udział
Bruce Moen i to kilkukrotnie. Ten temat go tak fascynował, że po prostu
chciał go zgłębić i dlatego parę razy wziął udział w tym warsztacie. Ten temat
fascynował go na tyle, że parę razy wziął
udział w tym warsztacieI ponieważ tutaj musiałbym opowiedzieć całą długą historię o
tym, w
jaki sposób Moen zmagał się z niemożnością uzyskania stanów OBE i
użycia innych niektórych technik, ale-
Historia podejrzewam na dosyć grubą książkę. Z tego, z tego co słyszałem z
wypowiedzi Bruce'a.
Tak. Zresztą on to opisał dokładnie w swojej książce Podróże Nieznane i polecam ją
gorąco wszystkim,
którzy mają wątpliwości, nie wierzą w siebie. Niech poczytają, z czym zmagał się
Bruce,
do czego doszedł i jakich sposobów użył na to, żeby ostatecznie uzyskać efekty,
o których zawsze marzył. Więc to było w dużej mierze kwestia jego nastawienia
i w wyniku swoich wcześniejszych wieloletnich doświadczeń z próbami uzyskania między
innymi stanu
out of body experience, czyli stanu poza ciałem i tego, czego doświadczał w trakcie
warsztatów
Linia życia w Instytucie. Opracował metodę, która nie będzie wymagała opuszczania
ciała, nie będzie
wymagała też żadnych wspomagaczy w postaci jakichś kadzidełek, specjalnych dźwięków
i tak dalej, i
tak dalej. Więc jest to metoda, która opiera się na sprawdzonych metodach,
sprawdzonych technikach,
częściowo zaczerpniętych z techniki Hemisync, ale bez użycia nagrań na przykład. To
jest zasadniczą różnicą.
Druga różnica, która występuje pomiędzy Hemisync a metodą Bruce'a Moena, jest taka,
że do pracy z nagraniami Hemisync zazwyczaj potrzebujemy
gdzieś znaleźć ustronne miejsce, położyć się na jakieś pół godziny, może
czterdzieści minut.
Jakiś sprzęt do odtwarzania tych dźwięków.
Oczywiście tak. Sprzęt do odtwarzania dźwięków. Czyli musimy sobie zaplanować,
wygospodarować czas, miejsce i
zorganizować sprzęt. Nie mówię, że to jest wada tej metody, bo jak najbardziej
technika wspomaga
uzyskiwanie efektów. Niemniej wchodzimy w takie stany, które nas jakby kompletnie
wyłączają w tym sensie, że fizycznie
jesteśmy praktycznie nieosiągalni. Natomiast w metodzie Bruce'a Moena
unikamy tego typu sytuacji. To znaczy relaksujemy się, owszem, bo to jest podstawa
do wszystkiego, natomiast
nie ma takiego okresu wyłączenia. Cały czas kontrolujemy fizyczność naszego ciała
i jednocześnie jesteśmy połączeni z tą sferą niefizyczną. To jest wielka zaleta tej
metody, bo w zasadzie
kiedy już osiągniemy pewną biegłość, to możemy sięgnąć do światów niefizycznych w
dowolnym momencie. Nie musimy się wcale
gdzieś się zamykać, odcinać od rzeczywistości. To najlepiej było obserwować Bruce'a
Moena, kiedy na
przykład na webinarach padały pytania o konkretne osoby, co się z nimi dzieje. I w
tym
momencie Bruce zamyślał się na jakieś trzy, cztery sekundy. Dla, przypuszczam
większości osób było
to takie po prostu zastanowienie się, co powiedzieć, ale w rzeczywistości w tym
momencie Bruce
korzystał ze swojej metody. Zbierał informacje ze światów niefizycznych i potem
opowiadał z najdrobniejszymi szczegółami,
co o danej osobie zdążył się w ciągu tych zaledwie kilku sekund dowiedzieć. Także to
jest taka różnica. Myślę, że
nakreśliłem ją dość wyraźnie.
Wydaje mi się, że metoda Bruce'a Moena ma też chyba jeszcze jedną taką zaletę,
ponieważ pozwala właśnie wyćwiczyć i wytrenować określone zdolności
bez różnego rodzaju wspomagaczy, bez takiego narzędzia sugerującego coś na zasadzie
włączasz i czekasz na efekty.
To prawda, ale z Hemisync też tak jest. To nie jest tak, że metoda Hemisync włączamy
i czekamy na efekty.
Czegoś takiego, że na przykład włączasz sobie nagranie na OBE i automatycznie słysz,
słuchając tego nagrania jakby opuszczasz
ciało.
No nie, to też nie funkcjonuje w taki sposób. Nic nie odbywa się bez naszej,
naszego przyzwolenia, więc i naszego zaangażowania. Czyli w momencie, kiedy mamy
wspomagacz w postaci
dźwięków synchronizujących, on pozwala naszemu ciału wejść w odpowiednie, w
odpowiedni stan relaksu, w odpowiedni
stan wyciszenia umysłu. Ale to, czy uzyskamy OBE, czy jakikolwiek inny stan stan ego
postrzegania, czy świadomego śnienia, czy jeszcze czegokolwiek innego, będzie
zależało już od nas, od naszego własnego zaangażowania i
tego, jakiego nagrania też użyjemy. Bo będzie, możemy użyć nagrania, powiedzmy
takiego neutralnego, w którym będziemy dysponować czasem dla siebie, a możemy też
użyć nagrania stricte
skonstruowanego pod osiągnięcie konkretnego celu i wtedy wykonujemy po prostu
polecenia zawarte w nagraniu,
które zdecydowanie ułatwiają uzyskanie efektów. Także to też jest to taki kolejny
mam
wrażenie mit, który związany jest z techniką Hemisync, że ona zrobi coś za nas sama.
No niestety tak
nie jest.
Nasunęło mi się teraz jeszcze jedno pytanie, mm, na jakim-- jaka jest różnica między
działaniem metody Hemi-Sync a na przykład
aplikacjami typu Brainwave Generator?
To jest pytanie, na które odpowiadam, yy, zawsze na warsztatach, właśnie
porównując technikę Hemi-Sync i metodę generatorów. I powiem
w ten sposób: otóż fale mózgowe mają dość skomplikowane wzorce,
jeśli chodzi o przebiegi elektryczne, które generują i technika Hemi-Sync
to jest efekt, w zasadzie wycinek tej techniki, czyli dudnienie różnicowe to jest
efekt,
yy, pracy, badań kilku- przez kilkadziesiąt lat w
Instytucie. Badało to wielu, wielu naukowców, fizyków, chemików, lekarzy,
psychiatrów i tak dalej, i tak
dalej. Można tutaj wymieniać. Yy, i zajmowali się tym przez naprawdę
dziesięciolecia, zanim
dopracowali takie wzorce, które w zasadzie działają od razu. W tym sensie, że nie
trzeba ich
testować, zbierać jakiegoś szerokiego feedbacku, żeby sprawdzić, czy działa, czy też
nie.
Więc pod tym względem jest to metoda bardzo dokładnie przebadana i, yy,
dopracowana. Natomiast w przypadku, yy, takich generatorów jak Brainwave Generator
to mamy do czynienia z narzędziem, które daje nam dużą swobodę. Osobom, które tak
naprawdę nie
mają pojęcia, jak skonstruować sobie taki przebieg, żeby on był, yy, bezpieczny dla
naszego mózgu, dla tego, w jaki sposób on funkcjonuje. Dlatego też
zalecałbym tutaj pewną ostrożność, bo tak jak-- na co chciałbym zwrócić uwagę
szczególną to
to, co mówiłem wcześniej: wzorce fal mózgowych są dość skomplikowane i nigdy nie
jest tak, że
mamy tylko jeden zakres częstotliwości czy wręcz jedną częstotliwość. Z generatorami
tego typu zwykle jest tak, że te
presety one dają jedną, dwie, może trzy częstotliwości. Natomiast te wzorce są dużo
bardziej skomplikowane i zawsze jest,
yy, część fal mózgowych odpowiedzialnych za relaks, część za koncentrację, część za
medytację i tak dalej, i tak dalej. I dobranie tych proporcji Instytutowi zajęło
kilkadziesiąt lat, więc tu
na to bym chciał zwrócić uwagę. Taka jest różnica.
Mam takie jeszcze pytanie odnośnie samej metody Hemi-Sync opracowanej przez Instytut
Monroe. Załóżmy, że jestem całkiem
świeżutki, że tak powiem, w tym temacie OOBE i eksploracji życia po życiu. Jaka jest
szansa-- słucham na przykład pierwszy raz takiego nagrania. Jaka jest szansa, że,
mm, czy też inaczej: po ilu
nagraniach średnio występują różne jakieś interesujące doświadczenia?
Yy, ktoś kiedyś chyba właśnie Bruce Moen albo Joseph McMonigle
powiedział, że tego typu zjawiska nie podlegają statystyce. Yy, to są rzeczy bardzo
indywidualne i nie można powiedzieć, że powiedzmy w sześćdziesięciu procentach po
trzech przesłuchaniach
nam to zadziała. Yy, powiem tak: są osoby, które
mają taką dość dużą łatwość uzyskiwania wizji na przykład, które często są
właśnie takimi stanami poza ciałem związanymi z nagłą zmianą stanu świadomości. Po
prostu przełączają się z
tego stanu świadomości fizycznego nagle w jakiś inny stan świadomości, yy, powiedzmy
odległy w cudzysłowie
oczywiście, bo takimi kategoriami nie możemy w ogóle operować i na przykład
kontaktują się z kimś zmarłym bądź z
przedstawicielem jakiejś obcej cywilizacji, bądź ze swoim wyższym ja. I to może się
zdarzyć
od razu po, po trzech, pięciu minutach słuchania pierwszy raz nagrania. Takie
mieliśmy przypadki na warsztatach wielokrotnie.
Natomiast są osoby, które nie mają takiej łatwości. One muszą to
wypracować. Niektóre nie osiągną efektów z bardzo wielu przyczyn. Z powodu na
przykład własnych
przekonań, własnych oczekiwań. Sam Bruce Moen, który napisał pięć książek
o podróżach w zaświaty, o tym, jak wyglądają miejsca, gdzie przebywają zmarli, jak
ich
odzyskiwać i tak dalej, i tak dalej. Sam Bruce Moen twierdzi, że w życiu miał może z
pięć
doświadczeń typu OOBE, z czego trzy wyglądały mniej więcej w ten sposób: o, jestem
poza. Ciach i
koniec. I to już wraca w tym momencie do ciała. Więc, yy, myślę, że to, czy
osiągamy taki efekt, nie jest specjalnie wielkim takim wyznacznikiem, którym
powinniśmy się kierować.
Istotniejszą rzeczą, podstawą w ogóle osiągnięcia czegokolwiekI tak naprawdę
najważniejszym
stanem, jaki się uzyskuje w pracując z techniką Hemising jest tak zwany Focus
dziesięć, czyli stan
śpiącego ciała i rozbudzonego umysłu. Bez niego nie mamy w ogóle co marzyć o tym, że
cokolwiek więcej osiągniemy.
Jakie? Jakie podejście uważasz Pawle za bardziej właściwe? Czy podejście związane z
jakimiś konkretnymi oczekiwaniami, czy
też może coś lepiej stosować? Coś na zasadzie ciekawe co z tego wyjdzie.
To drugie podejście jest zdecydowanie lepsze. Ciekawe co z tego wyjdzie. Dlatego też
na warsztatach zalecamy po prostu
skupienie się na tym, żeby się jak najbardziej zrelaksować. To, co będzie dodatkowo,
to będzie naszą premią,
którą dostaniemy za naszą cierpliwość i otwartość w danym ćwiczeniu.
Oczekiwania powodują jedną taką, czy też tworzą poważną barierę w
naszej percepcji. Dlatego, że mając jakąś wiedzę, jakąkolwiek,
dotyczącą tego, jak wyglądają, jak mogą wyglądać światy nie fizyczne,
oczekujemy, że tak samo będzie się to działo w naszym przypadku, że będziemy mieć na
przykład kolorowe wizje, że będziemy
mieć obraz ruchomy 3D w stereo i w kolorze. No, okazuje się, że to wcale
niekoniecznie tak musi
być. A ponieważ oczekujemy tego, że będzie to wyglądało w taki, a nie inny sposób,
nie zwracamy
uwagi na całą masę innych bodźców, które dostarczają nam
mnóstwa informacji i po prostu jesteśmy na nie zamknięci i przeoczamy czy
przegapiamy coś bardzo istotnego w tym momencie.
Pawle, jesteś organizatorem warsztatów Hemising, trenerem życia po życiu, również
organizatorem niezwykle interesujących
webinarów, co mogę zresztą sam potwierdzić, ponieważ już kilka razy w takich
webinarach brałem udział. Powiedz mi, skąd wziął się
pomysł na organizowanie tego typu właśnie wydarzeń?
Mm to jest dobre pytanie. Myślę, że to wynika z
jakichś pytań, które tkwią gdzieś głęboko w duszy, które sobie zadawałem
praktycznie od od zawsze. Tak jak Neo w Matrixie szukał pytania, odpowiedzi na
pytanie czym jest
Matrix? Ja również szukałem odpowiedzi na pytania jak? Jak to jest?
Czym jesteśmy? Jakie jest nasze umocowanie w tym świecie? Jaka jest relacja naszego
świata
fizycznego? Czy jest coś do przestrzeni, do czegoś jeszcze większego? Czy jest coś w
ogóle
poza tym światem fizycznym? I poszukiwania tych odpowiedzi doprowadziły najpierw do
kontaktu właśnie
z Instytutem Monroe, a potem, tak jak mówiłem na początku, poprzez upowszechnianie
czy próbę upowszechniania tej wiedzy, poprzez organizację różnego rodzaju wydarzeń
typu Kongres życia po życiu doszło do kontaktu z Brucem Moenem, który przedstawił
swoją metodę, swoją
wizję, swoją koncepcję, dając naprawdę niezwykłą, nową,
ożywczą perspektywę na to, co już robiliśmy od lat. Nowe spojrzenie na na Hemising.
I
tutaj muszę od razu też powiedzieć, że kontakt z Brucem Moenem
wpłynął na to, w jaki sposób dziś te warsztaty wyglądają.
I tak oto płynnie przechodzimy do kolejnego pytania, które tutaj sobie zapisałem.
Jak wyglądają te warsztaty właśnie i
co tam podczas nich robicie? Czego się uczycie?
Oczywiście mówimy tutaj o warsztatach życia po życiu metodą Bruce'a Moena. I jak te
warsztaty wyglądają? Otóż jest kilka takich
zasad, którymi kieruję się przede wszystkim tworząc tego typu warsztaty. To jest
zapewnienie odpowiedniego miejsca do takiego zdarzenia, odpowiedniego komfortu po
to, żeby każdy z uczestników, który
bierze w nich udział, mógł doświadczyć jak najpełniej tego, co my tam robimy. A
warsztaty
wyglądają w ten sposób, że zbieramy się w sali, w której ma każdy swoje miejsce
na wygodnym krzesełku i uczymy się relaksu. To tak, tak mówi Bruce.
Jedyne, czego mogę was nauczyć, to relaksu. W rzeczywistości jest to bardzo skromnie
powiedziane, bo zaczynamy od
relaksu. Tak jak powiedziałem na początku, relaks jest podstawą wszystkiego. Bez.
Bez niego nie jesteśmy w stanie
uzyskać żadnych efektów. Relaks pozwala nam wyciszyć umysł wtedy, kiedy mamy
wyciszony umysł. Jesteśmy w stanieUsłyszeć, skoro mówimy o ciszy, o ciszy, to
usłyszeć czy
doświadczyć. Może to jest lepsze określenie. Doświadczyć, ee, tego, co
ginie nam gdzieś na co dzień w natłoku, yy, naszych myśli, natłoku informacji, która
do nas, yy,
dociera. Ponieważ są to bardzo subtelne sygnały. Yy, my je odbieramy tak naprawdę na
co dzień.
Tutaj gdyby to był webinar, bym poprosił o to, żeby podnieść rękę, kto kiedykolwiek
doświadczył intuicji. Myślę, że wszyscy.
I to jest jeden z takich subtelnych sygna-sygnałów, które, yy, do nas docieramy,
docierają, a
my na warsztatach z-- uczymy się tego, aby te sygnały i im podobne
umieć łatwiej, yy, wyłowić z tego szumu informacyjnego, który do nas dociera.
I początkowo uczymy się za pomocą takich prostych technik oddechowych, uczymy się
wyciszenia
umysłu. Potem przechodzimy do, yy, bardzo ważnego tematu, jakim jest
intencja i afirmacja. To jest dość rozbudowany temat, który, na który trzeba
poświęcić
trochę czasu, żeby go wyjaśnić. Okazuje się, że w większości przypadków
niewłaściwie używamy intencji i afirmacji. W związku z tym, yy, duża część osób
sceptycznie podchodzi do efektów tych dwóch rzeczy. Później, po intencji afirmacji
przechodzimy do, mm, pracy z energią. Musimy troszeczkę się
doładować, żeby mieć paliwo do tego, żeby, yy, poruszać się w obszarach nie
fizycznych.
I następnie następują już pierwsze kontakty, yy,
z osobami, które zmarły. Yy, robimy to dlatego w ten sposób, yy,
że do tych osób jest dość łatwo do-dotrzeć. Jest to świetny sposób na,
yy, weryfikację tego, że doświadczenia, które mamy, yy, te informacje, które do nas
napływają, są prawdziwe. Yy, procedury tego, w jaki sposób to się odbywa i dlaczego
to jest prawdziwe, może nie do
końca będę, yy, zdradzał, ponieważ, yy, to też wymaga jakby udziału tutaj w
zajęciach, żeby
wyjaśnić przez chwilę, mm, na jakiej zasadzie odbywa się losowanie osób, które
zostaną, zostaną wybrane do, do takiego kontaktu. Niemniej każda, każdy
uczestnik ma możliwość sprawdzenia się w warunkach, że tak powiem, bojowych i
potwierdzenia tego, co doświadczył, usłyszenia, potwierdzenia tego, co doświadczył z
ust innej osoby, która
takie jakby zlecenie na kontakt ze zmarłym dała. To tak wyglądają. Tak
wygląda pierwsza część warsztatu. Druga część warsztatów to już jest warsztat,
powiedziałbym
zaawansowany. To są eksploracje partnerskie. Bruce Mayan opisywał to też w swoich
książkach, yy, i
opisywał tam sytuacje, kiedy umawiali się na, yy, ze swoją znajomą na wspólne
podróże w zaświaty. Potem konfrontowali swoje doświadczenia. I tego właśnie uczymy
się na drugim
stopniu. Wprowadzamy tam, yy, kolejne elementy, miejsce spotkań na przykład, tak
żeby wszyscy
uczestnicy trafiali do tego samego miejsca spotkań, z którego potem będą mogli
wspólnie
wyruszyć dalej do badania światów niefizycznych. Jest to coś nieprawdopodobnego w
momencie, kiedy nagle
okazuje się, że idąc grupowo wszyscy mają, yy, w dużej części zgadzające się
doświadczenia.
Ee, to może naprawdę wprowadzić w osłupienie, ee, psychologów, psychiatrów i
wszelkiego
rodzaju sceptyków. Ale, ale tak się dzieje, yy, że rzeczywiście ludzie, którzy
nie mają ze sobą żadnego połączenia, poza tym, że są wspólnie na warsztatach, nie
mają wspólnej przeszłości, nie
mają wspólnych doświadczeń, nagle realizują zadanie w świecie
niefizycznym i przychodzą z takimi samymi bądź podobnymi rezultatami. Tak
wygląda druga część warsztatu. A po warsztacie jest jeszcze kontynuacja dla osób,
które
chcą nadal pracować, rozwijać się. Yy, mamy specjalną grupę eksploratorów światów
niefizycznych, badaczy światów niefizycznych i co tydzień mamy sesje, podczas
których robimy bardzo, bardzo różne
rzeczy, yy, poczynając od pomocy zmarłym czy też osobom,
które chciałyby się skontaktować ze zmarłymi poprzez podróże z, po, yy,
światach takich na pograniczu świata fizycznego, niefizycznego, po podróże po,
yy, naszej, naszym Układzie Słonecznym na przykład, czy też galaktyce, podróże w
przestrzeń
iI w przód w czasie. Także jest, tych tematów jest naprawdę dużo. Yy, staram się je
urozmaicać po to, żeby jak najbardziej, yy, rozwijać się w kierunku
właśnie tych umiejętności niefizycznych i uświadamiać sobie, yy, że tak naprawdę nie
mają one, yy, ograniczeń w dostępie do
informacji.
A jak się do takich warsztatów przygotować i czy w ogóle takie przygotowanie jest
potrzebne?
Yy, jak się przygotować? Właściwie to, yy, często przygotowanie może
prowadzić do, mm, wytworzenia pewnych wyobrażeń. W jaki sposób taki warsztat, czy
też efekty
uzyskane na warsztacie mają, ee, wyglądać. Także pod tym względem tutaj zalecałbym
pewną, yy, ostrożność. Yy,
z jednej strony dobrze jest wiedzieć, kim był Bruce Moen, co robił. Yy, z drugiej
strony, no czytając jego książki,
yy, czyta się jak książki przygodowe i, yy, każdy by tak chciał. Wtedy też zaczynamy
oczekiwać dokładnie tego
samego. Czasami nie zwracamy uwagi na to, yy, z jakimi problemami on się borykał.
Yy, i, yy,
mając takie nastawienie po prostu możemy, yy, mieć oczekiwania, które zablokują nas
na
uzyskanie efektu. To, to jest tylko taka przestroga. To jest jedna z możliwości. Co
nie znaczy, że tak się, yy,
stanie. Yy, co można by było zrobić? Myślę, że spróbować,
yy, troszeczkę się porelaksować, żeby na warsztatach łatwiej w ten relaks wejść.
Żeby
nie był to dla nas, yy, nie była to dla nas nowość, yy, taka.
Stan relaksu po prostu. Yy, dlatego że, yy, wtedy będziemy mogli się skupić już od
razu na tych elementach,
które prowadzą do, mm, poszerzenia naszej percepcji. Yy, zamiast na
tym, yy, że czy jesteśmy zrelaksowani, czy też nie. Aczkolwiek to też nie jest
wymóg.
Każdy dostaje tyle czasu na warsztacie, aby móc to wszystko, mm, wytrenować. Także z
jednej strony
są uczestnikami osoby, które mają już doświadczenie w wielu różnych, yy, na wielu
różnych kursach, wielu różnych technikach, a są osoby kompletnie zielone. I wcale to
nie znaczy, że
te zielone osoby, które po raz pierwszy usłyszały o, o tej technice, yy, będą miały
doświadczenia
gorszej czy słabszej jakości niż te osoby doświadczone. Może być wręcz odwrotnie.
Tutaj nie ma reguły, tutaj nie
ma statystyki, tak jak powiedziałem wcześniej.
A więc najlepiej po prostu rozbudzić swoją ciekawość bez nastawiania się na jakieś
konkretne rezultaty i po prostu przyjechać,
posłuchać, poćwiczyć, obserwować co się będzie działo.
Tak. Myślę, że to jest naj-najzdrowsze podejście. Zresztą, yy, być może jak się
spotykacie w
literaturze z takim określeniem: rozbudź w sobie ciekawość małego dziecka. Dziecko
nie ma oczekiwań, ono właśnie bierze
świat takim, jakim jest. I to jest najlepsze doświadczenie. W ten sposób ono się
uczy, doświadcza, rozwija. I myślę, że, yy,
w momencie, kiedy już, yy, będziemy mieli te pierwsze doświadczenia, możemy zacząć,
yy,
wyznaczać sobie konkretne cele. Najpierw rozpoznajmy grunt, po jakim się poruszamy,
a do tego jest potrzebna
właśnie ta otwartość i ciekawość.
Do czego można wykorzystać to, czego uczę? Czego można się nauczyć na warsztatach?
Czy wiedza zdobyta podczas warsztatów,
yy, da się wykorzystać jakoś w codziennym życiu?
Tu trafiłeś akurat na mój konik. Yy, dlatego że, mm, o ile
mówiąc o technice Hemisync czy warsztatach życia po życiu według metody Bruce'a
Moena, yy, od razu nasze myśli
wędrują w kierunku światów niefizycznych, błądzenia gdzieś tam po obszarach
świadomości, w których przebywają
inne istoty, inne cywilizacje, yy, inne energie. Mm, dla wielu osób jest to
bardzo abstrakcyjna rzecz, aczkolwiek myślę, że ciekawa i fascynująca. Natomiast
niesie ze sobą duży stopień abstrakcji. Yy, te techniki z kolei,
zarówno technika Hemisync, jak i technika, yy, podróży niefizycznych do życia po
życiu według
Bruce'a Moena. One rozwijają nasze, yy, naszą świadomość czy też naszą percepcję.
Może
właśnie tutaj powinienem użyć takiego słowa. W zakresie tych szeptelnych sygnałów,
które do nas docierają.
Jak to można wykorzystać? Mm, na przykład intuicja, o której już wcześniej
wspomniałem. Możemy zacząć lepiej ją rozpoznawać, lepiej ją wykorzystywać, yy,
bardziej na niej polegać, bardziej jej
zaufać. Jakie to będzie miało efekty w naszym codziennym życiu? Będziemy podejmować
lepsze decyzje. Ktoś,
kto prowadzi biznes, może zaufać intuicji, podejmować lepsze decyzje biznesowe.Yy,
to może dotyczyć
każdej sfery, yy, życia. Na przykład chociażby, nie wiem, wyjścia, yy, do sklepu po
zakupy. Intuicja podpowiada, że nie powinniśmy, dajmy na to, przechodzić przez
przejście w danym momencie,
tylko zajrzeć do, do sklepu. Zróbmy to, bo może akurat w tym, yy, przypadku,
gdybyśmy wkroczyli na jezdnię, yy,
może dojść do nieprzyjemnej sytuacji. Inne kwestie. Yy, takim dość
popularnym, yy, elementem, yy, w-- jeśli chodzi o, o umiejętności czy też
zmysły nie fizyczne, jest, yy, telepatia. Możemy być w kontakcie telepatycznym
z naszymi bliskimi, niezależnie od tego, w jakim miejscu na Ziemi, yy, w danym
momencie się znajdują. Yy,
takie, yy, połączenie, mm, na, na zasadzie trochę telepatii czy też,
yy, empatii, która w zasadzie można to już też ją zakwalifikować do takich, mm,
niefizycznych, yy, wrażeń, kiedy
od-odbieramy energię od drugiej osoby, pozwoli nam, yy, budować, yy, relacje z
innymi osobami,
yy, rozwijać, nawiązywać, yy, relacje, yy, z innymi osobami. Mm, na pewno wpływa to
również na, na
kreatywność. Tu znowu powraca, yy, powraca intuicja, yy, która będzie nam
podpowiadała pomysły, yy, które możemy zrealizować. Myślę, że takich, yy, zastosowań
jest, yy, dużo więcej. Nie wspominam o zupełnie takich przyziemnych, yy, sprawach
typu, mm, na
przykład sprawy finansowe. To jak najbardziej się może przełożyć na sprawy
finansowe. Także, mm, nie uciekajmy od tego, bo to jest część naszego,
yy, naszego życia i, mm, w taki sposób doświadczamy. A mając wiedzę, mając dostęp
do, yy, tych źródeł nie fizycznych,
yy, w każdej chwili możemy, mm, tę jakość życia, yy, fizycznego tutaj, yy, sobie
poprawić.
A więc ta wiedza przydaje się nie tylko do podróży, mm, poza ciałem, czy też do
odwiedzania zmarłych bliskich, ale również w życiu,
w życiu codziennym. A czy po warsztatach potrzebna jest jeszcze jakaś dodatkowa
praktyka?
Yy, tak. Po każdych warsztatach jest potrzebna praktyka. Warsztat jest, yy, po to,
żeby pod okiem kogoś
doświadczonego, mm, popracować, przećwiczyć, yy, techniki, z-skorygować swoje błędy,
ewentualnie
nauczyć się, jeżeli ktoś jest zupełnie, yy, nowy. I, yy, tak naprawdę właściwa
praca, yy, zaczyna się po warsztacie. Bo warsztat, yy, ma pięć dni. Robimy tam wiele
ćwiczeń,
yy, mamy tam, yy, przekazujemy tam mnóstwo wiedzy i, yy, tak naprawdę, yy, w
trakcie tych, yy, zajęć, po zajęciach, yy, uczestnicy wychodzą z bagażem wiedzy i
własnych, yy,
doświadczeń, lecz teraz potrzebują czasu na to, żeby tę wiedzę jeszcze dodatkowo
przyswoić, za-zaakceptować, zaabsorbować. Yy, a będzie się to, yy, działo poprzez
ich własne doświadczenie.
Yy, uczestnicy muszą zacząć weryfikować jeszcze bardziej, jeszcze głębiej, jeszcze
dokładniej to, co usłyszeli na
warsztatach, to, czego się, yy, nauczyli, czego doświadczyli. Yy, i z czasem
te umiejętności, yy, po prostu stają się czymś, yy, zupełnie naturalnym. To tak jak,
yy, chociażby z,
yy, tabliczką mnożenia. Yy, trzeba ją wielokrotnie powtórzyć, żeby ona, yy,
weszła nam w pamięci, żebyśmy mogli jej na co dzień używać. Zresztą nie bez powodu
istnieje takie porzekadło: „prawa czyni
mistrza”. Czyli ćwicząc, pracując, praktykując, yy, rozwijamy się, doskonalimy nasze
umiejętności, yy, a na niektóre po prostu potrzeba, yy, czasu. I temu właśnie służy
ta grupa badaczy,
mm, światów nie fizycznych, którą, yy, prowadzę po zakończeniu warsztatu.
A czy mógłbyś, Pawle, przybliżyć naszym słuchaczom, yy, tak ogólnie w kilku słowach,
na czym polegają podróże niefizyczne metodą Bruce'a Moana?
Jaką rolę w tych podróżach odgrywa nasza wyobraźnia?
Yy, wyobraźnia, yy, jest w zasadzie kluczem, można tak powiedzieć. Yy, wiele osób,
yy, to powiem już z doświadczenia z warsztatów Hemising, yy, wiele osób, yy, popada
w coś takiego,
że mając narzędzie, jakim jest Hemising, oczekuje, że ta technika zrobi za nich
wszystko. Yy, ale to
tak nie działa. To tutaj, tak jak wspomniałem wcześniej, trzeba aktywnie w tym
uczestniczyć. Nic nie dzieje się
bez naszej, yy, woli i, yy, wyobraźnia ma kolosalne, yy, znaczenie. Wiele, yy,
ćwiczeń,
yy, w technice Hemising to są ćwiczenia, gdzie zaczyna się od wyobraźni po to, żeby
później
za-- przejść do głębszych doświadczeń. Wyobraźnia cz-- jest czymś w rodzaju takiego,
mm, napędu,
yy, silnika, który uruchamia, yy, nasze doświadczenie.Yy, to jest taki mechanizm,
który można by było porównać do, yy, zalewania pompy. Nie wiem, Marku, czy, czy
kojarzysz, na
czym to polega? Kiedyś, jak się miało pompę, to się szło z wiadrem do takiej pompy,
z wiadrem wody. Najpierw trzeba było to do tej
pompy nalać, a potem dopiero pompować, bo inaczej się nic nie wyciągnęło. To
właśnie, yy, wyobraźnia to jest ta woda w wiadrze.
Na dźwięk słowa „wyobraźnia” właśnie wielu sceptykom zapaliła się pewnie w tym
momencie czerwona
lampka i gotowi są powiedzieć: „Wyobraźnia? Przecież to wszystko dzieje się tylko w
głowie”.
Mm, to prawda. Yy, i tu wracę, wrócę do tego przykładu, mm, z pompą.
Wlewamy, wlewamy tą wodę, tę wodę, yy, wyobraźni do pompy i zasysamy, yy,
pompą tę wodę, która tkwi gdzieś tam, jest dla nas normalnie niedostępna. Yy,
wyobraźnia służy do tego, żeby, mm, jak, żeby zainicjować
proces podróży niefizycznej. Yy, możemy sobie wyobrażać jakąś scenę według,
yy, opisu na przykład lektora, który prowadzi, yy, ćwiczenie. Lecz
w pewnym momencie mogą się pojawić jakieś elementy, które w tym prowadzeniu nie
występują. I to jest to, co,
na co powinniśmy zwrócić uwagę, co powinno przykuć naszą koncentrację. Yy, i
powinniśmy
za tym podążać. I się wtedy okaże, że, yy, z niczego, z jakiegoś drobnego elementu,
yy, który początkowo mógł się wydawać nic nieznaczący, który nie istniał, yy, w
naszych wyobrażeniach,
tworzą się takie, mm, historie, które, yy, których się zupełnie nie spodziewamy.
Tworzą się, że tak powiem, opowieści, których zupełnie nie oczekiwaliśmy. Ten temat
dość, yy, szeroko
omawiamy na, yy, warsztatach, bo, yy, wiele osób nie może się z tym pogodzić, że,
yy, trzeba
w jakiś sposób zastymulować się, żeby, yy, uzyskać efekt. I, yy, ciężko im się
pogodzić
z tym, że, mm, to, co uzyskują te efekty, te
doświadczenia, inform-- zbierają informacje, że to może być prawdziwe. No jak to?
Zaczynaliśmy sobie
wymyślać, wyobrażać i to ma być prawdziwe? Jest prawdziwe z tego powodu, że, yy, nie
jest to już przez nas
wymyślone. My, yy, w pewnym momencie z kreatora, mm, pewnego wyobrażenia stajemy się
jego
obserwatorem.
I właśnie teraz nasunęło mi się też pytanie: czy i jak często po nawiązaniu na
przykład kontaktu z osobą
zmarłą występują w świecie, nazwijmy to, rzeczywistym jakieś sygnały, symbole,
jakieś zdarzenia?
To pytanie też troszkę jest podyktowane osobistymi doświadczeniami po tym, jak
odprowadziłem czy też odzyskałem przedwcześnie
zmarłą przyjaciółkę. Jakiś czas po tym odzyskaniu w środku dnia by-byłem w centrum
Katowic. Jakieś tam sobie
sprawy załatwiałem. Wracałem już do domu i nagle w moich myślach wszystkie moje
myśli jakby zostały skasowane
i cały, cały jakby mój umysł zdominowała myśl o białym kocie. Biały kot, biały kot,
biały
kot, biały kot. I przez dłuższy moment właśnie dominował ten biały kot. Nic innego,
jakby
żadnych innych myśli jakby nie postrzegałem. I tego samego dnia, właściwie już nocą,
coś mnie podkusiło,
żeby po raz pierwszy w życiu zajrzeć na Instagrama przyjaciółki. Patrzę, zjeżdżam w
dół, zjeżdżam, zjeżdżam, patrzę na
te zdjęcia i nagle: o kurczę, biały kot!
Tak. To jest świetny przykład, bo mówi o dwóch, o dwóch rzeczach. Pierwsza
to jest to, o czym już wcześniej wspomniałem, czyli o tym naszym nastawieniu,
oczekiwaniu, że to nasze
doświadczenie będzie wyglądało w określony sposób, czyli że będziemy mieli wizję 3D
stereo w kolorze,
a wcale tak być nie musi. Yy, te sygnały, jeśli nie odbierzemy ich w trakcie
sesji, w trakcie kontaktu zze zmarłą osobą, one mogą się pojawić w
innym czasie, w innym momencie po to, żeby dać nam dowód na to, że ten
kontakt zaistniał. Yy, i pokazać też, że nie tylko, yy,
w sposób wizualny możemy odbierać informacje, a może to być właśnie jakieś zdarzenie
w naszym codziennym życiu.
Także tutaj miałeś ewidentny, yy, ewidentne potwierdzenie na to, że, yy, ten kontakt
z twoją, yy, znajomą nastąpił, yy, i, yy, został on w jakiś sposób później
potwierdzony, udo-udokumentowany można wręcz powiedzieć.
No i to też takie potwierdzenie, że po śmierci fizycznej życie tak naprawdę trwa
dalej. Samego białego kota swoją
drogąMyślę, mogę też uznać za pewien symbol, ponieważ coś mnie podkusiło jakiś czas
później, żeby
sprawdzić znaczenie kota czy też białego kota w senniku. No i się okazało, że
znaczenie tego
symbolu to szczęście, bycie szczęśliwym. No trudno nie odnieść wrażenia, że tej
dziewczynie po odprowadzeniu jest tam po prostu dobrze.
Tak, to jak najbardziej może być wskazówka, która niesie
za sobą dużo więcej informacji. Także nie należy się zamykać tylko na tym, co
zaobserwowaliśmy, czego doświadczyliśmy. Bo głębsze poszukanie, poszperanie gdzieś w
jakichś
źródłach może przynieść nam dodatkowe informacje, których się zupełnie nie
spodziewaliśmy. Takie mieliśmy
doświadczenia również w naszej grupie badaczy niefizycznych, którą prowadzimy po
warsztatach. W tej
chwili chodzi mi po głowie ten przypadek, aczkolwiek tych sesji już mieliśmy
kilkaset, więc ciężko jest mi przypomnieć sobie szczegóły, ale kojarzę dyskusję z
jednym z uczestników,
który właśnie wspominał coś takiego, że po sesji z ciekawości zajrzał
do internetu, gdzieś do jakiejś encyklopedii, do sennika, co znaczył ten obraz,
który mu się
pojawił. I wtedy to uruchomiło ogromną lawinę informacji, które docierały nie tylko
z tych
źródeł pisanych, ale także jakby z jego wnętrza, ze świadomości.
Można powiedzieć, że taką dobrą radą będzie, aby zapisywać wszystkie symbole,
wszystkie jakieś
takie wyjątkowo mocne, że tak powiem, myśli czy też przekazy, jakie pojawiają się po
nawiązaniu takiego kontaktu. No
bo zweryfikując pewne informacje albo sprawdzając na przykład symbol w senniku,
możemy być bardzo, bardzo pozytywnie zaskoczeni.
Z pewnością notowanie jest bardzo ważne. Bez notatek
Bruce'a Moena czy Roberta Monroe nie mielibyśmy takich książek. W ogóle nie
wiedzielibyśmy, że takie
zjawisko jak OBE czy podróże niefizyczne, zwane podróżami mentalnymi w ogóle są
możliwe. Dlatego, że prawdopodobnie autorzy by szybko zapomnieli swoje
doświadczenia. Później byłyby to takie
bajdurzenia po prostu. Coś mu się przypomniało, coś pamięta, ale przez mgłę.
Natomiast
właśnie notowanie, później jeszcze przeczytanie tego, być może przeanalizowanie może
naprowadzić na
jeszcze dalsze przemyślenia. Pojawienie się intuicji, która skojarzy
jeszcze z jakimś dodatkowym wydarzeniem. Także ten proces, który inicjujemy w
trakcie sesji
kontaktu z osobą zmarłą, czy też w ogóle sesji podróży niefizycznej on się nie
kończy w momencie, kiedy
wychodzimy z relaksu. On może trwać i z pewnością trwa. O czym ten temat rozwijamy
na
warsztatach również po sesji, bo sam proces rejestracji naszego doświadczenia
wyzwala jeszcze wiele dodatkowych źródeł informacji, które wydawały
nam się gdzieś przeoczone.
Wiele osób słuchając tej audycji słyszy zapewne o podróżach niefizycznych, podróżach
mentalnych, odwiedzaniu życia po życiu
po raz pierwszy. Jaką literaturę poleciłbyś początkującemu? Może jakieś filmy,
audycje i inne źródła
wiedzy?
Dla osób początkujących jest troszkę takiej literatury, którą można by było polecić.
Takiej literatury, która jest spójna z kulturą, w jakiej
wyrośliśmy. Chyba to będzie najlepsze podejście, dlatego że tego typu literatura
najbardziej
przemawia do nas, bo jest pisana przez osoby podobne, jeśli chodzi o
mentalność do nas i to na pierwszym miejscu
wymieniłbym zarówno Bruce'a Moena „Podróże w nieznane” to jest jego pierwsza
książka, potem
„Podróże do życia po śmierci”, „Podróże poza wszelkie wątpliwości”
to była taka trylogia, która była wydana jakoś tak po 2000 roku. Oczywiście,
można powiedzieć, już kultowa trylogia książek Roberta Monroe, ale dla
początkujących szczególnie
poleciłbym „Podróże poza ciałem”. Dlatego, że one wprowadzają w temat, pokazują
czym podróże są, z czym mogą się wiązać pod względem fizycznym i psychicznym, z
jakimi można się spotkać
problemami. Bo dwie kolejne części są takimi wręcz przygodowymi
opowieściami, natomiast niosącymi ogromną ilość wiedzy, ogromną ilość
informacji.Kolejną rzeczą, którą mógłbym polecić, to jest
książka Rafała Nieradzika. Świetnie napisana rzecz właśnie dla osób
początkujących, które mają wiele wątpliwości, nie wiedzą, z czym się powinno jeść
podróże, nie
fizyczne podróże poza ciałem. Rafał doświadczył zarówno jednych, jak i drugich.
Udział w warsztatach Bruce'a Moena był dla
niego przełomem, o czym zresztą mówił niedawno podczas webinaru i jest to
rzecz, którą warto polecić. Warto przeczytać. Książka nazywa się „Poza ciałem
fizycznym. Przebudzenie”.
Kolejną rzecz, którą bym polecił jako taką ciekawostkę, to jest
książka Courtney'a Browna. W zasadzie w tej chwili nie do zdobycia w formie
papierowej. Courtney Brown „Kosmiczna podróż”
znakomita rzecz dotycząca zdalnego postrzegania. Wiele elementów, które tam w tej
książce są
opisane bezpośrednio można przełożyć na to, co robimy na warsztatach
podróży niefizycznych. Bardzo duże podobieństwa z doświadczeń są
z tego, co on opisuje w swojej książce, z tym, czego doświadczamy podczas warsztatów
podróży niefizycznych według metody
Bruce'a Moena. Mógłbym jeszcze polecić książkę Josepha McMoneagle,
aczkolwiek jest to już trudniejszy materiał. Książka nazywa się „Wędrujący umysł” i
dotyczy zdalnego
postrzegania. Joseph McMoneagle jest jednym z najbardziej chyba znanych
remote viewerów, czyli tych zdalnych postrzegaczy i stale do tej pory współpracuje z
Instytutem Monroe. I myślę, że to tak na sam początek mogłoby wystarczyć.
Jest sporo literatury z kręgu Instytutu Monroe, z tym że
niestety dostępnej tylko w języku angielskim i tej literatury nie będę w tej chwili
polecał,
ale myślę, że na początek to, co wymieniłem, powinno wystarczyć.
A coś dla takich bardziej zaawansowanych?
Dla bardziej zaawansowanych? Jest tutaj sporo takiej
literatury. Tylko pytanie jest, w którym kierunku osoba dana
chciałaby się poruszać, bo można sięgnąć tutaj na przykład po Carlosa Castanedę.
Można po sięgnąć po Ram
Tę, można sięgnąć po Drunvalo Melchizedeka i jego książki, które no w ostatnim
czasie
zrobiły dużo zamieszania na, na rynku. To takie
pierwsze rzeczy, które mi przychodzą do głowy. Ostatnio na przykład bardzo
ciekawe książki świetnie opisują ten świat niefizyczny. To
są na przykład „Duchy natury”. Co one nam mówią? Bądź też „Sekretne życie drzew”.
Niezwykłe książki opisujące ten świat niefizyczny, który jest blisko nas i z którym
możemy się skontaktować
i z którym powinniśmy żyć w zgodzie. A narzędzia do tego właśnie możemy zdobyć na
warsztatach
życia po życiu.
Wróćmy jeszcze teraz na, na chwilę do warsztatów. Czy w warsztatach biorą również
udział osoby ze, ze ściśle
określonymi oczekiwaniami? To jest chcące nawiązać kontakt na przykład ze zmarłym
krewnym. Jeśli tak, to jak reagują w razie powodzenia się
takiego kontaktu i co się później dzieje?
Tak, w dużej mierze są to osoby, które chcą skontaktować się z ze zmarłym,
ze swoją bliską osobą, za którą bardzo tęsknią. Często jest tak, że takie osoby,
jeżeli jest to taka głęboka tęsknota, jakiś żal, że, że tej osoby nie ma
często bywa tak, że te osoby niejako blokują się. Na szczęście warsztat jest
skonstruowany w taki sposób,
żeby to nie ta osoba kontaktowała się z tym swoim bliskim,
bo w ten sposób mogłaby uzyskać fałszywy obraz bądź nie
uzyskać żadnego efektu. Dlatego w jej imieniu kontaktują się inni. Ta osoba
tylko weryfikuje i to jest bardzo często takie niezwykle oczyszczające doświadczenie
w momencie,
kiedy okazuje się, że gros informacji zebranych przez tę drugą osobę o
zmarłym się potwierdza. Często jest tak, że ta osoba zbierająca informacje przynosi
jakiś przekaz, bardzo taki, że tak powiem,
osobisty dla tego, kto szuka kontaktu ze zmarłym, więc tym bardziej
wtedy to poprawiaHumor tej osobie. Ale z drugiej strony, yy, bywają też i takie
osoby, które, mm, koniecznie same chcą się skontaktować i, mm,
cierpią, że tak powiem, z tego powodu, yy, że im to za bardzo nie wychodzi, a nie
wychodzi z tego powodu, o którym wcześniej powiedziałem. Za bardzo chcą, za bardzo
są
emocjonalnie z tym, yy, z tą osobą zmarłą związane.
I pytanie już tak na sam koniec naszej dzisiejszej audycji, ym, ponieważ, yy, z
tego, co mi wiadomo, organizujesz niedługo
kolejne warsztaty podróży niefizycznych metodą Bruce'a Moena. Ym, dzisiaj w momencie
to taka
informacja dla odsłuchujących z archiwum bądź ze słuchających powtórki. Dzisiaj
nagrywamy piątek, szósty października dwa
tysiące siedemnastego roku. Najbliższe warsztaty odbywają się od osiemnastego do
dwudziestego drugiego października
dwa tysiące siedemnastego roku. Warsztaty odbywają się w Łodzi. Pawle, w,
gdzie można się dowiedzieć o terminach i miejscach organizowania kolejnych
warsztatów oraz o terminach webinarów?
Yy, najlepszym źródłem informacji jest nasz, yy, newsletter. Yy, z tym że, no
trzeba mieć też świadomość, że nie zawsze newslettery mogą, yy, dotrzeć. Trzeba tą
swoją skrzynkę pocztową przygotować na, na odbiór
newslettera. Oprócz tego jest, ym, profil na, yy, Facebooku Warsztaty Hemi Sync
pisane razem. Yy, przez samo Hi i C na końcu. Jest też, yy,
strona internetowa
afterlife.hemi-sync.com.pl,
ym, oraz strona hemisync.com.pl. Także tam na tych stronach są informacje
generalnie o technice, yy, o warsztatach. Najwięcej bieżących informacji można
znaleźć w, na
Facebooku, yy, a najlepiej w naszym newsletterze, na który można się zapisać, dostać
przy
okazji bądź to nagranie, jeżeli zapisujemy się na newsletter Hemi Sync, oryginalne
nagranie Hemi Sync można dostać bądź,
yy, poradniczek podróży niefizycznych, jeśli zapisujemy się na, mm, newsletter,
yy, właśnie życia po życiu.
No ten poradnik to też właściwie chyba można polecić, polecić początkującym w tym
temacie.
No to prawda, to prawda. Yy, tutaj chcąc wskazać dobre źródła informacji,
zapomniałem zupełnie o tym
poradniczku. Rzeczywiście jak najbardziej. Yy, są tam najbardziej podstawowe
informacje prosto od w zasadzie Bruce'a Moena, yy,
z komentarzami, yy, ode mnie, więc myślę, że jak najbardziej jest to, yy, broszurka,
która, yy, może rzucić pierwsze światło na to, z czym mamy do czynienia.
No i też, też jest takie źródło jak gdyby najbardziej, najłatwiej dostępne, ponieważ
jest to poradnik w formie PDF-a.
Tak.
Można go sobie wrzucić na telefon, na tablet, na cokolwiek innego i po prostu czytać
i, i ćwiczyć.
Zgadza się. Jeszcze z takich ciekawych źródeł informacji, o których wcześniej nie
wspomniałem, yy,
kiedy padło pytanie, co mógłbym polecić. Yy, mówiłem o książce Rafała
Niera-Nieradzika, mm,
ale też warto polecić jego kanał na YouTube. Yy, jest tam, yy, dużo bardzo dobrze
zrealizowanych, yy,
materiałów, yy, wyjaśniających, yy, od podszewki, yy, z czym mamy do czynienia, ee,
i, yy,
jak z tym postępować. Wyjaśnione są podstawowe zagadnienia tak, żeby nie pozostawiać
żadnych, yy, wątpliwości. Myślę, że,
yy, idąc tropem właśnie kanału na YouTubie Rafała czy też Facebooka, tego, co na
przykład,
yy, mamy w naszych polubieniach, yy, można dość do, yy, ciekawych, yy,
materiałów, które, mm, poszerzą wiedzę na temat tego, z czym mamy do czynienia.
No i myślę, że tutaj też warto polecić audycję radiową, którą na-nagraliśmy jeszcze
z Bruce'm Moenem również oraz
pozdrawiamy też panią tłumaczkę, którą nagraliśmy dwa lata temu. Audycja oczywiście
do odsłuchania w
archiwum Radia Paranormalium. No i myślę, że w ten sposób tym akcentem możemy
zakończyć naszą dzisiejszą audycję. Pawle,
bardzo ci dziękuję za, za to, że dałeś się porwać na antenę Radia Paranormalium.
Ja dziękuję. Ja dziękuję za zaproszenie. Bardzo mi było przyjemnie i, ee, miło
gościć u ciebie w
audycji i dziękuję za uwagę słuchaczom.
Drodzy słuchacze. Naszym gościem dzisiaj był Paweł Byczuk, członek profesjonalny Tim
Monroe Institute,
trener podróży niefizycznych oraz prezenter warsztatów Hemi Sync. Rozmowę od strony
technicznej obsługiwał
oraz ją poprowadził Marek Sęk "Ivellios". Raz jeszcze zachęcamy do zajrzenia na
stronę
afterlifehemisync.com.pl. Linki do wszystkich wspomnianych dzisiaj stron
internetowych oraz do profilu
Warsztaty Hemi Sync na Facebooku będą oczywiście umieszczone pod tą audycją w
archiwum Radia Paranormalium.
Radio Paranormalium paranormalny głos w Twoim domu. Dziękujemy Wam wszystkim za
uwagę. No i do usłyszenia w kolejnych
audycjach. Produkcja i realizacja Radio
Paranormalium www.paranormalium.pl Archiwum Radia Paranormalium.
Pełne archiwum audycji najbardziej paranormalnego radia w polskim internecie.
Dziesiątki gigabajtów wciągających
paranormalnych mp3 czekają na Ciebie. Słuchaj zawsze i wszędzie, o każdej porze dnia
i nocy. Dziel się
nagraniami ze swoimi znajomymi i pokaż im prawdę, o której boją się nawet pomyśleć.
Archiwum Audycji Radia
Paranormalium www.paranormalium.pl Koniecznie również sprawdź naszą oficjalną
aplikację na
Androida i Windows Phone.