Witajcie bardzo gorąco i serdecznie w Radiu Paranormalium.
Rozpoczynamy kolejną, 68. już debatę
ufologiczną online, w której dziś będziemy
dyskutować o Strefie 51 i
innych supertajnych bazach. Przy mikrofonie
Marek Sęk „Ivellios”. Dzisiaj po drugiej stronie
Skype'a oraz po drugiej stronie Google Hangouts są
z nami: współprowadzący debaty ufologiczne,
współpracownik „Nieznanego Świata”, Piotr Cielebiaś. Dobry wieczór,
Piotrze. Dobry wieczór, witam wszystkich.
Pisarz science fiction, publicysta, również
współpracujący z „Nieznanym Światem”, Marek Żelkowski. Dobry wieczór,
Marku. Dobry wieczór wszystkim słuchaczom. Dobry
wieczór wszystkim uczestnikom debaty. Nasz
niestrudzony poszukiwacz prawdy, Chris Miekina, autor
serwisu Nowa Atlantyda oraz audycji Parallaxa. Dobry wieczór,
Chrisie. Dobry wieczór. Oraz
ufolog z Warmińsko-Mazurskiej Grupy Ufologicznej,
Arkadiusz Kocik. Dobry wieczór, Arku. Dobry wieczór.
Dzisiejszą debatę, tak jak prawie zawsze, będziemy realizować w
całości na żywo. Można będzie do nas
dzwonić. Linię telefoniczną otwieramy krótko po godzinie
21:00. Dziś będą
państwo mieli do dyspozycji dwa telefony. Numer
stacjonarny i numer komórkowy. Stacjonarny to
32 746 00 08.
Numer komórkowy 530 620
493.
Skype radio.paranormalium.pl.
Oczywiście cały czas również można do nas pisać na nasz numer Gadu-Gadu
pod numerem 36 08 80 02.
Jesteśmy także na czatach Radia Paranormalium, na
www.paranormalium.pl oraz na czacie towarzyszącym naszej
transmisji na YouTube. Można nas także znaleźć na
Facebooku, na kontach Radia Paranormalium, portalu Infra,
na grupach Radia Paranormalium i czytelników „Nieznanego
Świata”. A jeżeli ktoś woli, to może również
wysyłać pytania i komentarze oraz oczywiście
relacje z obserwacji UFO na nasz adres e-mail
radio@paranormalium.pl.
Ufologiczne teorie spiskowe nierozłącznie związane są z
miejscami takimi jak Strefa 51 i inne
amerykańskie i nie tylko supertajne
bazy, w których mają być przetrzymywane szczątki
obiektów pozaziemskich i zwłoki kosmitów.
Na ile można wierzyć tym teoriom, a na ile jest to celowa
dezinformacja? Tym zajmiemy się w dzisiejszym programie.
A więc panowie, bazy wojskowe to stały element
relacji ufologicznych. To je informowano o
obserwacjach UFO i to do nich zwożono rozbite
spodki i ich pasażerów. Jedna z tych baz
ma znaczenie szczególne. To tak zwana Strefa
51. Do niedawna oficjalnie nie istniała
na mapach, jednak od kilku lat obserwujemy w jej sprawie
coraz większą otwartość. Jak myślicie,
dlaczego? Pierwszemu, jak zawsze,
oddajmy głos Piotrowi Cielebiasiowi. Piotrze?
Postawię tutaj taką dość może
kontrowersyjną hipotezę, że Strefa 51
jest w ostatnich latach przedmiotem
większej otwartości. Ta polityka znacznie się zmieniła,
bo nie tylko wiemy
oficjalnie, co tam robiono. Podkreślam, co robiono,
a nie co się obecnie dzieje. Pokazuje się
też nowe
zdjęcia satelitarne z rzekomego
procesu rozbudowy tych struktur, ale moim
zdaniem to wszystko podyktowane jest czymś innym.
Czymś, o czym od dawna mówią ufolodzy
i nie tylko, bo między innymi znawcy
wojskowości. A mianowicie chodzi o to, że Strefa
51 może być taką wioską potiomkinowską. To
znaczy, ona sobie jest i ona jest po to, żeby ludzie
wiedzieli, że ona jest i żeby cała uwaga
skupiała się właśnie tam. „O, coś nowego się tam dzieje.
Pewnie będą coś tam znowu kręcić, klepać”.
Natomiast co to ma na celu? Przez to, że cała
uwaga skupia się na Strefie 51, znacznie
mniej mówi się o innych miejscach,
które mogą pełnić podobną rolę. Ich nazw nie
znamy. To są prawdziwe Strefy 51 w Stanach
Zjednoczonych. Nie oszukujmy się też, że
podobne placówki istnieją w innych krajach.
O różnych było głośno. Natomiast
według mnie takim podstawowym
problemem w tej sprawie, w dyskusji oTajnych
bazach i ich możliwym związku z UFO jest to, że
tak naprawdę nie wiemy, gdzie są te prawdziwie tajne bazy. Ewentualnie nie
wiemy, w których bazach, między innymi
sił powietrznych Stanów Zjednoczonych, mogą znajdować się
instalacje, jednostki poświęcone temu, z
czym zawsze wiązano tematykę supertajnych
baz, czyli z rozwojem nowoczesnych technik lotniczych,
z jakimiś centuriami ufologicznymi nawet.
Wydaje mi się, że kontrowersyjną
sprawą w sprawie Strefy 51 jest to, że ten
temat został bardzo mocno oklepany swego czasu,
został rzucony społeczeństwu na pożarcie. Co nie
zmienia faktu, że przez lata rzeczywiście się tam coś działo. Moje
pytanie, tylko Chris, bo tobie zaraz oddam głos,
czy tam nadal coś się dzieje
i czy możemy ufać wszystkiemu temu, co
się w tej sprawie mówi? Pamiętamy, że jakiś czas temu portal
Las Vegas Now,
w którym jednym z dziennikarzy jest George Knapp, o
którym mówiliśmy nie raz, który w zasadzie był jednym z
tych badaczy UFO, bo on się też tym zajmuje,
którzy doprowadzili do wywleczenia tematu Strefy 51 na
światło dzienne. To w zasadzie był jeden z odkrywców Boba Lazara, o którym będziemy
jeszcze trochę mówić dzisiaj, bo mówiliśmy o nim przecież jakiś czas temu.
Tenże Knapp, chcąc
zgłębić trochę tematykę tego, co się dzieje, Strefie
51 podszedł do sprawy od
tyłu. Zaczął analizować to,
co wiemy. Przyjrzał się
takim może mało znaczącym rzeczom jak naszywki
osób, które brały udział w różnego rodzaju misjach
z włączeniem słynnej Strefy 51 i
chciał ustalić, co kryło się za
wieloma z tych kryptonimów. Okazało się, że nie było to takie łatwe.
W każdym razie sugerowało to jednak, że jeszcze kilka lat
temu na terenie Strefy 51 rzeczywiście rozwijano
te supertajne projekty.
Natomiast w przeszłości działy się tam różne inne rzeczy. I
teraz pytanie, czy mamy wierzyć w to, co mówi Bob Lazar, czyli
że są takie miejsca na mapie Stanów Zjednoczonych, a
pewnie i globu, gdzie przechowywane są nie tylko supertajne
dowody na istnienie życia pozaziemskiego w formie inteligentnej, czytaj
UFO i wszelkich przejawów
kosmitów. To wszystko jest po prostu element szerszego
mitu ufologicznego, współczesnego i stworzonego nawet
specjalnie po to, żeby ludzie sobie wierzyli, że są takie
miejsca, jest taka Strefa 51, a my te
najbardziej newralgiczne miejsca kryjemy
właśnie za tym mitem. Chris, proszę ja
ciebie. Czy w Stanach Zjednoczonych Strefa
51 traktowana jest rzeczywiście jako mekka
wszelkich teorii spiskowych? Czy twoim zdaniem mit wokół tego
miejsca nie jest utrzymywany sztucznie? Rzeczywiście on
wygląda, jakby był utrzymywany sztucznie. Strefa 51 jest
symbolem wszystkich tych tajnych historii, które
są rozwijane w Stanach Zjednoczonych i ma ona
głębokie korzenie, dlaczego tak właśnie akurat się dzieje.
Szczególnie w latach zimnej wojny Strefa 51 była rzeczywiście miejscem,
gdzie nie tylko budowano najrozmaitsze
zaawansowane konstrukcje, szczególnie lotnicze, ale miejsce to było
wykorzystywane do akcji przeciwko na
przykład Związkowi Radzieckiemu. To właśnie stamtąd startowały
samoloty U-2, które w czasach, kiedy nie było jeszcze Sputników,
przelatywały na olbrzymiej wysokości nad Związkiem
Radzieckim i fotografowały wszystkie radzieckie
instalacje wojskowe. Rosjanie bardzo długo nie wiedzieli,
z czym mają do czynienia, skąd taki samolot startuje. Wreszcie kiedy
wykryli Strefę 51, co jakiś czas
przelatywał nad tą strefą Sputnik i fotografował,
co tam się dzieje. Do tego stopnia, że nawet dziś można zobaczyć
zdjęcia. W różnych archiwach można zobaczyć zdjęcia, gdzie na
przykład stawiano samoloty, które
były zrobione na przykład z tektury tylko po to, żeby zmylić Rosjan.
Strefa 51 dla Rosjan była znana już od
bardzo dawna. Właśnie z tego prostego powodu. Później
cała historia wokół tego miejsca,
cała legenda zaczęła narastać, ponieważ było ono, co
jest naturalne, silnie strzeżone, więc to oczywiście
dodaje trochę tajemnicy. Do dziś jest bardzo silnie strzeżone,
tyle że symbolizując
te wszystkie najrozmaitsze amerykańskie tajne instalacje,
trzeba tu wziąć pod uwagę, że bardzo
często to nie jest tak, że coś dzieje się tylko w jakimś
jednym, jedynym miejscu. Że takich baz jest
znacznie więcej. Są one połączone pod ziemią
najrozmaitszymi środkami transportu i
przemieszczanie się materiału, a także
ludzi, a także plus do tego dochodzi tworzenie nowych tego typu
miejsc, doprowadza do tego, że Strefa 51 tak
naprawdę dziś może być jedynie magnesem, który
ma ściągnąć uwagę. Oczywiście co jakiś czas rzeczywiście
pojawiają się nad tą strefą, nad tym całym
obszarem bardzo dziwne pojazdy lotnicze.
Wybierają się tam całe wycieczki w nadziei,
żeby zobaczyć taki pojazd. Często
są mile zaskoczone, bo rzeczywiście coś na niebie się pojawia, co tylko
potwierdza jakąś fasadą, że jest to taka
ściema, która ma tą tajemnicę utrzymać, a
jednocześnie ściągnąć uwagę ludzi, którzy interesują się
tego typu sprawami w miejsce, gdzie tak
naprawdę niczego nie znajdą. Jak wiemy dokoła Strefy 51
znajdują się góry. Jest to taki naturalny, przepiękny taras
widokowy, gdzie ktoś, kto ma dobry teleobiektyw, jest w
stanie fotografować z dużą dokładnością
wszystkie obiekty, jakie pojawiają się na
lotnisku Groom LakeCzy w
różnych innych miejscach tej całej bazy.
Zazwyczaj nie jest to nic interesującego, ale za każdym razem
wzbudza to duże zainteresowanie. Mnie tak do końca
przekonało do tej teorii, że jest to tylko
taka fasada, najnowsza książka o Strefie 51. Jest to
książka „Strefa 51: niecenzurowana
historia amerykańskiej głównej tajnej bazy
militarnej” napisana przez Annie Jacobsen. Mam takie
wrażenie, że ta książka już jest przetłumaczona też na język polski,
co tylko potwierdza, że ta
książka, która ma w tytule, że jest niecenzurowana, tak naprawdę jest
cenzurowana i ma za zadanie zorganizować
opinię publiczną i informację na temat
tego, czym ta strefa jest i co tam się rzeczywiście .
Istnieje szereg najrozmaitszych miejsc, gdzie rzeczywiście prowadzone były
badania nad rozmaitymi lotniczymi konstrukcjami.
Jest tam również- Powróćmy na sekundę do
czegoś, co nam bardzo przybliży, a
raczej przybliży naszym słuchaczom obraz tego, jak
Strefa 51 wygląda. Bo tak
naprawdę wspomniałeś tutaj o
tym jednym szczycie, który się chyba nazywa,
jeżeli dobrze pamiętam, Picabo, tak?
I to jest to miejsce, z którego można sobie obserwować
Strefę
51 z pobliżu Alamo. Ale powiedzmy,
Chris, może jeszcze o jednej bardzo ważnej rzeczy, gdzie ta Strefa
51 leży, bo my mamy takie wyobrażenie, że to jest po
prostu baza na pustyni, ale okazuje się, że to jest tak naprawdę
potężny poligon wojskowy
umieszczony co prawda na pustkowiach, ale jego rozmiary są
ogromne w porównaniu z tymi
jednostkami powierzchni, do których jesteśmy przyzwyczajeni w
Polsce. I tak naprawdę okazuje się, że
ta Strefa 51 umieszczona jest
tak, że w zasadzie widać ją z tego Picabo,
ale jest tam wiele innych miejsc, z których chyba nie
widać, tak? Oczywiście tak. Czy
mógłbyś przybliżyć nam, co wiemy na
temat tego, jakie
struktury się tam znajdują? Czy to są hangary?
Czy to są
podziemne struktury, o
których mówił Bob Lazar? Czy w Stanach Zjednoczonych pojawiły się
jakieś określone informacje na temat tego, jak
ta Strefa 51 wyglądać może? Kto
miałby szansę i okazję przejść się po Strefie 51
i obejrzeć ją sobie dokładnie z zewnątrz,
łącznie z tego tarasu widokowego, jakim jest
ten szczyt, będzie bardzo rozczarowany, dlatego,
że cała baza, którą widać na
zewnątrz, czyli te wszystkie miejsca, które widać na zewnątrz,
to są po prostu baraki, jakieś niezbyt efektowne
hangary. Niektóre z nich wcale nie są jakichś
imponujących rozmiarów.
Wygląda to troszeczkę
jak małe miasteczko, gdzie być
może stoją sobie dwie małe fabryczki i tak naprawdę
nic poza tym. Wszystko jest to pocięte polną drogą, drutami
kolczastymi i niewiele z tego widać. Natomiast z
doświadczenia każdy, kto troszeczkę interesuje się tymi podziemnymi bazami, wie,
że te wszystkie hangary właśnie to są takie przykrywki
do tych miejsc, które są wejściami do
tych podziemnych ewentualnie baz, ponieważ
cały ten teren jest pustynny generalnie i bardzo skalisty,
więc geologicznie jest to idealne miejsce do tego, żeby móc
kuć coś pod ziemią i tworzyć potężne,
rozbudowane podziemne konstrukcje. Jednocześnie przez
to, że bardzo często nie ma tam żadnego wiatru, jest to
idealne miejsce do tego, żeby móc dokonywać
rozmaitych eksperymentów lotniczych i dlatego miejsce to jest
pocięte najrozmaitszymi lotniskami. Ciekawe jest jednak
to, że tych lotnisk tak naprawdę w ogóle nie widać. W
ogóle bardzo trudno je zobaczyć, nawet
jeżeli wręcz wejdzie się na tego typu lotnisko. Jeżeli
lądują tam na przykład samoloty czy startują samoloty, ale mówiąc o
lądowaniu, to zazwyczaj samolot, który leci w tamtą
stronę, leci w stronę którejś z tych tajnych baz,
które są rozrzucone w różnych stanach właśnie tego
rejonu, czyli Nowy Meksyk, Arizona, Kolorado
oczywiście, tam jest już jednak teren górzysty, i
Kalifornia, i pustynie Kalifornii. Wówczas taki
pilot dostaje tylko współrzędne
geograficzne. Po prostu leci i nawet on
sam, wiedząc, że jest tam lotnisko, dopiero
dostrzega ten pas startowy, na którym ma wylądować
niemalże w ostatniej chwili. Jest tak doskonale ukryty, tak
doskonale wkomponowany właśnie w te kamienie
pustyni i w ten krajobraz, który jest nudny,
nieciekawy. I tak naprawdę do dziś, kiedy patrzy się na
te wszystkie najrozmaitsze obiekty widoczne na powierzchni ziemi w
Strefie 51, bardzo trudno jest dostrzec tam tak
naprawdę coś interesującego, coś, co by rzeczywiście zwróciło uwagę.
Jest to generalnie jedno wielkie rozczarowanie, dlatego, że
jeżeli już to są właśnie te baraki, często są to
właśnie takie baraki przypominające wojskowe baraki. I właśnie
dopiero w ich środku znajdują
się ewentualnie prawdziwe wejścia, choć różnych wejść
rozsianych jest sporo i one są z kolei również doskonale
ukryte. Teren, tak jak wspomniałem wcześniej, w niektórych
miejscach jest rzeczywiście otoczony drutem kolczastym, ale w
wielu innych bardzo łatwo jest, na przykład wędrując
po tej okolicy, po prostu wejść na teren
takiego poligonu i nie mieć kompletnie świadomości tego, że właśnie
kilometr pod naszymi stopami znajduje się potężna baza
wojskowa. Często można ominąć ciężkie wrota,
które są zamaskowane skałą
i również nie mieć pojęcia, że właśnie mija się wejście do tego
typu bazy.Jedyne
takie sytuacje, które wskazują, że coś może się tam dziać
rzeczywiście niezwykłego, jest to, że co jakiś czas mija się
nieoznaczone najrozmaitsze
różnego rodzaju strażnicy i za każdym razem
są to strażnicy, można powiedzieć, jakiejś organizacji cywilnej.
Nie mają nic wspólnego z wojskiem, nie mają mundurów,
dystynkcji. Także w tej sytuacji
nawet nie wiadomo, z kim mamy do czynienia i co jakiś czas ludzie,
którzy za bardzo zbliżają się, niechcący często,
do takich miejsc, które są rzeczywiście
bardzo sensytywne pod względem wojskowym, że tam rzeczywiście coś się
może wydarzyć albo akurat coś się rozgrywa, trafiają na takich ludzi.
No i sytuacje są czasami dramatyczne. Ostatnio był taki popularny film,
chyba na YouTubie pokazywany, gdzie dwóch
wędrowców na motorach dojechało do miejsca,
gdzie podejrzewali, że rzeczywiście znajduje się jakaś wojskowa
instalacja i za chwilę pojawił się
nieoznakowany, normalnie wyglądający pickup, z którego wysiadło
dwóch ludzi w ciemnych okularach i w kurtkach
khaki niewskazujących w ogóle, że są z
jakiejkolwiek formacji wojskowej. Ci ludzie natychmiast
wyjęli broń, wymierzyli w ich kierunku i w bardzo
nieprzyjemny sposób zawrócili ich z powrotem. Jest to pustkowie,
więc w sytuacji jakiejś eskalacji,
takiej dyskusji z takimi pracownikami ochrony
można zniknąć bez śladu. I to jest także jeden z
elementów tych baz. Chris, a
słyszałeś kiedyś, żeby ktoś
zginął? Właśnie o tym chcę
powiedzieć, że jednym z tych elementów jest to, że
ludzie, którzy ten teren penetrują,
badają, wędrują po nim, są
wśród nich tacy, którzy właśnie wyjechali na tego typu
wycieczki, powiedzmy krajoznawcze i nigdy z takiej wycieczki
nie wrócili. Czyli natknęli się na coś bądź wpadli w sytuację
taką, która doprowadziła do ich kompletnego zniknięcia.
Są to różne sytuacje. Są to nawet sytuacje takie, jak na przykład
historia dwóch pielęgniarek, które zabłądziły gdzieś w Nowym
Meksyku i przez przypadek, chcąc pojechać na
skróty, natrafiły na jakiś sklepik. Sklepik był dosłownie w
środku niczego, w środku pustyni i nie wiadomo, kogo on miałby obsługiwać.
Później wywnioskowano, że ten sklepik był właśnie tylko
fasadą, budynkiem, który krył w sobie wejście
do czegoś albo jakiś rodzaj instalacji. I to,
co się później stało, do dziś bardzo trudno jest wytłumaczyć, dlatego,
że obie panie po prostu nie tylko straciły
pamięć, ale przez dłuższy czas nie potrafiły nawet
mówić po angielsku. Czyli coś wydarzyło się tam, co jest
absolutnie niewytłumaczalne. One uszły z życiem, nie za bardzo pamiętając,
co się tam wydarzyło i dopiero z ich opowieści można wysnuć jakieś
wnioski, że ten sklepik był czymś znacznie
więcej niż tylko zwykłym, nic nieznaczącym sklepikiem dla Indian
gdzieś w środku pustyni. Tych przypadków
zaginięcia osób jest sporo. Do tego dochodzą oczywiście
przypadki ludzi, którzy chcieliby ewentualnie coś powiedzieć,
wiedzą coś na temat tego typu instalacji i giną
w niewyjaśnionych okolicznościach do dziś. Czy to w wypadku
samochodowym, czy są zastrzeleni przez
zazdrosnego męża jakiejś pani, w której ten pan się zakochał i
tak dalej. Takie historie się mnożą, ale za każdym razem
ten element niepokoju zaczyna się wtedy, kiedy okazuje się, że
człowiek ten w jakiś sposób był związany z
instalacjami wojskowymi. Mówiąc
wojskowymi, jest to też pewne takiego rodzaju
przekłamanie i nieporozumienie z tego względu,
że tak naprawdę w tego typu tajnych bazach, łącznie ze
Strefą 51, jest coraz mniej wojska.
Cała ta
sytuacja, gdzie tworzy się coś nowego,
czy ma to służyć czemuś supertajnemu,
okazuje się, że w dzisiejszych czasach wojsko nie jest wystarczającą
gwarancją do tego, żeby utrzymać taką tajemnicę. W
związku z czym do różnych tajnych kontraktów,
do ich realizowania wynajmuje się po prostu prywatne
firmy, gdzie przede wszystkim ta klauzula tajności inaczej wygląda. Jest
to korporacyjna klauzula tajności.
Różnica jest taka, że wojskowy należący do armii
amerykańskiej reprezentuje
rząd amerykański i w związku z tym obywatel amerykański
ma ewentualne prawo do tego, żeby wiedzieć,
co ten żołnierz robi, w jakich doświadczeniach bierze udział i
tak dalej. Istnieje możliwość, że przynajmniej nawet
po kilku latach może nastąpić przeciek, ale wówczas również można
złożyć całą historię w jedną całość. Tymczasem w prawie
korporacyjnym najważniejsza rzecz
dotycząca tajności jest taka, że korporacja nie musi się spowiadać z
niczego, nie musi wyjawiać żadnych tajemnic,
ponieważ jest to tajemnica w sumie nibyhandlowa. W
związku z czym bardzo dużo tego typu laboratoriów
są to firmy prywatne, które mają jakiś kontrakt
podpisany z rządem i dzieje się dlatego to wszystko na zupełnie innych i o
wiele bardziej niebezpiecznych zasadach. I tacy ludzie, jak
byli pokazani na tym filmiku w YouTube, którzy wysiedli z
nieoznakowanego pickupa i mieli ze
sobą broń, którą wymierzyli w tych dwóch Bogu ducha
winnych motocyklistów, ta sytuacja równie dobrze mogła
się skończyć bardzo źle i można ich było więcej nie
zobaczyć. Do takich sytuacji również dochodziło wcześniej. Bardzo często w takich
sytuacjach są wykasowywane
zdjęcia czy filmy, które były robione w tym czasie, kiedy
ktoś podróżował w tego typu rejonie. W ich
przypadku ich kamery były, ponieważ podejrzewali,
że dojdzie do takiego spotkania, ukryte i
udało się całość nagrać, która robi
absolutnie spore wrażenie. Spore wrażenie i obaj motocykliści,
którzy są weteranami tego typu
niebezpiecznych podróży w miejsca, o których wiedzą, że gdzieś
tam ukryte są tego typu różne historie, różne
bazy.Niewiadomego, w których robi się nie wiadomo
jakie rzeczy. Byli niezmiernie podekscytowani
tego typu spotkaniem i ten dreszczyk emocji towarzyszył nawet ich
opowieści, którą zarejestrowali w jednej z
audycji ufologicznych kilka miesięcy później, pokazując
swój filmik. Także jest to
swego rodzaju niebezpieczna gra, dlatego, że teren jest
olbrzymi. Jest to w sumie pustkowie i
wszystko się może przydarzyć. Dlatego jeżeli ktoś wyruszy sobie na przykład z
plecakiem czy na motocyklu, czy w jakiś inny sposób
na taką wędrówkę po tym miejscu, może się spodziewać,
że mogą mu się przydarzyć różne rzeczy. Może go ukąsić
skorpion, może go ukąsić grzechotnik, których tam jest pełno.
Może spaść ze skały, skręcić nogę i nikt go tam nie
znajdzie przez następny tydzień po prostu
umrze i jego ciało zeżrą pustynne
zwierzęta. Dlatego gdy ktoś wędruje tam
i już stamtąd nie wraca, jednoznacznie
nie można powiedzieć, co się wydarzyło. Mogło się wydarzyć wszystko. Mógł mieć
właśnie
taki wypadek, ale mógł też mieć pecha i trafić na tego
typu dziwnych agentów w cudzysłowie, którzy
po prostu nie dali mu szans już większych na przeżycie i wyniesienie
stamtąd tych informacji, które udałoby mu się być może przez
przypadek zrobić. Istnieją jeszcze takie teorie
i podejrzenia, że niektórzy z takich właśnie turystów
są łapani i uczestniczą, i są
obiektem najrozmaitszych badań, eksperymentów,
które tam się prowadzi. Prowadzi się ich tam wiele, więc
pewnie jeszcze dziś będziemy o tym mówili. Dziękujemy. Do tych
kwestii zaraz będziemy jeszcze wracać. Marku, czy
twoim zdaniem ta coraz większa otwartość w sprawie
Strefy 51 ze strony czy to
Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, czy rządu
mówi nam o zmianie
polityki wobec tego miejsca?
Czy jest to, tak jak wspominałem, taka wioska
potiomkinowska, żeby sobie lub mógł popatrzeć?
Ja myślę, że masz sporo racji. To znaczy
w ogóle z tymi bazami
supertajnymi jest
paradoks. To znaczy, skoro one są takie
supertajne, to zastanawiam się, dlaczego aż
tyle o nich wiemy. Ja jednak ufam w to,
że jeśli jakieś rządy,
jakieś organizacje o charakterze rządowym
zabierają się za utajnienie czegoś, to
na tyle potrafią nie przebierać w środkach, że jeżeli
bardzo chcą, żeby coś pozostało tajne, to tajne
pozostaje. Najczęściej. Nie mówię, że
zawsze. Czasami zdarzają się tak zwane wypadki przy
pracy. Natomiast ja nie mogę
pozbyć się wrażenia, że rzeczywiście jest tak, że Strefa
51 została wyznaczona na
taką wioskę potiomkinowską. Jeżeli
przypomnimy sobie historię,
to informacje o Strefie 51
pojawiały się już gdzieś w latach 90. Ale
trudno powiedzieć, czy
przełom, ale w każdym razie na przykład
pojawiły się w pierwszej części
filmu
„Dzień niepodległości”. Strefa 51, w ogóle
spora część akcji dzieje się
w tej strefie.
Może być
miejscem,
w którym testowano różnego rodzaju technologie, ale nie
technologie obcych, tylko technologie jak najbardziej ziemskie.
W związku z tym trudno się dziwić, że miała być
tajna i miała jak najdłużej pozostać tajna. Natomiast w
pewnym momencie, ponieważ urosły różnego rodzaju teorie
spiskowe, czy też zbliżone do spiskowych,
ktoś doszedł do wniosku, że rzeczywiście ten
obiekt, trudno mówić o obiekcie, ten rejon
USA może być taką rzeczywiście wioską
potiomkinowską, którą będzie się pokazywać.
Bo zauważmy, że jak na supertajną bazę, w której się
dzieją supertajne rzeczy i w ogóle obcych tam
testują i obcy tam coś testują i w ogóle
tam UFO przylatuje
prawie według rozkładu jazdy, to
tam zadziwiająco dużo ludzi się
pojawia. To znaczy wręcz można znaleźć
doniesienia,
oczywiście przy tych wszystkich zastrzeżeniach, o których mówił Chris, że to czasami
się źle kończy, ale stała się
taką lokalną, nie, trudno mówić lokalną,
taką atrakcją turystyczną w Stanach Zjednoczonych.
To może przesada z tym sformułowaniem.
Rzeczywiście sporo ludzi odwiedza
to miejsce, nie ukrywajmy. I teraz
ja wcale nie jestem przekonany, że biorąc pod uwagę
logikę,
taką
logikę codzienną, że
to,
że się tam tylu ludzi pojawia i
jednocześnie, że tam są doniesienia o jakichś
supertajnych eksperymentach, że to jest dowód na cokolwiek.
Równie dobrze może być to rzecz wykreowana, która ma
wyglądać na to,
żeRzeczywiście jakaś tajna
baza tam się znajduje. Odnoszę wrażenie,
a właściwie mam głębokie przekonanie, że jeżeli
tak poważną rzecz jak kontakt z obcymi rząd Stanów
Zjednoczonych chciałby ukryć, to ukryłby to w
sposób na tyle staranny i
dokładny, że
nie słyszelibyśmy o tego rodzaju
doniesieniach.
Dzisiejsza
rozmowa, dyskusja o supertajnych bazach ma
jedno założenie początkowe, na które się musimy
zgodzić albo się na nie nie zgodzić. Musimy
założyć taką spiskową teorię, że rzeczywiście
rząd Stanów Zjednoczonych nawiązał w swoim czasie
kontakt z obcymi i wszystko dalej to
jest logiczna konsekwencja, czyli ta współpraca, to badanie.
Nasza dzisiejsza dyskusja w ogóle toczy się wokół problemu,
o którym społeczeństwo zasadniczo powinno nie
wiedzieć. Coś takiego jak supertajna baza z
założenia ma być tak supertajne, by nikt o
tym nie mówił. Stąd samo istnienie Strefy 51,
a może nie istnienie Strefy 51,
ale rozgłos jej
sława wydają się trochę podejrzane. Tym bardziej że
przez lata pojawiało się sporo osób, które twierdziły, że tam
pracowały. Nim przejdziemy do tego Boba Lazara nieszczęsnego, którego tylko
muśniemy, bo przecież mówiliśmy o tym niedawno.
Chris, możesz nam ujawnić, rzucić trochę
światła na ten podstawowy problem, który się rodzi w
dyskusji o Strefie 51? Kto tam pracuje i
jak na to miejsce dociera? Przecież to jest
taka okolica, gdzie grzechotniki
szczekają odwłokami. To
prawda. Z tego powodu, kiedy
mówimy o takiej bazie, musimy popatrzeć na nią jako
na spory i autonomiczny obszar. Taka baza jest
praktycznie podziemnym miastem,
które jest w stanie funkcjonować w absolutnie sposób
autonomiczny.
Kiedy troszkę interesowałem się tym tematem i szukałem
rozmaitych informacji, znalazłem ludzi, którzy
dostali propozycje pracy w tego typu bazach i były zazwyczaj to
propozycje bardzo intratne. Mieli
zarabiać bardzo dużo. Zwykle taki kontrakt trwał dwa
lata i jedynym
elementem, który był elementem niepokoju
w tym wszystkim było to, że to były dwa lata w
odcięciu od świata. Były to dwa lata pod ziemią,
bo musimy sobie zdać sprawę, że tego typu
tajna baza, podziemna baza
potrzebuje wielu rzeczy. Nie tylko naukowców,
historii, które tam zabezpieczają
bezpieczeństwo, tworzą rodzaj bezpieczeństwa tej bazy.
Ale potrzebny jest ktoś, kto tam będzie gotował,
mył naczynia, sprzątał to wszystko, wkręcał żarówki i tak dalej.
Także mamy tutaj do czynienia z bardzo poważną i dużą
operacją i dlatego od tych ludzi wymagane jest
właśnie to, żeby mogli zniknąć praktycznie z
życia co najmniej na dwa lata. W tych akurat tego typu
przypadkach. Stąd właśnie wiemy, że
nie trzeba dróg
dojazdowych, autostrad, wielkich parkingów, żeby móc dostać się do tego
typu bazy. Czasami tego typu
bazy są połączone z bardzo luksusowymi
hotelami. Nieoczekiwanie gdzieś na skraju jakiegoś
miasteczka znajduje się wspaniały, luksusowy hotel,
gdzie okazuje się, że pod tym hotelem coś się
znajduje, że niektórzy goście
zjeżdżają windą o jedno piętro niżej niż
wszyscy inni. Mają do tego dostęp. Mogą
przycisnąć ten specjalny guzik. No i właśnie
tamtędy jakimś innym już pojazdem podziemnym, kolejką
podziemną dostają się do pracy i są w stanie w
niezauważony sposób pojawiać się gdzieś w tego typu
miejscach. Strefa 51 rzeczywiście
przysłania praktycznie cały problem, bo
próbujemy umieścić go i geograficznie, i obszarowo,
gdy tymczasem w myśl tej idei
amerykańskiej tajności o tym, ażeby wszystko
rozłożyć na tyle drobnych i autonomicznych w miarę
elementów, żeby tak naprawdę nikt nie mógł się zorientować, o co chodzi,
to do dziś mamy problem, ażeby móc
określić i obszar, i zasięg istnienia tego typu
baz. Zwłaszcza że jest to problem dynamiczny. Bardzo często
jest tak, że bazy, tego typu
miejsca, które wykuto gdzieś tam w tym kamieniu, powiedzmy w
latach 50. i 60., dziś praktycznie
już do niczego nie służą. Spełniły swoją powinność i
dziś są już niewykorzystywane. Są najwyżej
na przykład magazyny. Natomiast coś, co jest rzeczywiście istotne,
znajduje się jeszcze jakieś dwie mile pod tym. Bo dziś istnieje
technologia, która pozwala na rzeczywiście dokonywanie bardzo
głębokich wykopów i rozbudowania tego
typu instalacji znacznie głębiej w
ziemi i ukrycie ich znacznie skuteczniej przed
czymkolwiek, cokolwiek mogłoby nam spaść z góry i
zagrozić istnieniu takiej bazy. Jednocześnie dochodzą do
tego te najrozmaitsze pogłoski o tym, że
— i być może jest w nich wiele racji — cały teren,
taki jak na przykład Stanów Zjednoczonych, jest pocięty
podziemnymi tunelami, które pozwalają na
komunikację pomiędzy jednym a drugim wybrzeżem Stanów
Zjednoczonych. Mam tu na myśli te pociągi typu maglev,
które poruszają się na poduszce elektromagnetycznej,
które są w stanie pędzić z prędkością dwukrotnie przekraczającą
prędkość dźwięku.A przez to, że
taki podziemny tunel nie ma
atmosfery, więc nie ma elementów zewnętrznych, jak na przykład wiatr,
pogoda i tak dalej, dzięki temu może bezpiecznie i szybko się
poruszać. Co oznacza, że można z Nowego Jorku dojechać do
Los Angeles, gdyby oczywiście taka instalacja istniała, a załóżmy, że
istnieje, dojechać takim pociągiem znacznie szybciej niż na
przykład lecieć samolotem. Co również w jakiś sposób
ułatwia myślenie o tym, jak funkcjonuje tego typu
baza i o tym, że na przykład ktoś, kto mieszka w Nowym Jorku, może
spokojnie pracować sobie w Nowym Meksyku,
dojeżdżając taką kolejką do miejsca pracy.
Dlatego mamy problem, żeby w jakiś
sposób umiejscowić to, bo jesteśmy przyzwyczajeni, że każde miejsce pracy
musi mieć parkingi, ci ludzie muszą gdzieś mieszkać
i w końcu wiadomo mniej więcej, o co chodzi. W tym przypadku
ta tajność jest utrzymywana
w ten sposób, o czym mówiłem wcześniej, że rozbicie
tego na w miarę autonomiczne komórki pozwala na
jej kompletne zachowanie. Z tego powodu, że ludzie, którzy nawet pracują przy
super tajnych projektach, często
sami nie wiedzą, do czego ma to służyć. Zajmuje się tym
jeszcze inna grupa i nawet gdy mówimy o
budowie baz, bardzo często jest tak, jak na przykład było w
przypadku tej słynnej i tajemniczej historii z
tym podziemnym miastem pod lotniskiem w Denver,
że mimo że cała ta
konstrukcja miała olbrzymią skalę, więc
potrzebowała tysięcy ludzi, maszyn do jej stworzenia, dziś
nie bardzo wiemy, co znajduje się pod ziemią. Dlatego, że nawet kiedy
zatrudniono 2000 czy 3000 robotników, żeby
wykonali jakiś pewien element, potem ich zwalniano, zatrudniano zupełnie
nowych ludzi, którzy nie bardzo wiedzieli, co zrobili ci
poprzedni. I w taki sposób w końcu zbudowano to podziemne
miasto pod portem lotniczym Denver,
o którym dziś wiemy tak bardzo mało. Dlatego
ta tajemnica do dziś
jest utrzymana. I to jest cały kłopot dzisiejszej naszej audycji,
dlatego że możemy się opierać jedynie na różnych,
bardzo często anegdotycznych informacjach na temat tego, co
ewentualnie jest pod ziemią. Bo mało kto tam był,
a jeśli nawet był, wie, że mówienie o tym
zagraża nie tylko jego życiu, ale życiu jego rodziny. A
ponieważ również, jak wspomniałem wcześniej, jest to w tym
momencie w pewnym sensie prawo korporacyjne, w związku
z czym wiele rzeczy można robić w sposób,
który bardzo często nie tylko
nagina istniejące prawo, ale często jest dokonywane i poza
prawem, i ślad się w tym momencie gubi. Dlatego
dziś będzie nam bardzo chyba trudno w jakiś
sposób zbudować wnioski, czym są, jak wiele
ich jest i do czego one tak naprawdę służą.
Najważniejsze to chyba
odpowiedź na pytanie, czy w ogóle są. To jeszcze ja może
chwileczkę. Aha. Ja chciałem
powiedzieć, bo Chris powiedział o
dostarczaniu ludzi do Strefy 51. Ja
jako przykład pewnego chaosu informacyjnego, który się wokół
Strefy 51 tworzy, podam, że
oprócz tego, o czym mówił Chris, jako argument tego,
że baza i Strefa 51 funkcjonuje
znakomicie, podaje się również to, że nad
Strefą 51 w określonych
dniach tygodnia pojawia się zadziwiająco
dużo smug kondensacyjnych i z tego
wysnuwało się na przykład wniosek, że
po prostu pracownicy czy część pracowników
do Strefy 51 przylatywała z
Zachodniego Wybrzeża chociażby albo z innych miejsc w
Stanach Zjednoczonych. To pokazuje, że
tych teorii różnego rodzaju na temat
dostarczania pracowników na miejsce może być bardzo dużo
i każda z nich właściwie rości
sobie prawo do tego, żeby być tą
jedną albo w każdym razie żeby być prawdziwą.
Więc do tych podziemnych korytarzy,
do różnego rodzaju kontraktów dwuletnich dodajemy
jeszcze argument o tych smugach
kondensacyjnych, lądujących samolotach i
dowożeniu pracowników z różnych części
Stanów Zjednoczonych, właściwie dolatywaniu tych
pracowników z różnych części Stanów Zjednoczonych. To jest
jeden element. Poza tym
podaje się jako taki wiarygodny element
tego, że Strefa 51 istnieje i
dzieje się w niej coś, co powinno
zwrócić uwagę ludzi zajmujących się
UFO oraz istotami z
innych planet. Jako taki argument
przytacza się różnego rodzaju relacje. Tu o Bobie
Lazarze mówimy i będziemy
dzisiaj jeszcze mówić, ale też
nazwisko człowieka, Bushmana, o ile
dobrze pamiętam. Bob Bushman. Tak,
dokładnie. I pojawiało się to nazwisko. I tu argumentem
przemawiającym na korzyść prawdziwości jego
relacji było to, że był to człowiek
umierający, który właściwie w takim
pożegnalnym wywiadzie ujawnił
informację o tym, co się w Strefie 51
dzieje. I tu moja wątpliwość, nie chcę w tej chwili
relacjonować tych wszystkich
rewelacji, które ogłosił. Natomiast moja wątpliwość
polega na tym, że Chris powiedział o tym,
że w tego rodzaju przedsięwzięciach,
tak tajnych i
zakrojonych na tak szeroką skalę,
istota takich przedsięwzięć polega na tym, żeby
maksymalnie podzielić wykonywaną pracę w taki
sposób, żeby pracownicy nawzajem
nie wiedzieli, co robią
koledzy.Dzięki temu można
ukryć różnego rodzaju tajne przedsięwzięcia.
Tymczasem Bushman
relacjonuje w sposób bardzo
przekrojowy to, co się
działo w Strefie 51. Czyli albo był
człowiekiem, który był bardzo wysoko w pewnej
hierarchii, był dopuszczony i miał rzeczywiście przegląd
pewnych informacji, albo też część z tych informacji to
są wymysły,
bardziej pewna próba
rekonstrukcji. Być może pewnej rekonstrukcji,
takiej na podstawie rozproszonych faktów ten człowiek usiłował
dokonać. Nie wiem, ja bardziej podaję to jako
przykład pewnego chaosu, pewnej
mgły informacyjnej, która wokół na
przykład Strefy 51 jest roztaczana. I to jest
myślę, element,
który w naszej dyskusji
powinniśmy bardzo poważnie brać pod uwagę, że nawet
rzeczy, które wydają się bardzo prawdopodobne, mogą
tak naprawdę być mocno wykreowane.
Dziękuję. Chcę tylko powiedzieć, że w przypadku Boyda Bushmana
historia skończyła się dla niego bardzo źle, dlatego, że został on w pewnym sensie
skompromitowany. Jest on symbolem kogoś takiego,
kto rzekomo posiada tego typu tajne
informacje, a jednocześnie na sam koniec swojej opowieści
pokazuje zdjęcie. W tym przypadku
były to zdjęcia przedstawiające jakiegoś kosmitę, które
on uznawał za zdjęcia oryginalne,
tajne i prawdziwe, gdy tymczasem ci,
którym udało się go ośmieszyć,
wykazali, że są to zdjęcia lalki, którą można było kupić
swego czasu w Walmarcie i została sfotografowana jako
kosmita. I w związku z tym ta historia
Bushmana wzięła w łeb.
Przypomnijmy może naszym słuchaczom, którzy nie
pamiętają, kim był Boyd Bushman. On
się ujawnił, nie wiem, kiedy to było, jakiś rok temu czy dwa,
ze swoimi rewelacjami, w których twierdził, że jako
pracownik różnych supertajnych jednostek
posiadał nie tylko wiedzę, ale i zdjęcia na temat kosmitów. I tuż przed
śmiercią takie zdjęcia pokazał, prawda? I one
ukazywały coś, co po
raz kolejny sprawiło, że rzucony został cień
wątpliwości na osoby wypowiadające się o supertajnych bazach, bo
rzeczywiście zdjęcie przedstawiało coś w rodzaju kukły. Ale panowie,
powróćmy jeszcze na chwilę do tego, co powiedział Marek Żelkowski przed
chwilą, że jeżeli jakieś państwo
dysponuje wiedzą o powiedzmy inwazji
obcych, czy o istnieniu obcych,
czy o cichej inwazji obcych, czy o tym, że nas obserwują, to ono
powinno tą wiedzę trzymać,
jeżeli ona jest tak niebezpieczna, w
pewnym komfortowym miejscu.
Innymi słowy, nie powinna być ta wiedza eksponowana.
Natomiast my na polu ufologicznym
stykamy się z wieloma sytuacjami, kiedy na przykład ufologom jest
coś podsyłane i to się potem okazuje mistyfikacją, która sobie
żyje. Tak się zaczęła słynna sprawa Majestic. Kto wie, czy
tak nie jest ze słynną Strefą 51. Natomiast w
tym tygodniu pojawiła się ciekawa informacja o tym, że
znaleziono esej Winstona Churchilla, w
którym pisze on o możliwości istnienia życia
pozaziemskiego. Esej pochodzi z lat 30.,
prawdopodobnie z roku 1939. Jest to taka
naukowa rozprawka, ciekawa jak na tamte czasy.
Churchill nie publikuje jej przed wojną, nie publikuje w czasie
wojny, bo wiadomo, jest mocno zajęty. Natomiast w latach
50. po zakończeniu kariery wraca do
tego artykułu i okazuje się, że mimo wszystko nie
publikuje go. Nie ma w tym artykule przełomowych informacji.
Jest ciekawy mimo wszystko, ale nie publikuje go.
Pojawia się pytanie dlaczego? Słynne
akta opublikowane przez brytyjski MON
sugerują, że Churchill bał się
informacji na temat UFO. Bał się ich ujawniania. Tam się pojawia
taka wzmianka. Co prawda ona jest z drugiej, a w zasadzie z
trzeciej ręki, która mówi, że wnuk prywatnego
ochroniarza Churchilla usłyszał od swojego
dziadka historię, którą ten oczywiście słyszał na
własne uszy i wiązało się to z taką sceną, kiedy Churchill
zostaje poinformowany o incydencie z udziałem UFO gdzieś na
wschodnim wybrzeżu Wielkiej Brytanii i mówi
wtedy takie
sławetne zdanie, że ta sprawa musi zostać utajniona na wiele,
wiele lat, dlatego, że mogłaby wywołać panikę
i zniszczyć wiarę pokładaną w
Kościół. Panowie, istnieje taka
sugestia, że Churchill był tak
zaaferowany informacjami, które mogły spływać do
niego na temat zjawiska UFO, że już wtedy zdecydował się na
taką małą cenzurę prewencyjną. Czy waszym
zdaniem, bo w zasadzie mija 70 lat, odkąd
w mediach mówi się o zjawisku UFO, czy my czasami nie jesteśmy wodzeni
za nos przez pewne,
nie chciałbym powiedzieć służby, bo to może za dużo powiedziane,
natomiast jesteśmy wodzeni za nos w kwestii prawdy o tym zjawisku i
Strefa 51 może być tego wyraźnym dowodem. Ktoś
cały czas próbuje nam wmówić określoną
interpretację tego fenomenu.
Natomiast ci, którzy mają dostęp do bardzo pewnych
informacji, na co wszystko moim zdaniem wskazuje,
mogą być nimi głęboko przerażeni. Czy podzielacie moją wizję,
która mówi, że robi się dobrą minę do złej gry na
szczytach władzy, bo wiedza na temat
obcych mogłaby rzeczywiście sparaliżować
ludzkość. Może nie dosłownie, ale wywołać u
nas poważny strach przed naszą
przyszłością. Marku?Ja powiem w ten
sposób: zdanie o politykach
każe mi powiedzieć mniej więcej coś takiego,
że ja nie wierzę w to,
żeby politycy w
trosce o nasze dobre samopoczucie, po to, żeby
nie wzbudzać w społeczeństwach paniki,
zdecydowali się nie ujawniać informacji
o UFO. Naprawdę nie wierzę
w taką aż
dobroć polityków, którzy rządzą światem.
Natomiast jestem w stanie dopuścić zupełnie
teoretycznie, że być może politycy
nie ujawniają tego rodzaju informacji dlatego,
że mówiąc kolokwialnie, są po prostu umoczeni w całą
sprawę. Prędzej uwierzę w coś takiego, że
politycy, za przeproszeniem,
sprzedali nas jako gatunek, jako
ludzkość obcym i jak będziemy
tłumaczyć słowo „sprzedali”, to oczywiście możemy dyskutować,
o co tak naprawdę chodzi. Ale jeśli na przykład
politycy, czy to amerykańscy, czy to brytyjscy, czy
jacykolwiek inni, rzeczywiście dogadali się z
obcymi i dogadali się w ten sposób, że dla
społeczeństw nie jest to dogadanie się
najbardziej korzystne, że
tak naprawdę nie politycy, a społeczeństwa ponoszą
konsekwencje czy poniosą konsekwencje tego
dogadania się, to ja wówczas wcale się nie będę dziwił, że
politycy takich informacji nie chcą ujawniać.
Ja wiem, że być może wynika to z tego, co powiedziałem na
początku, czyli z tego nie najlepszego mniemania o
politykach, ale ta moja nieufność, myślę,
że jakbym miał troszeczkę więcej czasu, to byłbym w
stanie to uzasadnić. Tylko zastanawiam się, to pewno nie ta
audycja, żeby szczególnie się nad politykami rozwodzić.
Natomiast tak jak powiedziałem, jeśli coś
ukrywają politycy, to dlatego, że są umoczeni po prostu.
I jeśli Churchill nie chciał czegoś ujawnić, czy też
administracja amerykańska jedna, druga czy
trzecia czegoś nie chciała ujawnić, to być może dlatego,
że te porozumienia, te pakty,
te wreszcie może kapitulacje, trudno mi powiedzieć, jaki
charakter miały wszelkiego rodzaju
czy te ewentualne
dokumenty podpisane, ugadane,
nie wiem, co tak naprawdę miało miejsce, to jeśli one
miały charakter właśnie taki wiernopoddańczy, że politycy po
prostu nas sprzedali, to wówczas, tak jak powiedziałem,
wcale się nie dziwię, że nie chcą tego ujawniać i wręcz
robią wszystko, żeby społeczeństwa o tym
się nie dowiedziały. Natomiast naprawdę ja już to chyba kiedyś
mówiłem w jednej z audycji, po prostu nie wierzę w to, że
politycy działają w ten sposób, że aby nie wzbudzać
paniki, nie informują nas o tym, że odwiedzają nas obcy.
Ja po prostu nie widzę źródła tej paniki. Ja nie wiem, dlaczego miałbym
w tej chwili wstać od komputera i być
przerażonym, że obcy są gdzieś blisko.
W dodatku ja
to ja, dosyć często z tym tematem się stykam,
więc może się trochę uodporniłem. Natomiast wydaje mi się
z takich rozmów, które dosyć często staram się prowadzić,
że pozostała część społeczeństwa
również nie czułaby się specjalnie przerażona. Może odczuwłaby
jakąś obawę, ale myślę, że do paniki
to bardzo wiele by jeszcze
brakowałoby do tej paniki. Myślę,
że część ludzi i część społeczeństw przyjęłaby
to wręcz obojętnie, a część z dużym
zainteresowaniem. To w zależności od
zainteresowań, w zależności od tego, jakie priorytety
dana jednostka ma. A
wracając
do tego, o czym mówi Piotr, czyli konkretnie do artykułu Churchilla,
powiem tak, że lata 30. to w ogóle jest taki
czas, w którym w ogóle się
dosyć dużo dyskutuje. Ja przypomnę, że ten artykuł
Churchilla, już w tej chwili nie pamiętam, ale on w latach 30. powstał,
chyba na początku lat 30., nie pamiętam w tej chwili,
ale w tych samych latach 30., tylko że pod koniec
miała miejsce audycja Orsona Wellesa
w Stanach Zjednoczonych, w której
pobudził część ludzi
do tego, żeby się przed obcymi bronili.
Czyli właściwie wywołał coś w rodzaju małej paniki, choć i na ten
temat są rozbieżne zdania, bo część
historyków twierdzi, że żadnej paniki nie było.
Nie potrafię tego dzisiaj ocenić. Natomiast
chodzi mi o to, że lata 30. to był czas,
być może dzisiaj nam się to wydaje dosyć egzotyczne,
ale to był czas, kiedy nawet
pomimo tego, że zjawisko UFO nie było jeszcze tak powszechne,
a w każdym razie nie było w jakiś sposób
zdefiniowane, myślało się bardzo
poważnie. To znaczy dlatego poważnie, ponieważ coraz
więcej literatury science fiction się pojawiało. W Stanach
Zjednoczonych różnego rodzaju magazyny
groszowe kłły tego rodzaju
opowieści dosłownie na kopy. Jak było w
Europie, to nie do końca wiem, ale również temat z
całą pewnością popularny. Może stąd
ten artykuł. Pewna refleksyjność
Churchilla mogła sprawić, że na
ten temat się wypowiedział. A to, co działo się później,
czyli już po wojniemogło być
konsekwencją albo tego tajnego dogadania
się, albo nie wiem czego. W każdym
razie znowu, tak jak w przypadku Strefy 51 mówiłem o
pewnej mgle tajemnicy, pewnych niedopowiedzeniach, tak
i tutaj myślę, że na
obecnym etapie nie jesteśmy w stanie dokopać się
do informacji, czy też do motywacji,
które stały
za różnymi
decyzjami polityków. Dziękuję bardzo. Dziękujemy.
Załóżmy, że politycy są umoczeni, ale co panowie
z takim scenariuszem, w którym oni
w zasadzie nie wiedzą, czym jest to zjawisko? Tak też może być.
I co do tej paniki po ogłoszeniu tego, że
jesteśmy odwiedzani, co w zasadzie wiele ludzi do siebie
dopuszcza, to ja bym tutaj jednak się zastanowił nad tym, bo nam
się wydaje, że to nie będzie miało wpływu. Ale postawmy się,
panowie, w sytuacji,
trudno sobie wyobrazić, jak by to było w ogóle, bo my
jesteśmy przyzwyczajeni do spoglądania oczyma
swojej kultury i tego, że jest na
świecie, jak jest. Nie umiemy postawić się- A może nie jest trudno?
Sytuacji osoby, czyli poczekaj do końca.
Dam taki przykład, który mi przychodzi do głowy obecnie.
Tutaj mam informację od Ivelliosa,
że Arek ma jakieś poważne problemy, także jego udział na razie
stoi pod znakiem zapytania w naszej debacie. Ale powracając do tej
paniki, Churchill mówi, że mogłoby to wywołać
właśnie chaos intelektualny i podważyć
wiarę. Churchill jako konserwatysta,
tradycjonalista mógł tak myśleć.
Zresztą to były też inne czasy. Dużo się zmieniło,
ale gdyby nagle nastąpiło w
naszych umysłach pewne
duże przewartościowanie. Wyobraźmy sobie taką
sytuację, która chyba jest najbardziej adekwatna.
Przyjeżdża Koreańczyk z Północy do Korei Południowej,
zderza się z cywilizacją i nagle cała jego
wizja świata rozpada się na kawałki. Nie umie
żyć, nie umie funkcjonować. Wszystkie prawdy,
których się uczył, które były mu wpajane od dziecka,
okazują się nieaktualne i okazuje się, że to wszystko było
kłamstwo. Nas
dzięki
historiom takim jak Strefa 51,
jak Roswell. To jest kontrowersyjna
sprawa. Można się nad tym głębiej zastanowić, panowie.
Nam się wmawia, że przylatują na Ziemię kosmici,
którzy są ciapciakowaci, tu się rozbiją,
tam się przewrócą, tam kogoś porwią, tu krowę
porwią, ale ogólnie są nieszkodliwi,
fajni i wszyscy ludzie wiedzą, że oni istnieją.
Natomiast okazuje się po głębszym wejściu w temat, że
rzeczywiście rządy coś
ukrywają. Czy to są rządy, czy to są służby, czy
to są elity, tu sobie można postawić odpowiedni
równoważnik tego słowa.
Natomiast mnie niepokoi jeszcze jedna rzecz, panowie.
Nie ulega wątpliwości, że nasze widzenie zjawiska UFO jest
uwarunkowane pewną kulturą,
folklorem, historią, wszystkim. Natomiast
czy waszym zdaniem nie może wchodzić w grę jeszcze
jedna hipoteza, jeszcze jeden scenariusz, do
którego nas się nie chce
przygotować? Że ta prawda o kosmitach, prawda o
UFO, że ona może w ogóle wyglądać inaczej.
Że to, co my odbieramy przez pryzmat science fiction, przez pryzmat
opowieści o Roswellach i innych, w
zasadzie zupełnie odbiega od tego, jak to wygląda
formalnie. Nie jestem w stanie powiedzieć,
jak to może wyglądać, ale na przykład na tych najwyższych
szczeblach może istnieć
chociażby w jakiś sposób potwierdzone
przeświadczenie, że ta cicha
inwazja, o której mówi doktor Jacobs,
jest, trwa i my jesteśmy poddawani jakiemuś
procesowi odgórnemu, o którym nie mamy pojęcia.
Możemy być pod czyjąś kuratelą,
ale nie wypada o tym mówić. A przecież scenariusze
mogą być jeszcze bardziej dla nas
pesymistyczne i
niezrozumiałe. Także Chris, teraz oddaję ci głos z pytaniem:
co takiego w tych
tajnych bazach, w tej Strefie 51
mogli odkryć na temat
kosmitów owi słynni naukowcy w
białych kitlach przywożeni z Las Vegas, że tak
bardzo nie chcą nam o tym mówić? Znaczy nam, raczej
wam.
Nie wiem, co takiego odkryli, bo nikt mnie nigdy do takich
informacji oczywiście nie dopuścił. Natomiast sama idea
tego, żeby móc ogłosić, że istnieje życie
pozaziemskie, że istnieje jakaś inteligentna
cywilizacja, która nas odwiedza i
która rzekomo nie powinna nas przestraszyć.
Wrócę tutaj do wypowiedzi Marka i także i
twojej, i tego zamieszania. Dlaczego? Mnie
się wydaje, że zwłaszcza w ustach Churchilla to brzmi wszystko
dobrze i logicznie. Dlaczego on tego się nigdy nie zdecydował zrobić? Z
bardzo prostej przyczyny.
On jako polityk
doskonale o tym wiedział, że chodzi tutaj absolutnie
o kontrolę. Przypomnijmy sobie historię sprzed
2000 lat i jeszcze jedną historię sprzed półtora
tysiąca lat. 2000 lat temu pojawił się ktoś, kto
powiedział: „Moje królestwo jest nie z tego świata”. Stworzył
chrześcijaństwo. Jak ono strasznie zamieszało
historię świata. W niesamowity sposób, potwornie.
Zburzyło wszelkie starożytne struktury, które
funkcjonowały przez tysiące lat. Stworzyło świat kompletnie na nowo.
Zamordowało mnóstwo ludzi. 500 lat później, 600 lat później pojawił
się facet MahometKtóry również miał
porozumienie z jakimś kosmitą nie z tego świata,
Allahem i on dokonał reszty. Czyli
mówienie o tym, że przecież nic się nie wydarzy, bo przecież
na pewno wszyscy są na to wszystko
przygotowani, jest trochę naiwne, bo
przecież konsekwencje absolutnie są. W tym momencie oznacza to
kontrolę. Jeżeli pojawia się w myśleniu
Churchilla taki element, że istnieje obca
cywilizacja i ona rzeczywiście nas odwiedza na Ziemi, to
natychmiast pojawią się ludzie, którzy powiedzą:
„Jeżeli jest ktoś jeszcze
potężny i ma taką moc,
żeby móc nas odwiedzać i wędrować sobie po wszechświecie, to
zamiast wierzyć wszystkim naszym królom, książętom,
politykom, papieżom, Dalajlamom, będziemy
wierzyć tym kosmitom”. I to doprowadzi do
stworzenia nowego systemu kontroli, nowej
religii, bo za każdym razem jest to system wiary, tak samo jak nasza
nauka jest również systemem wiary. Jest to za każdym razem jedno i
to samo, ale wszystko to ma na celu stworzenie
określonego systemu kontroli nad społeczeństwem.
I w tym momencie znów świat musi pójść w
gruzy. Ten stary świat musi się rozpaść, dlatego że następuje
napięcie, pojawia się nowy gracz i pojawiają się ewentualnie nowi
kontrolerzy tego świata, którzy w pewnym
sensie będą musieli być wzięci wcześniej czy później pod
uwagę, niezależnie, ile to czasu zajmie. Dlatego pod tym
względem jest ten ciągle aktualny problem,
czy można światu opowiedzieć o tym, że istnieje życie
pozaziemskie, nawet jeżeli ono jest bakteryjne, bo nawet samo
to może wywołać najrozmaitsze konsekwencje tego wszystkiego.
Zobaczmy, co się dzieje w takich prostych historiach, jakie
spróbuje nam sprzedawać religia zwana nauką, jak na przykład globalne
ocieplenie czy
kwestie niezbędności stosowania i
używania szczepionek po to, żeby cała populacja była zdrowa.
Przez tysiące lat nikt nie używał szczepionek. Populacja przeżyła te
tysiące lat. Nagle okazuje się, że jest to niezbędne, bo inaczej
nie przeżyjemy, że coś się strasznego wydarzy. To wszystko jest
za każdym razem element i aparat kontroli i ta
kontrola z poziomu religijnego jest przenoszona na
poziom administracyjny konkretnej kontroli, wyznaczania każdemu
roli w tym społeczeństwie. I
dlatego wprowadzenie tego elementu obcej
cywilizacji dokonałoby rewolucyjnego, nowego
zamieszania. Dlatego wspomniałem o tych poprzednich dwóch kosmitach,
którzy pojawili się na Ziemi, a przecież mamy ich więcej. Zobaczmy,
co zrobił Budda, co zrobił Viracocha, co
zrobiło tych dziewięciu przybyszów z
kosmosu, którzy stworzyli całą
egipską mitologię. My dziś to nazywamy mitologią,
ale przez ileś tysięcy lat ta mitologia
dominowała każdy aspekt życia tamtego człowieka, więc była
elementem kontroli. I to samo byłoby w przypadku, gdyby
Churchill nagle zdecydował się nie tylko opublikować swój
artykuł, ale jednocześnie zaangażować się
w sytuacji, kiedy mówimy o jakiejś obcej cywilizacji. I to
jest ten problem. I to jest ten strach przed tym, ażeby móc o
tym wszystkim powiedzieć. Natomiast jeżeli rzeczywiście
istnieje taki kontakt z tą obcą cywilizacją,
jeżeli rzeczywiście istnieje możliwość pozyskania obcej technologii, wówczas
oczywiście dokonuje się to w sposób taki, żeby wzbudzał
jak najmniej sensacji i był jak najlepiej ukryty.
Jakie może być lepsze miejsce niż takie, które jest
głęboko wkopane w ziemię, gdzie jest ileś tam tylko ludzi, których łatwo jest
strzec i informacje przez takiego miejsca przedostają
się na zewnątrz bardzo trudno. A jeśli już,
zazwyczaj są niekompletne i nie wiemy dokładnie, o co
chodzi. I dlatego my dziś nie tylko nie wiemy, o co
chodzi, co produkowane jest tego typu i co robione jest, budowane w tego typu
laboratoriach. Nie wiemy także z tego powodu, że być
może rzeczy te kompletnie przekraczają naszą wyobraźnię.
Na obecnym etapie, kiedy przygotowani jesteśmy
do myślenia na temat technologii przez fizykę z
XIX wieku, która wykładana jest w szkołach, dziś nie
jesteśmy sobie w stanie wyobrazić, jak to wszystko zrobić. I tu
znów powołam się na taki przykład historyczny,
do mojego ulubionego tematu templariuszy, którzy
wykorzystali wyprawy krzyżowe, a być może nawet wyprawy krzyżowe
były zorganizowane w tym jedynym celu, aby
taką technologię odkryć. Też pod ziemią, gdzieś w podziemiach
pałacu króla Salomona odkryli coś, co kompletnie
zrewolucjonizowało średniowieczną Europę.
Odkryli nową technologię, której najbardziej
efektownym aspektem są katedry, których nie budowano
wcześniej. I nagle okazało się, że templariusze posiedli taką
technologię. Nie jest to oczywiście technologia kosmiczna, ale
była ona do zastosowania natychmiast. I
sam fakt, że pojawia się ona tuż po tym,
jak templariusze wracają po dziewięciu latach kopania pod świątynią
Salomona, wskazuje, że być może właśnie tam znaleźli odpowiedź.
I tu pojawia się kolejne pytanie: co jeszcze znaleźli?
Dlatego mówię o tych
technologiach, które będą wykraczały poza naszą wyobraźnię,
ponieważ nasza wyobraźnia jest ograniczona naszą wiedzą.
Natomiast jak wielokrotnie w tych audycjach mówiliśmy,
dzisiejsza fizyka, rozumienie fizyki daleko
wykracza poza funkcjonowanie naszego tak zwanego
zdrowego rozsądku i próby złożenia tego wszystkiego w
jedną całość daleko wykracza, wręcz nawet w tej chwili poza
powieści science fiction. Kiedy nagle mówimy o takich
wydarzeniach jak splątanie kwantowe czy efekt
obserwatora, czy wiele innych,
bardzo ciężko jest nam
ułożyć to w naszych trzech wymiarach. Dlatego nie bardzo wiemy, o co
chodzi w tych doświadczeniach, które tam się prowadzi,
ale być może nie są one dla nas zbyt przyjazne. I te
wszystkie pogłoski o tym, że któregoś dnia
nasza potrzebaBycia częścią tej planety.
To, czy będziemy komuś potrzebni, czy nie. Te
wszystkie złowrogie teorie konspiracji być może rzeczywiście mogą się
zrealizować, dlatego że ta uciekająca, odrywająca się
cywilizacja, o której mówiliśmy nie tak dawno,
może świetnie się zaaklimatyzować właśnie w tego typu podziemnych bazach
i wykorzystywać technologię, do której my dzisiaj nie mamy dostępu do tego,
aby świetnie sobie móc funkcjonować i żyć i tworzyć nową
historię Ziemi już pod własne dyktando.
Wielki szacunek, Chrisa, za to sformułowanie, które w ogóle
na sztandary sobie wezmę: religia zwana nauką.
Naprawdę się pod tym Nie generalnie, ale
rzeczywiście bardzo często zdarza się w ten sposób,
że naukowcy, którzy szyją się tym mianem,
rzeczywiście w ten sposób traktują naukę,
jakby to był rzeczywiście system religijny. Ja nie mówię, że to
jest powszechne, ale tak się
niestety zdarza. I
rzeczywiście chylę czoła. To jest
naprawdę clou tego, o czym warto
pamiętać, jeśli się o nauce i
racjonalności mówi. Bardzo często
posługujemy się takim przynajmniej
200-letnim stereotypem, że to, co naukowe, to jest
racjonalne, a to, co związane z wiarą, jest
nieracjonalne. I tak sobie podzieliliśmy świat.
Proponuję się nad tym głębiej zastanowić.
Natomiast chciałbym jeszcze powiedzieć o jednej
rzeczy: ja zastanawiam się na przykład
nad takim scenariuszem, to już gdzieś włóżmy
między scenariuszy, ale na
przykład czy ci politycy
nie usłyszeli w swoim czasie na przykład tego rodzaju historii,
że Ziemia i cywilizacja,
która tutaj jest, czyli ludzie, to tak
naprawdę jest jakaś obora
albo chlewnia jakiejś cywilizacji, która ma do tego pełne
prawo. Pokazała na to odpowiednie papiery, czy
też to, co mogło o tym świadczyć. Nie wiem, co tak
naprawdę mogło być. I ktoś pokazał, że tak naprawdę jesteśmy
owocem jakiegoś eksperymentu i właściwie nie mamy wiele do
gadania. Jesteśmy czyjąś własnością
i albo się podporządkujemy, albo będzie
świniobicie, czy też jakaś rzeźnia.
Trudno mi w tej chwili
precyzować.
Natomiast chodzi o coś takiego, że być może ktoś
wykazał, że ma do nas prawo, a wówczas
politycy zostaliby
postawieni w takiej dosyć dziwnej sytuacji, że z jednej strony
byliby reprezentantami tej
obory czy tej chlewni, z drugiej
strony musieliby uznać pewne prawa.
I właściwie jakby mieli się zachować? Najlepiej włożyć
głowę w piasek i w
ogóle nie zauważać, że coś takiego ma miejsce
i jak najbardziej przedłużać ten moment czy odsuwać ten
moment, w którym rzecz się tak naprawdę wyda.
I to też jest jeden z możliwych scenariuszy. Wiem, że już pojechałem w
taką stronę zupełnie SF,
ale myślę, że również takiej
sytuacji nie powinniśmy wykluczać.
Dziękuję bardzo. Marku, jedno jest moim
zdaniem pewne, że jeżeli od 70
lat ktoś nie potrafi powiedzieć, co za tym wszystkim
stoi, to albo o tym nie wie, albo prawda jest zbyt
bolesna dla nas, by o tym mówić.
Debata o bazach jest
dobrą okazją do pokazania, że nasze
wierzenia na temat zjawiska UFO zostały tak naprawdę
zbudowane przez kulturę, przez kina, przez
science fiction. I tak naprawdę rzeczywistość może być
zupełnie inna. My jesteśmy jedynie przez to, co mówili nam na przykład
ufolodzy. A UFO
miały na nich
wpływ różnego rodzaju postawy i wierzenia.
Przypomnijmy sobie lata 40., kiedy
pionierzy
ufologii nie dopuszczali do siebie na przykład takiej możliwości
lądowania obcych. I oni woleli powiedzieć, że takie przypadki
trzeba od razu wyrzucać do kosza. Weźmy pod uwagę to, że przez tyle
lat nie brano pod uwagę historii prezentowanych na przykład
przez mnie i Damiana, które mówią o rzeczach, które wykraczają
poza pojęcie już kosmitów. Balansują między ufologią a
folklorem. Ale panowie, przeskoczę na chwilę do nieszczęsnego Boba
Lazara. Mówiliśmy o nim przy okazji
uciekającej cywilizacji. Był to facet, fizyk, który
twierdził na przełomie lat 80. i 90., wtedy wystąpił
po raz pierwszy, że pracował w Strefie 51, w
specjalnym sektorze, który zajmował się
próbą odtworzenia obcej technologii. Ale Lazar nie
był jedyną osobą, która twierdziła, że pracowała w tym
miejscu. Było wielu innych i często ich
historie były dużo bardziej kolorowe, żeby nie
powiedzieć sensacyjne, a momentami bzdurne.
Niektórzy z was może kojarzą taką postać jak Dan
Burisch. Chris, pamiętasz gościa?
W tej chwili on mi się kojarzy
z wieloma rzeczami. Ich jest dużo właśnie,
tych gości. I na przykład ten Burisch- Colonel X na
przykład. Właśnie. On
zasłynął takim stwierdzeniem, że
pracował. Gość w ogóle jest troszeczkę mało wiarygodny, bo o ile
Lazar ma taką aparycję intelektualisty, to
Burisch tak nie do końca. Wygląda jak facet w T-shircie gdzieś
z Biedronki.
Burisch twierdził, że pracował z obcymi formami życia i
raz gdzieś się przewrócił iJeden z tych kosmitów
przyszedł i przesłał mu całą swoją wiedzę do głowy.
Lazar był bardziej oszczędny w
swoich słowach. Mówił przecież,
że został wprowadzony do hangaru, w którym mieściły się
pozaziemskie obiekty. Nakazano mu
skopiowanie ich. Robił, co mógł, ale pojawiły się
pewne przeszkody na drodze w
jego
opowieści o Strefie 51.
Chris, jakie to były przeszkody? Czy nadal wierzysz
albo dopuszczasz taką możliwość, że Lazar mógł
w swoich opowieściach zawrzeć ziarnko prawdy?
Historia jest ciekawa, ale myślę, że tutaj
decydującym elementem jest to,
że ona w ogóle się ukazała. Nagle
dowiedzieliśmy się, że w Strefie 51 prowadzone
są prace nad tym, ażeby rozłożyć spodki
latające na części i odbudować je na nowo już na ziemski
sposób i móc je wykorzystywać.
Lazar miał być jednym z tych fizyków. Zresztą
prominentnym, bo podawał, że studiował i
pracował w MIT, więc w elitarnej politechnice amerykańskiej.
Po jakimś czasie okazało się, że nikt nie bardzo go pamięta z tej uczelni.
Nie ma też żadnych śladów po jego bytności
w tej uczelni. Jednocześnie jego wiedza
fizyczna dla wielu fizyków wydaje się być
niekompletna, w tym momencie
podważa to jego wiarygodność, że jest rzeczywiście
kimś, kto miał kiedykolwiek dostęp do takiej
bazy, do tego typu projektów i mógł rzeczywiście pracować przy
tych projektach. Dlatego że są momenty, gdzie Lazar się w jakiś
sposób gubi. To oczywiście jeszcze bardziej zakręca ten
cały obraz i wizerunek tego pierwszego naszego
wejrzenia w Strefę 51. Oczywiście George Knapp
przeprowadził z nim ten słynny wywiad, gdzie Lazar opowiedział, co tam
zobaczył i o tym, jak mógł sam
zbadać i wędrować po takim latającym
spodku. Opisał dokładnie jego wnętrze. I
teraz znów, patrząc na to z zimnej perspektywy i praktycznej
perspektywy utrzymania tajności, wydaje się, że bardzo
trudno jest, ponieważ po Lazarze praktycznie tacy ludzie już więcej się nie
pojawili, ażeby ktoś,
kto chciałby opowiedzieć światu
tego typu informacje, był w stanie to zrobić i
zachować życie swoje przy tym jednocześnie. Lazar żyje do dziś, czuje się
bardzo dobrze, prowadzi jakieś interesy. Nawet
George Knapp zrobił z nim drugi wywiad, w którym Lazar ciągle
utrzymuje, że to, co powiedział poprzednim razem, wszystko to było
prawdą. Moje wątpliwości polegają
tutaj na tym, że
jego sposób opowiedzenia o tym
jest taki, jakby
pracował dla bardzo grzecznych i
nieśmiałych naukowców, którzy powiedzieli: „Ach, ten Lazar, wszystko musiał
wygadać. Jedna papuga, która
zamiast utrzymać to w tajności, opowiedziała światu o tym wszystkim”. Wydaje mi
się to rzecz mało prawdopodobna w świetle innych rzeczy
na temat tych systemów
zachowania tajemnicy, jakie są implementowane w tego
typu organizacji, jak na przykład ta, która ewentualnie
dokonywałaby takiej odbudowy
pracy w Strefie 51 nad latającymi spodkami. Myślę, że taki
człowiek, jego życie byłoby bardzo
krótkie i ta historia nigdy by nie została
nam opowiedziana. Tutaj oczywiście nasuwa się jako
analogia historie opowiedziane przez Schneidera i
wszyscy wiemy, jak Schneider skończył. To w
jakiś sposób ewentualnie wskazywałoby,
że coś podobnego czy podobne zagrożenie mogłyby
wisieć nad Lazarem, skoro był
fizykiem, który był bezpośrednio związany w pracę w Strefie
51. A jednak tak się nigdy nie stało. Lazarowi nigdy się nic
nie stało, nigdy mu tak naprawdę nikt nie zagroził w tym,
co opowiadał. Mógł swobodnie o tym w sumie mówić. I stąd właśnie
powstała największa do dziś chyba legenda Strefy 51,
co tam się dzieje, zbudowana przez Lazara. Ja mam duże wątpliwości
co do tej historii ze względu właśnie na
to, że wydaje mi się ona zbyt naiwna, aby mogła
być prawdziwa. Tak na to patrzę. Dzięki.
Lazar swego czasu wywołał niemałą konsternację i
zainteresowanie wśród społeczeństwa swoimi
słowami. Jim Huff, jeden z badaczy UFO,
kolega Lazara do dziś, twierdzi, że on tak
naprawdę nigdy nie utracił wiarygodności, dlatego
że Huff przypomniał sobie scenę, kiedy Lazar
jeszcze lata temu zabrał jego i grupę dziennikarzy na
pustynię w Nevadzie, gdzie pokazał im manewry
jakiegoś dziwnego obiektu. Oznacza to innymi słowy,
że o tych manewrach musiał skądś wiedzieć.
Czyli nie był to taki zwyczajny człowiek. Pojawia się
jednak cień na tej postaci, związany nie tylko z tym, o czym
mówiliśmy w poprzednich audycjach, czyli faktem,
że nie umiał podać nazwisk
wykładowców, że się gubił, że nie dysponował w
zasadzie większą wiedzą fizyczną. Chociaż tutaj też
są dyskusje nad tym, że
miał w przeszłości taki epizod związany z sutenerstwem i
tak dalej. Stąd postać Lazara
obrośnięta jest rzeczywiście mitem. Ale Marku, teraz takie
pytanie. Fakt, że pojawiają się takie postaci jak
Lazar, mniej lub bardziej wiarygodne, sugeruje nam,
że ktoś tym mitem cały czas
zarządza i stara się go utrzymać przy życiu. A może
było tak, że któryś z tych facetów, na przykład Lazar,
powiedział prawdę, dlatego też CIA czy jakakolwiek
inna jednostka, którą sobie tutaj podstawimy,
wyprodukowało masę innych gości, którzy
opowiedzieli różne bajki, sprawiając, że
obraz zamglił się zupełnie?Tego
oczywiście nie można wykluczyć, natomiast mnie jest
bliższa tego rodzaju interpretacja
historii Boba Lazara, że
biorąc pod uwagę te historie,
które przytoczyłeś, związane z
pokazywaniem obiektów na niebie dziennikarzom.
Równie dobrze mogę przyjąć, że Bob Lazar razem
ze swoją wyprodukowaną przeszłością, czyli
taką nieporadną przeszłością, czyli ta nieumiejętność przytoczenia
nazwisk wykładowców, różne plamy,
właściwie
ciemne czy właściwie
zamglone plamy w jego
życiorysie, równie dobrze mogły być wypreparowane
przez, powiedzmy ogólnie, tajne służby.
Sama historia opowiedziana przez Lazara
równie dobrze mogła być przez te
służby wytworzona. Po co? Po to, o czym
już kilka razy mówiłem dzisiaj, czyli wytworzenie tej
mgły informacyjnej. Czyli tak naprawdę,
kiedy zaczynamy mówić o tajnych strefach,
o tajnych bazach,
zaczynamy poruszać się we mgle. To
znaczy zaczynamy mówić z jednej strony, z
drugiej strony, z trzeciej, piątej, szóstej,
dziesiątej. Szukamy różnego rodzaju
argumentów, szukamy różnego rodzaju
wyjaśnień. Staramy się wytłumaczyć,
co jeden, drugi, trzeci informator miał na myśli,
a być może, o czym mówił tak naprawdę. A
przyjmijmy, że Bob Lazar równie dobrze
jak to, że mógł być informatorem,
który chciał w dobrej wierze przekazać
ludzkości informacje na temat knowań,
które się w tej Strefie 51 odbywają, równie
dobrze mógł być produktem
tajnych służb, które doszły do wniosku, że
im więcej dymu, czy też tej mgły
informacyjnej tworzy się wokół
Strefy 51 i w ogóle historii związanych
z tajnymi bazami, tym lepiej. I im
więcej będzie w całej tej historii niedopowiedzeń,
rzeczy wątpliwych, które można podważyć, które
można
zakwestionować, tym lepiej, tym
historia będzie bardziej użyteczna z punktu widzenia
różnego rodzaju tajnych służb. Dlatego też
historia Boba Lazara z jednej strony jedni
powiedzą, że jest fascynująca, że opowiedział o obcych,
opowiedział o działaniu ich
technologii. Z drugiej strony pojawią się ci,
którzy stwierdzą: „No nie, ale też
cała ta historia pełna jest dziur. Pełna
jest niedopowiedzeń, pełna
jest informacji trudnych do
sprawdzenia”. I w związku z tym
sam Bob Lazar jest niewiarygodny. I może właśnie o to chodziło,
żeby i Bob Lazar, i każda
następna osoba, która śmie powiedzieć
cokolwiek na temat Strefy 51, obojętnie, czy to
będzie osoba autentycznie zainteresowana ujawnieniem
prawdy, czy też będzie to osoba podstawiona. My po prostu nie
będziemy potrafili odróżnić jednej od drugiej,
bo dostajemy w prezencie
właśnie tę mgłę informacyjną,
tę niemożność odróżnienia
ludzi, którzy mówią prawdę, którzy chcą nam powiedzieć o czymś,
co naprawdę widzieli, co naprawdę przeżyli.
Nie możemy tych ludzi odróżnić od ludzi, którzy sprzedają nam
jakąś papkę informacyjną, dają nam
informacje, w które mamy wierzyć, które wręcz
są skonstruowane, przygotowane do tego,
abyśmy w nie wierzyli. I ja myślę, że w ten
sposób da się podsumować historię Boba Lazara, że
tak na dobrą sprawę dzisiaj nie
potrafimy już powiedzieć, kim on tak
naprawdę był. Czy był produktem
od początku do końca spreparowanym przez tajne służby,
czy też był autentycznym informatorem,
którego tajne służby tak
przepuściły przez maszynkę
dezinformacji, że właściwie
uczyniły go absolutnie niewiarygodnym? Czy
też jeszcze pewno można by posnuć jeszcze kilka innych
wariantów. W każdym razie dzisiaj, jeśli
miałbym otwarcie powiedzieć, to
Bob Lazar to nie jest osoba, na którą bym
się specjalnie powoływał. Zresztą nie jestem
odosobniony, ale spełnił rolę z punktu widzenia
służb, tak zwanych tajnych służb. A mianowicie
tak zaciemnił obraz, że dzisiaj ktokolwiek
będzie miał zamiar powiedzieć czy już powiedział na temat na
przykład Strefy 51, starał się przekazać
jakiekolwiek informacje, to my dzisiaj
będziemy podchodzić do tego bardzo ostrożnie. Będziemy mówili sobie: „No
tak, ale właściwie
skoro mówi, to jeśli mówi, to właściwie już samo to,
że mówi, sprawia, że nie ufamy. Nie
ufamy tym informacjom”. I tak właściwie, jeżeli spojrzymy
na całą historię
informacji przekazywanych o Strefie 51 przez informatorów,
to tak właśnie się dzieje, że na początku jest entuzjazm, coś
nowego, coś się pojawiło, jakaś nowa informacja, a
później następuje takie dosyć gwałtowne
przystopowanie. Mówimy: „No tak, ale właściwie
to chyba nie ma sensu”. Nie wierzymy w to. I to
tyle, jeśli chodzi o Boba Lazara i
mój stosunek do tej postaci. Dzięki.
Supertajne bazy są czy nie? Dzisiaj staramy się odpowiedzieć na to
pytanie. Chris, pamiętasz,
swego czasu w internecie zaczęły ukazywać się
fotografie przedstawiające bardzo dziwne latające
obiekty. Nawet trudno mi je opisać. Wyglądały po prostu
jak skrzyżowanie
żyrandola
z elektrodą.
Naszpikowane były różnymi prętami i tak dalej. Wtedy pojawiła
się kolejny raz teoria, że amerykańskie
wojsko znowu z czymś eksperymentuje. Od czasu
do czasu zalewają nas różnego rodzaju hipotezy, które mówią, że
oto wyszła dawno już z produkcji słynna
Aurora, że teraz wszyscy stawiają na latające
trójkąty. A co mówi się w Stanach Zjednoczonych,
oczywiście w tym środowisku alternatywnym, tym drugim obiegu
oficjalnych informacji na temat tego, jakie
techniki mogą być obecnie produkowane
może nie w Strefie 51, ale w innych supertajnych bazach?
Bo jak mówiłem, przez długi czas Aurora była czymś,
czym się wszyscy podniecali i czego nikt w zasadzie nigdy nie widział.
Potem pojawiły się latające trójkąty, które też już swoje
lata mają. A czy istnieją
informacje o projektach
wykraczających jeszcze dalej? O takiej
awangardzie, powiedzmy, uciekającej cywilizacji. To
byłyby w tym momencie technologie,
które pozwalałyby przełamać
barierę czasu i przestrzeni i dzięki temu umożliwić
poruszanie się nie tylko w naszej ziemskiej sferze, ale przede
wszystkim w sferze kosmicznej. Z tego powodu właśnie mamy
mnóstwo różnych pogłosek na temat tego, że Księżyc
wcale nie jest taką pustynią, że istnieją tam jakieś bazy, że
być może są to nawet bazy ludzkie. I
że podobna sytuacja rozgrywa się na Marsie, który
już jest zasiedlony od jakiegoś czasu i komunikacja jest
dokonywana przez tą właśnie supertajną technologię, którą
właśnie między innymi produkuje się w tych supertajnych
bazach, podziemnych bazach, na podstawie tego,
co udało się zrozumieć i ewentualnie odbudować z tych
najrozmaitszych latających spodków, które miały spaść w różnych miejscach
Ameryki. Odbudować je i po prostu wykorzystać je do własnych celów.
I informacje na ten temat są to
rzeczywiście strzępki informacji. Wspomniałem o tym
wcześniej, że trudno je tak naprawdę pojąć zdrowym
rozsądkiem, dlatego, że kompletnie wykraczają
poza fizykę, którą my powszechnie
rozumiemy. O ile jeszcze jesteśmy w stanie w jakiś sposób
wyobrazić sobie technologię, która pozwala, że
pojazd latający jest niezauważalny dla radaru. Jest to jeszcze
dla nas w jakiś sposób zrozumiałe. To w
momencie, kiedy mówimy o tym, że coś
porusza się poza czasem i przestrzenią, zaczyna to
już rzeczywiście wkraczać mocno w science fiction i dopóki nie
zobaczymy czegoś na takie własne oczy, na nasze własne oczy, to po
prostu będzie nam trudno w to uwierzyć. Natomiast
to, co zaczyna w tym środowisku
ufologicznym przybierać na sile, to jest patrzenie
na UFO, które w takich ilościach pojawia
się ostatnio nad naszymi głowami, że
są to pojazdy nie tyle obcej cywilizacji, a nasze własne,
produkowane tutaj na Ziemi i po prostu
pokazujące się nam. A ponieważ nie jesteśmy w stanie określić, czym one są,
to oczywiście ciągle dla nas będą one UFO, ale ich pochodzenie
jest już ziemskie, a nie pozaziemskie. I tego typu
pojazdy miałaby ewentualnie wykorzystywać obca
cywilizacja. Nie obca cywilizacja, a nasza uciekająca
cywilizacja, o której rozmawialiśmy nie tak dawno. Te
przesłanki tego typu technologii już
zaczęły się pojawiać dawno temu.
Mówiliśmy na przykład o Foo Fighters, których
naturę do tej pory trudno jest zrozumieć, a
jednocześnie w jakiś sposób dotykają
one tych nowych i supertajnych technologii,
jakie mogły powstać w niemieckich laboratoriach. Konsekwencją tych
niemieckich laboratoriów jest to, że wszystkie w ramach operacji Paperclip
przeniosły się do Stanów. I tak naprawdę do dziś do końca nie
wiemy, jaki jest ostateczny
efekt tej wiedzy, jaka została przeniesiona na amerykański
grunt i została doskonale ukryta właśnie w tym
miejscu, o którym dzisiaj rozmawiamy. Tam, gdzie znajduje się Strefa
51, tam, gdzie znajduje się laboratorium Los Alamos
i wiele innych tajnych baz wkopanych głęboko
w kamieniste pustynie zachodniej Ameryki.
Także myślę, że jest to szalenie interesujący
temat. Zwłaszcza że możemy tylko
podejrzewać, że technologie, które być
może już w tej chwili zaczynają być w użyciu, są to technologie
oparte o myślenie na przykład Tesli. Wiemy o tym,
że wszystkie dokumenty Tesli w tajemniczy sposób
zniknęły. I jednocześnie tu zdrowy rozsądek podpowiada nam,
że nie zostały zniszczone, że ktoś je
wykorzystuje i realizuje dalej,
tworząc jakieś projekty, o których nie mamy pojęcia. Ta
sytuacja, jaka rozgrywa się wokół CERN i wykorzystywaniu
technologii, które właśnie wykraczają poza
nasz czas i przestrzeń, są
niepokojące i podpowiadają, że mogą właśnie
one służyć w budowaniu technologii, które
pozwalają na stworzenie czegoś takiego. Czegoś,
co kompletnie wykracza poza nasze rozumienie.
Także jeśli już na to w jakiś sposób próbujemy
patrzeć, to tylko tak i jedynie małe strzępki. Na
przykład jeden z nich, jaki dotarł do mnie, jest to
opowieść człowieka, który pracował w Strefie
51. Nazywa się David Adair. Był jednym
z fizyków, którzy pracowali w tej strefie
i między innymi zajmował się kwestią
budowania napędu nuklearnego. I u
niego była ta fuzja
nuklearnaW jego projekcie była
zwolniona do takiego etapu, że można było
kontrolować każdy jej aspekt i dzięki temu można było stworzyć
silnik nuklearny, który pozwalał na poruszanie się
na olbrzymie dystanse, a jednocześnie zapewniał duże bezpieczeństwo pracy.
Po prostu ta fuzja atomowa zachodziła
bardzo powoli i było ją łatwo kontrolować. Od tego
projektu w pewnym momencie go odsunięto, odsunięto go od innych projektów
także z tego względu, że jak on sam mówi, był on niesfornym
naukowcem. I dziś nieoczekiwanie, po wielu
latach milczenia nagle zaczął opowiadać o tym,
jak wygląda od wewnątrz Strefa
51. I opowiadał na przykład o projekcie,
którego był częścią, kiedy próbowano zrozumieć
budowę rozbitego pojazdu rzekomo
pozaziemskiego, którego podstawa
funkcjonowania znów jest bardzo trudna do zrozumienia,
ponieważ była to technologia, ale było to
zmieszanie tej naszej mechanicznej technologii, myślenia o
technologii jako o czymś mechanicznym z technologią biologiczną.
On opowiadał o pojeździe, który
mimo że służył do poruszania się i
przemieszczania się w najrozmaitszy sposób, jednocześnie
sprawiał wrażenie istoty żywej. I są to rzeczy, które
kompletnie wykraczają poza nasz zdrowy
rozsądek i wyobraźnię. Jak rozumieć coś takiego i czy
uznać takiego człowieka za wiarygodnego, czy kolejnego fantastę i
szaleńca? On sam opowiada o
powodach, dlaczego o tym mówi. Opowiada, że mu w zasadzie przestało
zależeć na tym, czy coś się wydarzy w jego życiu. Raz,
że jest człowiekiem już w podeszłym wieku, a dwa, że
stracił swoją żonę, która choruje na bardzo rzadką
chorobę i to załamało kompletnie jego życie i stał się
kimś, kto być może potencjalnie jest bezpieczny i może
wyjawić ewentualnie bardzo delikatne
tajemnice, właśnie te technologiczne, które realizuje się
gdzieś w laboratoriach głęboko pod ziemią.
Słyszałem dwa wywiady z Davidem Adairem i
nikt nigdy ich w zasadzie dalej nie kontynuował. Także
sprawa jest świeża, bo wydarzyła się zaledwie kilka miesięcy temu.
Myślę, że skończy się to napisaniem być może jakiejś
książki, być może czymś bardziej dokładnym, co opowie
całą historię tego, co ewentualnie mogło się dziać i
technologie, nad jakimi pracuje się w Strefie 51. Dziękuję.
Dziękujemy. Panowie, oprócz
Strefy 51 na tym samym
poligonie znajduje
się obszar
zwany poligonem Tonopah. Jest to wydzielony
region, dużo mniejszy, dużo mniej
spektakularny, na którym przez pewien czas
odbywały się bardzo podobne
przedsięwzięcia. Testowano między innymi radzieckie
sprzęty i tak dalej.
Jakiś czas temu
zaczęto snuć
taką hipotezę, że tak naprawdę
prawdziwą Strefą 51 jest ów
poligon Tonopah. Nazwano go nawet Strefą
52. Marku,
jak myślisz, czy rzeczywiście może być
tak, iż prawda o tych
supertajnych projektach może leżeć w zasadzie rzut
kamieniem od Strefy 51,
od Dreamlandu? Powiem w ten sposób, że
ja nie jestem
najlepszą osobą,
która miałaby to oceniać. Moim
zdaniem już sam
fakt, że ta
strefa czy podstrefa
zarządzana jest przez
prywatną korporację,
która jest, o ile dobrze pamiętam,
filią Lockheed Martin,
świadczy o tym, że tam się mogą
odbywać różnego rodzaju badania. Z tego, co
pamiętam, to tam właśnie testowano
F-117.
Już w tej chwili nie pomnę
ich symboli.
Natomiast powiem tak:
troszkę odbieram tę Strefę 52
jako próbę ratowania legendy Strefy
51, że gdzieś tam jest jeszcze w ramach Strefy
51 taka podstrefa, w której dzieje się już tak
naprawdę coś bardzo tajnego i bardzo
specjalnego.
Myślę, że nie, że już powiedzieliśmy o tym, że
tak naprawdę
takie jest moje
wrażenie, że Strefa 51 i wszystko, co z nią się
wiąże, a więc właśnie Strefa 52, to tak
naprawdę
w najlepszym razie albo właściwie to taka
przykrywka dla być może zupełnie
innych baz, które gdzieś tam się znajdują, ale chodzi o to,
żeby zrobić maksimum tego dymu czy też mgły informacyjnej.
W związku z czym, jak się skończyła historia i pojawiły się
takie głosy jak w tej audycji, że ta
Strefa 51 to właściwie jest takie miejsce,
któremu nie ufamy, o
którym wiemy, że różne osoby,
różne instytucje starają się wokół tej Strefy
51 zrobić różnego rodzaju
legendy, wyprodukować te legendy.
Postaramy się
uratować tę Strefę 51,
dopatrując się Strefy
52.Natomiast ja
osobiście po przeanalizowaniu różnego rodzaju
informacji nie widzę tu zmiany jakości.
To po prostu nawet patrząc
geograficznie, taka
podstrefa i ja tu nie
widzę nic tajemniczego, jeśli
chodzi o interesujący nas temat. Natomiast
jeśli chodzi o rozwijanie technologii militarnych
czy też testowanie tych technologii, to
jak najbardziej tajne miejsce i jak najbardziej
należy brać to pod
uwagę. Natomiast
takie wewnętrzne przekonanie, bo chyba tylko na to jestem
w tej chwili zdany, mówi mi, że
jeśli gdzieś istnieją jakieś tajne obiekty,
tajne bazy, to na pewno w
dużej odległości od strefy 51 czy też
52. Dziękuję. Dziękujemy. Ze
strefą 52 wiąże się bardzo ciekawa
historia. Oficjalnie nie
zwraca się na nią większej uwagi. Jej historia jest
trochę marginalizowana. Jak mówię, miano tam rozwijać lub
testować konstrukcje już historyczne.
Testowano między innymi potajemnie nabyte Migi,
i to jest bardzo ciekawe, by
zniechęcić w ogóle ludzi do zainteresowania tym miejscem
pojawiła się taka historia, która mówi, że
w latach 80. właśnie w tym miejscu
zmagazynowano ogromną ilość
odpadów radioaktywnych. Okazuje się,
że to miejsce ma być skażone, w ogóle nieciekawe. Natomiast nagle
okazuje się, że w tym regionie, Kris,
pojawiają się
placówki
renomowanych firm lub
jednostek naukowych,
które nie wiadomo, co tam w zasadzie robią. Na początku wspomniałeś o tym,
że istnieje bardzo duża
sieć powiązań między firmami
takimi jak Lockheed, jak Northrop,
a amerykańskim wojskiem. Jakie jednostki,
jakie firmy mogą funkcjonować
w strefie 51? Co tam produkują? Dlaczego nie mogą tego
robić w normalnym
otoczeniu? I powiedz nam, proszę jeszcze, które
miejsca na mapie Stanów Zjednoczonych, oczywiście oprócz
Dulce, o którym będziemy mówić, były
uważane za może nie ministrefy
51, ale miejsca, w których
mogły być przechowywane tajne technologie lub gdzie
trafiały rzekomo przechwycone obiekty UFO. I
mamy chyba problem, bo nam Krisa wywaliło. Niestety mamy
problem. Próbujemy naprawić tą sprawę.
Strefa 51, strefa
52 swoją drogą sobie funkcjonują, a my
naszych słuchaczy prosimy w tym momencie, żeby
subskrybowali nasz kanał na YouTubie, prawda
Marku? Tak, szczególnie że dzisiaj,
o właśnie, Kris powrócił. Szczególnie, że dzisiaj
mamy całkiem dużo słuchaczy nowych na naszym kanale,
którzy pewnie dopiero dziś odkryli Radio
Paranormalium i debaty ufologiczne. Tak więc, jeżeli chcecie państwo
być na bieżąco z transmisjami na YouTube, z
premierami naszych nowych audycji na żywo, to zachęcamy
gorąco do subskrybowania naszego kanału.
A tymczasem Kris wrócił. Czy się słyszymy?
Tak. Coś nas wywaliło, Kris, nie wiem, czy słyszałeś
moje pytanie. Nie, nie słyszałem.
Przerwało mi ciebie. Ja próbowałem napisać message, a później już
skończyło się wszystko. Opowiadałem o strefie 52, o
tym, że próbowano na różne sposoby odwracać uwagę od
tego miejsca jako miejsca po pierwsze skażonego, po drugie nieciekawego
o wartości raczej historycznej. Natomiast okazuje
się, że w obu tych
placówkach, a także prawdopodobnie w innych miejscach, w innych
bazach działają firmy
powiązane od dawna z czarnymi projektami. Działają
też placówki narodowych
laboratoriów renomowanych. I
powstaje pytanie, Kris, co dzieje
się za murami takich laboratoriów ukrytych
w bazach wojskowych, że nie
można podobnych przedsięwzięć, podobnych
badań prowadzić w normalnym miejscu?
Dlaczegóż one są tak tajne? I
drugie pytanie, które tak do ciebie szybko poleciało. My wiemy o
zaangażowaniu wielu innych baz, z których
część już oczywiście nie istnieje, w
historię ruchu ufologicznego. Pojawiało się zawsze gdzieś
tam, jeżeli mówiono o UFO Wright-Patterson i
dziesiątki często innych baz, w których miały
się odbywać różnego rodzaju czarne operacje, po
części związane z aktywnością
UFO. Czy jesteś w stanie wskazać miejsca, które były
tymi ministrefami 51?
Takich stref jest wiele i myślę, że właśnie z tego
powodu nie powinniśmy też tak do końca
bagatelizować roli strefy 51, bo ona
symbolizuje pewien ukryty system.
Ukryty dosłownie, bo ukryty pod ziemią. Podobnie ze strefą 52.
Jeżeli weźmiemy sobie mapkę i zaczniemy nanosić
na tą mapkę te rozmaite miejsca, gdzie
prawdopodobnie znajdują się bądź znajdowały się bazy, okaże się,
że stworzy się ogromna sieć tego
typu miejsc. Oczywiście zbudowanie bazy
pod ziemią, zbudowanie tam laboratoriów
powoduje to, żeTeren jest w
zasadzie w 100% pod kontrolą. Możliwa jest
jego kontrola, dlatego że są tylko określone
wejścia i wyjścia. Bardzo trudno jest się tam dostać. Być może
jeszcze trudniej jest się wydostać. Jednocześnie
takie miejsce jest kompletnie
autonomiczne, ma swoje własne źródło energii, którym
najczęściej jest miniaturowy reaktor atomowy, który
jest w stanie pracować nieprzerwanie między
10 a 50 lat. Taki reaktor atomowy mógłby
zasilać wielkie miasto. Jest on super
bezpieczny. Nie trzeba tam wymieniać żadnych prętów, one po prostu
się zużywają i taką skrzynkę kilka metrów na kilka metrów
wywozi się, zastępuje się następną i to wystarcza,
żeby móc prowadzić doświadczenia, które wymagają ogromnych
ilości energii. Następna rzecz, dla
której bardzo dobrze jest, kiedy takie laboratoria znajdują się
pod ziemią, jest oczywiście bezpieczeństwo, bo jeżeli
pójdzie coś nie tak, to ten kilometr
skały nad głową, a często dużo więcej,
pozwala zabezpieczyć takie miejsce. I rzeczywiście do
takich wypadków musi dochodzić. Dlatego
zapewne do takich historii dochodzi,
bo te nowe miejsca
praktycznie nieustannie powstają. I kiedy na
przykład mówimy o czymś takim jak Strefa 51 czy Strefa
52, musimy zdać sobie sprawę, że nie jest
to tylko jedno miejsce, że jest trzy
wejścia i zjeżdża się osiem, 15
pięter w dół i jest to właśnie ta tajna podziemna
baza, tajne podziemne laboratorium. Nie. Zazwyczaj
powstaje obok następne i jeszcze jedno. I to w sumie pączkuje jak
grzyby po deszczu. Właśnie w takim
celu, o jakim mówiłem, przede wszystkim dla bezpieczeństwa, a jednocześnie
odizolowania od siebie projektów, co oznacza, że
niektóre miejsca po prostu wychodzą z użycia.
Ale ciągle w tym samym miejscu trzy czy cztery
inne takie, można powiedzieć,
minibazy ciągle funkcjonują i tworzą pewien określony
system. Między innymi ta komunikacja, jeżeli
rzeczywiście dochodzi do komunikacji pomiędzy tymi miejscami, a
najprawdopodobniej dochodzi, bo wydaje się to być logiczną konsekwencją,
że na przykład laboratorium w Los Alamos ma połączenie,
jakieś połączenie właśnie czy ze Strefą 51, czy z
wieloma innymi tego typu miejscami. Te wszystkie historie, o
których się mówi, że na przykład niektóre
supertajne amerykańskie okręty podwodne są remontowane i tu
uwaga, gdzieś pod Las Vegas.
Ta miejska legenda mówi o tym, że zbudowano
potężny tunel, którym okręt podwodny jest w stanie tym
razem pod ziemią, korytarzem wypełnionym wodą, dotrzeć
gdzieś pod Las Vegas i tam być remontowany czy
wyposażany. Jest to instalacja super
ściśle tajna, że istnieje rzeczywiście
możliwość budowy sieci tego typu
instalacji. Tak że nie będzie to tylko jedno miejsce, na
przykład baza w Dulce. Ostatnie dane przynajmniej
mówiły, że składa się ona już z trzech części. Kiedyś to była
tylko jedna część, a dziś są to trzy
kompletnie autonomiczne, oddzielone od siebie części.
Powstają jak grzyby po deszczu. Głównie
dlatego, że coraz łatwiej jest je zbudować, bo używa
się do tego również wyrafinowanych technologii, które
pozwalają na przykład przekopać się dziennie co najmniej
kilkanaście kilometrów. To pozwala taką bazę ukryć
znacznie głębiej w czeluściach ziemi, a jednocześnie
wykorzystać te najrozmaitsze źródła geotermalne,
które by pomogły w funkcjonowaniu i życiu takiej
bazy. Dały jej ogrzewanie, ewentualnie jakąś część energii
elektrycznej. W wielu przypadkach, jak na przykład jest to w
przypadku bazy Mount Weather. Jest to
baza, która mieści się w Wirginii i
ona również według tej miejskiej legendy jest tą
podziemną koleją połączona z Waszyngtonem. I to właśnie tam mają
się schronić najwyżsi dostojnicy państwowi w
wypadku, gdyby coś rzeczywiście złego się wydarzyło na
powierzchni. Cały Waszyngton jest pocięty serią
tuneli na różnych głębokościach, gdzie można poruszać
się pod miastem i
często daleko poza nie, praktycznie nie wychodząc z
budynku. Między innymi mówi się o tym, że kiedy
popatrzymy na Kapitol, który jest jednym z największych budynków, najbardziej
efektownych budynków Waszyngtonu, to jego
podziemia liczą znacznie więcej. Można by ukryć w tych
jego podziemiach kilka takich Kapitoli, co świadczy o skali tego
typu przedsięwzięcia. I właśnie ta baza Mount Weather
między innymi, gdzie prawdopodobnie
schował się Dick Cheney po tym, jak był atak 11
września na wieżowcę w Nowym Jorku i także na Pentagon,
jest na tyle autonomiczna, że pozwala nie tylko
przechować w swoim wnętrzu tysiące osób,
utrzymać system administracyjny w
ciągłym działaniu, to na dodatek ma
nawet tam najrozmaitsze systemy hydroponiczne,
które zapewnią nawet żywność, świeżą sałatę tym,
którzy mieszkają w takim olbrzymim bunkrze. Co pokazuje,
że skala tego typu przedsięwzięć jest olbrzymia.
Spójrzmy na przykład na taką rosyjską bazę również, o
której niewiele wiemy, która się nazywa Mezhgorye na
Uralu. Jest to baza, która swoim obszarem obejmuje
650 kilometrów, więc to jest już obszar większy
niż obszar miasta i jest tam cała masa
najrozmaitszych, bliżej nieznanych nam instalacji
głęboko pod ziemią. Czy na przykład baza
w Australii, która się nazywa Pine Gap, o której mówi
się, że jest ona położona na
ośmiu kilometrach głębokości. To jest czymś
absolutnie niebywałym, bo wyobraźmy sobie chociażby windę.
Ile taka winda musi jechać, żeby zjechać na sam dół?Na te 8
kilometrów. Chyba że jest to superszybka winda oparta
również na technologii, o której za bardzo nie mamy pojęcia.
Właśnie dlatego dziś tego typu instalacje nie
jest wbrew pozorom tak trudno wybudować. Nie jest to
tak trudne, jak na przykład było zbudowanie tego systemu
Riese, który owiany jest legendą i był tym
niemieckim podziemnym laboratorium, niemieckim podziemnym miastem,
które dziś jest na terenie Polski, gdzie naziści
próbowali tworzyć swoje własne tajne programy
naukowe i tworzyć swoje własne wynalazki w
najrozmaitszy sposób, o rozmaitym charakterze, również
dotyczące właśnie między innymi z tego, co się słyszy,
także pojazdów, które rozbiły się gdzieś na terenie
Niemiec i tam były następnie rozkładane na części i
próbowano stworzyć z nich coś innego, coś
swojego. Także tych historii jest wiele i o ile
w tamtych czasach wybudowanie takiej sieci tuneli i
miejsc było trudne, dziś wykorzystuje się laserowe
wiertła, które dosłownie topią skałę i to, co
stopią, zapełniają tym wszystkie pory, jakie
trafią w różne szczeliny podziemne, także nie zostaje
nic wywiezione na zewnątrz. Nie ma nawet śladu
po tym, że ktoś gdzieś kopie dwa czy trzy
kilometry pod ziemią i przedziera się i tworzy najrozmaitsze
miejsca, w których później kryje się coś właśnie
takiego. Taka tajna, niezwykła
instalacja. Nawet Watykan.
Zawsze były
znane lochy Watykanu, podziemia Watykanu, tajne miejsca Watykanu.
Ale dziś mówi się o tym, że pod Watykanem na głębokości
kilku kilometrów znajduje się też miejsce,
gdzie nie tylko przechowuje się różne szczególnej wagi
materiały, ale także jest to miejsce, w którym mogą
przetrwać ci, którzy dziś jeszcze chodzą po ogrodach
watykańskich, jeżeli dojdzie do takiej historii. Także jest to
swego rodzaju bunkier przeciwatomowy na olbrzymiej
głębokości, ale kto wie, czy jest to tylko jedno
pomieszczenie, czy być może rozgałęzia się dalej.
Mam takie wrażenie, obserwując te miejsca, że
istnieje jakiś sposób, żeby połączyć
je ze sobą. I być może właśnie tak się dzieje
właśnie z tego powodu, że dziś, używając
technologii, jaką stosuje się do kopania tych tuneli,
o wiele łatwiej jest to wykonać. I dlatego te
bazy mogą powstawać jak grzyby po deszczu. Jeżeli któraś z takich baz jak
Strefa 52, gdzie wydarzyło się coś naprawdę
być może strasznego, bo teren został skażony. I rzeczywiście on
został skażony, bo zaczęły tam masowo ginąć krowy.
Gdzieś to skażenie dostało się do wód podziemnych,
zaczęło wypływać, pojawiać się w różnych miejscach na powierzchni.
I krowy zaczęły padać jedna po drugiej. Próbowano tej sprawie
jakoś urwać głowę, nie nadawać jej zbyt wiele rozgłosu. Dziś tam nie ma
żadnych gospodarstw w okolicy, ale to pokazuje, że do czegoś
takiego może dojść i wówczas rzeczywiście takie miejsce jest
bezużyteczne, co pokazuje, że logika budowania
takich baz jest rzeczywiście, żeby stworzyć coś, co będzie
osobnym projektem w ramach, powiedzmy, jednego miejsca, takiego jak na
przykład jest Strefa 51. Mówimy o Strefie 51,
mając na myśli jedną bazę, gdy tymczasem może to być cały
szereg baz i ich połączenia pomiędzy sobą i ich
funkcje wobec siebie mogą być znacznie inne. Dziękuję.
Dziękujemy. Marku, tyle się mówi
o różnego rodzaju tajnych eksperymentach, często ich w
ogóle nie precyzując. Strefa 51 zawsze
związana była z takimi historiami, w których
opowiadano nie tylko o życiu pozaziemskim, ale też
o wszelkiego rodzaju próbach z tak zwaną
fizyką z pogranicza. Ale mam do ciebie takie pytanie: czy
takie supertajne placówki, jednostki albo laboratoria
ukryte w bazach wojskowych
pozwalają na łamanie zasad etyki naukowej?
Innymi słowy, czy tam mogą odbywać się takie
eksperymenty, od których włos jeży się na głowie?
Myślę, że tak. To najprostsza
odpowiedź. Jeżeli
jakieś miejsce jest odizolowane od, nazwijmy to, normalnego
świata, to ulaj dusza, piekła nie ma.
Można robić właściwie wszystko.
Powiem tak: ja coraz częściej,
nawet właśnie po wypowiedzi Chrisa, zastanawiam się,
czy nie powinniśmy rozdzielić
naszej dyskusji,
rozszczepić na dwa wątki.
Według mnie istnienie tajnych baz
różnego rodzaju, czy to w Strefie 51, czy też może
zupełnie w innych miejscach, jest
wielce prawdopodobne, żeby nie powiedzieć po
prostu oczywiste.
Natomiast wcale nie jest oczywiste to,
że za istnieniem owych tajnych
baz stoją
jakieś siły niezwiązane z Ziemią. Być może są to zupełnie ziemskie
siły. I tak jak zadałeś
pytanie, być może siły, które właśnie
chcą mieć takie miejsca
na Ziemi, w których nasza codzienna
etyka, nasze codzienne zasady, czy to
prawne, czy też takie czysto przyzwoitościowe,
po prostu nie obowiązują. Miejsca, w których
zabicie człowieka jest po prostu
kolejnym elementem eksperymentu
jakiegoś. Tam, gdzie różnego
rodzaju doświadczenia,
które uznalibyśmy w takim codziennym
dyskursie za po prostu niemoralne,
uchodzą jak najbardziej
za rzecz
normalną.Być może
o stworzenie takich
miejsc chodziło, kiedy myślano o
stworzeniu supertajnych czy też tajnych baz
wojskowych, czy też może nie wojskowych, po prostu
baz, które będą odizolowane od świata, w
których będą się mogły dziać rzeczy,
które wcześniej
możemy porównać do tego, co działo
się w latach II wojny światowej.
Bo to jest właśnie tak, że czytając
literaturę i to bardzo poważną, z jednej strony mówi się o
wręcz drastycznych doświadczeniach, których
dokonywali hitlerowcy w obozach
koncentracyjnych, a z drugiej strony
tym samym tchem wypowiadane są
stwierdzenia, że te badania wcale nie
były tak bezsensowne, jak próbowano to przedstawić,
że one tak naprawdę czemuś służyły. Czemuś, na co
sobie nie mógł pozwolić wolny świat i normalni ludzie, którzy
odczuwają, współczują i
widzą człowieka w
innym człowieku. Ludzie, którzy dokonywali doświadczeń w
obozach koncentracyjnych, nie mieli takich rozterek. Dla nich
to był żywy towar.
Dokonywano eksperymentów, zabijano na
masową skalę. Ale dlaczego to robiono tak zupełnie
bez sensu? Niekiedy robiono to w
ściśle określonym celu naukowym.
Takim celu, na który, powtarzam, wolny świat nigdy by
sobie nie pozwolił. Natomiast w
tamtej rzeczywistości można to było zrobić.
I nieco takie deprymujące i
takie budzące grozę jest to, że
przy całym potępieniu,
z jakim spotkały się te doświadczenia prowadzone
przez Niemców w obozach koncentracyjnych,
to tak zwany wolny świat, ale ten niewolny również, czyli
na przykład Związek Radziecki, garściami czerpały z
doświadczeń, które były przeprowadzane w obozach
koncentracyjnych.
Znalazłem nawet źródło, w którym mówiło się o tym,
że te badania
posunęły naukę i wiedzę o człowieku,
o biologii człowieka i nie tylko o biologii bardzo
mocno do przodu. Więc to jest taki element, w którym
z jednej strony mamy do czynienia ze światem, który
szanuje człowieka, szanuje jego godność, szanuje jego
życie, mówi o tym, że nie wolno
człowieka krzywdzić, a z drugiej strony ma wielką
ochotę, przynajmniej część naukowców,
część ludzi ma wielką ochotę, żeby
przekroczyć granicę. Przekroczyć granicę godności, przekroczyć
granicę życia, przekroczyć
wszelkie moralne granice i zrobić coś,
co w cywilizowanym świecie, w świecie takim,
który wydaje się, że nas otacza, jest po prostu
niedopuszczalne. W takich bazach jak
najbardziej można to zrobić i nawet ślad po tym nie
zostanie. Bo obozy koncentracyjne w czasie II wojny
światowej z punktu widzenia
ukrycia tych doświadczeń miały właśnie
wadę, że nie dało się tego ukryć. Niemcy
przekonani o tym, że będą zwycięzcami,
wcale nie kryli się z tymi doświadczeniami i spotkała ich za to
zasłużona kara. Natomiast
dzisiaj ci,
którzy chcieliby powtórzyć tego rodzaju doświadczenia,
robią to w sposób nieco bardziej zawoalowany.
Już się z tym nie afiszują, już nie tworzą
miejsc, do których można w prosty sposób
trafić. Dzisiaj odbywa się to gdzieś
w miejscach głęboko ukrytych, chociażby w tych bazach, o których mówimy,
gdzie życie ludzkie może nie mieć żadnego
znaczenia. Gdzie różnego rodzaju
eksperymenty, które
mogą pojawić się w naszej wyobraźni,
jakieś dzikie zupełnie eksperymenty, tworzenie hybryd,
tworzenie różnego
rodzaju dziwnych tworów
czy też poddawanie człowieka różnego rodzaju ekstremalnym
warunkom, które narażają go na śmierć, może
mieć miejsce i nikt z tego powodu, że ludzie
tam giną, nie poniesie odpowiedzialności. I
w tej chwili, gdy ktoś mnie
słucha, może się uśmiechać, powiedzieć sobie: „Ale facet
jedzie zupełnie nieprawdopodobnymi
tekstami”. Natomiast ja przypomnę, że dzisiaj
coraz częściej się mówi o tym, że Stany
Zjednoczone w okresie powojennym,
szczególnie w latach 50., ale nie tylko, bo również w 60.,
70. prowadziły różnego rodzaju
eksperymenty, które najogólniej
i najdelikatniej możemy nazwać niemoralnymi. Te
wszystkie eksperymenty
natury biologicznej,
psychologicznej, które były dokonywane na
nieświadomych obywatelach, na
żołnierzach, żołnierze to
żołnierze, ale szczególnie na obywatelach Stanów
Zjednoczonych, zupełnie niespodziewających się, że coś
złego spotka ich ze strony
administracji, świadczy o tym, że
rządy dużych państw mogą nie
mieć absolutnie oporów przed poddawaniem swoich
obywateli różnego rodzaju próbom. I to w
warunkach, kiedy mamy do czynienia z otwartym
społeczeństwem, z sytuacjami,
które stosunkowo łatwo jest wychwycić, czyli
takimi eksperymentami, które odbywają
sięW miejscach
nieodosobnionych w miastach,
w miejscowościach, w pewnych
społecznościach. Natomiast jeżeli
coś takiego działo się w
strefie publicznej, to wyobraźmy sobie, co może
się dziać albo co mogło się dziać w miejscach,
które niepoddane są
kontroli
społecznej, kontroli administracyjnej, czy też
takiej,
która bierze pod uwagę to, co
byśmy nazwali dzisiaj może niemodnym słowem „moralność”. W
takich miejscach mogą się dziać rzeczy,
które przychodzą do głowy tylko
twórcom horrorów. I wcale bym się nie
zdziwił, gdyby coś takiego miało miejsce. Dziękuję. To wszystko.
Dziękujemy. Chris, co roku w Stanach
Zjednoczonych ginie bez wieści mnóstwo ludzi. Dochodzą
do tego imigranci. Wszyscy, którzy przebywają w Stanach
Zjednoczonych nielegalnie, których losem prawdopodobnie nikt się nie
interesuje. Pamiętając o
tym, że prowadzono projekt
MK-Ultra, pamiętając o tak zwanych MILABs, które
mogą być pokłosiem MK-Ultra, czyli
wojskowych uprowadzeniach w przypadkach, kiedy ludzie
byli uprowadzani w sposób podobny do tego,
w jaki uprowadzają kosmici, ale
zamiast szaraków widzieli ludzi. Czy tego typu
przypadki mogą świadczyć, że supertajne bazy są
miejscem takich eksperymentów, w których
taki slogan jak naruszenie praw człowieka
nie tylko tam do tego
dochodzi, ale też dzieją się tam rzeczy, które
troszeczkę wykraczają poza
nawet okrucieństwo, którego dopuszczali się
hitlerowcy czy Japończycy w czasie II wojny światowej.
Przypomnę tylko, że MILAB, czyli wojskowe
uprowadzenia, o których będziemy mówić, mogą być
pośrednim dowodem świadczącym o tym, że coś takiego
się dzieje. Dlatego, że
wszelkiego rodzaju środki psychoaktywne czy też
hipnoza mogą powodować, że świadkowie tego typu
zdarzeń tracą pamięć albo
pamiętają rzeczy, które nie istniały, podczas gdy tak
naprawdę są wykorzystywani w tego rodzaju
eksperymentach, które, jak powiedział
Marek, wkraczają już między doktora Mengelego
a science fiction. Co jeszcze
możemy powiedzieć? Oczywiście MILAB będą naszym tematem
za jakiś czas i tam rozwiniemy ten wątek. Ale Chris, czy
twoim zdaniem w
supertajnych bazach, w tamtejszych laboratoriach
mogą dziać się rzeczy znacznie straszniejsze niż
ćwiartowanie zwłok szaraków z Zeta Reticuli?
Myślę, że tak i mogą one
kompletnie przejść naszą wyobraźnię. Do
jakich rzeczy tam może dochodzić? Takim przykładem jest chociażby
znów podziemna baza Montauk na Long Island,
usytuowana idealnie na skalistej wyspie, bo
Long Island jest skalistą wyspą, więc jest gdzie kopać
głęboko pod ziemię i zbudować sobie tego typu bazę.
Jednocześnie jest połączona
blisko z Nowym Jorkiem, więc ci wszyscy, którzy
pracują w takiej bazie, mają gdzie nie tylko mieszkać, ale i spędzać
czas. Do tego mamy tam
laboratorium, które jest porównywalne na przykład
z laboratorium w Los Alamos. Jest to laboratorium Brookhaven,
gdzie również podobno pracuje się nad
niesamowicie skomplikowanymi i zaawansowanymi projektami.
Oczywiście do tego są potrzebne jeszcze króliki doświadczalne w postaci
ludzi. Zresztą jak zawsze w każdej takiej sytuacji mięso
armatnie jest skazane. Nowy Jork jest
szczególnym miejscem, bo jest to magnes. Teraz każdy
z naszych słuchaczy prawdopodobnie pamięta, kiedy był w
wieku buntu i naporu
albo jest w takim wieku i często się myśli o tym, żeby
może zwiać z domu, spróbować pożyć na własną rękę i
szuka się miejsca, gdzie można przetrwać. I takim miejscem, takim
magnesem jest Nowy Jork. Wiele właśnie
nastolatków, nastolatek znika z domów z Karoliny,
z Georgii, z Ohio i jak ćmy
idą do Nowego Jorku i tam słuch po nich ginie. I
właśnie mroczny fenomen
Montauk mówi właśnie o tych doświadczeniach, jakie na tych dzieciach
przeprowadzano. I większość tego typu
sytuacji kończyła się źle, ponieważ
te dzieciaki nigdy już z tego miejsca nie wychodziły. Tam
kończyły swoje życie. Były traktowane przedmiotowo, dosłownie
jak króliki doświadczalne. Dlatego
takie umiejscowienie właśnie pod ziemią, gdzie trudno się jest dostać, gdzie
nikt nie ma praktycznie nad tym żadnej kontroli,
umożliwia i zachęca do prowadzenia tego typu doświadczeń.
A nauka nie raz wykazała, że z moralnością nie ma nic
wspólnego i naukowcy nie cofną się przed niczym.
Dlatego dziwi mnie bardzo to uwielbienie do nauki, to
takie powoływanie się na nią i takie chwalenie się
osiągnięciami, z których my tak naprawdę mamy niewiele. A jak
się temu bliżej przyjrzeć, to sami również jesteśmy
takimi królikami doświadczalnymi i wystarczy,
że na przykład posłuchamy takich naukowców,
którzy budowali bomby atomowe, gdzie
według wówczas panującej teorii była taka możliwość,
że eksplozja nuklearna jest w stanie zapalić tlen w ziemskiej
atmosferze, w związku z czym skończyć istnienie Ziemi jako takiej.
Jeżeli taka bomba wybuchnie, będzie reakcja łańcuchowa i
spłonie cały tlen, więc nie będziemy mieli czym oddychać i jak dalej
żyć. I ci wspaniali naukowcy, kwiat naszej
kultury, myśleli i wymyślili: zróbmy to.Zobaczymy
co się stanie. Także nie mieli żadnych oporów, żeby nawet
odciąć gałąź, na której sami siedzą. Ja przypominam, że
w tym mrocznym średniowieczu, takim
okrutnym, tych naukowców,
tych wolnych myślicieli, którzy mieli pomysły, palono na stosie,
żeby zapobiec powstawaniu kogoś takiego, kto
jest w stanie dokonać tak okrutnych rzeczy.
Nic nie zmieniło się od tamtego czasu. Dziś ci
wspaniali naukowcy zarabiający olbrzymie fortuny
dokonują doświadczeń, które nie
mieszczą się w żadnych normach moralności. Popatrzmy
chociażby na to, co się dzieje. Nie musimy zaglądać nawet w podziemne
bazy. Popatrzmy na to, co się dzieje na przykład w kwestii
genetycznie modyfikowanej żywności. Nikt nie ma oporów,
żeby wrzucać ją do talerza i obserwować, co się z nami
wydarzy, jak zareaguje nasz organizm.
Kwestia chemtrails, która przez pewien czas była kwestią
kontrowersyjną, bo na zdrowy
rozsądek to przecież żaden dobry rząd, który
został powołany do tego, żeby dbać o swoich obywateli,
nie będzie posypywał ich czymś z nieba. Dziś nie ma
wątpliwości, że ktoś czymś posypuje. Coś tam
jest w tych smugach chemicznych, które spadają na nas i
tworzą jakiś system, który nie wiemy, do czego służy, ale jest to
doświadczenie na gigantyczną, już tym razem globalną
skalę. Tego
typu przykładów możemy mnożyć i
wiele z nich wiąże się z doświadczeniami,
które prowadzone są w tego typu tajnych bazach, gdzie
ludzie są królikami doświadczalnymi i
tak naprawdę nikt nie szuka tych ludzi, nikt
nie pyta, co się z nimi stało i nikt nie wie, jaki
jest ich los. Z takimi historiami
mamy dziś do czynienia. O ile Niemcom w obozach
koncentracyjnych nie udało się ukryć prawdy tego wszystkiego,
co zrobili, dziś taką prawdę jest ukryć o
wiele łatwiej. Osoby są w stanie rzeczywiście
wyparować kompletnie z naszej
kuli ziemskiej. Nikt o nich nie będzie pytał. W
przypadku Stanów są to nie tylko uciekające z domu dzieciaki, ale
wielu ludzi, którzy dostali się tu nielegalnie, są nieco zagubieni,
szukają swojej szansy i często okazuje się, że mają
pecha. Trafiają właśnie na takich, którzy potrzebują nowych
królików doświadczalnych i również znikają bez śladu, bo nikt ich nie
szukał. Nikt nawet nie wie, że oni są w tym kraju. Szukali
swojej świetlanej przyszłości, a znaleźli to, co znaleźli.
Myślę, że w moralności tego typu ludzi nie zmieniło się
nic od tysięcy lat, od kiedy istnieje nasza
cywilizacja. Za każdym razem większość ludzi
jest traktowana jako mięso armatnie, ale dziś
te metody są wyrafinowane i o ile kiedyś dotyczyły
tylko pewnej określonej grupy ludzi, dziś wpływają w
sposób totalny, globalny na nas wszystkich. Przed
tymi eksperymentami nikt nie zamierza się cofnąć, żeby osiągnąć
swój cel, o którym często nie mamy pojęcia, do czego zmierza
i co chce osiągnąć. Dziękuję. Za chwilę
otworzymy naszą linię telefoniczną dla słuchaczy, którzy będą
chcieli zadzwonić i wziąć udział w dyskusji na
antenie. Już teraz podam kontakty do Radia
Paranormalium, numery telefonu 32
746 00 08
bądź numer komórkowy 530 620
493.
Skype radio.paranormalium.pl. Cały czas
oczywiście odbieramy również pytania na Gadu-Gadu, numer
36 08 80 02.
Jesteśmy także na czatach Radia Paranormalium na
www.paranormalium.pl oraz na czacie towarzyszącym naszej
transmisji na YouTube. Tu przy okazji zachęcamy
do subowania naszego kanału, do subskrybowania.
Jeżeli ktoś jest nowy i chciałby być
na bieżąco z transmisjami na YouTube z Radia Paranormalium, to
zachęcamy do zasubskrybowania. Można nas
znaleźć również na Facebooku, na kontach Radia Paranormalium
i portalu Infra, na grupach Radia Paranormalium i czytelników Nieznanego
Świata. A jeżeli ktoś woli, to również może wysyłać nam
pytania, komentarze, a także relacje z obserwacji UFO na
nasz adres e-mail radio@paranormalium.pl.
Zanim otworzymy naszą- Dodajmy jeszcze, że
prosimy wszystkich słuchaczy, by
promowali nasze radio, szczególnie nasze audycje
wśród osób o podobnych zainteresowaniach.
A w międzyczasie dzwoni słuchacz Edek. Odbieramy Edka.
Dobry wieczór, panie Edku, jesteśmy już na antenie.
Dobry wieczór panowie. Dzisiejsza
debata jest uzasadnieniem
dla mojego szacunku dla panów, który być może
niektórym słuchaczom mógł się wydawać
bałwochwalczy. Dlatego, że wielki szacunek za odwagę, panowie, bo
poruszacie tematy bardzo poważne, których
trudno szukać w innych mediach. Natomiast
chciałbym w kwestii tematu dzisiejszej debaty.
Halo? Halo, halo? Nie słychać.
Prosimy bardzo dać dokończyć
Edkowi, bo tutaj słuchacz ze Skype'a miał problem
z dźwiękiem i podłączył się ponownie. Panie Edku,
prosimy kontynuować. Także w temacie dzisiejszej
debaty troszkę mojego podwórka. Szanowni
panowie, każdy człowiek oceniając
innego, innych podświadomie czy tego
chce, czy nie chce, zawsze
ocenia względem własnej percepcji.
Żeby ocenić na chłodno, to jest bardzo trudne,
żeby wytworzyć sobie w
świadomości taką czystą kartkę.Stąd
moja drobna polemika z panem
Markiem dotycząca kwestii
ewentualnej paniki. Bo o ile jestem
spokojny z pewnością o panów i
o słuchaczy Radia
Paranormalium, którzy może się czują jak Żak,
bo są panowie w śladach, bo macie panowie ogromną wiedzę.
Tu jestem spokojny o kwestie
paniki i różnych zachowań irracjonalnych, aczkolwiek
przerażenia byśmy nie uniknęli z pewnością.
Natomiast gros społeczeństwa, pomijając
element wyparcia, braku kompletnej wiedzy
i sformatowanego sposobu
myślenia, mogłoby sobie z tym nie
poradzić. A psychologia tłumu naprawdę
jest nieprzewidywalna. Jeśli chodzi
o sytuacje związane z eksperymentami,
to wiecie panowie, w historii świata często
się to zdarzało. Ostatnio zrobił to pewien
malarz, który nie chcę tutaj ograniczać się do
jednej nacji, bo zrobił to z wieloma nacjami.
Odpodmiotowił, co
dało globalne przyzwolenie na
eksperymenty, wyniszczenie, likwidację
przedmiotu, nie podmiotu. Jeśli w odbiorze
społecznym jest odebranie komuś,
tu mówię w dużym cudzysłowie, bo to chodzi o grupy
osób czy nawet personalnie, odebranie komuś prawa do
posiadania prawa, to na
przykład co robią Chińczycy z Tybetańczykami.
Odebranie prawa do posiadania prawa i w tym momencie
społeczność światowa już nie traktuje
tego ad personam.
Chociaż jest to wszystko zgodnie z leg artis,
morduje się ludzi, jest jakaś
eksterminacja, ale wcześniej odbiera się im prawo
do posiadania prawa. Ten schemat działał, działa
i pewnie będzie jeszcze działał
na bardzo wielu płaszczyznach. To tyle, co z własnego
podwórka chciałem wtrącić do
dzisiejszej panów debaty w kwestii
polemiki z panem Markiem
odnośnie ewentualnej paniki.
Przytoczę może taki przykład. Kiedyś rozmawiałem z człowiekiem w
ogóle niezorientowanym w jakiejś sprawie,
i zacząłem jakieś kwestie poruszać. On mówi:
„Niemożliwe, przecież gdyby tak było, to by powiedziano o tym w „Teleekspresie””.
W związku z tym, posługując się tą kwestią
„Teleekspresu”, gdyby panów
audycja przez lat kilka była, czego wam, panowie, życzę,
właśnie w tym czasie antenowym i nie na foni,
ale również na wizji. Trzeba panom wiedzieć, że wizja jest o
wiele łatwiej przyswajalna przez ludzki umysł, przez oko,
inaczej działa na człowieka. Przez kilka lat,
gdyby debaty ufologiczne były i Radio
Paranormalium w tym czasie co „Teleekspres” i w innych
tego typu kanałach, to wtedy można by się pokusić o
stwierdzenie, że może nie
dojdzie do fali samobójstw. Trzeba, panowie,
pamiętać, że człowiek jest tak skonstruowany, że
nie tylko w skali globalnej jest zdolny do autodestrukcji, ale
również w sferze cywilnej, osobistej.
Samobójstwa są. Można by tego zakazać, ale pewnie
też by się znaleźli tacy, którzy by się przeciw temu buntowali.
To są bardzo skomplikowane
kwestie społeczne. Tuż
przed
śmiercią chciałbym, żeby doszło do takiego ujawnienia, bo potem mogłoby
być już bardzo niesympatycznie.
A systemy społeczne, gospodarcze,
polityczne, religijne. Wiecie panowie, wtedy
społeczeństwa czy takie jednostki jak
panowie prowadzący, czy też słuchacze, którzy mają
mniejszą wiedzę, ale jednak od panów się czegoś uczą, więc też
doganiają, mogliby oczekiwać,
żeby rządzący cokolwiek z tym zrobili. A
rządzący z tym zrobić mogą niewiele. Taka jest moja
ocena. Ale żeby zakończyć swoją
wypowiedź optymistycznie, powiem tak: kiedyś pan Chrysiak
powiedział święte słowa:
rodzina, przyjaciele, znajomi. Miło spędzać
czas. Ja do tego dodam, że oddawać się swoim pasjom
różnym, o ile one nie krzywdzą innych. I tyle.
Cóż więcej dodać? Kłaniam się niziutko, pozdrawiam i do
usłyszenia. Pozdrawiamy. Bardzo ciekawą rzecz pan
poruszył, o której zaraz będziemy mówić. Dziękujemy,
panie Edku. Sytuacja. Tutaj
jeszcze czeka drugi słuchacz na Skype.
Zanim- Może jeszcze coś powiem.
Marku, zanim się ustosunkujesz, to
pozwólmy panu powiedzieć i będziemy dalej dyskutować.
A więc słuchamy. Jesteśmy już na antenie.
Witam serdecznie. Chciałem się odnieść
do kilku aspektów, które zostały wcześniej
poruszone, mianowicie o informacji oraz o
dezinformacji, o strefie
51, 52, ogólnie o ukrytych
bazach, ale może bardziej w odniesieniu
do informacji, dezinformacji, która
panuje w świecie o obcych. Dobrym przykładem tutaj jest
były prezydent Stanów Zjednoczonych Jimmy
CarterKtóry to oficjalnie
podawał do wiadomości publicznej, że obserwował on
UFO i przed
objęciem fotela prezydenckiego wiele osób
żywiło gorącą nadzieję, że ujawni
on informacje, które zostały zgromadzone przez Stany Zjednoczone
na temat tego fenomenu, co oczywiście nie nastąpiło.
Był też prezydent Bill Clinton, który również
zapowiadał gorące chęci w kwestii
ujawnienia takich informacji. Nawet próbował to robić
i Biały Dom wydawał oświadczenia, że tych
informacji nie udostępnią, jakby zaprzeczali, że w
ogóle coś takiego istnieje. Ludzie również żywili
nadzieję co do Baracka Obamy, że on
też będzie takie rzeczy ujawniał. Co jest tutaj ciekawe w tym
wszystkim?
Prawda
może przerażać na ten temat. Tak jak panowie właśnie powiedzieli, że
niekoniecznie są to informacje, które byłyby
przyjęte przez ludzkość
spokojnie. Nie wiadomo tak naprawdę, jaka jest tutaj
agenda w tym momencie. Idąc dalej tym tropem,
wcale może też opcji żadnych w ogóle nie być. To może
być po prostu tylko i wyłącznie historia, która jest wymyślona
po to, żeby ludziom mieszać w głowach. Ponieważ ludzie, według
mnie, zdrowo myślący, ludzie normalni takich rzeczy nie
traktują jako głupotę na pierwszy rzut oka, ponieważ
uważam, że trzeba mieć otwarty umysł i trzeba wszystko
traktować z dozą prawdopodobieństwa. I
przez to właśnie wszystko tym łatwiej jest
ewentualnie nad ludzkością sprawować kontrolę i
prowadzić różne doświadczenia, tak jak panowie też tutaj w
tej rozmowie przytaczali. Ludzie, którzy mają
wszystko, którzy są właścicielami praktycznie całego świata,
nie łakną już pieniędzy ani żadnych dóbr materialnych, tylko dla nich się
liczy ta władza. Żeby to osiągnąć, moim zdaniem,
to jest właśnie pogłębione poznawanie
ludzkiej psychiki, ludzkiego ciała
i sposobów skutecznych tego, jak nas kontrolować.
Bardzo dziękuję. Bardzo dziękujemy za wybitnie
ciekawą opinię. Zaraz się do niej odniesiemy.
Wiem, że będzie do nas dzwonił
jeden z naszych słuchaczy, Artemius, który będzie miał nam do przekazania bardzo
ważną historię i chcę do niej zrobić szybkie wprowadzenie.
Panowie, to, co powiedział przed chwilą pan Tomek. Może jest
tak, że to, co się dzieje w supertajnych bazach, to
znaczy te wszystkie historie dziwne o kosmitach i tak dalej, to może jest po
części poopowiadana nam bajka, żebyśmy
myśleli, że nie wiadomo, co się tam dzieje. A tak naprawdę mogą to nie
być wcale pojazdy do podróży w
kosmosie czy podróży w czasie, tylko coś bardziej
praktycznego. Chodzi o broń, która być może
pozwoli nam przetrwać w czasie wojny o pokój. Nie, w
czasie konfrontacji z wielkim problemem, jaki czeka naszą
cywilizację. A chodzi o uderzenie obiektu z
kosmosu, jakieś asteroidy. Artemius to
człowiek, który był w Rosji, dokładnie w Czelabińsku, tuż przed
tym, jak uderzył słynny
meteoryt. Zobaczył wtedy, że na niebie dzieją
się dziwne rzeczy. Czy supertajne bazy
są, a może nawet nie te supertajne, może nawet te zwyczajne,
są przygotowane na taką ewentualność, by obronić nas przed
intruzem z kosmosu, który wcale nie przelatuje z UFO,
a ma bardzo twardą powłokę? Czekamy na telefon od
Artemiusa. Tak się składa, że Artemius już się połączył z nami
na Skypie. Dobry wieczór, jesteśmy już na antenie. Dobry
wieczór. Czy mnie słychać w radiu? Perfekcyjnie.
Super. Może zacznę
od krótkiego wprowadzenia odnośnie
tematu. W tej chwili, słuchając audycji,
pomyślałem, że skupia się ona na tajnych
bazach, głównie w Stanach Zjednoczonych. Wspomniano również o innych
bazach na świecie, ale przecież Rosja
ogromny kraj i w samej Rosji, kiedy Borys
Jelcyn stwierdził, że tajne miasta nie muszą
już być dalej tajne, to takich miast ujawniło się
45, z czego 10
miast należących do
Rosatomu. Jedno z tych miast,
Ozjorsk, jest bardzo blisko Czelabińska,
miejsca, gdzie uderzył meteoryt.
Dziwnym by się wydawało, jeżeliby
takie tajne miasto, gdzie prowadzone są prace nad bronią
atomową, nie miałoby obrony przeciwlotniczej
albo miałoby obronę, która skupiałaby się tylko do
małego promienia kilkunastu kilometrów.
Ozjorsk leży niecałe 100 kilometrów od Czelabińska i
na pewno obiekty nad Czelabińskiem
są w zasięgu obrony przeciwlotniczej
Ozjorska. A głównym argumentem,
dlaczego
meteor, bolid nie mógł zostać zestrzelony,
nawet zrobiłem sobie przegląd prasy
z tego okresu, to był podnoszony argument,
że nie ma tam jednostek obrony
przeciwlotniczej, że najbliższa jest gdzieś tam koło Ufy,
co jest prawie 300 kilometrów od Czelabińska.
Wydaje mi się dziwna taka argumentacja.
Wynikałoby z niej, że tajne miasto Ozjorsk
i z pewnością obiekty,
które prowadzą badania nad bronią atomową, nie mają tam
żadnej obrony przeciwlotniczej. Nie jest to prawdopodobne według mnie.
Poza tym byłem akurat nie w
Czelabińsku na kilka dni przed
uderzeniem meteoru. Wyjechałem dokładnie dzień
przed.Bywałem tam wcześniej, bywałem tam później.
Nigdy nie widziałem żadnego ruchu
lotniczego samolotów wojskowych nad miastem
na niskich pułapach. W tym tygodniu, w którym byłem przed
upadkiem meteorytu, widziałem
dość duże ilości tych samolotów. Byłem
zdziwiony, dlaczego samoloty latają nad miastem,
co normalnie się nie zdarza nigdy w żadnym
kraju.
No właśnie, bo rozmawialiśmy wtedy, jak wróciłem z
Czelabińska. Wtedy jeszcze niestety nie miałem
mikrofonu przy swoim komputerze. Nie mogliśmy rozmawiać
na fonii. Rozmawialiśmy przez
czata. Padła sugestia, żebym
się wypytał miejscowych o ten
ruch lotniczy. Czy to jest normalne? Czy to się zdarza, czy się nie
zdarza? Przy kolejnej
wizycie chyba w 2015 roku
zapytałem się o loty
na niskich pułapach samolotów wojskowych. Powiedzieli mi:
„To wtedy były ćwiczenia wojskowe w Czelabińsku
w 2013. Były wielkie ćwiczenia
rosyjsko-chińskie”. Owszem, były.
Dokopałem się do wiadomości na
temat tych ćwiczeń. To była misja pokoju, rosyjsko-chińskie ćwiczenia,
ale były w październiku, czyli długi czas
po tym zdarzeniu, które
miało miejsce w lutym. Były również inne ćwiczenia.
Było to Niezniszczalne Braterstwo, państwo, organizacje Układu o
Bezpieczeństwie Zbiorowym. Takie ćwiczenia prowadziły też w pobliżu
Czelabińska, ale w sierpniu.
Nie, odwrotnie. W sierpniu były
rosyjsko-chińskie, a w październiku
Niezniszczalne Braterstwo. Nieważne.
Ważne jest, że były zorganizowane ćwiczenia w
obrębie obwodu czelabińskiego.
Widać było obecność wojska i
miejscowi kojarzą tę
aktywność lotnictwa rosyjskiego nad
miastem na krótki czas przed uderzeniem meteorytu z tymi
ćwiczeniami. To
wydaje mi się również wskazówką,
że ten ruch lotniczy niekoniecznie miał związek
z rutynowymi działaniami armii.
A to, że pozostaje w tej chwili tak przedstawiany,
jest dzięki temu, że po czasie po prostu
rok 2013, wtedy były ćwiczenia, to latali.
Kolejna sprawa, która dała mi do myślenia,
to bardzo duże rozbieżności w szacowaniu masy
tego bolidu. Pierwsze szacowania
to było 10 ton. Bolid,
który rozpadł się na wysokości pięciu kilometrów.
Po kilku dniach zostało to zweryfikowane
i okazało się, że szacują wielkość
tego bolidu na 10 000 ton.
Szacowanie
uległo zmianie 1000 razy. Większy bolid, cięższy.
Rozpadł się ten bolid według tego
drugiego szacunku, w tej chwili oficjalnego, na wysokości 30
kilometrów. Szacowanie wielkości tego bolidu
było na podstawie pomiarów
stacji
monitorującej, która jest w pobliżu
Czelabińska. Stacja
ta monitoruje infradźwięki,
które są wytwarzane
podczas prób z bronią jądrową. Na podstawie
siły tych infradźwięków oszacowano całkowitą
energię tej eksplozji i
wielkość tego bolidu oszacowano na podstawie tej energii tak,
jakby ten bolid nie wytracał energii w czasie
lotu przez atmosferę, a następnie
całą swoją energię kinetyczną zamienił na
eksplozję, co wydaje się
rzeczą niespotykaną, ponieważ do tej pory w
czasie notowanych wcześniej
wejść bolidów w atmosferę ziemską mówiło się o
fragmentacji bolidów, nie o eksplozji.
Fragmentacja bolidu polega na
tym, że rozpada się on pod wpływem ciśnienia
dynamicznego. Czasami
dolatuje. Znajdujemy na Ziemi wielkie kratery
bolidów, które doleciały. Czasami ulega fragmentacji. Zależy to
od jego struktury. Jeżeli uczestniczył
wcześniej w jakichś zdarzeniach kosmicznych, zderzeniach z innymi
obiektami, asteroidami.
Nie jestem specjalistą, ale czytałem, że określa się
na podstawie nawet próbek znalezionych meteorytów na Ziemi
stopień jego zszokowania, czyli jak bardzo jest
skręcony w środku, jak wielkie ciśnienie
dynamiczne może wytrzymać.
Owszem, bolid lecąc przez atmosferę,
kiedy defragmentuje, efekt
jest dźwiękowy i jest efekt świetlny.
Bolid przed sobą pcha sprężone powietrze. Tam się wytwarza
plazma. Za bolidem jest strefa
bardzo niskiego ciśnienia, a przed bolidem bardzo
wysokie ciśnienie i w czasie rozpadu
takiego bolidu powstaje grzmot,
tak jak w czasie burzy, kiedy
po przejściu ładunku elektrycznego rozpraszania się
kanał plazmowy. To jest mniej więcej podobne zjawisko.
Zmienia się geometria czoła plazmy,
zmienia się geometria obiektu.
Powietrze sprzed
boliduBardzo
gwałtownie wypełnia przestrzeń. Za bolidem jest grzmot,
ale nigdy nie słyszano, żeby to była eksplozja
porównywalna do eksplozji atomowej.
Wydawać by się mogło, że ta
energia, która się wydzieliła w czasie tej eksplozji,
wzięła się znikąd. Raczej nie była to energia kinetyczna
bolidu. On leciał dalej i się nie zatrzymał. Leciał dalej
z tą prędkością, wytrącając stopniowo
fragmenty bolidu, które ocalały po eksplozji.
Leciały dalej, wytracając ją stopniowo.
Aczkolwiek skądś się wzięła energia, która ten
bolid rozproszyła i odparowała znaczną jego
część. Normalnie bolidy odparowują
w ilości do 95% ich
masy początkowej. Przy założeniu, że mamy
10 000 ton tego bolidu
i odparuje 95% jego masy, to
powinno spaść na ziemię około 500 ton. A
znaleziono na ziemi około jednej tony
odłamków, czyli mniej więcej
0,2% masy spodziewanej. Ile znajdą.
Czyli tak naprawdę 0,1
promila masy całkowitej początkowej tego
bolidu. Także również jest to dosyć
zagadkowa sprawa, ponieważ
całkowicie mija się to z dotychczasowym
doświadczeniem, jeżeli chodzi o spadki bolidów. Nawet
jeżeli spada mniej niż się
naukowcy spodziewają, to nie jest to ten rząd wielkości.
Doczytałem się, że przypuszcza się, że
większość okazów zebrali okoliczni mieszkańcy i
do dzisiaj te okazy znajdują się w ich rękach. Ale
500 ton okazów, gdzie kilogram kosztuje
około 10 000-15 000 dolarów i oni to
trzymają w domach. Jest to trochę dziwne, bo
osobiście jakbym tak parę kilo znalazł, to bym sprzedał chyba.
No i tyle. Można temat jeszcze pewnie by rozwinąć, ale to tak,
żeby zaznaczyć
takie
przemyślenie moje, że prawdopodobnie on został zastrzelony
i prawdopodobnie w Rosji również są tajne
bazy. Służą one
nie tylko do prowadzenia różnych eksperymentów, ale może obrona
takiej bazy właśnie zestrzeliła ten bolid.
W związku z tym zostały
informacje, które podawała zaraz
po eksplozji prasa rosyjska,
że wojsko zestrzeliło ten bolid. Zostały
zweryfikowane, bo wtedy musieliby się przyznać, że tam mają
bazę tajną, która ma swoją obronę przeciwlotniczą i zestrzeli
bolid. Nie byłoby sympatycznie, gdyby
powiedzieli, że wiedzieli, że on nadleci, ale nic nie powiedzieli mieszkańcom.
Mogłoby to skutki jakieś wywołać
nieprzewidziane. Ludzie mogliby zacząć się,
może nie buntować, ale straciliby zaufanie.
Ludzie myśleliby: „Wiedzieli, nikt nic nie powiedział”. No i to
tyle. Dziękuję. Dziękujemy bardzo. Bardzo ciekawa
relacja. Marku, czeka
tam jeszcze chyba ktoś w kolejce, tak? Tak,
mamy kilku słuchaczy, którzy chcieli się połączyć.
Nie wiem, którego podłączyć pierwszego, dlatego pojadę może
alfabetycznie. Spróbujemy teraz dodać do rozmowy
grupowej słuchacz Achpex Trip. Halo?
Radio Paranormalium. Jesteśmy już na antenie.
Witam. Chciałem przedstawić swoją
relację, która miała miejsce jakieś dwa lata temu.
Wyszedłem sobie na papierosa na balkon i
patrzyłem sobie na wieżę widokową i widziałem, że nad nią
latają takie dwie kule światła 10-metrowej
średnicy. Światło jakby nie
wychodziło z tej kuli, tylko było osobne to światło i
one kręciły się wokół tej wieży jakieś pięć minut.
Jakby ją obserwowały, kamerowały. Na pewno nie były to
pioruny kuliste, bo one zazwyczaj są mniejszej wielkości,
pół metra tak myślę. Czy możemy zapytać, gdzie to
dokładnie było? Najlepiej jakby pan podał najwięcej
szczegółów: lokalizację, czas, warunki pogodowe
i tak dalej. To było w Żaganiu. Akurat
kończyła się burza o godzinie
20:40. Jaka to była data?
To była para kul, tak? One się zachowywały jakoś
względem siebie? Tak.
Kręciły się wokół siebie spiralnie właśnie. Jakby tańczyły
wokół siebie. Taki odbiór miałem. To było
tak
niesamowite wrażenie, że byłem w szoku .
Normalnie bym wziął i to nagrał, ale pewnie tam w odległości
200 metrów to było, to nie byłoby nic widać. To trwało z
pięć minut. I koleżanka właśnie,
moja dziewczyna, które to widziały razem ze mną. Właśnie ta
koleżanka nie za bardzo zarejestrowała to. Była tak
bardzo w szoku, że na drugi dzień już nie pamiętała
tego. Ciekawe, bo przecież jeżeli cofniemy się
pamięcią do słynnych przypadków tego typu,
to odkryjemy, że na przykład ta góra Osona,
2002 rok, tak samo dwa obiekty, które latają wokół siebie.
Daniec, dwóch policjantów. Daniec pod Opolem. Dwóch policjantów
widzi dwie kule tańczące w zasadzie
nad polem. Rzeszów. Ten przypadek
słynny ze zdjęciem, o którym pisał Eryk Miazga. Też w sumie
dwie kule oddalone od siebie. Potem Hermanowa i wiele innych przypadków z
Podkarpacia. Jest to zastanawiające, dlaczego te obiekty
poruszają się parami. Interesujący jest też
związek z burzą, bo sceptycy powiedzą:
„Aha, na pewno kuliste pioruny”.
Ale te wymiary, które pan podał,
są imponujące, dlatego że w przypadkach, które
rejestrowaliśmy-Które
rejestrowaliśmy wcześniej, te obiekty były mniejsze.
A czy kolor był jednolity? Czy widać
było jakieś postrzępione krawędzie, czy w środku coś
było widać? Kolor był jednolity.
One były białe. Najlepsze było to, że to
światło w ogóle nie było jaskrawe, tylko
jakby pobierały światło do siebie,
jakby je przyciągały. To było
nadzwyczajne, magiczne wręcz doświadczenie.
Też mam jeszcze jedną relację, co do której nie jestem
tak pewien, ale to akurat zdarzyło się jakieś
trzy, cztery lata temu. Nie pamiętam już dokładnie.
Pamiętam, że spałem u siebie w domu i
obudziło mnie takie jaskrawe światło niebieskie, jakby
ultrafiolet w pokoju i zapaliłem
lampkę. Pomyślałem: „Kurde, co
to mogło być za światło? Pewnie coś mi się śniło”. I spojrzałem
sobie na nogę, a na nodze miałem
zaschniętą krew, coś
takiego. To była taka kamienna,
zaschnięta kulka krwi, którą miałem na
prawym piszczelu i dalej mam bliznę w tym miejscu jak po
szczepionce. Jak dotykam w to miejsce, to
czuję, jakbym miał obutek w kości.
Wtedy, jak zobaczyłem tę kulkę zaschniętej krwi,
dostałem flashbacka i miałem taką
wizję, że siedzę sobie w fotelu
dentystycznym, a obok stoi mnie szarak, tak jak go
przedstawiają w mediach. Normalnie szarak stał nade
mną i się na mnie patrzył tylko, a ja mogłem ruszać
tylko oczami. Byłem kompletnie sparaliżowany i czułem
delikatne borowanie w zębie.
Tylko że jakbym był w
znieczuleniu. Interesujące.
Tylko wie pan, co my możemy
powiedzieć na to?
Ja tu mam straszne
zakłócenia. Ledwo słyszę.
Krysiu, coś nas chyba zagłusza. Już
nie zrzucaj zawsze na mnie. Mnie nic nie zakłóca.
Słyszysz teraz, że to nie ja. Się
czepiasz mnie.
Prosimy pana o kontakt mailowy.
Spróbujemy wyciągnąć z tego jeszcze jakieś szczegóły.
Co do tego drugiego przypadku, nam jest trudno powiedzieć tak od
razu. Chyba żaden z badaczy nie jest w stanie
stwierdzić, czy coś takiego może
świadczyć o abdukcji, czy nie. Ważne jest to, że ma pan jakieś świadome
wspomnienia, że one napływają do pana. Natomiast nie możemy
stwierdzić na odległość, czy to rzeczywiście była abdukcja. Jest to na pewno
ciekawe. Przychodzi mi do głowy takie pytanie, czy w tamtym okresie, kiedy
to się wydarzyło, interesował się pan jakoś
szczególnie tymi zjawiskami?
Oglądał pan dużo filmów? Grał pan w jakieś gry?
Nie, ale interesuję
się tematem UFO już od dziecka. Kiedy pierwszy
raz chyba obejrzałem „Archiwum X” albo zakupiłem
pismo „Factor X”. A normalnie śni
się panu UFO kiedyś w ogóle czy nigdy?
Tak, miałem taki sen, że jestem
na podwórku u siebie i właśnie
za tują pojawiły się takie dwa szaraki. Ale
wydaje mi się, że to był sen jednak. A z tą
abdukcją to jestem prawie w 100% pewien,
bo nie mogłem zasnąć przy
zgaszonym świetle przez miesiąc, dwa.
Bardzo mnie męczyła ta wizja. Była bardzo żywa. Do
tej pory pamiętam dokładnie ze
szczegółami.
Czy to wydarzenie miało miejsce
zaraz przed zaśnięciem, czy po prostu obudził się pan
w środku nocy? Obudziłem się o trzeciej w nocy gdzieś.
Już trochę tam spałem.
Dobrze, postaramy się. do
Fundacji Nautilus. I właśnie oni mówili, że mieli często takie
przypadki, że było ultrafioletowe światło
w pokoju i potem
ktoś budził. I właśnie mówili, że mieli
parę takich relacji. Ja mam taką myśl,
żeby sobie to udowodnić, tylko że
trochę się boję udowadniać. Wie pan co?
Jak się pan z nami
skontaktuje, to ja gadałem
w tym tygodniu z doktorem Jacobsem
i jestem sceptyczny
wobec takich kwestionariuszy, ale on mi nasunął taki kwestionariusz, który jest u
niego
na stronie i pozwala, jego zdaniem przynajmniej, stwierdzić,
czy ktoś był uprowadzany. Także
panu podamy link do tego kwestionariusza, pan sobie zobaczy.
Także proszę być z nami w kontakcie, napisać na
adres radiowy. Oczywiście ciekawa sprawa.
Słucham? Ma się na maila napisać? Tak,
na maila. Tak, ja panu podam zaraz
tutaj w rozmowie tekstowej adres e-mail do Radia
Paranormalium, także będziemy czekać na pana
wiadomość. Dobrze, to będziemy w kontakcie. Wie pan,
musimy kończyć, bo tam jeszcze inni słuchacze czekają.
Dziękujemy. Pozdrawiam. Pozdrawiamy.
Pozdrawiamy. Dziękujemy bardzo.
Czekaj, Marku. Czasami nam jest trudno odpowiadać na
takie pytania wprost, bo możemy się zachować jak niektóre
fundacje i powiedzieć: „Tak, na pewno został pan uprowadzony”. Natomiast to
jest bardzo trudne, boJedno
słowo w takim przypadku dla podświadomości osoby, która
miała takie doświadczenie, oznacza bardzo dużo. Jeżeli
ta osoba byłaby w przyszłości poddawana
regresji, to w zasadzie w jej podświadomości mogły
zajść takie zmiany i przemiany i
zjawiska dotyczące tego wspomnienia, że ustalenie tego,
co działo się naprawdę w czasie
regresji po prostu nie będzie możliwe.
To pokazuje, że z takimi
relacjami trzeba się obchodzić bardzo delikatnie.
Dobrze, teraz jeszcze mamy chyba następnych słuchaczy, Marku?
Mamy czterech słuchaczy w kolejce. O Matko
Boska! Matki Boskiej w to nie myślaj.
Dawaj pierwszego. Dobry wieczór. Jesteśmy już na antenie.
Halo, czy się słyszymy? Dobry wieczór. Dobry wieczór.
Świetnie. Kurde, dodzwoniłem się, fantastycznie.
Dobry wieczór. Chciałbym zadać pytanie. Jestem na antenie czy nie?
Jesteś już na antenie. Aha, świetnie.
Chciałem pozdrowić całą ekipę.
Fantastyczną rzecz robicie.
Dzisiejszy temat
brzmi: „O supertajnych bazach” i chciałem się
zapytać, czy ja słyszałem ostatnio o nowej
informacji na temat bazy Riese,
superkompleksu na Dolnym Śląsku.
Czy państwo słyszeli ostatnio
nowe rzeczy z pociągiem,
z tą nową bazą? I
ogólnie czemu nie? W środkowej Europie
supertajna baza obcych. Czemu nie? Chciałem się
dowiedzieć, czy macie jakieś nowe informacje na
temat olbrzyma.
Dziękuję bardzo. Przepraszamy bardzo. Przepraszam najmocniej,
ale muszę zadać to pytanie: kto te
informacje przekazuje? To jest kluczowa kwestia. Które
informacje? Te informacje odnośnie Riese i tej bazy.
Wie pan co? Zrobimy tak, że my na chwilę obecną
nie jesteśmy w stanie
zweryfikować naszych informacji, dlatego, że
pokładamy nasze nadzieje w panu... Jak się nazywa nasz pan
od Riese, Marku? Zapomniałem. Jeżeli
te informacje pochodzą od pewnego pana
Dariusza Kwietnia, to przepraszam bardzo, ale to jest-
No nie, na pewno nie. Chciałbym
usłyszeć, czy są jakieś nowe informacje. Ja osobiście w
jakichś tam czeluściach internetu nieraz sobie poczytam.
Pewnie nie ma dowodów
albo jakichś tych sytuacji. Natomiast
kwestia, czy wy coś słyszeliście na temat nowych. W końcu
to jest, kurde, drugie miasto pod ziemią
na Śląsku. Wie pan co? Postaramy się
zadać to pytanie naszemu znajomemu. Jak się nazywa,
Marku i Weliosie, nasz pan, który się zajmuje takimi
odkryciami? Zapomniałem.
Żebym to ja pamiętał. Ten od tych
wszystkich... Był już nie raz w audycjach. Ale
powiedz, że jednak drugie miasto pod ziemią jest. Chyba kojarzę.
Pan Marcin Drews. Tak, Piotrze? Tak. Zapytamy pana
Marcina Drewsa o najnowsze informacje i
jeżeli będziemy kiedyś na antenie, to postaramy się panu odpowiedzieć. Ma pan
rację, że należy ten temat traktować jako w
zasadzie coś pokrewnego do tego, o czym dzisiaj
mówimy. Bo my mówimy o
supertajnych bazach, które gdzieś w
Ameryce są, a nam w zasadzie
Adolf wybudował coś takiego już 70 lat temu. To świadczy o
tym, jakie mogły zajść przez ten czas
zmiany w samej- Większość czasu spędzam we
Wrocławiu i zauważyłem, że we Wrocławiu
jest naprawdę tak, że jak czasami
tupniesz w ziemię, to słyszysz taki odgłos, że coś jest pod
ziemią. Nie wiem, czy macie takie wrażenie. Nie wiem, czy chodzi ktoś po
Wrocławiu. Coś tam pod ziemią może
być. Nie wiem, ale to trzeba mocno tupać chyba.
Żartuję oczywiście sobie. Ale nie, słuchajcie,
wybudowali nam miasto
pod ziemią i tak naprawdę to wiemy tylko, że
kilka jest wejść, kilka zaburzonych wejść.
A tak ostatnio to nie słyszę nic nowego na ten
temat. Wie pan co? Mnie się wydaje, że ktoś zadbał po wojnie
o to, żeby w ogóle nie było słychać o niczym nowym. I
to jest chyba rzecz, w którą głęboko jest zmieszana polityka. Nie
bez kozery od tylu lat nic na tym polu nie
można zrobić. Bo są na pewno osoby,
które wiedzą, co tam jest, ile to jest warte i
czyje to jest. Tylko to
są zmieszane moim zdaniem te same układy, które
istniały, istnieją i będą istniały. Ale coś
jest. Może czekają na trzecią wojnę, żeby sobie to po prostu
zabrać, bo na razie- Dziękuję serdecznie państwu.
Dziękuję. Fantastycznie, że się dodzwoniłem i mam nadzieję, że się nie
spóźniłem. Nie. Zapytamy pana Drewsa o
to, jeżeli będziemy mieli okazję oczywiście, bo
zamierzamy go zaprosić do audycji, chociaż
może nie w najbliższym czasie, ale już na pewno niedługo. Także pozdrawiamy.
Dziękujemy. Fajnie, sympatycznie. Wszystkich
pozdrawiam. Hej. Dziękujemy. Pozdrawiamy
również. Halo? Dobry wieczór. Jesteśmy już na antenie „Radio
Paranormalium”. Ja chciałbym się zapytać
o te obiekty, które się pojawiają na niebie, które
widać przeważnie w nocy,
wyglądające jak gwiazdy poruszające się poziomo
po niebie.
Miałem taką sytuację, która
bardzo mnie zszokowała i to właśnie z Wujkiem widziałem, że ten
obiekt zatrzymał się na niebie, rozbłysnął światłem bardzo
mocnym, po czym wracał do swojej
poprzedniejWersji i poleciał dalej.
Chciałbym się zapytać po prostu, czy to są satelity, czy to są
właśnie obiekty? To znaczy są satelity
typu Iridium, które rozbłyskają
w pewnym momencie, ale się nie
cofają. Nie, ona się nie cofnęła.
Poleciała dalej, po prostu zatrzymała się, błysła i
poleciała dalej. Jeżeli to był sam błysk, to
można z jakimś prawdopodobieństwem stwierdzić, że to była
tak zwana flara od satelity Iridium. Niech pan zobaczy sobie, jak to
działa na Wikipedii, bo to jest dość popularny
temat. Ale zdarzają się relacje, kiedy na przykład
osoby mówią, że obiekt na niebie wykonał, i to mnie bardzo
ciekawi. To były jedne z relacji, które zawsze wywoływały u mnie jakieś
zdumienie, że leciała sobie kulka gdzieś tam ponad tym niebem i nagle ta kulka
zaczęła robić taki zygzak, po prostu
zapierdzielać i tak dalej. Takich rzeczy w ogóle nie umiem
wyjaśnić. Zygzaków raczej nie robiło, ale
często widuję właśnie te obiekty, które lecą
prosto i się zastanawiam, bo jest podobno 400 000
satelit na naszej kuli
powieszonych. Nie widuje się ich tak często i jest to
sporadyczny widok, gdzie leci ta kula.
Jak pan znajdzie sobie nawet
taką witrynę, bo są programy, gdzie można to śledzić, ale jest taka
witryna Heaven
Above i tam można sobie wpisać po
prostu lokalizację swoją i zobaczyć co w danym czasie
będzie widoczne i co leci. Wiem
właśnie, że istnieją aplikacje na telefony też, które wykrywają satelity,
ale ciekawy temat. Wiedząc o tym, że
z tego, co nam podają, jest tych satelit naprawdę mnóstwo zawieszonych
i nie widać ich tak często. I to są sporadyczne widoki. Naprawdę
sporadyczne. Także jest to zastanawiające.
Rzeczywiście. Niech pan spróbuje z tą aplikacją. Tutaj
Iryd jest może, nie wiem, bo pan dzwoni, to musiałbym panu
jakoś przesłać. Nie wiem. Teraz akurat nie
sprawdzę, ale nie widziałem tego już dawno i często
jeździmy właśnie nad jezioro. Jest to
Jezioro Wilczyńskie i jest tam też niedaleko baza wojskowa.
Tam naprawdę często widać te obiekty, ale
to są raczej poziome. Poziome jest poruszanie się ich na niebie.
Nie są to jakieś takie, że tak powiem,
jak to widać, że leci to w pionie czy ucieka tak szybko.
Dlatego się tak właśnie cały czas zastanawiam. Czy
one się powinny gdzieś jakoś tam mijać?
Więcej powinno być widać, a nie to jakieś tam- To
zależy od typu satelity. Iridium jest takie, że ono ma chyba
tak, jak pan się odwróci w stronę słońca i to rozbłyska wtedy.
I to jest taka flara.
Właśnie to jest fajne. Raczej nie miałem żadnych
większych takich doświadczeń w ciągu dnia,
ale w nocy to często widuję takie obiekty.
Dobrze. To
proszę sobie sprawdzić i można szybko zweryfikować wtedy,
co to jest. Dziękujemy. Tylko tego
tak na zawołanie nie widać. Nie. Chodzi o
to, że jak pan sobie wpisze na przykład w ten Heaven
Above swoją lokalizację, to panu wyświetli po
prostu wszystkie satelity, jakie będą lecieć nad pana lokalizacją i
wtedy sobie można zobaczyć dzień naprzód, dzień wcześniej,
tydzień do przodu. I to jest fajne, bo pan może wyjść w tym i w tym
momencie zobaczyć. Ma lecieć to sobie zobaczyć i ciekawe, czy będziemy to
widać, jak będą lecieć. Dobrze. Niech pan
spróbuje. W takim razie dobra, już wiem, o co chodzi. Także
dziękuję za rozmowę i też cieszę się, że się udało mnie dodzwonić, bo
próbowałem parę razy. Fajnie. Pozdrawiamy.
Też pozdrawiam całą audycję tutaj i całe
grono, które prowadzi tą audycję, bo takiej rzeczy potrzeba i
trzeba ludzi uświadamiać po prostu w
pewnych rzeczach. Także dziękuję i dobranoc. Dziękujemy
również. Marku, mamy jeszcze kogoś na linii?
Powracamy do pytań, które tutaj padły.
Zacznijmy od Marka, który chciał odpowiedzieć słuchaczowi Edkowi na
te słowa o
panice po kontakcie. Chciałem powiedzieć,
że się w pełni zgadzam ze słuchaczem Edkiem. Rzeczywiście
jest tak, że oceniamy różne
zjawiska przez pryzmat swoich doświadczeń i to
jest dokładnie tak, jak powiedział. Być może dlatego ja sobie
specjalnie nie wyobrażam paniki
związanej z
ujawnieniem wiedzy o obcych.
Może właśnie dlatego,
że interesuje mnie ten problem.
Myślę, że diagnoza podana przez słuchacza jest
trafna. Ja tylko mam takie
podejrzenie, mimo wszystko, nawet pomimo
tego skażenia mojego tematyką
związaną z UFO, że
to jest tak, że większość ludzkości
ma temat UFO,
temat obcych w
dużym poważaniu na przykład.
Ponieważ tak naprawdę zwróćmy uwagę, co się
dzieje wokół nas. Znacznie ważniejsza
jest kolejna promocja czy kolejna
wyprzedaż niż jakiekolwiek dramatyczne informacje z
planety. Jeśli gdzieś tam się odbywa jakaś
masakra, jeśli gdzieś tam się odbywa jakaś
katastrofa, to specjalnie ludzkości nie
interesuje. Oczywiście
mówię na bazie jakichś tam swoich
doświadczeń albo właściwie nie tyle doświadczeń, co
przeświadczeń.... że bardzo podobnie
byłoby z informacją podaną
przez media, że oto
pojawili się obcy. Słuchacz Edek
podał tutaj przykład „Teleexpressu” i to jest bardzo dobry przykład.
Kiedy „Teleexpress” podałby, że pojawili się
obcy i zapewnili nas, że
idą ku nam z przesłaniem
pokoju, większość ludzi byłaby uspokojona.
Jak się pojawili obcy i powiedzieli, że będą
pokojowi, to wszystko w porządku. Możemy zająć się
kolejną wyprzedażą w hipermarkecie
i w ogóle super jest. To jest jedna z wersji,
aczkolwiek rzeczywiście
mnie jest trudno wyobrazić sobie sytuację, kiedy
informacja o obcych wywoła
ogólnoplanetarną
panikę.
Słabo to do mnie dociera, ale oczywiście nie mogę
wykluczyć tego, że gdyby na przykład
pojawienie się obcych było poprzedzone
albo skorelowane z
dramatycznymi wydarzeniami,
czyli z zniszczeniem jednego, drugiego miasta,
czy też
spektakularnymi
aktami przemocy, to wówczas rzeczywiście
do takich aktów
paniki mogłoby dojść. Natomiast
w tym wypadku zgadzam się ze słuchaczem
Edkiem, że dużą rolę
odegrają ulubione albo
nieulubione, w moim wypadku akurat nieulubione, środki
masowej komunikacji, masowego przekazu. To
one zadecydują tak naprawdę o tym, czy
gros społeczeństwa
ulegnie panice, czy też powie sobie:
„Tak, są? Jak
są, to dobrze. To znaczy, że powinni być”.
Myślę, że nie ma mądrego, jeśli chodzi o tę kwestię.
Dopuszczam, pomimo swoich
twierdzeń, o których jestem przekonany,
różne warianty rozwoju sytuacji i
prawdopodobne jest dla mnie
to, że ludzkość zareaguje
spokojnym,
szukam lepszego słowa, ale nie mam, więc takim
olewackim podejściem typu: „Są? Dobrze,
niech będą”. Ale
dopuszczam również
na tyle ingerencję mass mediów, że one
zupełnie spokojnie mogą wywołać
wśród różnych
społeczności panikę. Naprawdę
trudno jest mi rozstrzygnąć, jak to się naprawdę
mogłoby rozegrać. Dziękuję. Dziękujemy.
Kiedyś Bogdan Smolen śpiewał: „Przez chwilę
myślałem, może coś się stało, ale to by nasze polskie
radio dawno już podało”. Wydaje mi się jednak, że w Polsce
byłoby inaczej. Nasze media są na takim
stopniu rozwoju, są tak
paskudnie uzależnione od polityków, że
odechciewa się oglądać telewizji, która niestety nadal rządzi ludzkimi
umysłami. Polskie media to są media specjalnej
troski. Mówimy w ogóle o mediach światowych, więc nie mówmy o
mediach polskich. Szczerze mówiąc, nawet
tak zwana reżimowa telewizja
nie dopuszcza się takich nadużyć
jak dwie największe pozostałe telewizje.
Kiedyś sobie zrobiłem
przegląd
wiadomości, kiedy panowała grypa w Polsce. Mówię:
„Ciekawe, jak się zachowają. Przejrzę sobie, co mówią”.
I trafiłem na serwis informacyjny
Polsatu. To, co wtedy zobaczyłem, mnie po prostu
zwaliło z nóg, jak w normalnym europejskim kraju, w
głównym wydaniu wiadomości na pierwszym miejscu można podać reklamę,
manipulując tak perfidnie jeszcze ludzkim
strachem. Żeby to zrozumieć, musielibyście sobie to
zobaczyć. W polskich mediach nie ma miejsca na myślenie,
nie ma miejsca na specjalistów. Jak się uprą, że
Balcerowicz, to Balcerowicz. Tak że nie wiem,
kto by został ekspertem od możliwej inwazji z Kosmosu. Pewnie
Hołdys albo Szasa. Chociaż nie, Szasy to ja szanuję.
To pewnie Hołdys. Tak by to wyglądało. Chris:
„Słuchacz Edek powiedział, że odmawianie prawa do
posiadania prawa jest cechą reżimów totalitarnych. Czy
czasami ci nasi potencjalni nadzorcy nie
robią tego samego z nami? Też nam nie odmawiają prawa do posiadania
prawa? Dlatego politycy się boją o tym powiedzieć”. Było do
mnie? Tak. Jestem już. Tak się
zasłuchałem w te wasze historie i opowieści.
Posiadanie prawa do posiadania
prawa to, moim przynajmniej
pojęciem, jest takie tylko i wyłącznie pobożne życzenie, bo
to, co nas dotyczy, to są za każdym razem regulacje.
Jak pewnie wszyscy wiedzą, którzy mnie tutaj
słuchają, zawsze patrzę z punktu widzenia
długodystansowej historii i za każdym razem widzę, że
tak naprawdę ludzkość nigdy nie posiadała żadnych praw. Posiadała wyłącznie
regulacje, które gdzieś na jakimś tam szczeblu
były zmieniane, modyfikowane i tak dalej.
I dziś wiemy, że tych szczebli jest
troszeczkę więcej, że nad tym szczeblem, tym rządzącym, istnieje jeszcze
jeden, gdzie panowie w głębokim cieniu
o nazwiskach, które na pierwsze brzmienie nie
mówią zbyt wiele, podejmują właściwe i prawdziwe
decyzje i realizują jakieś swoje cele, często bardzo
mrocznePo to, żeby osiągnąć je dzięki
temu, że mają nas pod ręką i mogą używać
nas w zależności od tego, do czego im jesteśmy potrzebni. I tak to
wygląda. Także ja nie
uważam, że świat jest w stanie być zorganizowany
w taki sposób, aby móc mieć jakieś prawa i móc
w jakiś sposób
godnie siebie samego reprezentować w
społeczeństwie, w którym żyjemy na każdym etapie. Sam
wspomniałeś przed chwilą jeszcze ten przykład o mediach,
że nawet media uczestniczą w tej manipulacji, dlatego,
że żadne media, może z wyjątkiem nielicznych,
takich jak Radio Paranormalium, nie będą
próbowały przynajmniej jakiegoś swojego własnego
głosu w dyskusji dać, który byłby ich
własnym głosem. Są częścią pewnej
układanki, która ma po prostu uszczelnić te
regulacje, wobec których żyjemy. Ma nam wyjaśnić, jeśli czegoś nie
rozumiemy albo przestraszyć nas, jeżeli
za daleko idziemy w jakimś innym
kierunku, bądź na koniec odciągnąć
zupełnie naszą uwagę od spraw poważnych. A my za każdym
razem łapiemy te piękne cukierki, które w nas rzucają.
I tak to się chyba dzieje. Także to jest problem już nie tyle
ufologiczny, co raczej filozoficzny i dotyczy w ogóle tego,
kim jesteśmy i jacy jesteśmy i
czy coś ma szansę się w przyszłości zmienić. I ja uważam,
że nie, dlatego, że świat istnieje te parę tysięcy lat i nie
zmienił się ani o jotę od- Jesteśmy.
Mamy tutaj kolejnego słuchacza telefonicznego, tym razem z
zagranicy. Dobry wieczór. Radio Paranormalium. Jesteśmy już na antenie.
Dobry wieczór. Szanowni panowie,
jesteście radością mojego życia. Ja jestem troszeczkę starszy
semestr. Audycja
na takim poziomie, poziom
dyskusji fantastyczny,
wiedza panów jest niesamowita i przede wszystkim
macie wspaniałe głosy. Chciałam wam bardzo serdecznie
podziękować za tę audycję i chciałam panu Chris
Nikina powiedzieć, że
zainteresowania moje zaczęły się, podobnie jak
jego, właśnie od pierwszej książki von Dänikena i
też od kwestii Kościoła. Tylko z kolei ja wybrałam
inną metodę. Ja medytowałam.
Bardzo skuteczna metoda. Ale takie same przeżycia, jakby
pan Chris Nikin był naprawdę moim bratem.
To samo. To było w latach
70. Był prawdopodobnie 1977 albo
1978 rok, kiedy pierwsza książka „Ród
bogów” von Dänikena wyszła. Wtedy go uważano za wariata
oczywiście. Ale bardzo panom dziękuję.
Życzę wiele sukcesów. Przykro mi
trochę, że ta nasza młodzież czasami się nie potrafi
kulturalnie zachować. No cóż. A jeżeli chodzi o te bazy,
to ja uważam, że owszem, istnieją i to nie tylko na
terenie USA, ale na terenie Rosji też. I uważam, że
ludzkość na dzień dzisiejszy jeszcze nie jest
przygotowana, pomimo że nas próbuje się
przygotować, ale myślę, że w najbliższych 20 latach
mamy szansę dowiedzieć się czegoś więcej. Życzę miłego wieczoru.
Dziękujemy bardzo za słowa uznania. Dziękujemy.
Dziękujemy też za pochwałę tego, że mamy takie ładne
głosy. Chris, masz też ładny głos. Proszę
panów, ja z
panami zasypiam, puszczam sobie na
słuchawkach i z panami wstaję. Także
znam prawie wszystkie wasze audycje na
pamięć i ostatnio też odkryłam
świetną audycję z panią Rucińską. Było bardzo
ciekawe. Fantastycznie! Cieszę się, że w ogóle
takie radio istnieje. Dziękujemy, bardzo pozdrawiamy również
i życzymy przyjemnego odbioru. Dziękuję.
Słucham was dalej. Dziękuję. Dobranoc.
Trzymajcie się. Dobranoc. Nasza słuchaczka napomniała przed chwilą, że
takie bazy mogą być na całym świecie. I rzeczywiście
my mówimy o Stanach Zjednoczonych, bo to jest najbardziej
nagłośniona sprawa, bo mówiliśmy o
Strefie 51, 52, będziemy mówić o Dolski.
Natomiast nie oszukujmy się, świat się mocno
spolaryzował. Dzisiaj tak naprawdę trudno powiedzieć, kto
jest światowym hegemonem, kto aspiruje do tej roli, czy
w ogóle jest jeszcze hegemon. Mamy państwa
aspirujące do miana mocarstw. I
znowu mamy na antenie pana Edka. Dobry wieczór. Jesteśmy
na antenie. Dobry wieczór. Kłaniam się ponownie.
Szanowny panie Chrisie, pełna zgoda. Mówiąc o
odpodmiotowieniu, miałem na myśli, że
jeśli na tej warstwie, płaszczyźnie
społecznej otwartej można dopuszczać się
odczłowieczenia, odmawiania prawa do posiadania prawa do
czegokolwiek, włącznie z prawem do życia,
czyli że jest się przedmiotem, jeśli na tej
płaszczyźnie oficjalnej
można się tego typu procederu dopuszczać,
to znaczy, że na tej takiej
podprożowej, podskórnej jest to w ogóle
bezproblemowe. To miałem na
myśli. Nie będę się powtarzał
i nie byłbym sobą, gdybym
w kwestii takiego rozluźnienia powiedział: „Szanowni panowie, normalny
człowiek ile kupuje kalosze? Idzie, kupuje
kalosze. Ale pilianka 40 minut” i
stoję, i pokazuję na zegarek, i mówię: „Poskarżę się swoim
ufmanom”. Co mi lisem czynię? Kłaniam się widziutko. Pozdrawiam i do
usłyszenia. Kalosze tak długo? Tak,
40 minut, bo albo kolor, albo za długie,
albo mówię: „Co?” Przecież ty się po błocie chodzisz.
Co to za różnica, jakie one są? Właśnie! Ja
przecież mówię: „Dziewczaku, to jest tylko po to, żebyś przy tych błotach
pochodziła”. Ale one muszą mieć kolor, fason i w ogóle
wszystko. 40 minut. I być na wysokim
obcasie.O, dodałem to! Powiedziałem:
jeszcze na obwodzie powinny być. Już te mogą być.
Ale wracaliśmy się jeszcze spod kasy, bo jeszcze okazało się, że to nie
tak. 40 minut przeszło. Kłaniam
się serdecznie. A na gburu buraków,
mówiąc slangiem młodzieżowym, to trzeba mieć wy... i tak
dalej. Pozdrawiam, kłaniam się.
Dziękujemy. Kolega, ten młody słuchacz, który
dzisiaj zadzwonił, a którego prawdopodobnie wytnę z nagrania,
po prostu postanowił zostawić po sobie to, co sam ma w głowie.
Jutro cała gimbaza będzie się tak śmiała: ho, ho, będą mieli grę. Ho,
ho, ho, ale gość! Nie, to na pewno nie było śmieszne.
Zresztą. Panowie, pani
słuchaczka powiedziała przed chwilą, że takie bazy są na całym świecie i
zapewne każde aspirujące państwo do miana mocarstwa
coś takiego sobie buduje. Zresztą nawet mniejsze państwa
takie kompleksy mają lub mogą mieć. Wiemy, że Korea
Północna budowała takie podziemne miasteczko w pobliżu granicy z
Chinami. Już teraz nie pamiętam dokładnie gdzie.
Ale miejsca takie jak Rosja, jak wspominał Artemuz, miały
całe zamknięte miasta. Tych było mnóstwo. Różniły się
tym od zamkniętych, supertajnych baz, że co
prawda również były odcięte od świata, ale miały mieszkańców,
którzy byli cywilami i w niektórych
z nich wiedli namiestkę normalnego życia. Czyli to
była raczej taka izolacja bardziej
niż jakieś
zamknięcie. W każdym razie Rosja jest miejscem, gdzie
tego typu bazy na pewno też występują. Tylko pytanie,
gdzie ich szukać? Rosja, Chiny. O Chinach wiemy tyle, że parę
lat temu chyba na
Google Earth zaczęto
znajdować takie znaki na pustyni Gobi i wtedy zaczęto pytać, co to
jest. Wyglądało po prostu jak znaki z
Nazca, tylko dużo ładniejsze,
geometryczne. Szybko pojawił się wniosek,
że chodziło o kalibrację satelitów, że Chińczycy w ten sposób sobie
próbują robić. I w tym momencie Chińczycy wpuścili
dziennikarzy do jednej ze swoich dawnych
supertajnych baz na pustyni Badaen Jaran.
Wcześniej zrobili to z bazą w Litong. Oczywiście
nie można tych dwóch miejsc porównywać ze Strefą 51
pod względem legend, natomiast okazuje się, że takie
struktury są. Mówi się o tym, że Chińczycy budują
sobie u wybrzeży podziemne schrony dla
łodzi podwodnych. Co do Rosji z kolei, o której wcześniej
mówiłem, tam może być tego
dowolna ilość. Nigdy się tego nie dowiemy, chociaż w tych relacjach ufologicznych
pojawiają się zawsze
wzmianki o jednej bazie, która się nazywa Kapustyn
Jar, która była bodaj zlokalizowana w Kazachstanie i tam miało
dochodzić do testowania, według legend oczywiście, UFO,
folkloru, miało dochodzić do testowania przejętych obiektów
UFO i tak dalej. Jeżeli sobie zajrzycie do rosyjskiego internetu o
Kapustyn Jarze, będzie tego mnóstwo, chociaż te informacje
oczywiście są warte w sumie niewiele. Panowie,
pytanie do Marka teraz z kolei.
Mamy tutaj pewną
różnicę w podejściu do obywateli.
Stany Zjednoczone prowadzą taką dziwną politykę,
nie wiem, jak to nazwać, poliszynelizmu. Mamy supertajne
bazy, wszyscy o tym wiedzą, ale one są supertajne, także trzeba
udawać, że się nic nie dzieje. W Rosji jest trochę inaczej. W
Rosji domniemamy, że one są,
ale tak naprawdę nie wiemy o nich nic. To samo w Chinach. Czy
twoim zdaniem rozpiętość
sieci takich baz może wykraczać
daleko poza nasze domniemania? Chodzi mi przede wszystkim o
to, o czym wspominaliśmy chyba w debacie, nie pamiętam, chyba
tydzień temu. Mogłeś nie wiedzieć, bo cię nie było. Wtedy
mówiliśmy, chyba Cristo powiedział, że
niektóre kraje przygotowują się w ten sposób na nadejście
jakiejś globalnej katastrofy. Budując sobie takie
bazy, odnawiają po prostu schrony dla
ludności. Jak myślisz, czy w tworzeniu takich
supertajnych baz brany jest pod uwagę tylko
aspekt militarny? Czy chodzi też może o tę kwestię przeżycia
w wypadku takiego zdarzenia, o jakim mówił Artemuz, czyli
upadku asteroidy, któremu nie będziemy w stanie zapobiec? I jak
twoim zdaniem w innych krajach wygląda
ta polityka informowania o tajnych planach rządu?
Obu kwestii, które poruszyłeś, nie da się wykluczyć. To znaczy zarówno
te potencjalne bazy to może być
przygotowanie na kataklizm, to może
być przygotowanie do
jakiegoś konfliktu przewidywanego
w przyszłości. Ale zwróćmy
uwagę, że tak naprawdę oddalamy się od
głównego tematu, czyli od baz w jakiś
sposób związanych z UFO.
Powiem tak:
jeśli chodzi o Chiny, kraj, który
trudno uznać za oazę
demokracji pojętej w sposób europejski, czy też w ogóle
za kraj, który mógłby być postrzegany jako
kraj otwarty.
Nie, podobnie nie.
Trudno również Rosję uznać za kraj szczególnie
otwarty. A tymczasem, jeśli chodzi
o Chiny, to przecież informacje o bazach, o których
wspomniałeś,
podała po raz
pierwszy oficjalna agencja
chińska Xinhua.
Bodajże był sierpień 2003
roku.Wtedy
te informacje podano.
Pytanie teraz brzmi w ten sposób: w kraju
takim jak Chiny, w
którym zupełnie spokojnie można ukryć
informacje na wiele dziesiątków lat o
piramidzie, która kiedyś,
dawno temu została sfotografowana
przez pilotów latających fortec
amerykańskich i od
tego czasu właściwie niewiele o tej piramidzie w Chinach wiadomo.
I nagle w tym kraju informuje się o jakiejś
tajnej bazie, jednej, drugiej, o jakimś
kalibrowaniu satelitów i tak dalej.
Mówiąc szczerze, to się nie bardzo klei. Z jednej
strony pełen
szlaban na informacje o jakiejś
prastarej piramidzie, a z drugiej strony pełna otwartość, jeśli
chodzi o bazę, super tajną
bazę, co już samo w sobie jest
jakąś sprzecznością.
Jak może być coś super tajne, a jednocześnie ujawnione przez
oficjalną agencję rządową? Ja mam takie
wrażenie, że zarówno w przypadku Chin,
jak i Rosji, jak i wcześniej omawianych baz,
o których mówiliśmy w Stanach Zjednoczonych, te wszystkie
działania mają tak naprawdę na celu przykrycie
czegoś tam innego zupełnie. I ja nie wiem,
czy tak naprawdę przykrycie informacji o
tajnych bazach, w których
następuje jakieś porozumienie czy
jakieś kontakty, czy też badanie technologii UFO, czy
też jest to przykrycie tego, o czym wspomniałeś, czyli
jakiegoś przygotowania, być może wcześniej
zasugerowanego nawet przez inne istoty, przez istoty z
innych planet, z innych wymiarów,
jakiegoś kataklizmu, który nadciąga, czy też
zarówno kataklizmu o charakterze wojennym, który
jest na przykład nieuchronny, o którym
jakaś ekstrapolacja
powiedziała, że nie da się go wykluczyć,
czy też kataklizmu o charakterze
naturalnym. W każdym razie takim
zewnętrznym, który nadejdzie i któremu nie można
zapobiec. I być może rzeczywiście tego rodzaju bazy na
całym świecie powstają właśnie w tym celu,
żeby przetrwała
jakaś część,
żebyśmy
nie odeszli w niepamięć. Te
wszystkie banki genów, te wszystkie,
które mają coś przechować. Wreszcie ten
tunel w Szwajcarii,
który był tak dziwnie otwierany,
który dał asumpt do tego, żeby
odnowić
informacje
czy przekazać informację o tym, że
coś dziwnego się dzieje, że nagle
w środku Europy otwierany jest tunel
pod masywem górskim i na jego
otwarciu dzieją się rzeczy, które właściwie
trudno wytłumaczyć. To, co tam się działo, cały
spektakl, który tam się odbył. Albo musimy
zacząć mówić o teoriach spiskowych i zacząć
je traktować ze śmiertelną powagą, albo ja nie
wiem właściwie co.
Podsumowując to wszystko,
myślę, że od początku tej audycji mówię o takiej mgle
informacyjnej, że my tak naprawdę
mówimy o tajnych bazach, ale nie do końca
wszyscy biorący udział w tej
debacie mamy świadomość, czy też
mamy swoje przekonania, ale też nie mamy pewności, co tak
naprawdę się dzieje. Docierają do nas jakieś
strzępy informacji, że coś takiego ma miejsce,
że są tajne bazy. My to, zgodnie
z tematem
audycji staramy się powiązać z UFO, ale być
może temat
tajnych baz należy powiązać zupełnie z
innymi problemami, z innymi
zjawiskami i zupełnie
innym postrzeganiem świata. Może
nie tyle postrzeganiem UFO, co
postrzeganiem czegoś, co nieuchronnie nadciąga.
I to jest moim zdaniem kwestia, którą
warto by rozważyć. Tylko zastanawiam się, czy to
jest ta audycja, w której powinniśmy na ten temat
mówić. Dziękuję. Chciałem zadać
pytanie Chrisowi Mekinie, ale właśnie w tym momencie Chrisa nam
znowu wywaliło. Komuś chyba mocno
nastąpiliśmy na odcisk tą audycją,
tak mówiąc pół żartem, pół serio.
Istnieją też bazy legendy. Jedną z nich jest placówka
w Dulce, podziemny kompleks o kilku poziomach,
którego część według legendy dzierżawią od Amerykanów
przybysze z kosmosu. Czy istnieją jakiekolwiek przesłanki
świadczące za jej istnieniem? Może w takim razie pierwszy
niech się wypowie w tym temacie Marek Żelkowski. Marku?
Ja powiem szczerze, że wiem
stosunkowo niewiele, jeśli chodzi o temat tej
bazy. Wiem tylko tyle,
że pierwsze jakieś
takie informacje,
które były podane, datują
to chyba lata 80. o ile dobrze
pamiętam.
NatomiastTak naprawdę
wiem, że
było tam podobno kilka
poziomów
związanych bardzo ściśle z
poziomem tajemnicy
w tej bazie. Bodajże siedem
poziomów w bazie Dulce.
Najpłyciej, na najwyższym
poziomie, tuż pod powierzchnią ziemi
znajdowały się centrale komunikacyjne i kwatery
pracowników, a z kolei najniższe piętra, czyli gdzieś tam w
okolicach minus siódmego,
zajmowały różnego rodzaju laboratoria, w których
siły zbrojne Stanów Zjednoczonych prowadziły eksperymenty,
między innymi genetyczne i badania nad
kontrolą umysłu i zjawiskami parapsychicznymi. Ale
zwróćmy uwagę na jedną rzecz, że tak naprawdę ta
historia nad kontrolą umysłu,
zjawiskami parapsychicznymi, genetyką
właściwie powtarza się za każdym razem, kiedy mówimy
o tajnych bazach, o różnych tajnych
kompleksach. Właściwie to jest taki
stały leitmotiv. Kiedy mówimy
„tajne bazy”, to się te tematy właściwie pojawiają. Gdzieś tam
jeszcze można dorzucić
kontrolę nad czasem, teleportację
i jakieś takie programy typu Pegasus i
właściwie to jest stały
zestaw, o którym się
mówi.
Oczywiście
ta baza, o której w tej chwili mówimy,
czyli Dulce, to oczywiście gniazdo
obcych. Mówi się o tym, że
niejaki Schneider
na zasadzie
teorii spiskowej ujawnił w
93 albo 94 roku
takie informacje, które
mówiły
właśnie o tej bazie.
W tych
informacjach starano się powiedzieć o tym, że
ta baza była sukcesywnie
rozbudowywana, że
tego rodzaju kompleksów na terenie Stanów Zjednoczonych
istniało setki, o
ile dobrze pamiętam.
Ten, o którym w tej chwili mówimy, to był jeden z
takich kluczowych.
Trochę
w tej chwili staram się przypomnieć sobie różne rzeczy
dotyczące tej bazy, ale tak naprawdę,
jeśli pamiętam informacje,
ta baza nie wyróżniała
się niczym specjalnym. To było połączenie wszystkich tych historii, które
już wcześniej znaliśmy.
Coś, co nazwano zresztą w literaturze czy w
różnego rodzaju przekazach pewną kulturą
konspiracji. To znaczy to wszystko było
powiązane z czarnymi budżetami, z tajnością,
z różnego rodzaju
właśnie tego rodzaju historiami. Ja,
mówiąc szczerze,
co mam powiedzieć? Być może coś takiego
istniało, być może nie istniało. Najprawdopodobniej jest
to echo jakiejś historii, moim
zdaniem,
czysto takiej
militarnej, związanej z jakimś
entym programem, czarnym programem w historii
Stanów Zjednoczonych. Jeśli
chodzi o tę bazę, to wszystko. Ja
specjalnie z tą historią nie jestem
związany ani specjalnie nie wzbudziła mojej ekscytacji.
Dziękuję. A my w międzyczasie dzwonimy do kolejnego słuchacza,
który próbował się tutaj dodzwonić. Dobry wieczór. Radio
Paranormalium. Jesteśmy już na antenie.
Dobry wieczór, witam serdecznie
panów. Tak się składa, że trafiłem przypadkiem
na pańską stację jakieś dwie godziny temu.
Jestem samą osobą, która się takimi rzeczami ogólnie
interesuje od dawna. Chciałem
ogólnie właśnie poruszyć
temat tajnej bazy, tylko dość
większej, bo ogólnie był czas, że czytałem,
że wiele osób uważa taką teorię spiskową,
że Księżyc jest jedną wielką tajną
bazą, o
czym świadczą właśnie jego
dokładności fizyczne, ogólnie odległość
Ziemi i to, że ogólnie
samo to, że on krąży wokół Ziemi i daje
życie, jest czymś nadzwyczajnym. I to właśnie
takie przypuszczenia, że macie stąd statyw u
kosmitów, taką właśnie bazą.
Panowie słyszeli na pewno na ten temat i mnie ciekawi ta opinia
wasza. Tomasza Marek.
Powiem tak,
nie potrafię
wprost powiedzieć, czym jest Księżyc.
Oczywiście zetknąłem się z tymi wszystkimi historiami
dotyczącymi tego, że być może Księżyc jest w ogóle
sztuczną strukturą, która pojawiła się jakiś czas temu
na orbicie Ziemi.
Ja powiem tak: my żyjemy w świecie, w którym właściwie udowodnić da
się wszystkoZwracam
często na to uwagę, że
każdą teorię, nawet
najdziwniejszą i nawet teorie, które nawzajem sobie
przeczą, da się właściwie udowodnić.
Mamy zwolenników płaskiej Ziemi, mamy
zwolenników życia wewnątrz
kuli ziemskiej, czyli po wewnętrznej stronie i tak
dalej. I wszyscy oni mają bardzo konkretne i
bardzo realne argumenty na rzecz
swoich teorii. Podobnie jest
zresztą w przypadku
Księżyca, tych
różnych
dziwnych obserwacji dotyczących Księżyca,
tych dziwnych struktur na powierzchni
Księżyca, tak zwanych
miast czy wież.
Jest naprawdę dużo. Te fakty
dotyczące eksperymentów
amerykańskich polegających na zrzuceniu na
srebrny glob
fragmentów pojazdów kosmicznych i
efektu w postaci tego, że Księżyc
rozbrzmiewał później niczym dzwon.
Właśnie. Czyli
dowód na to, że jest
to struktura pusta w środku. A zatem
jest tego naprawdę dużo
i daje to do
myślenia. Co więcej, w
internecie, na YouTubie,
chociaż powtarzam, YouTube to jest takie miejsce, w którym da się
udowodnić wszystko za pomocą obrazu, ale
przyjmijmy na chwilę, że różne doniesienia mówią o
tym, że nad powierzchnią Księżyca
różni obserwatorzy zauważają
dosyć wzmożoną aktywność jakichś
obiektów.
I
powiem tak: jakbyśmy brali na logikę, to
prędzej uwierzę w tajne bazy
obcych na Księżycu, czyli w oddaleniu od
Ziemi, bez kontroli
ludzi, bez
konieczności kontaktu z nimi. Prędzej
uwierzę w takie bazy, które są tam umiejscowione niż bazy
zasiedlone gdzieś na terytorium Stanów Zjednoczonych, Chin,
Indii, Rosji i tak dalej.
To wydaje mi się bardziej prawdopodobne. Gdybym był
obcym i chciał utrzymać chociaż pozory
tajemnicy, to rzeczywiście zakotwiczyłbym
się gdzieś w okolicach Księżyca i stamtąd
prowadził obserwacje. Nasze buńczuczne
poczucie czy też przekonanie, że my
kontrolujemy najbliższy kosmos i że przecież na Księżycu
byliśmy i w związku z tym my wszystko wiemy, to jest po
prostu złuda. My tak naprawdę
o naszym satelicie wiemy naprawdę
bardzo niewiele.
Przyjmijmy, że byliśmy tam. Oczywiście
istnieją teorie spiskowe, które mówią, że nigdy nas tam nie było, ale
przyjmijmy na chwilę, że byliśmy tam.
Ale byliśmy tam przez chwilę i to w dodatku ostatni
raz, jak dobrze policzymy, to bardzo
dawno temu. W 70.
zapomniałem, ale chyba w 72 roku ostatni raz
noga ziemianina została postawiona na
powierzchni srebrnego globu. A zatem to już
szmat czasu i od tego czasu po prostu nas tam
nie było. Pojawiają się tam oczywiście jakieś próbniki,
chyba chiński ostatnio, ale tak naprawdę
to jest mała kropeczka na
stosunkowo wielkim ciele
niebieskim. A zatem nie
można mówić, że kontrolujemy cokolwiek. Jeśli
jakaś tajna baza istnieje, to prędzej, tak jak
powiedziałem, uwierzę w to, że ona umiejscowiona jest właśnie tam,
gdzieś na Księżycu. A idąc dalej, być może cały
Księżyc jest sztucznym tworem,
który tak naprawdę jest
bazą obserwacyjną. Mamy ciekawe zjawisko, ciekawe
terrarium, które nazywa się Ziemia, na którym się dzieje
sporo ciekawych rzeczy, ciekawych zjawisk. Ludzie się
tutaj mnożą, jest ich naprawdę sporo.
Ciekawe zjawiska socjologiczne,
wszelkie polityczne, ekonomiczne,
naukowe, więc jest co obserwować.
Zatem zorganizujmy takie
laboratorium gdzieś pod powierzchnią, na przykład srebrnego globu, i
to będzie świetne miejsce, żeby to terrarium
nazywane Ziemią obserwować. To wydaje mi
się bardzo prawdopodobne. Co nie
znaczy prawdziwe. Znaczy
odwołajmy się do teorii,
właściwie do tego, co mówi logika. Jeśli coś jest w sensie
logicznym prawdziwe, to
jest prawdziwe w sensie logicznym,
ale to wcale jeszcze nie oznacza, że tak jest w rzeczywistości. I
warto o tym pamiętać.
Natomiast wracając do
Księżyca, jest tyle ciekawych historii
dotyczących Księżyca, że
wspomnę o tych sławnych tajnych
wyprawach na srebrny glob, które są już
poza numeracją Apollo, a w których podobno uczestniczyły
załogi mieszane, amerykańsko-rosyjskie czy
radzieckie.O tych dziwnych odkryciach,
księżniczce z Marsa czy Mona
Lisie z Księżyca właściwie i tak dalej.
Można tych wszystkich historii przytoczyć bardzo dużo.
Natomiast trzymając się tematu dzisiejszej audycji,
to rzeczywiście to, o czym powiedział słuchacz,
Księżyc jest intrygującym miejscem.
Nie wiem, dziwne są te doniesienia dotyczące
Księżyca, ale jeśli przynajmniej część z nich
jest prawdziwa, to Księżyc jest miejscem, którym
naprawdę warto się zainteresować.
Myślę, że z punktu widzenia
zainteresowania UFO
Księżyc jest bardziej interesujący niż
Strefa 51, 52,
bazy tajne w Rosji czy też bazy tajne
w Chinach. To jeśli chodzi o
pytanie słuchacza, to tyle z mojej strony. Ja bym tylko dodał do
tej sprawy bazy Dulce, że to też jest trochę
Dulche. Też jest trochę naciągana rzecz,
szczególnie że ten Schneider, który
w zasadzie jest pomysłodawcą tego wszystkiego. Schneider twierdził,
że pracował w firmie Morrison Knudsen chyba, która
drążyła tunele pod bazę.
Przebywając w tym Dulce, tylko nie wiadomo, czy on to tam drążył, czy on
powiększał tą bazę. Wychodzi na to, że powiększał.
Przebił się ze swoją ekipą do jakiejś dziury
i tam wiercą nie chciało się ruszać i zesłali tam grupę ludzi.
Okazało się, że tam mieszkają kosmici. Doszło do strzelaniny,
kilkadziesiąt osób zginęło rzekomo zgodnie z opowieścią Schneidera.
Schneider przeżył, chociaż kosmici go trafili i chorował od tego czasu.
Wtedy on objeżdżał potem Stany Zjednoczone ze swoimi wykładami, w
których opowiadał o tym, jak w 1996 roku umarł
w dziwnych okolicznościach. Nikt nie wie jak. Ale też nikt nie wie do końca,
kim on był. Problem z bazą Dulce jest taki, że nikt nie wie, gdzie ona jest.
Ma gdzieś tam być, ale jest tak tajna, że nawet jej nie widać.
Stany Zjednoczone mają dzierżawić część kosmitom, którzy mieszkają w
piwnicach tej bazy. Co więcej, sama jej
historia jest dość problematyczna.
To jest takie gadanie o rzeczach, których nigdy nie widział. Jak można mówić
o jakichś szczegółach rzeczy, których nigdy nie widział i są
znane z relacji jakichś czasami nawiedzonych ludzi na YouTubie?
Nie oszukujmy się, nie bójmy się takich sformułowań, dlatego że
takich osób jest pełno na świecie. To są
dezinformatorzy i oni specjalnie przemycają tego rodzaju
fałszywe informacje. O co mi najbardziej chodzi w
problemie takich osób jak Schneider, jak Lazar, jak dziesiątki
innych? O to mi chodzi, że historia każdego z nich jest
inna. Oni nigdy nie
trzymają się jednej ścisłej wersji. Każdy dodaje do tej
historii o bazach, o wielkich spiskach swoje własne
wątki, by było ciekawiej, by była ciekawsza niż kolegi.
I to jest cały problem. Marku, pytanie na koniec
dzisiejszej audycji.
To jest takie filozoficzne pytanie: czy
w kwestii tajnych baz kiedykolwiek
wyjdziemy poza sferę spekulacji?
Ja nie wiem, czy to jest pytanie filozoficzne. To jest pytanie
spekulacyjne tak naprawdę, bo
to, co powiedziałem, stanowi odpowiedź. Od
początku spekulujemy i
powiem tak, że to wszystko znowu zależy od przyjętych
założeń. Jeśli przyjmiemy, że tak
sobie spekulujemy, żeby było ciekawiej, to
wcale nie jestem przekonany, że wyjdziemy poza sferę
spekulacji. Jeśli natomiast
coś jest na rzeczy i rzeczywiście
tajne bazy rozlokowane na całym świecie
są czymś więcej niż tylko bazami
militarnymi czy też bazami przetrwania,
to wcześniej czy później, jak
wskazuje historia ludzkości, coś zacznie
wyłazić na powierzchnię. Tylko problem
polega na tym, że ja się cały czas zastanawiam. Dlatego
miałem dzisiaj wątpliwości, jeśli chodzi o całą
audycję. Czy dyskutowanie o tajnych
bazach w
kontekście audycji
o UFO, o debatach ufologicznych
ma tak naprawdę sens? Bo powtarzam gdzieś-
Co my możemy powiedzieć? Albo
są jakieś tam śrubki z
latającego spodka w Strefie 51 albo nie.
Nie, ale w dodatku jeszcze gdzieś u
podstaw całej tej dyskusji leży takie
milczące założenie, o którym
już mówiłem, że gdzieś tam kiedyś, w
odległych dziesięcioleciach
jedne, drugie, trzecie rządy dogadały się z
załogantami UFO, zawarły jakiś tajny
pakt, mniej lub bardziej opresyjny dla
ludzkości. I teraz te tajne bazy są
logiczną konsekwencją tego paktu, bo
inne wyjaśnienie właściwie trudno znaleźć.
To znaczy to, że jeśli obcy
gdzieś tutaj są, to dwa wyjaśnienia:
albo ten sojusz, pakt,
akt poddaństwa został zawarty, albo
też obcy potykają się o własne nogi i
co chwila coś spada, coś się rozbija
i mamy co badać w tajnych bazach. Czyli
nie doszło do porozumienia, ale po
prostu obcyTyle
rzeczy gubią, że mamy co badać. To jest
druga możliwość i to właściwie
wyczerpuje zagadnienie. Oczywiście
jest trzecia, zupełnie
neutralna z punktu widzenia naszej audycji możliwość, że po
prostu tajne bazy są tajnymi bazami, w których wypracowuje
się nowoczesne technologie, ale jak najbardziej ziemskie,
w których powstają kolejne
urządzenia wojenne, które
mają ściśle określone zadania
i które wcześniej czy później są wprowadzane do obiegu
oficjalnego, tak jak różnego
rodzaju sprzęty latające,
które wcześniej czy później się pojawiały. A
zatem jest kilka możliwości,
ale ja wcale nie jestem przekonany,
że istnieją silne przesłanki do tego, żeby
twierdzić, że dzisiejszy temat audycji, czyli
tajne bazy, jest w jakikolwiek sposób
powiązany z głównym tematem
audycji z cyklu debat
ufologicznych. Ja nie do końca
widzę zbieżność. Widzę natomiast oczywiście,
że są takie próby łączenia tych
kwestii. Próby czasami
bardzo takie intelektualnie czy
też po prostu emocjonalnie
angażujące. Czyli rzeczywiście to są czasami ciekawe
pomysły. Tylko zastanawiam się, ile tak
naprawdę mają wspólnego z
rzeczywistością, bo tego się fajnie słucha, że gdzieś tam jest
siedem poziomów, że doszło do konfrontacji
z obcymi, że ktoś tam został postrzelony, ale przeżył, a iluś tam
ludzi nie przeżyło. Czyli doszło do konfliktu, ale konflikt został
załagodzony i później wszystko było w porządku. I tak dalej.
Tylko ja,
powtarzam, trzeba rozróżnić na
przykład w moim przypadku
jakieś takie ulubienie science
fiction, trzeba odróżnić od jakiejś takiej twardej
rzeczywistości czy twardych faktów, o których się mówi.
I to tyle, jeśli chodzi o bazy UFO.
Moim zdaniem wartościowe w tej dyskusji jest to,
że pokazaliśmy na przykładzie samej Strefy 51, jak można
zmodelować ludzkie wierzenia odnośnie zjawiska UFO,
jak można stworzyć mity, w które mnóstwo ludzi wierzy, a po
prostu tuszu za tymi mitami, nawet za bardzo się nie starając
ukryć prawdę. I to się przejawia nie tylko w Strefie
51, ale w całej dyskusji o UFO. Bo jak już powiedziałem,
chyba ze dwa razy dzisiaj, ktoś tą całą sprawę
ukształtował. Prawda może być zupełnie inna i to jest w tym
interesujące. Pełna zgoda. Oczywiście,
że tak. Podpisuję się pod tym, co mówisz
obiema rękami. To jest w tym interesujące,
że mity zostały stworzone. Ludzie
są tacy, a nie inni. Wystarczy dać coś fajnego, coś
krzykliwego i będą w to wierzyć. Tak jak te opowieści o
Dulce i o siedmiu poziomach. Jest nie do zweryfikowania.
Natomiast istnienie samych supertajnych baz
oczywiście wchodzi w rachubę, jest wysoce prawdopodobne. W jakiejś części
prawdopodobne jest to, że odbywają się w takich
placówkach zamkniętych
eksperymenty niekonwencjonalne na
przykład. W jakimś stopniu prawdopodobne jest to, że oni tam
mogą chować ewentualne ślady
techniki pozaziemskiej, których z jakichś powodów nie chcą pokazać.
Ale tak na chłopski rozum patrząc, to gdyby nawet mieli ten latający
spodek w tej Strefie 51, Lazar
mówił, że te istoty są bardziej rozwinięte od ludzi o
jakieś 10 000 lat. Dzieje nas 10 000 lat.
To jest mniej więcej tyle, co
człowiek pierwotny,
zbieracz, łowca od dzisiejszego
mieszkańca, powiedzmy Japonii, który się obraca
w zaawansowanej technice. I teraz wyobraźmy
sobie, że dajemy takiemu, to jest też oklepany przykład,
który już był wspomniany w debatach, dajemy takiemu
zbieraczowi, łowcy sprzed 10 000 lat konsolę
do gier. Mówimy: „Weź se, kopnij se,
pobaw się”. To nie ma żadnego sensu.
Dlatego wydaje mi się, że ujawnianie tego,
że prawda leży za mitami ufologicznymi jest bardzo ważne. Problem, że my
sobie pogadamy, a te mity i tak się będą rozszerzać
i mnożyć. Niepokojące w tym wszystkim jest to, że
skoro ci, którzy tak dobrze opanowali
socjotechnikę, którzy dobrze znają społeczeństwo, propagandę,
oni będą to robić zawsze. Pytanie, co starają się ukryć?
Czy starają się ukryć tą prawdę, taką naprawdę smutną,
że albo nic nie wiedzą o przyczynach tego
zjawiska, albo są one tak
negatywne, że rzeczywiście mogłaby iść za tym jakaś tam
mała panika, ewentualnie po prostu utrata chęci do rozwoju
naszej cywilizacji. Bo po co coś robić, skoro oni i tak tu
są i może nas zjedzą w końcu. W każdym
razie nie spisywałbym tego tematu supertajnych baz na
pożarcie, tylko pewne jest to, że to, co nam się
mówi, to co się pokazuje, to co trafia do
społeczeństwa, na pewno nie ma nic wspólnego z
prawdą w sprawie tych wszelkich placówek.
Prawdę jest bardzo łatwo ukryć na tym poziomie, a
społeczeństwo zadowoli się kimś io chłopami. Tym bardziej,
przepraszam, może to będzie brutalne, ale już
Sowieci odkryli, że istnieje instytucja pożytecznego idioty.
Pożyteczny idiota w internecie to zjawisko powszechne.
Jeden pożyteczny idiota powie tu, drugi tam, mit się
rozszerzy. Nie trzeba się za bardzo starać. Zobaczcie państwo w
polskim internecie, jak to jest. Polski internet stał się w ogóle
takim-Dziwnym miejscem teraz trochę, bo mamy
portale, które reprezentują różne opcje, zwykle
prorządowe albo antyrządowe. Mamy grupę blogów niezależnych,
które są poważne albo nie. Zwykle nie.
Nie mamy tak naprawdę dobrego źródła informacji
poza pewnymi drobnymi wyjątkami. Nawet tak zwanym
opiniotwórczym portalom czy gazetom, czy
mediom zdarzają się wpadki.
Nikt nie kontroluje. Zauważono to teraz nawet, że
istnieje taka instytucja postprawdy, że internet żyje
sobie mitem. I tak naprawdę ufologia też
sobie żyje mitem od dawna.
Pytanie w tym wszystkim jest jedno:
dlaczego się ukrywa to
mimo tego, że minęło 70 lat? 70
lat to już nad czasu. Oznacza to, że
w przypadku tego zjawiska nic się nie
zmieniło. Ono nadal musi być, a gdyby go nie było,
gdyby sobie dano spokój, gdyby ono sobie odleciało,
poszło, umarło, gdyby było wyjaśnialne, to by wszystko powiedziano.
Tymczasem jest mnóstwo niedopowiedzeń. Komuś cały czas jest to na rękę, żeby
cały czas był rozpiździel informacyjny. Co mi się
osobiście bardzo nie podoba, bo to utrudnia dotarcie do prawdy.
Zresztą nie oszukujmy się,
ludzie są tak mocno zindoktrynowani już tą wizją
UFO, która została przez kogoś stworzona, która została umocniona
przez „Archiwum X”, że tak naprawdę nie będą w
stanie dopuścić nawet jakichś alternatywnych rozwiązań.
Jeżeli ktoś kiedyś tą prawdę wyjawi, jeżeli się okaże, kim
oni są, po co są albo ilu ich jest,
to ta prawda może być tak dziwna i odstawać tak bardzo od
naszej wyidealizowanej wizji braci z kosmosu,
że ludzie tego nie zaakceptują. Człowiek jest stworzony
tak, że musi sobie w coś wierzyć. Jeżeli nie ma religii,
religia straciła na wartości,
to uwierzmy chociaż w kosmitów. Że są, że
nie są krańcowo źli, pozwalają nam żyć i tak dalej.
Dzisiejsza debata była na pewno trudna. Trudna i może mało
owocna, bo my w naszych audycjach zawsze staramy
się wyłuskać z tego tematu to, co jest najważniejsze.
Okazuje się, że poruszamy się tak naprawdę po
bardzo wąskim gruncie. Wiemy, że jest Strefa 51. Wiemy, że
supertajne bazy pewnie też są i na tym nasza chyba wiedza się
kończy. Dziękuję ci Marku za udział. Chris
niestety musiał się ewakuować. Marku
Ivelliosie, jak się czujesz? Jeszcze
żyję. To dobrze.
Dziękujemy również Arkowi Kocikowi. Niestety otrzymaliśmy
od Arka informację, że w trakcie debaty,
to chyba nie jest przypadek, wyłączono mu prąd w mieszkaniu.
Jeszcze chciałem powiedzieć, że zapomniałem, to trochę
brzydkie, ale chciałem Chrisowi złożyć życzenia na antenie. Niestety
poszedł. Także Chris wszystkiego najlepszego. Co ciekawe, urodziny miał
też Sebastian Woszczyk. Joszko, nasz
przyjaciel, ilustrator, grafik, artysta. Jemu też
życzymy wszystkiego najlepszego. No i cóż Marku,
co za tydzień w ogóle? Mamy
w planach audycję. Niespodziankę. Nie
będziemy mówić. Bardzo ciekawą. Właśnie. Jeżeli nam się
uda, to może być to naprawdę spora bomba i spore
zaskoczenie dla wielu z państwa. Zupełnie
inna debata niż te do tej pory. Ale również
ufologiczna. Oczywiście. Tylko bardziej
odjechana. Podejście do tej sprawy z zupełnie innego,
niekonwencjonalnego tematu. Czekamy cały czas na
państwa propozycje tematów.
Dziękujemy za miłe telefony. Za te niemiłe w
sumie też dziękujemy. No i cóż, Marku,
myślę, że fajnie, gdyby było baj, jak śpiewał
Zbigniew Wodecki. Ja raczej pamiętam, że
to śpiewał ktoś inny. Ale może ja się nie znam. Tak
więc kończymy powolutku 68.
już debatę ufologiczną online. Dziś po drugiej stronie
Skype'a byli z nami nieobecni już Chris Miekina
oraz Arkadiusz Kocik. No i obecni jeszcze
wciąż Piotr Cielebiaś, współprowadzący naszą
debatę, współpracownik „Nieznanego Świata”. Dzięki jeszcze raz
Piotrze. Ja również dziękuję. Oraz Marek
Żelkowski, pisarz, publicysta, również współpracownik
„Nieznanego Świata”, no i współgospodarz audycji
„Bibliotekarium”, której kolejny odcinek już w ten piątek.
Dzięki jeszcze raz Marku. Dziękuję, dobranoc, wszystkiego
dobrego i zapraszam na piątek na godzinę
20.00 na „Bibliotekarium”.
Myślę, że tym razem Wiktor
dopisze. Już urodził ten
mityczny kamień nerkowy. W
związku z tym jest nadzieja, że o
książce, którą zaplanowaliśmy, czyli
„Dziewczynie z pociągu” i w ogóle o literaturze
sensacyjnej, o pewnych tajemnicach z nią
związanych będziemy mogli swobodnie porozmawiać.
Tak jak powiedziałem, zapraszam. Piątek, godzina 20.00.
Wszystkiego dobrego. Tak? Może nawet powstanie takie
opowiadanie, jak ktoś kradnie ten mityczny kamień
nerkowy i taka. To byłoby ciekawe.
Myślę, że sam Wiktor mógłby takie opowiadanie stworzyć.
Postaram się przekazać mu ideę. Może go
do czegoś natchnie. W każdym razie- Salamon
naukowiec z Bejrutu buduje działo
napędzane kamieniem nerkowym. Nie potrzebuje tylko kamienia.
Ale koniecznie kamieniem nerkowym Wiktora, bo Wiktor ma
jednak takie specyficzne kamienie nerkowe.
W każdym razie życzę wszystkim wszystkiego
dobrego i jeszcze raz zapraszam na piątek. Wszystkiego
dobrego, dobrej nocy.Pozdrawiam z Bydgoszczy. Ja bym to
zatytułował: „Historia prawdziwa kamienia
filozoficznego”. Coś w tym jest. Coś w
tym jest. Z pewnością.
Tak więc dotarliśmy do końca
68. debaty ufologicznej online, którą jak
zawsze obsługiwał od strony technicznej Marek Sęk
„Ivellios”. O temacie kolejnej, 69.
debaty,
równie gorącym jak ten
numer, dowiecie się państwo ze strony Radia
Paranormalium już w ciągu najbliższych
dni. Radio Paranormalium – paranormalny głos w twoim
domu. Dobranoc i do usłyszenia.
Byłeś świadkiem zagadkowego zjawiska? Jeśli tak,
poinformuj nas o tym już dziś. Czekamy na relacje
współczesne oraz z lat ubiegłych. Nasze kontakty
to: numer Gadu-Gadu 36
08 80 02, 36
08 80 02. Numer telefonu
32 746 00
08, 32
746 00 08.
E-mail radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl
oraz Skype
radio.paranormalium.pl.
Czekamy na twoją relację. Na życzenie świadka
zapewniamy pełną anonimowość.