Witajcie bardzo gorąco i serdecznie w Radiu Paranormalium.
Rozpoczynamy pierwszą w roku
2017 debatę ufologiczną online. Dziś w debacie
ufologicznej będziemy kontynuować temat:
technologie UFO. Przy mikrofonie Marek Sęk „Ivellios”.
Dzisiaj po drugiej stronie Google Hangouts są z nami:
współprowadzący Piotr Cielebiaś z „Nieznanego Świata”. Witaj,
Piotrze. Witam serdecznie wszystkich. Ufolog z
Warmii i Mazur, z Warmińsko-Mazurskiej Grupy Ufologicznej,
Arkadiusz Kocik. Witaj, Arku. Witam, dobry wieczór wszystkim.
Oraz pisarz science fiction, również współpracownik „Niestandardowego
Świata” i współgospodarz nadchodzącej audycji, o której
pewnie więcej powiemy pod koniec, Marek Żelkowski.
Witaj, Marku. Dobry wieczór wszystkim.
Pozdrowienia z Bydgoszczy. Zanim przejdziemy do tematu
głównego naszej dzisiejszej debaty, tradycyjnie podam kontakty do
Radia Paranormalium: numer telefonu 32
746 00 08,
Skype radio.paranormalium.pl. Oczywiście,
tak jak mówiłem, linię telefoniczną otwieramy po godzinie
21, ale kontakty warto już teraz sobie
zapisać. Jesteśmy także na Gadu-Gadu pod numerem 36
08 80 02.
Czekamy także na pytania na czatach Radia Paranormalium,
na www.paranormalium.pl oraz na naszej transmisji na
YouTube. Można nas również znaleźć na Facebooku, na kontach Radia
Paranormalium i portalu Infra oraz na grupach
tematycznych Radia Paranormalium i czytelników „Nieznanego Świata”. A
jeżeli ktoś woli, to może nam przesyłać również pytania i komentarze,
a także relacje z obserwacji UFO, na nasz adres
e-mail: radio@paranormalium.pl.
Panowie, dziś będziemy kontynuować bardzo trudny temat.
Chodzi mianowicie o technologię UFO. Jakich napędów
używają NOLe? Co pozwala im nagle pojawiać się i
znikać? Czy istoty nimi sterujące naprawdę są
super zaawansowane? Panowie, Bob Lazar,
jeden z najsłynniejszych tajnych informatorów, twierdził, że
pracował przy latających spodkach z Zeta Reticuli,
mówiąc, że mają one dość prosty system napędowy,
ale bardzo oryginalne paliwo. Co sądzicie o jego
rewelacjach i czy zaproponowany przez niego system jest w
ogóle możliwy? Tradycyjnie pierwszemu oddajmy głos
Piotrowi Cielebiasiowi. Piotrze? Dziękuję.
W tamtej części naszej debaty poświęconej
technologiom UFO staraliśmy się dość
mocno odpowiedzieć na pytanie: „Jak to się dzieje, że te
pojazdy się poruszają?”. Zapewne pamiętacie
państwo, że naszym celem było
ustalenie, jak to się odbywa od
takiej sfery technicznej. Oczywiście
wspomnieliśmy o innych hipotezach, które mówiły,
że NOLe to tak naprawdę ani
obiekty, ani
niezidentyfikowane, ani latające. Czyli jest to coś, co
pochodzi z naszej głowy, ale odpuśćmy już temu na dzisiaj.
Powiedzmy, co przez te
wiele lat, bo ten rok jest szczególnie
symboliczny dla ruchu ufologicznego,
dlatego że mamy bardzo okrągłe rocznice.
W tym rocznicę w zasadzie współczesnej ery UFO, która
jest okazją do tego, żeby podsumować to, co
na ten temat wiemy. A jedną z najbardziej
palących kwestii w tym, czym jest UFO
i dlaczego się pojawia, jest to, w jaki sposób te obiekty
się poruszają, jaki sposób napędu wykorzystują.
Ponieważ ilości
modeli i
rozmiarów kształtów UFO jest tak wiele, trudno wskazać
na jakiś jeden konkretny
model. Natomiast na przykładzie tego, jak te
obiekty oddziałują z otoczeniem, jak się zachowują, jakie są ich podstawowe
właściwości w powietrzu, możemy wysnuć
pewne wnioski. Do jakich konkluzji żeśmy doszli
w poprzedniej debacie? Po pierwsze,
zaczęliśmy się zastanawiać, czy możliwe jest, że obiekty UFO
wykorzystują napędy oparte o
napęd atomowy. Tutaj doszliśmy
do wniosku, że raczej nie, że jest to dość
kontrowersyjne. Natomiast dziś powiemy o drugiej części
tej hipotezy wysuniętej przez Stantona
Friedmana, który jednak jako fizyk
jądrowy dopuścił taką możliwość, że napęd
atomowy zasila latający spodek. Uznaliśmy
również, że w tej dyskusji o
technologiach UFO są pewne
dziwneNie do końca wyjaśnialne
wątki, dlatego że wspominaliśmy na przykład
o bardzo zastanawiającej rzeczy,
jaką jest oświetlenie UFO, które de facto
pojazdom rozpoznawczym z innej planety
powinno nie być potrzebne. Obcy, którzy by tutaj
przelatywali, raczej nie potrzebowaliby
kierunkowskazów ani świateł przeciwmgielnych.
I to tyle o poprzedniej debacie. A w dzisiejszej zajmiemy się
kilkoma ważnymi kwestiami, między innymi
tym, czy współczesne
technologie, o których tak się wiele pisze i tak mało
konkretnie niestety, mogą być krokiem, który zbliży
ludzkość do
zbudowania czegoś, co możemy nazwać własnym UFO.
Jeszcze chciałbym zachęcić naszych słuchaczy do
dzielenia się z nami swoimi refleksjami,
swoimi przeżyciami, jeżeli takie macie.
Chodzi przede wszystkim o obserwacje UFO i wszelkie niezwykłe doznania.
Dzwoniąc lub pisząc na adres radia. Ale
powracając do Boba Lazara. Dlaczego Bob Lazar jest tak ważny w dzisiejszej
dyskusji? Otóż ten człowiek, który pojawił się
gdzieś pod koniec lat 80. w sferze
publicznej, miał do zaoferowania bardzo dziwną historię.
Podał kilka szczegółów odnośnie tego, jak NOLE mają
latać. Bob Lazar to jedna z kluczowych postaci
w ruchu ufologicznym swego czasu. Teraz
raczej nie jest uważany za osobę wiarygodną, ale
w
drugiej
połowie lat 90., kiedy znowu zaczęło się o nim robić
głośno, dostarczył bardzo ciekawych
informacji na temat Strefy 51.
Większość z państwa pewnie kojarzy Lazara z jego
dość interesujących opowieści na temat tego, co ma być tam
przechowywane i w jaki
sposób obcy mają oddziaływać na Ziemię. On
twierdził, że to są istoty z systemu Zeta Reticuli, które są tutaj już
chyba jakieś 10 000 lat, które posiadają
swoje
cele pod ziemi, które przylatują do nas w swoich
dość mało skomplikowanych pojazdach i tak dalej.
Kluczowym elementem w
tych szczegółach był magiczny
pierwiastek ununpentium. Wtedy jeszcze
niezsyntezowany, dziś już tak.
Jeden z tych pierwiastków, których okres
egzystencji jest bardzo krótki, czyli formalnie z
naszego punktu widzenia stworzenie pojazdu zasilanego
ununpentium nie wiem, czy jest niemożliwe. Na pewno
jest to głębokie science fiction. Ale Bob Lazar mówił też o wielu
innych rzeczach. Opisywał, jak wyglądały latające spodki, opisywał, jak
to wszystko się odbywało i możecie sobie to państwo
łatwo w internecie znaleźć nawet na wywiadach z
Lazarem. Ale tutaj się zwracam do
Arka Kocika. Arku, jak ty
oceniasz w ogóle postać Boba Lazara? Czy to, co on
mówił, w jakiś sposób do ciebie trafia? Bo nie oszukujmy się,
że nawet na tle tych wszystkich
Spearsów i innych bajkopisarzy
Lazar wypadał nie najgorzej.
Tak, trafia do mnie, chociaż
jest to postać bardzo kontrowersyjna.
Jednak to, co on mówił, o czym
opisywał i takie przykłady, jakie podawał,
jak najbardziej
w wielu sprawach się sprawdzały. Na
przykład zabierał
gości na pustynię, mówił
konkretnie, że o tej i o tej godzinie będzie
widoczny przelot obiektu.
Jechali na tą pustynię i faktycznie o tej godzinie
widzieli przelot świateł.
Taką inną sprawą jest to, czy on
faktycznie mógł być zapraszany do
badań nad tą technologią.
To wymagałoby raczej szerszej wypowiedzi.
Szkoda, że tutaj nie ma akurat Chrisa, bo
byłby bliżej i byłby w stanie to może
bardziej przybliżyć. Niemniej jednak
sam Bob Lazar, sama jego postać. De
facto, jak zaczęli szukać dziennikarze, nie skończył
szkół, o których mówił. Nie
jest to jakaś ściema i
atak na niego, tylko po prostu
żaden z kolegów go nie pamięta, nie ma go w tablo
szkoły. Także faktycznie nie kończył tych szkół, o których
mówił. Niemniej jednak jest
on bardzo inteligentnym
człowiekiem i to, co on
robił z samochodami czy z różnymi
innymi wynalazkami, raczej skłania ku temu, że
mógł być zaproszony do
tych badań. I ten pierwiastek.
Mówił właśnie o pierwiastku o
wysokiej liczbie atomowej
i ten pierwiastek dopiero
po jakimś czasie, 10 chyba latach czy po
12 latach udało się zsyntetyzować. Także
fakt, że można powiedzieć, że
ten pierwiastek jakiś tam wymyślimy i powiemy i za
jakiś czas na pewno do niego naukowcy spróbują
dojść.Niemniej jednak jego
wersja tego opowiadania, ten
występ na początku w telewizji, w której był
zakamuflowanym człowiekiem,
mnie skłania ku temu, żeby
wierzyć większości słów czy
rzeczy, o których on mówi. Właśnie, bo to
było tak, że Lazar, mimo że rozgłos
zyskał w latach 90., pojawił się tak naprawdę na
przełomie lat 80. i 90., czyli
kilka lat wcześniej. Wyłuskała go w jakiś
sposób telewizja z Los Angeles, między innymi słynny George
Knapp.
On wtedy
przedstawiał się jako Denis. Nie chciał wtedy mówić. Dopiero po paru latach
ujawnił swoją prawdziwą tożsamość, mówiąc, że był pracownikiem
strefy zwanej bodajże S4,
hangarów leżących w
niewielkiej odległości. Pod łamie
strefy 11. Właśnie.
I tam we wnętrzu góry Lazar miał zobaczyć
stojące latające spodki, które uznał na początku za dzieło
inżynierów ziemskich. Dopiero potem, po jakimś czasie dowiedział się,
skąd te obiekty naprawdę pochodzą. Wspomniałem już o Zeta Reticuli i
tak dalej. On twierdził, że były to obiekty
niezbyt
skomplikowane na pierwszy rzut oka, posiadające centralną jednostkę
napędową, w której główną rolę odgrywał wspomniany pierwiastek.
Były też dość małe i to był chyba głównie jego problem. Dlatego, że
Lazara zatrudniono, tak twierdził oczywiście, jako człowieka, który miał
odtworzyć te rozwiązania techniczne i wcielić je
w maszyny, które byłyby
znacznie większych rozmiarów, bo ten fotelik na takiego Zetereticulanina był
raczej mały. Człowiek
z większym zadem by się tam nie zmieścił.
Potem pojawiły się z tym Lazarem niestety problemy,
bo jak powiedziałeś Arku, on
nie był w stanie poprzeć
swoich rewelacji ze Strefy 51 praktycznie
niczym. Jedynym, co go ratowało, było to,
że jego dawni
koledzy z jednostek badawczych, jak
i z uniwersytetu mogli powiedzieć: „Tak, Lazar istniał i
był naszym kolegą”. Natomiast rzeczywiście stała się sprawa problematyczna, kiedy
się okazało, że on ani nie potrafił wymienić
nazwisk swoich pracodawców, bo on przecież nie pracował tylko w Strefie
51. Ani profesorów, ani
kolegów ze studiów. Człowiek, który
byłby kłamcą, nawet przebiegłym, powinien by to
zrobić. Natomiast jemu się to nie udało.
Lazar, co ciekawe, jak wspominałeś Arku,
zabierał niektórych ludzi na pustynię i pokazywał im
manewry tajnych obiektów. Stąd wniosek, że jakąś wiedzę musiał
posiadać, że o tej i o tej porze coś tam będzie latało. Oczywiście mogło to być
wszystko ukartowane w jakiś sposób, w ramach
jakiejś głębszej, nawet niekoniecznie
wspieranej przez wojsko zagrywki, bo nie wiemy tak naprawdę, czym były
te obiekty, o których Jim Huff, czyli kolega
Lazara i jeden z jego odkrywców, mówiący,
że obserwował nad pustynią latające
obiekty ze Strefy 51.
Nie wiadomo, co oni widzieli. Ale
problemów było więcej, bo
okazało
się, że Lazar był zaangażowany w jakieś tam
stręczycielstwo, w organizację nielegalnych wyścigów.
Koniec końców ta jego legenda upadła. Natomiast Lazar
powrócił parę lat temu
i zaczął mówić, bo on nie zniknął jak większość
tych tajnych informatorów. Oni po prostu po jakimś czasie się albo sami
załatwiają, bo są mitomanami lub narkomanami,
jak ten nieszczęsny Max Spears,
albo sami się kompromitują.
Lazar powrócił. Twierdzi, że to, co mówił, było wszystko
prawdą i chciałby
cofnąć czas.
Piotrek, ty uważaj z tym Spearsem, bo zaraz się rozpęta kolejny
shitstorm. Sprawa ze Spearsem, Marku,
została już przecież wyjaśniona. Przecież całkiem
niedawno, chyba na stronie Paranormalium, pojawiła się
bardzo smutna
wzmianka, a właściwie seria informacji. Dokładnie na
profilu Radia Paranormalium na Facebooku.
Tak, pamiętam tę dyskusję. My kontra
Spearsiaki i Misiaki. W zasadzie to zaczęło się od tego, że
ktoś z naszych czytelników umieścił informacje
przekazane przez matkę Spearsa oraz
jego mentora, którym jest Swierdłow.
Tam były bardzo niepokojące informacje. Tam było po prostu kilka
żołnierskich słów o tym, jak tę sprawę należy traktować. Jeżeli
jego opiekun i mentor, jakim był Swierdłow,
stwierdził wprost, że był to człowiek z problemami
nie tylko wynikającymi z uzależnienia od różnych substancji,
ale także z problemami psychicznymi, to sprawę uważam za zamkniętą.
Co ciekawe, ta argumentacja nie trafiła do wielu osób.
Ale w przypadku Lazara, który miał nosić w głowie
plany obcych obiektów latających,
wyglądało to nieco inaczej. On powrócił. On twierdzi, że
zrobił głupstwo wtedy, bo mógł o tym nie mówić. Prasowałby sobie tam
spokojnie w tym S4 nadal. A
tak naprawdę, jak twierdzi, dostał teraz wilczy bilet, bo
z jednej strony zupełnie zniszczono mu
życie. Nie może nigdzie znaleźć pracy, choć co ciekawe
prowadzi firmę chemiczną, także chyba nie narzeka.
Sprzedaje tam jakieś chemikalia.Ale tak naprawdę
nie wycofuje się ze swoich
twierdzeń. Co ciekawe, niektórzy nawet
potwierdzają, że Lazar, jak mówiłeś Arku, pracował tak
naprawdę w laboratoriach Los Alamos. Nie
wiadomo w jakim charakterze, ale bodajże pojawiła się taka
informacja całkiem niedawno, że jednak zatrudniony tam przez jakiś
czas był. Także nawet
jeżeli jest mistyfikatorem, to z jakąś
naukową podstawą. Marku,
jak oceniasz w ogóle historie takich
osób jak Bob Lazar? Czy przekonuje cię
to, co mówi? Tak naprawdę
przez wiele lat pojawiło się takich osób bardzo dużo. Niektóre
otwarcie kłamały, ale czy twoim zdaniem wśród tych tajnych
informatorów mogą być takie
pojedyncze sztuki, które mówią prawdę?
Poruszamy się w obszarze dosyć
zamglonym, czyli nie ma
moim zdaniem prostej odpowiedzi na tak postawione
pytanie. A jeśli chodzi o
Lazara, powiem tak:
jak każde historie dobrze zaplanowane,
są dosyć spójne. Jednak
zwróciłbym uwagę na przykład na pewne
fakty, które podaje. Bo on, o ile
początkowo mówił, że to był pierwiastek o
numerze 115, to później już
nagle się okazało, że wcale nie jest tego taki pewny, że może to
jednak nie był 115, tylko jakiś
pobliski. Poza tym wtedy, kiedy on
mówił o tym pierwiastku, to zresztą już zostało
powiedziane. Taki pierwiastek nie istniał,
a cały czas jest taka hipoteza
postawiona dosyć dawno temu przez,
nie wiem, jak się wymawia to nazwisko.
Seaborg. W każdym razie
taki uczony, chyba imię Glenn.
To był chemik, który postawił
teorię,
że gdzieś tam w tych pierwiastkach
powyżej setki, w pewnym momencie pojawi
się tak zwana wyspa stabilności, czyli te
pierwiastki przestaną
trwać tak krótko, jak to na ogół się
dzieje w przypadku tych wysokich numerów, że
staną się bardziej stabilne i będą trwały dłużej
niż te, które dotychczas
odkryto. I powiem tak, że
w tej historii zwróciłbym uwagę na to, że wtedy, kiedy
Lazar mówił o pierwiastku 115, a może
114, a może 116, to
powołując się na późniejsze jego wypowiedzi, to
wtedy te pierwiastki nie były odkryte i istniała nadzieja,
że pierwiastek o numerze 115 będzie już bardziej stabilny.
Okazało się, że ten 115. pierwiastek wcale
taki stabilny nie jest. Dzisiaj nosi już nawet
nazwę. I
być może ta wyspa stabilności, o której mówił
Seaborg, ona leży nieco
dalej, ale tego Bob Lazar nie mógł wiedzieć wtedy,
kiedy o tym pierwiastku wspominał.
Miał potencjalnie nadzieję, że będzie stabilny.
I to jest moim zdaniem pewna
słabość tej opowieści.
Aczkolwiek oczywiście nie można wykluczyć tego, o czym
Piotrze mówiłeś, że być może istnieją jakieś
sposoby, których my Ziemianie,
nasi naukowcy ziemscy nie
odkryli. Sposoby na to, aby
pierwiastek uczynić bardziej
stabilnym, żeby pozwolić mu trwać
nieco dłużej. Jaka jest prawda? Tak
jak w bardzo wielu przypadkach
naszych spotkań, prób
odpowiedzi na pytania, pewno nie jesteśmy w stanie dociec
tego. Możemy tak jak zwykle puścić wodze fantazji.
I powiem tak: te opowieści Boba Lazara są
z mojego punktu widzenia, z punktu widzenia człowieka, który
pochłania książki science fiction i nie tylko, to
są fajnie skonstruowane historie. Czy są prawdziwe?
Nie podejmuję się odpowiedzi na to pytanie.
Natomiast są fajnie
skonstruowane. To są historie, w które
chce się wierzyć i być może to jest
klucz do tego, że one w swoim
czasie zyskały wielu zwolenników, że Bob Lazar
stał się człowiekiem,
na którego się powoływano, którego ogłaszano takim
człowiekiem, który wie, co mówi. Ja po
prostu nie jestem w stanie i myślę, że nikt z nas nie jest w stanie
powiedzieć, czy
to jest pełna imaginacja tego człowieka, czy też jakieś ziarno prawdy
tam się znajduje. Na dodatek wtedy, kiedy
zgodził się poddać, przecież
nieprecyzyjnemu, ale badaniu na wariografie, to
nawet ten wariograf, te wyniki
były na tyle mętne, że właściwie nie
mówiły nic konkretnego. Więc
podsumowując, jeśli chodzi o historię Boba Lazara,
to dla mnie pewną słabością, ale już nie będę tego
powtarzał, pewną słabością jest ta historia o
pierwiastku o numerze 115,
który teoretycznie w czasach, w
których mówił to Bob Lazar jeszcze nie istniał i
teoretycznie wydawało się, że może będzie
stabilny. Okazał się niestabilny
iI pewno stąd się
wzięło to wycofanie i mówienie o tym, że może to był
jednak na przykład niższy albo wyższy pierwiastek, że
może nie do końca ma rację.
I to tyle. Myślę, że jeśli chodzi o
opowieści Boba Lazara, to tyle mam do powiedzenia.
Dziękuję. Dzięki. No właśnie, bo my przedstawiliśmy na
razie Lazara w świetle bardzo
pozytywnym, bo tak naprawdę, jak Arek
wspomniał, jest to człowiek dość inteligentny. Nawet jeżeli kłamie, to robi to w
sposób bardzo elegancki. Ale rzeczywiście, jak
mówi z kolei Marek, pojawiły się tu pewne problemy.
Pierwszym jest ununpentium, czyli pierwiastek o liczbie atomowej 115,
zwany też moscovium. Problem z nim jest
taki, jak z większością tych pierwiastków o tych
dziwnych nazwach leżących poza pewną granicą.
Nie jestem ekspertem od chemii, czyli nie wiem, jaka to granica. Kiedyś
wiedziałem. Natomiast one są
bardzo niestabilne. To są pojedyncze atomy.
W przypadku moscovium on sobie egzystuje około
jednej setnej chyba sekundy, po czym ulega
przekształceniu. Czyli jego
zsyntezowanie jest
na obecną chwilę niemożliwe w naszych
warunkach. Ale oczywiście w świecie teorii spiskowych istnieje
zawsze
instancja odwoławcza, że to przecież jest Strefa 51 i tam
faktycznie można wszystko. Ale był jeszcze jeden
problem. Doktor David
Morgan, fizyk, który zapytali, jak ocenia w ogóle ten
sposób działania latających spodków, o których
mówił Lazar, powiedział, że
po pierwsze jest to trudne do oceny z punktu
widzenia ziemskiej fizyki. Natomiast z tego, co
on się orientuje po innych wypowiedziach Lazara, to on nie
zawsze miał pojęcie, o czym mówi. To było trochę dziwne.
I na koniec ostatni argument,
który jest
poniekąd gwoździem do trumny rozważań Lazara.
Dlatego że on mówi, że ta
cywilizacja, która stworzyła te latające obiekty,
przybywająca z Zeta Reticuli, będąca tu już bardzo dawno,
wyprzedza nas o kilka tysięcy lat. I teraz
wyobraźmy sobie, że cywilizacja, która wyprzedza nas swoją
technologią, techniką o kilka tysięcy lat,
powiedzieć gdzieś
jest przed nami 5 tysięcy lat
różnicy. Przy czym musimy pamiętać, że na
pewnym punkcie rozwoju technologicznego,
jeżeli wierzyć Kurzweilowi,
rozwój przyspiesza do tego momentu, że w pewnej chwili
dochodzi do takiego stopnia, nawału
nowych odkryć, że człowiek po prostu przestaje
nad nimi nadążać. Czyli to 5 tysięcy lat
rozwoju jest tak naprawdę tak ogromną
odległością, że nie jesteśmy w stanie jej objąć
umysłem. I nagle wyobraźcie sobie, że ktoś przynosi nam takie
urządzenie i każe je zreprodukować. Czy jest to możliwe,
panowie, według was? Bo to by było tak,
jakby dać
Sumerom
koło od
najnowszego BMW i
powiedzieć: „A wy teraz to sobie zróbcie i pokażcie,
jak to działa
razem z resztą tego mechanizmu”. Co o tym sądzicie?
Może warto powiedzieć już o tym, że
koło to może jeszcze jakoś by sobie wystrugali
panowie, którzy byliby tak
jak Sumerowie. Natomiast gdybyśmy
tym Sumerom dali działający komputer i poprosili
ich o odtworzenie, to
przy całej sprawności
byłoby to niemożliwe. Bo o ile koło
byliby jeszcze w stanie-
w sumie nie. Może
zewnętrznie, ale to też nie byłoby koło od
BMW. Ten komputer też by
sobie, jeśli pod względem zewnętrznym byli w stanie
wystrugać czy wyciosać, czy cokolwiek z nim zrobić.
Natomiast de facto byłaby to
rzeźba tego komputera, natomiast nie urządzenie
działające. Jeśli to przeniesiemy
na takie warunki,
o jakich mówimy, czyli teraz my odtwarzamy
zaawansowaną technologię, która wysunęła
się mocno do przodu w stosunku do naszej, to myślę,
że problemy byłyby tego samego rodzaju. To znaczy,
nam się wydaje, że my już właściwie odkryliśmy wszystko
i następne zmiany to będą
oczywiście zmiany, będzie postęp technologii, ale my już właściwie
rozumiemy wszelkie ścieżki, jakimi ta
technologia się porusza. I myślę, że to jest błąd.
Myślę, że mamy taką
tendencję do udowadniania samym sobie,
że my już wiemy prawie wszystko i teraz jesteśmy w stanie powtórzyć
każdą technologię. Myślę, że Piotrze, masz
rację, że bylibyśmy w sytuacji bardzo
podobnej, czyli nasza cywilizacja początku
XXI wieku w bardzo podobnej, wręcz
analogicznej sytuacji jak Sumerowie
odtwarzający koło do BMW czy ten
mój komputer. Także myślę, że
to też jest ten kawałek
opowieści Boba Lazara, który
może świadczyć o tym, że ta
historia jest
możeMoże nie dyskredytujmy jej
zupełnie, a w każdym razie nie do końca jest prawdziwa.
I to tyle. Dzięki. Dzięki. Do tych przykładów
możemy dodać jeszcze
podarowanie starożytnym Grekom kalkulatora elektronicznego
i poproszenie: „Skoro macie abakusy,
skoro macie liczydło, to tutaj macie trochę inne liczydło i weźcie je
sobie skopiujcie”. Czy jest to możliwe?
Arku, jak sądzisz? Świetnie Marek
powiedział, że gdyby dać zegarek
Sumerom, to zrobiliby z tego rzeźbę. Dokładnie
tak. I dokładnie to na niektórych rzeźbach widać, że coś
takiego próbowali zrobić.
Z jednej strony oczywiście
należałoby się z tym zgodzić, bo niektóre wynalazki czy
niektóre maszyny, urządzenia, które w tej chwili działają,
są pochodnymi drobnych urządzeń, które
cywilizacja przez cały czas wytwarza.
Jedno napędza drugie. Prawdopodobnie za jakiś czas
dojdziemy do tego, że niektóre rzeczy, które
należy wyprodukować, muszą być produkowane w
przestrzeni kosmicznej, w warunkach
nie tylko zerowej grawitacji, ale też i
całkowitego braku
jakichkolwiek gazów dookoła. I
tu już w tym momencie odtworzenie takiej technologii w
warunkach ziemskiego laboratorium, nawet jeżeli to
miałyby być te pierwiastki
superciężkie, o dużych liczbach
atomowych, być może, że one się
dadzą zbudować,
odtworzyć czy w jakiejkolwiek formie
umocować w przestrzeni
dookoła, w bryle innego metalu,
wyłącznie w warunkach
kosmicznych. I w tym momencie ziemskie laboratoria nie są
w stanie tego na dzień dzisiejszy odtworzyć.
Także na pewno coś z tego jest.
Czy cywilizacja będąca 5000 lat do
przodu będzie akurat tak mocno
wyprzedzała nas, że będziemy ją musieli traktować jako magię niemalże?
Tak, ale też i niekoniecznie. Dzisiaj w
telewizji leciał taki film z Louis de
Funès „Hibernatus”.
Tam na końcu tego filmu wkurzony Louis
opowiada gościowi,
który był zamrożony 50 lat temu, jak wygląda dzisiejsza
cywilizacja, czyli cywilizacja
końca lat 60.
mniej więcej. Że są samochody, że są
concordy, które latają szybciej
niż dźwięk, że latamy na Księżyc.
I później sam się zamraża. I teraz, po 50 latach, co byśmy
mogli temu Louis
powiedzieć w tej chwili? Nie latamy na
Księżyc, nie latamy z prędkością ponaddźwiękową.
To wszystko oklapło. Poszliśmy w całkiem inną stronę,
w którą stronę nawet podejrzewam,
że i futuryści nie przewidzieliby.
Tego, że będziemy siedzieli w większości przed
małymi telewizorkami i rozmawiali
w przestrzeni,
którą dominuje jakiś
internet, coś takiego. Globalna
sieć połączeń. Jest jeszcze
inna sprawa, jeżeli chodzi o samego Boba Lazara i
wykorzystywanie ludzi
podobnych jemu do sprawdzania nowych technologii.
Mianowicie taka, że w momencie, kiedy światowy
hegemon, Stany Zjednoczone, w jakiejkolwiek formie
by uzyskały statek
kosmiczny obcych, z całą pewnością nie chcieliby się
podzielić technologią. A niepodzielenie się technologią
to jest zatrudnienie takich ludzi, którzy mają dużo do
stracenia. Nie zatrudnialiby do
badania tych statków ludzi z
dużym dorobkiem naukowym, dlatego, że
tak jak było w projekcie Manhattan, zawsze któryś by mógł
dojść do wniosku, że trzeba powiadomić o tym opinię publiczną albo
przynajmniej drugą stronę, żeby nie było jednostronnego
wyścigu, hegemonii,
jaka była w przypadku
otrzymania czy skonstruowania bomby atomowej.
Tam małżeństwo Rosenbaum
bodajże, z tego, co pamiętam, z powodów
ideologicznych przekazało wszystkie
dane konstrukcyjne bomby atomowej i
spodziewanej bomby wodorowej dla Związku Radzieckiego. I
takich rzeczy należałoby się spodziewać w przypadku
zatrudnienia ludzi z
tytułami Nobla czy ludzi, którzy kończyli
uniwersytety jak MIT, czy
nawet byli głośnymi fizykami. Więc tutaj
zatrudnienie osoby takiej, która sama skonstruowała samochód
na wodór, byłoby jak najbardziej
wskazane. Osobę, którą łatwo skompromitować.
Bo jeżeli chodzi o jego sutenerstwo, to
dosyć śmieszna historia.
Dlatego mówię o Bobie Lazarze, że
on stworzył tylko stronę
internetowąKtóra
była reklamą któregoś z domów
publicznych. I podobnie stworzył
internetową
domenę dla sieci
bukmacherskiej bodajże, z tego, co pamiętam. Więc
bardzo łatwo go skompromitować, bardzo łatwo się go pozbyć.
Natomiast rzeczy, które się
bada i tak wykraczają poza
znaną fizykę, więc nie potrzeba specjalnie tytułu, bo po
prostu te wiadomości, te informacje, które się do tej pory
posiadło na uczelniach, są
bezowocne, bezproduktywne.
Nie mają przełożenia,
tak mi się wydaje.
Według
mnie cywilizacje po osiągnięciu pewnego rozwoju
nie tyle wystrzeliwują ekspansją technologiczną,
co po prostu zatrzymują się. Jest po prostu
dobrze. Tak jak na przykład Aborygeni
przez tysiące lat tkwili w tym samym,
tak jak Indianie Ameryki Północnej, Południowej
po osiągnięciu pewnego status quo
było im dobrze i nie potrzebowali
drążyć, nie potrzebowali
technologicznie iść do
przodu. To się wszystko
wtedy hamuje. Nie ma potrzeby rozwoju.
Podejrzewam, że ta cywilizacja 5000 lat do przodu i
tak by nie, być może, tak jak mówiłem, niektóre rozwiązania na
pewno są takie, które napędzają inne, ale nie są to rozwiązania,
które nie byłyby do ogarnięcia dla nas.
Dziękuję. Dzięki.
W internecie pojawiają się różne wersje tego, powiedzmy,
alfonsostwa Lazara.
Bob Lazar,
mam taką informację, że został w 1990 roku nawet
aresztowany pod zarzutem
aktywnego sutenerstwa
i skazano go nawet na psychoterapię. Miał zakaz
zbliżania się do domów publicznych. Ciekawa sprawa,
ale dajmy już mu spokój, bo pewnie dostanie czkawki. Pozdrawiamy
Boba Lazara. A tymczasem przechodzimy panowie do
bardziej- Przepraszam Piotrze, jeszcze
chwila. Ja jeszcze na chwilę o
tych 5000 lat i o wyprzedzeniu
cywilizacyjnym, bo mam taki
dysonans. To znaczy z jednej strony przyznaję Arkowi rację.
Rzeczywiście może się tak zdarzyć, że cywilizacja, która
osiągnie pewien etap, pogrąży się w czymś w
rodzaju gnuśności, takiego
samozadowolenia.
Właściwie jest nam fajnie, to co będziemy
ryzykować, co będziemy się narażać?
I wtedy rzeczywiście myślę, że rozwój
technologiczny w takiej cywilizacji
posuwałby się nieco wolniej niż ten,
który mamy na myśli. Natomiast
wydaje mi się, że cywilizacja, która
podróżuje po kosmosie,
bada inną cywilizację. Mam na myśli nas.
Podejmuje wysiłek, żeby nie tylko ją badać, ale żeby
przemierzać kosmos. To nie jest cywilizacja,
nazwijmy ją gnuśną. To nie jest gnuśna cywilizacja, która
pogrąża się w samozadowoleniu. A zatem
możemy mieć do czynienia z
cywilizacją odkrywców, cywilizacją,
która jest na takim mniej więcej etapie, jeśli
chodzi o stan świadomości, na jakim był
Krzysztof Kolumb, czyli: jest nieznane, musimy
to odkryć. To nie jest typ cywilizacji,
która pogrąża się w gnuśności i zatem trudno mi powiedzieć,
jak potoczą się losy czy to naszej cywilizacji,
czy jak się toczą losy innych cywilizacji, ku czemu one
zmierzają, czy właśnie ku tej gnuśności, czy ku
takiemu, jeśli pojawi się możliwość podróżowania po
kosmosie i to dalekim kosmosie. Czy wówczas odradza się
ta żyłka odkrywcy, ta żyłka
eksploatatora, odkrywcy?
Nie wiem. Wydaje mi się, że możemy przyjąć zarówno jedną, jak
i drugą drogę rozwojową, ale jeśli przyjmiemy drugą, to
wówczas, jeśli ta cywilizacja
pragnie odkrywać, jeśli podąża
przez kosmos, to technologia będzie się
rozwijała. I ja tu mam na myśli cały
czas tak zwane prawa Clarka, Arthura C. Clarka,
pisarza science fiction, który sformułował
trzy prawa dotyczące
technologii. I trzecie z tych praw mówi
tak expressis verbis cytując, bo mam tutaj
ściągę, że każda
wystarczająco zaawansowana
technologia jest nierozróżnialna od magii. I
myślę, że jeśli mamy do czynienia z cywilizacją,
która eksploruje kosmos, która
prowadzi badania, to będziemy mieli do czynienia właśnie z taką
cywilizacją, która technologicznie wyprzedza nas tak
bardzo, że
nawet przy naszych szczerych chęciach i dużym
zaangażowaniu po prostu nie będziemy
w stanie odtworzyć ich technologii, bo
bardziej
dla nas będzie przypominała ta technologia magię niż
to, co my nazywamy technologią, techniką.I to
tyle. Dzięki. Pozostaje tylko pytanie, czy
to są odkrywcy, którzy badają.
Ciężko
o tym, co robią tutaj na Ziemi, mówić, że to są stałe badania, bo przez cały
czas wykonują w zasadzie tego samego
typu badania. Badanie się
wykonuje raz, drugi, dziesiąty i ten sam
wynik się otrzymuje, i lecimy dalej. Poza tym cywilizacje,
które mają na tyle rozbudowaną technikę, żeby
polecieć w kosmos, tak mi się przynajmniej wydaje, o tym kosmosie, o
jego działaniu powinny wiedzieć
niemalże wszystko. Wystarczy
popatrzeć na Ziemię i
ziemskich naukowców. Wystarczyło umieścić
teleskop poza atmosferą ziemską
i już mamy
olbrzymią górę informacji, której
naukowcy
nie są w stanie przetworzyć. Powoli,
przez cały czas zmieniają się niektóre
dogmaty astronomiczne,
a oni już by to przeskoczyli. Oni by już to wiedzieli.
Więc raczej pobyt ich na Ziemi,
według mnie, należy bardziej rozpatrywać jako
piknik na skraju drogi niż
szukanie nowych informacji na
temat wszechświata. Dzięki. Pełna
zgoda. Ja starałem się przedstawić to alternatywnie.
Może jest tak, jak mówiłem, że jakaś bardzo
rozwinięta cywilizacja do nas dociera, a może rzeczywiście,
równie dobrze jestem w stanie sobie wyobrazić cywilizację, która
nie tyle nas bada, co nas po prostu obserwuje. I tu
znowu nie jestem oryginalny. Obserwuje nas jak
swoiste
przedstawienie telewizyjne. Przecież
ulubionymi w swoim czasie
programami telewizyjnymi były różnego rodzaju
Big Brothery i tym podobne rzeczy, gdzie się podpatrywało
ludzi. Jaką mamy gwarancję, że inna
cywilizacja nie traktuje całej
Ziemi jak swoistego Big Brothera, którego się podpatruje? Co
więcej, to nie jest fantazja, którą sobie na poczekaniu
wymyśliłem, ale to jest rzecz, którą
opisał Brian Aldiss w
cyklu powieściowym, który zaczyna się
powieścią „Wiosna Helikoni”, gdzie tu akurat
ludzie obserwują pewną dosyć
ciekawą planetę, na której rozwija
się cywilizacja. Planeta jest dlatego ciekawa, ponieważ
ma dosyć skomplikowaną orbitę
i pory roku, które trwają bardzo długo
na tej planecie, ale w dodatku są ekstremalne. Od
bardzo surowej zimy,
kiedy
cywilizacja i przyroda na tej planecie prawie zupełnie
zamiera, po lato, w którym
następuje eksplozja
cywilizacyjna, ekonomiczna,
kulturowa i tak dalej.
Jeżeli jest taka
cywilizacja, dla której jesteśmy
bohaterami swoistego programu Big Brother,
zatem jest to
cywilizacja, która jest
nieco gnuśna.
Skoro cywilizacja zajmuje się obserwowaniem
życia innych ludzi i nie robi nic więcej, to
jest to taka cywilizacja, którą ja bym uznał
za nieco schyłkową. Starając
się podsumować, mamy za mało
danych, żeby
przesunąć szalę tej wagi na jedną bądź na
drugą stronę. Obie teorie, zarówno o
eksplozji cywilizacyjnej i o technologii, która
właściwie wkracza w obszar magii, może być prawdziwa, jak i
to, że mamy do czynienia z
dźwiękowcami i
kamerzystami, którzy ustawiają sprzęt, żeby
przedstawicielom tej cywilizacji dobrze nas obserwowało.
Na pewno nie na ekranach, ale na czymś, za pomocą czego
nas obserwują. Dzięki. Dzięki.
Zaraz, panowie, wrócimy do tej gorącej kwestii, bo czeka nas
jeszcze pytanie o warp i
o Em Drive, gdzie się odniesiemy
do kwestii, które są teraz dyskutowane.
Wracając do
tematyki technologii UFO, przyjrzyjmy się
kolejnej demonstracji możliwości
niezidentyfikowanych obiektów, bo najlepiej tą sprawę rozpatrywać na
przykładach. W tamtym
odcinku zauważyliśmy, że po II wojnie światowej
latające spodki się nagle aktywowały. Wyglądały trochę jak
bardziej podrasowane samoloty, ale osiągały
niezwykłe
zdolności manewrowe w powietrzu.
Kilkadziesiąt lat po fali latających
spodków mamy do czynienia z trochę cichszą falą
latających trójkątów i bumerangów, o których już nie raz mówiliśmy, ale z nimi
wiąże się bardzo ciekawa uwaga dotycząca
napędu tych obiektów. Bo nie wiemy
tak naprawdę, czy latające trójkąty i bumerangi
to nowa forma zjawiska UFO,
obiekty UFO, latające spodki w nowej formie, czy też może
raczej, jak uznaje wielu,
wytwory ziemskiej technologii.Od wielu lat
toczy się nad tym dyskusja. Dlaczego? Bo
w wielu przypadkach, także tych
pochodzących z Polski, mieliśmy do czynienia z
pewnym podpatrzeniem tego, jak te latające trójkąty działają.
One potrafią się unosić w ciszy. Czasami generują jakiś cichy
dźwięk przypominający, jak często świadkowie podkreślają,
pracę odkurzacza. I był jeszcze taki słynny przypadek
z okolic Radomska z roku bodajże 2010,
który przyszedł do INFRA i do Arka Miazgi,
opowiadając o tym wydarzeniu nad
drogą koło Wikłowa, gdzie pojawił się dziwny obiekt w kształcie
trójkąta, posiadający od spodu jakieś trzy wyloty, trzy
dysze i wtedy
jedna z tych dysz zaczęła dziwnie rzygać
i świadek odniósł wrażenie, że
ten obiekt ma jakieś problemy. Teraz pojawia się
pytanie, jak te latające trójkąty i bumerangi mogą się poruszać? I tutaj w
sukurs przychodzi nieśmiertelna
grupa NIDS, o której tyle mówiliśmy w
poprzednich debatach, między innymi w związku z ranczem
Skinwalkera. I oni się zajmowali, jak wielu
z was może pamięta, tym, czym są
latające spodki i jak działają. I okazuje się, że
NIDS w roku 2002 sporządziło taki
raporcik na temat latających trójkątów,
dochodząc do wniosku, że to chyba jednak są obiekty
wojskowe, gdyż one zawsze pojawiają się w pobliżu baz.
I wysnuli taki wniosek, że są to
po prostu zaawansowane wojskowe sterowce o
napędzie elektrokinetycznym albo jądrowym. To dlatego są
takie ciche. Ten odgłos, który
wydają, przypomina pracę odkurzacza. Mogą
poruszać się zarówno na niedużych, jak i na ekstremalnych wysokościach, co też
odpowiada relacjom, które
otrzymywaliśmy my tutaj w Polsce. Bo były przecież przypadki, jak na przykład ten z
Lublińca, kiedy ten obiekt przelatywał dosłownie tuż nad osiedlem
zamieszkałym przez byłych Rambo,
komandosów. I od żony jednego z nich
dostaliśmy relację. Ale były przecież też relacje, taka jak ta z
Lublina, kiedy astronom amator obserwował
bardzo wysoko nad ziemią
dość dziwne manewry trójkątnego UFO, które może nie
wyglądały już tak jak te obserwowane tuż nad ziemią,
ale było bardzo podobne.
No i pojawiło się pytanie, czy ktoś na Ziemi mógłby
wytworzyć takie obiekty, które
byłyby w stanie naśladować
zachowanie latających trójkątów. I tutaj wypowiedział się
profesor Scott Miller, ekspert od inżynierii lotniczej,
człowiek Amerykańskiego Instytutu Aeronautyki i
Astronautyki, który powiedział,
że Lockheed przez wiele lat interesował się takimi
rozwiązaniami, choć nie wcielono ich w życie. On
wyraził się już dobrych kilka lat temu, że
pomysł na stworzenie
takich sterowców o napędzie
jądrowym lub elektrokinetycznym byłby bardzo interesujący.
Pytanie panowie, czy waszym zdaniem
coś takiego jest możliwe? Latające bumerangi,
latające trójkąty często zadziwiają
swoimi zdolnościami w powietrzu i tym, jak
traktują wszelkiego rodzaju obostrzenia bezpieczeństwa.
Arek mógłby tutaj dużo dodać, dlatego, że
wiele o tych obiektach powiedział przecież ten słynny
przypadek z, bodajże
przypomnij mi Arku, 2014 rok z Gołdapi, tak?
Tak. Przy czym do nas,
ludzi z
północnego-wschodu,
nadlatują te obiekty z północy, czyli znad
obszaru Kaliningradu,
który jest w sumie jedną dużą bazą wojskową
sił rosyjskich. Ja tam byłem
swego czasu. Jeden raz tam pojechałem
zobaczyć, jak tam jest.
Pierwsze, co się rzuca w oczy, to bardzo duża ilość,
opustoszałych wtedy, w tej chwili to nie wiem, jak tam będzie,
bunkrów, w których mają się
chować samoloty bojowe. I to stoi
normalnie przy drodze. To są takie charakterystyczne budowle
półokrągłe. I bardzo dużo żołnierzy.
Naprawdę bardzo dużo. Mundurowych,
wręcz same
zielone ludziki. I stamtąd,
jeżeli mówimy o
ewentualnych przelotach amerykańskich
statków powietrznych, to raczej stamtąd
tam by nie próbowały przelecieć. Bo jeżeli
ten statek o
rozpiętości około 150 metrów
dał się złapać przez radar
w Polsce, to tym bardziej go musieli namierzyć
Rosjanie. Więc tutaj,
na tej naszej granicy raczej
by takie incydenty nie
były robione.
Technologię
ma się tajną po to, żeby ona była tajna i żeby trzymać
asa w rękawie i żeby przeciwnik bał się tego, co my
mamy, a nie po to, żeby mu pokazywać to, co
mamy. Tak długo
F-117 latały i siały grozę, dopóki
jednego nie strącono. Po strąceniu jednegoNad
Kosowem. Od tego momentu Amerykanie
wycofali te statki.
Podobnie ma się z tymi sterowcami.
Sterowce takie, jakie pamiętamy z
okresu pierwszej wojny światowej,
były bardzo duże. To były statki w kształcie
cygara o długości nierzadko około 200 metrów,
więc były dosyć duże.
Sterowiec
działa na podobnej zasadzie jak balon. Chodzi o
nabranie sobie tyle gazu
lżejszego od powietrza, żeby
uzyskać stan zerowej wyporności. Mniej więcej jak
łódź podwodna w wodzie, tak
sterowiec w morzu powietrza.
Potrzebuje tylko silników, które go pchną dalej do przodu.
Stąd jego wielkie gabaryty, bo najczęściej
potrzeba na nim coś dużego przenosić. Jeżeli
teraz weźmiemy pod uwagę, że te wszystkie
reaktory atomowe muszą mieć
zabezpieczenia przeciwko radiacji, nawet jeżeli będzie
to wtórny obieg, czyli powietrze,
które ogrzewają zbliżone do
siebie pręty uranowe.
Ogrzewa wymiennik ciepła, który z kolei ogrzewa
następne powietrze. W tym
systemie próbowano zrobić samoloty.
Ogrzewa powietrze, które jest zasysane i wypuszczane i to stanowi
napęd tego statku
powietrznego. I tak, i tak
może dojść zawsze do tego, że z jakiegoś powodu,
którego nie jesteśmy w stanie przewidzieć,
inżynierowie nie są w stanie przewidzieć, ten statek rozbije się. I
wówczas nie tylko stracimy to, co za plecami
chowamy, ten nóż, ale może to
doprowadzić do olbrzymiej tragedii,
następnego Czarnobyla.
Poza tym ujawniamy swoje najgłębsze tajemnice, więc
Polska jest szpicą NATO,
takim miejscem, w którym raczej takich rzeczy się nie
testuje. Nie powinno się testować przynajmniej.
Te statki faktycznie, ale oprócz takich
ogromnych statków mieliśmy w Kowalach Oleckich do czynienia
z bumerangiem, który w ocenie
świadka był przeźroczystą
taflą szkła, lekko matową
i o tej samej grubości. Tutaj
łatwo jest przypiąć
łatkę, że to tajemnicza technologia amerykańska
i liczyć na to, że faktycznie takie rzeczy mogą się zdarzać.
Ale jeżeli weźmiemy pod uwagę gabaryty, jakie są
potrzebne do tego czy inne rzeczy, to raczej
wychodzi na to, że nie ta droga.
Gdyby tak zsumować te wszystkie rzeczy
latające, małe, większe, duże, te wszystkie
kontakty z osobnikami różnej
maści i koloru, figury i postury,
doszlibyśmy do jednego wniosku. Żyjemy w
Matrixie, a to są jakieś stwory
na zasadzie wirusa czy antywirusa,
które tutaj padają.
Żyjemy w takich Simsach.
Dziękuję. Dziękujemy.
Z latającymi trójkątami i bumerangami sprawa jest o
tyle trudna, że często i to już nie w tych
najnowszych obserwacjach, ale też w tych obserwacjach
sprzed lat, często między innymi z takiej słynnej
sprawy bodajże z okolic
Radomska z lat 70. Gdzie pilot
szybowca widział trójkątny, niewielki obiekt, który dosłownie
znikł. Mamy do czynienia z takimi zachowaniami, które
trochę nie licują z jakimiś
super zaawansowanymi, ale jednak sterowcami.
Pamiętamy taką kontrowersyjną sprawę z Hrubieszowa, gdzie ten obiekt
również znikł świadkowi z oczu.
Także tych dziwnych zachowań latających trójkątów jest dużo i one
pokazują, że tak naprawdę
trudno jest rozstrzygnąć jednoznacznie, czy mamy do czynienia
z nową formą UFO, z przebudowanymi
latającymi spodkami, czy raczej z jakimiś maszynami
wojskowymi. I MIDC tak naprawdę też nie był w stanie tego
stwierdzić i rozwiązać tej zagadki do końca, mimo że fala
latających trójkątów trwa nadal. Dlatego jest to tak
interesujące, bo
nawet jeżeli przyjrzymy się relacjom, które napływają do polskich ufologów,
to duża część tych relacji dotyczy właśnie obiektów
trójkątnych. Ale to
jest sprawa na dłuższą rozmowę. Zresztą przecież
tej zagadce poświęciliśmy pierwszy odcinek debat
ufologicznych, bodajże w
2014 roku. Ale
Marku, przecież nie jest powiedziane, że to muszą być pojazdy
wojskowe. Może po prostu istoty odwiedzające naszą planetę postanowiły
sobie przebudować latające talerze na coś
bardziej wygodniejszego,
ekonomiczniejszego, i chyba lepiej wyglądającego.
Co sądzisz o latających trójkątach?
Oczywiście, jeżeli przyjmiemy
taką tezę, że podobnie jak my
zmieniamy modele samochodów i
dzisiaj niechętnie już byśmy wsiadali w samochód,
który był wyprodukowany 30 lat temu. Może
30 to tak na zasadzie zabytkowej, ale taki
sprzed 15 lat nas mniej interesuje, bo on już nie wygląda
i nie jest taki fajny jak te, które się produkuje
obecnie.Jeżeli przyjmiemy, że na
podobnej zasadzie działają obcy i
postrzegają rzeczywistość, to rzeczywiście
czas byłoby na wymianę modeli.
Są tacy obcy, którzy poruszają się jeszcze
za pomocą latających talerzy, ale ich jest mniejszość.
Może to ci biedniejsi. Natomiast ci bogatsi zdecydowanie
przesiedli się już do latających trójkątów czy bumerangów.
Żartuję oczywiście, ale prawda jest taka, że
z pojawienia się tych nowych
modeli niezidentyfikowanych obiektów latających
wysnuwam wniosek następujący,
który tobie, Piotrze, powinien być dosyć bliski.
To
oczywiście trudno nazwać dowodem, a bardziej poszlaką, więc
jest to poszlaka świadcząca o
tym, że być może nie mamy do
czynienia z przybyszami gdzieś z kosmosu,
tylko jest to zjawisko nieco innego rodzaju. To, że ono się
przepoczwarza. Przypomnę, że to
przepoczwarzenie z latających talerzy
na trójkąty i bumerangi nie jest pierwszym w
historii przepoczwarzeniem, że
wcześniej były inne modele, jeszcze
dziwniejsze i bardziej odpowiadające
technice, którą
reprezentował człowiek. Przypomnę
te XIX-wieczne latające statki, czy
też okręty, czy jakieś sterowce,
balony, czy latających ludzi
i tak dalej. Tych modeli,
jeśli sięgnąć gdzieś w
odległe miejsca historii byłoby
sporo. Ale zwróćmy też uwagę, że z drugiej
strony, jeśli tacy
poszukiwacze historycznego UFO
natrafiają na relacje sięgające
kilkuset, a czasami nawet kilku
tysięcy lat wstecz, na
których UFO, czy też to domniemane UFO,
ma wygląd de facto latających kul
czy latających talerzy. Więc jaka jest istota,
czy jaka jest natura tego zjawiska?
Być może ta zmiennokształtność i
ten lifting, który się pojawił ostatecznie
stosunkowo niedawno, jeśli weźmiemy pod uwagę całą
historię UFO, to ten
lifting na latające trójkąty i bumerangi pojawił się
stosunkowo niedawno. A zatem może wcale nie świadczyć
o tym, że mamy do czynienia
ze zmianą modeli pojazdów, czy też z
naciągnięciem może jakiejś nowej rasy, która postanowiła
nas zbadać. Odwołując się do
swojej wcześniejszej wypowiedzi,
może nowa ekipa telewizyjna
przybyła. O ile wcześniej przez analogię
filmowały tego Big Brothera
ziemskiego powiedzmy TVP 1 i
Polsat, to jeszcze teraz przybyła ekipa
TVN-u na latających trójkątach. Nie wiem.
W każdym razie warto i to
brać pod uwagę. Natomiast tak jak powiedziałem na początku swojej
wypowiedzi, dla mnie jest to poważna
przesłanka, poważna poszlaka, żeby
nie
przyjmować tego, że to są przybysze z odległych
planet czy z odległych miejsc w kosmosie. A
ponieważ dzisiaj nie żeglujemy w tę stronę, dzisiaj
przyjmujemy jednak tezę, że
UFO to będą jednak przybysze, na
potrzeby dzisiejszej
dyskusji, dzisiejszej debaty. W
takim razie ja na tym zakończę swoją wypowiedź. Dziękuję.
Pozwolę sobie przypomnieć naszym słuchaczom kontakty do Radia
Paranormalium, bowiem dzisiejsza debata ufologiczna online, jak
prawie zawsze, realizowana jest w całości na żywo. Można
będzie do nas dzwonić po godzinie 21, ale już teraz
podam te kontakty. Nasz numer telefonu 32
746 00 08.
Skype: radio.paranormalium.pl. Cały czas
można również do nas pisać na Gadu-Gadu pod numerem 36
08 80 02.
Jesteśmy także na czatach Radia Paranormalium, na
www.paranormalium.pl oraz na
czacie naszej transmisji na YouTube. Strona internetowa chwilowo nam
padła przed chwilą, ale już
przywróciliśmy ją z powrotem do życia. Można także nas znaleźć na
Facebooku, na kontach Radia Paranormalium i portalu Infra, na
grupach Radia Paranormalium i czytelników „Nieznanego Świata”.
A jeżeli ktoś woli, to może nam również przesyłać pytania i komentarze
na nasz adres radio@paranormalium.pl.
Pod tym adresem e-mail oczywiście czekamy również na
państwa relacje z obserwacji UFO. Przejdźmy może do
kolejnego pytania, które rozpala wyobraźnię
wielu słuchaczy Radia Paranormalium, sądząc po wiadomościach, które
pojawiały się na czacie i na GG. Panowie, w mediach
ostatnio głośno jest o różnego rodzaju napędach
alternatywnych w postaci EM Drive,
stellaratorach i innych tworach, które mają
zrewolucjonizować transport i energetykę. Czy to prosta
droga do zbudowania przez ludzi czegoś, co może poruszać
się i/lub zachowywać się jak UFO?
Może tym razem pierwszy niech się wypowie w tym
temacie Arek Kocik. Arku?
Jest bardzo dużo nowych
technologii, które sąDo
zaobserwowania na krótkich filmikach na YouTubie.
Tu w zasadzie należałoby rozpatrywać każdy z nich
oddzielnie, ale jak do tej pory,
mimo tego, że te filmiki pokazują się
od dłuższego czasu,
od paru lat, do tej pory
nikomu nie udało się
całkowicie odciąć od sieci
energetycznej. Nie ma samosanowiących
się domów czy fabryk,
a jednak rachunki za prąd
są wyższe i coraz
wyższe, chociaż powinny de facto spadać.
Teoretycznie. Nie mamy
żadnego takiego
silnikowego
otworu, który by mógł zastąpić
paliwo kleniczne w samochodach.
Najnowszym
osiągnięciem jest silnik elektryczny, który napędza
samochód, a rewolucja
poszła w sumie w
baterie, w akumulatory energii elektrycznej,
które mają w jakiś sposób go
zasilać. Nie mamy ani silnika
Searla, który by działał i który
wytwarza prąd.
Nawet te silniki, które
rzekomo działały, jak
pana Schaubergera jeszcze z
lat 40. ubiegłego wieku,
czy jakiekolwiek inne, wcześniejsze czy późniejsze.
Nie mamy tego, to w dalszym ciągu nie
działa. Przez cały czas
przypisywanie to
nowemu porządkowi świata czy
bardzo silnej presji ze strony państw
arabskich, posuwających
się rzekomo nawet do mordowania ludzi, którzy coś
takiego stworzyli, jest raczej
chyba nie na
miejscu. Jedyną
rzeczą do tej pory, jaką ja traktuję
bardziej poważnie z tych wszystkich, jest rzecz, którą inni
traktują mało poważnie, a mianowicie Wiktora
Grabielnikowa latadło. Ja już o tym parę razy wspominałem.
Pomysł jest naprawdę
bardzo śmieszny i rodem z
etomologii.
Pancerzyki tych żuków, które on
znalazł.
Prawdopodobnie to jest
właściwa droga i ta jego teoria
jam i tworzenia odpowiednich
struktur, które są w stanie
w jakiś sposób antygrawitacyjnie działać, to by miało być może jakieś
szanse rozwoju. I zakończenie tej
sprawy też
dla mnie jest jak
najbardziej takie, jakie powinno być. Mianowicie
pan Wiktor, będąc
przyrodnikiem, widział, jakie spustoszenie dookoła
Nowosybirska, bo tam mieszkał i pracował,
sieją nowobogaccy Rosjanie, którzy tam
tajgę wycinali i
straszne rzeczy, jeżeli popatrzy na to
ktoś, kto ma jakieś nauki przyrodnicze, dokonywali.
I on doszedł do wniosku, że jeżeli on by to
pokazał ludziom, to z całą pewnością, on o tym pisał w swojej
książce, gdyby to przekazał, z całą pewnością trafiłoby
to do
KGB czy jeszcze innych i mogłoby się przyczynić
nie do rozwoju, a do jakiejś wojny
na świecie. Ten jego pomysł. On mniej więcej
opisał, jak to jest wszystko zbudowane.
Są jego szkice,
ale nie ma podstawowego dowodu, a mianowicie nie ma tego jego
latadła. Sam zmarł
na wylew i on prawdopodobnie
wiedział, jak to się skończy, dlatego, że w momencie, kiedy
rzekomo latał, po kilku lotach odczuwał
skutki tych lotów. Natomiast jego
pomysły na temat, jak to działa i dlaczego jest
bardzo często niewidoczny lub widoczny tylko
pod pewnymi kątami z Ziemi,
są jak najbardziej racjonalne.
Ta bańka grawitacyjna faktycznie
tak by się zachowywała, jak on to
opisuje. Wszystkich zapraszam do tego, żeby
poszukali jego książek
w sieci. Dziękuję.
Dziękujemy. Jeżeli mówimy o tych najnowszych
technologiach, to w zasadzie są
trzy tematy. Jeden z nich dotyczy
silników fuzyjnych i to jest temat, który
związany jest raczej z alternatywną energetyką.
Drugi temat to EmDrive, a trzeci to technologia warp.
Często są to sfery łączone i na początek może taka
mała dygresja. Otóż
większość publicystów, pisząc o
tych odkryciach,
troszeczkę przesadza. Po pierwsze łączy się
warp z czymś, co warpem nie
jest.Po drugie pisze się na
przykład o silniku, który nie ma prawa działać albo silniku, który nie
wiadomo jak działa. Dla mnie to są trochę dziwaczne
sformułowania, żeby nie powiedzieć po prostu głupoty,
dlatego że jest to branie czytelników
pod włos i bicie piany. Ale tak naprawdę
mamy do czynienia z kilkoma różnymi rzeczami. Zacznijmy od warpa.
Nim przejdziemy do szczegółów, to może Marek Żelkowski
powie, co to ten warp jest, bo
wiele osób myśli
o tym chyba troszeczkę w błędnych
kategoriach.
Jeśli sięgniemy do
źródła,
czyli do tego, kiedy się pojawił w
filmie, to film "Star Trek"
to jest źródło tego, co
rozpowszechniło ideę warp.
Tak naprawdę
prędkość warpowa to jest
szybkość, z jaką porusza się statek kosmiczny używając
tego napędu warpowego. Nie wiem, jak się tutaj nie zaplątać
w stałe powtarzanie tej
nazwy warp. Warp jeden to jest prędkość
światła i każda następna to kolejne
prędkości. Jedna rzecz jest ważna, że te
prędkości wzrastają w sposób
nieliniowy. Czyli to nie jest tak, że
prędkość warp dwa to jest dwa razy prędkość
światła. Ale już niestety więcej szczegółów
tak naprawdę nie pamiętam, jeśli chodzi o warp.
Natomiast to, co jest
ważne, jeśli jesteśmy
przy tych napędach,
to tak naprawdę jaka była
przyczyna? Na razie odwołuję się tylko i wyłącznie do
filmu i do literatury też, bo
powstały później książki na podstawie filmu.
Ale jaka była przyczyna wymyślenia tej
prędkości? Otóż przed science fiction
pojawiła się w pewnym momencie granica, czyli prędkość
światła. Otóż prędkość światła
hamowała akcję powieści science fiction. To znaczy
był ten problem, że jak się statek poruszał z prędkością światła,
to się pojawiały różnego rodzaju dziwne efekty. Tak
to określmy. Nie opisujmy ich, bo chyba nie ma na to czasu i zresztą chyba
nie warto. Ale to spowolnienie czasu
to starzenie się ludzi tu na Ziemi.
Później ten kosmonauta wracał, nie miał do kogo wracać i tak dalej.
W związku z czym dla potrzeb literatury trzeba było coś
takiego wymyślić, co dawałoby możliwość poruszania
się bardzo szybkiego po kosmosie bez
efektów relatywistycznych związanych z
przebiegiem czasu,
różną prędkością czasu, która się pojawia
w przypadku prędkości świetlnych, przyświetlnych czy
ponadświetlnych, jeżeli one w ogóle istnieją.
Oczywiście warp to jest jedno rozwiązanie. Później się pojawiła
oczywiście hiperprzestrzeń, nadprzestrzeń,
podprzestrzeń. To różnie, w zależności od tego, jaki autor,
na ile chciał być oryginalny. Albo kalkował od
innych autorów, albo zdobywał się na to,
żeby stworzyć jakąś swoją nazwę. Ale
generalnie chodziło o to, że przenosimy się w sposób
natychmiastowy z jednego miejsca wszechświata w drugie. I
to jest kolejna forma, dzięki której
się możemy poruszać. Ale tu się już pewno
rozgadałem za dużo. Zostańmy w takim razie
przy warpie. Nie wiem, czy
wszystko. Chyba wszystko na ten temat. Dzięki. Właśnie z warpem było tak,
że w internecie swego czasu pojawiła się taka hipoteza, że
NASA buduje sobie taki napęd.
Ostatnio przypomniano inne osiągnięcia i też
podpięto pod to warp, a tymczasem prawda
jest troszeczkę mniej jaskrawa,
barwna i troszkę bardziej hipotetyczna,
dlatego, że warp,
przynajmniej ten konkretny
warp ze "Star Treka" i potem rozwijany w
innych dziełach science fiction, to był
napęd oparty o
fizykę, którą my nazywamy fizyką z pogranicza. Warp bodajże
opierał się przede wszystkim na oddziaływaniu między materią i antymaterią i
to dawało energię do osiągania tych
ogromnych prędkości. No dobra, był sobie warp. Ale skąd
pojawiła się ta legenda, że on może istnieć naprawdę? A pojawiła
się z tego, że w 2012 roku chyba
pewien meksykański fizyk o nazwisku Alcubierre
zaproponował hipotetyczne rozwiązanie tego,
jakby taki napęd mógł istnieć. I wtedy jeden
z inżynierów NASA, nie pamiętam już
kto... Zaraz wam powiem. Harold
Sonny White powiedział na jednym z sympozjów, że jest
nadzieja, żeby takie coś zostało zbudowane w przyszłości,
bardzo dalekiej przyszłości, za kilkaset lat może.
A to z tego powodu, że Alcubierre
przedstawił model, który jest absolutnie nieosiągalny na chwilę obecną,
dlatego, że jego wizja warpa, który byłby
zdolny do pokonywania drogi do innej
galaktyki w ciągu kilku sekund, jak to było w "Star Treku", przedstawiała się
następująco: był statek kosmiczny, który był otoczony pierścieniem. I tutaj
uwaga, kluczowa kwestia: z egzotycznej materii, której
oczywiście nie jesteśmy w
stanieWyprodukować. I niestety
cała sprawa legła w gruzach. NASA odżegnuje się od
tego. Nawet na stronie NASA pojawiła się taka
wzmianka, że
to jest nieprawda. Natomiast ostatnimi czasy pojawiła się rzecz dużo
ciekawsza, dużo mniej
spekulatywna i chodzi o tak zwany
EmDrive. EmDrive jest to napęd, który mówiąc krótko, mogą
stosować obiekty UFO i o czym pisał już dawno temu Stanton
Friedman, mówiąc, że tak naprawdę te obiekty nie
posiadają silników w
znanej nam formie, to znaczy nie wykorzystują paliwa
i nie posiadają go na swoich pokładach. Arku, czym ten
EmDrive jest? Z tego, co pamiętam, to chodzi
o
atakowanie promieniowaniem,
w tym wypadku
mikrofalowym,
jakiegoś elementu,
który wchodzi
w rezonans, promieniuje falą
elektromagnetyczną o jakiejś tam częstotliwości, która jest z kolei
ukierunkowana przez zwierciadła. Tak pokrótce,
o to mniej więcej chodzi. I teraz taki napęd wymaga
tylko zasilania elektrycznego do wzbudzenia
drgania tego środka,
który ma być emiterem
fali.
Napęd ten nie daje może od razu
wielkiej,
ogromnej siły, ale może działać
bardzo długo i
systematycznie napędzać
dany statek kosmiczny. Na Ziemi to by się
na ten moment absolutnie nie sprawdzało, dlatego,
że ta energia jest
zbyt mała, żeby to
trwało do przodu.
Natomiast w kosmosie, gdzie nie ma żadnych
oporów, jest poza
strefą przyciągania czegokolwiek,
jak najbardziej się sprawdza i
prawdopodobnie mogłoby się sprawdzać.
W tym wypadku ta krótka podróż na
Marsa, o której tak dużo było
pisane, że niemalże już jest w zasięgu ręki
tego trzytygodniowego lotu, mniej więcej na
tym by polegało. Ale tu trzeba zwrócić uwagę,
że owszem, tak jak kolega mówił, rozpędzić się
łatwo, gorzej zahamować. Tu również należałoby wziąć
pod uwagę, że jeżeli ten obiekt, ten statek kosmiczny leciałby na
Marsa, połowę drogi musiałby się rozpędzać, a połowę drogi
hamować. Więc to nie jest tak,
że to jest takie
super i hiper. Łatwo się rozpędzić, gorzej się
zatrzymać i należałoby
o tym powiedzieć. Niemniej jednak są to
na dzień dzisiejszy
siły bardzo subtelne, bardzo słabe
i owszem, może to być pieśń przyszłości,
ale bardzo stosunkowo odległa, dlatego, że po
prostu nie
ma woli eksploracji kosmosu
już w tej chwili. Także
tyle. Dziękuję. Dzięki.
Już kilkadziesiąt lat temu wspomniany Stanton Friedman
sugerował, że latające spodki i inne obiekty UFO
wykorzystują ten sam efekt, o który opiera się tak zwany
EmDrive.
Ta
sprawa była potem przez długie lata
analizowana. Oczywiście sugerowano, że jest
to hipotetycznie możliwe, ale teraz w zasadzie odkąd
Roger Shawyer, inżynier, który twierdzi, że
opracował działającą formę EmDrive,
odkąd jego rewelacje się pojawiły, zaczęto na
sprawę patrzeć trochę inaczej. Otóż EmDrive jako
napęd bez paliwa, jako napęd, który wytwarza
ciąg w sposób,
jaki powiedział przed chwilą Arek,
stał się bardzo popularnym tematem w ostatnich czasach.
Nie jest to warp, nie jest to
może w 100% jeszcze napęd, który wykorzystują latające spodki,
ale jest to coś, o czym warto dyskutować i co warto wyjaśnić. Przede
wszystkim, czym powinni zająć się eksperci.
Dlatego, że jeżeli sobie przejrzymy informacje
dostępne na ten temat, to się okaże, że EmDrive
jest opracowany. Chociaż dziennikarze mówią, że nikt nie wie,
jak działa, co jest oczywiście bzdurą.
Z drugiej strony okazuje się, że EmDrive ma kilka różnych klonów,
między innymi
tą wypracowaną przez
firmę Kanai, która zamierza
produkować satelity i już się do tego
zabiera. Chińczycy mówią o tym, że
zamierzają EmDrive wykorzystać też w swoim programie
kosmicznym. I wszyscy zaczynają
się zastanawiać, jaki będzie
kolejny krok w tej kwestii.
Czy czeka nas rzeczywiście rewolucja energetyczna
związana z
przejściem z paliw kopalnych, przejściem z
tej energetyki i systemów napędowych, które
znamy, do czegoś zupełnie nowego. Marku, jak
myślisz, czy coś takiego może się stać w najbliższych
latach? Innymi słowy, czy EmDrive będzie
napędzał statki latające i
nawet nasze pojazdy za-10,
20 lat. Być może. Natomiast
mnie niepokoi w napędzie EmDrive jedno.
Owszem, dziennikarze różne rzeczy mówią, natomiast rzeczą niepodważalną
jest to, że
mamy napęd, że on rzeczywiście funkcjonuje, że
to nie są kaczki dziennikarskie i że to naprawdę działa.
Myślę, że mamy inny problem, przynajmniej na podstawie dostępnych
na razie informacji. Ten problem da się
opisać w taki sposób: mamy urządzenie, które działa,
ale mamy też przynajmniej kilka
teorii mówiących na ten temat,
dlaczego działa. Naprawdę da się
przytoczyć, znaleźć w sieci
kilka różnych — trudno mi powiedzieć, czy sprzecznych, czy
niesprzecznych — na pierwszy rzut
oka dosyć odmiennych
wyjaśnień, dlaczego to ustrojstwo w ogóle
działa i dlaczego pozwala coś
rozpędzić.
Dlaczego uważam, że to jest potencjalnie
niewygodne, niebezpieczne,
kłopotliwe?
Dlatego, że owszem, mamy urządzenie, które działa, ale
teraz żeby je rozwijać,
pchnąć technologię do przodu, żeby umożliwić
napędzanie — przy wszystkich
ograniczeniach, jakie ta technologia ma —
tych pojazdów codziennego użytku,
należałoby najpierw rozumieć
istotę działania dogłębnie, do końca.
Wtedy daną technologię można rozwijać. Jeśli ja
natomiast natykam się na
wyjaśnienia,
powiedzmy delikatnie, odmienne, chociaż moim zdaniem są skrajnie różne,
dlaczego to w ogóle działa, to zaczynam się zastanawiać,
czy troszkę na zasadzie
alchemików nie odkryliśmy czegoś, co działa, ale
czego na razie nie będziemy w stanie rozwinąć. Będziemy musieli poddać
to gruntownemu badaniu, gruntownym
eksperymentom i na tym się tak naprawdę skupimy,
bo nie będzie możliwości rozwijania technologii.
I to, mówiąc szczerze, w całej tej historii EmDrive mnie
troszeczkę niepokoi. Niepokoi mnie również to
— ale być może to jest moja niedoskonałość i za
krótko, za mało wnikliwie uczyłem się
fizyki tudzież innych nauk pokrewnych —
że czytając niektóre
wyjaśnienia, na jakiej zasadzie to działa, w
mojej głowie pojawia się chaos
informacyjny. Nie do końca
rozumiem, o co w tym wszystkim chodzi. Ale powiedzmy, ja jestem
przypadkiem straconym, już pewno się z fizyki nie
podciągnę. Problem polega na tym,
o czym powiedziałem wcześniej, że
sami fizycy, ludzie, do których ja mam z racji
swojego wspomnianego już upośledzenia,
niedouczenia i tak dalej zaufanie, oni
też nie do końca wiedzą, jak ten EmDrive działa. Wiedzą, że
działa. Przynajmniej deklarują, że działa.
Dlatego odpowiedź na twoje pytanie, Piotrze, znowu jest
wariantywna. Jeśli zrozumiemy, to owszem, może
za naszego życia czeka nas taki przełom
technologiczny.
Arek mówił dzisiaj o filmie
„Hibernatus” i warto się odwołać do tego filmu,
bo tam wydarzenia, w wyniku których
jeden z bohaterów został zamrożony w lodach
Arktyki, miały miejsce na początku XX wieku.
Odmrożony został, tak jak
była o tym mowa, na przełomie lat chyba 60. i
70. Otóż postęp
technologiczny, jaki się w ciągu tych
niecałych 70 lat, właściwie 60 lat
pojawił na Ziemi, był nieprawdopodobny. Ja się wcale nie
dziwię, że w pewnym momencie tego filmu główny
bohater nie może uwierzyć w to, co
widzi. Tymczasem jeżeli weźmiemy
pod uwagę, jaki postęp
— nie we wszystkich dziedzinach, ale powiedzmy właśnie w
tej dziedzinie, o której mówił Arek, czyli podboju kosmosu —
wydarzył się przez ostatnie kilkadziesiąt lat,
to jest bardzo dyskusyjny postęp.
Gdzieś tam coś wysyłamy, rzeczywiście badamy i to
są rzeczy, które wszystkich ekscytują,
ale nie wróciliśmy na Księżyc. Wszyscy się odgrażają
w tej chwili, i Amerykanie, i Chińczycy, i
Rosjanie, że trzeba tam wrócić koniecznie,
ale to w gruncie rzeczy nie następuje. Jak sobie
przypomnę, to
ponowna wyprawa na Księżyc
właściwie już powinna się odbyć, już tam powinni
Amerykanie być. Nic z tego oczywiście nie
wyszło, a zatem
warto to wziąć pod uwagę, że pod
pewnymi względami ludzkość przyspieszyła. Rzeczywiście w pewnych
dziedzinach technologii, techniki
poszliśmy nieprawdopodobnie do przodu, ale pewne dziedziny
wydaje mi się, że albo zaniedbaliśmy, albo —
tu mała spiskowa teoria — ktoś bardzo
dba o to, żebyśmy
nie posuwali się
w rozwoju poszczególnych
technologii zbyt szybko. A
zatem teraz czy ta technologia
EmDrive cokolwiek nam przyniesie? Nie
wiem. Potencjalnie tak, pod warunkiem, że na przykład za pół
roku nie dowiemy się, że to było takie
nieporozumienie, że to właściwie nie
działa.To był
taki
humbug. To właściwie nigdy nie działało, to się
tylko wszystkim wydawało. I wtedy znowu pojawią się teorie, że to
działało, ale zostało ukryte, albo że po prostu mieliśmy do
czynienia z czymś, co nie miało
prawa działać. Ja przypomnę tylko
wszystkim, troszeczkę się należy cofnąć w czasie,
ile było krzyku
i medialnego huku,
jeśli chodzi o zimną fuzję. A potem to zostało
elegancko albo wyciszone, albo rzeczywiście to
była informacja nieprawdziwa. Myślę, że w
tym świecie, w którym jesteśmy skazani na
przekazy, na informacje, na newsy,
bardzo łatwo jest się zagubić. Bardzo łatwo jest popaść albo w
huraoptymizm, że hura, za 10 lat
będziemy podróżować na Marsa w bardzo krótkim czasie.
I to jest jedna strona.
Albo popaść w pesymizm: „Nie, oni wszystko
ukrywają. Jesteśmy skazani na stagnację i
tylko wybrana elita będzie
korzystała z tych dobrodziejstw”. Jak jest? Nie
mam. Natomiast pewne doniesienia, które dotyczą
rozwoju technologii, a między innymi właśnie EmDrive,
są, przynajmniej z mojego punktu widzenia, dosyć
niepokojące. Dzięki.
Dzięki. Doniesienia o tak zwanym EmDrive są też
bardzo niespójne, bo jeżeli
przyjrzymy się temu bliżej, to okaże się, że
EmDrive jako napęd, który jest
umieszczony na jakimś pojeździe i który działa,
rozwijany ma być przez kilka ośrodków, w tym Chińczyków.
Natomiast sama
zasada jego działania ma być od dawna badana
przez NASA i wykorzystywana w
pewnych rozwiązaniach, na razie
testowych. Do czego sprowadza się tutaj
cały problem? Otóż jeżeli zobaczymy opinie
różnego rodzaju fizyków, którzy przedstawiają w prasie
swoje wnioski na temat EmDrive, to one są radykalnie
inne. Na przykład mamy z jednej strony
wniosek, który mówi, że to jest technologia
wręcz cudowna, która produkuje ciąg,
a tak naprawdę jest on niewidoczny, niewykrywalny,
która łamie zasady dynamiki Newtona, a z drugiej
strony jest to coś tak prostego, że może być
zasilane jedynie przy użyciu energii
słonecznej. I tak dalej. Jeżeli sobie zajrzycie do internetu,
znajdziecie mnóstwo hipotez. Tak
naprawdę sprawa powinna być prostsza. My nigdy nie dowiemy
się, kto nad czym pracuje, bo żyjemy
w systemie, w
którym technologie odgrywają ogromną rolę i ten, który
pierwszy EmDrive opracuje i udowodni, że
działa i to sprzeda, osiągnie gigantyczne zyski. Natomiast
troszeczkę mnie niepokoi to, że się pozostawia taką
otwartą lukę do różnego rodzaju dociekań. I nawet
doszło do sytuacji, kiedy w świadomości ludzi, co ja widzę, ten
EmDrive złączył się już z warpem i wiele osób, czego
dowody mamy
niejednokrotnie w dyskusjach na Facebooku,
zaczęło wierzyć w to, że buduje się już
coś, co wyniesie nas na
Alfę Centauri w ciągu 20 sekund.
Nie jest to fajne. Powinno to podążać troszeczkę innym
tokiem i innym rytmem. Ale cóż, z jednej strony mamy cudowną
technologię, a z drugiej dziennikarzy,
którzy szukają sensacji. Jeżeli chodzi o
reaktory fuzyjne, to tutaj sprawa jest
tymczasem otwarta i jeżeli sobie zajrzycie
na przykład do takiego mojego artykułu na Onecie „Koniec ropy bliski”, to
zobaczycie, że wiele ośrodków
poważnie myśli nad produkowaniem
w ten sposób czystej energii, gdzie paliwem
będzie wodór i jego izotopy.
Także jest to bardzo interesujące, ale co do EmDrive'u
myślę, że trzeba bardzo
mądrze dobierać źródła,
skąd informacje na ten temat płyną. Przypomnę
kontakty do Radia Paranormalium, bowiem dzisiejsza debata,
jak prawie zawsze, realizowana jest w całości na żywo. Można
będzie do nas dzwonić na nasz numer telefonu 32
746 00 08.
Skype radio.paranormalium.pl. Będzie można
do nas dzwonić po godzinie 22:00. Można
oczywiście również pisać do nas na Gadu-Gadu pod numerem 36
08 80 02.
Jesteśmy także na czatach Radia Paranormalium na
www.paranormalium.pl oraz na naszej transmisji na
YouTube. Można nas również znaleźć na Facebooku, na kontach Radia
Paranormalium i portalu Infra oraz na grupach
tematycznych Radia Paranormalium i czytelników „Nieznanego Świata”.
A jeżeli ktoś woli, to może nam również wysyłać pytania,
komentarze i oczywiście relacje z obserwacji UFO na nasz
adres e-mail: radio@paranormalium.pl.
Właśnie, czekamy na wasze relacje i przemyślenia. A tymczasem
panowie, przejdźmy do kolejnej kwestii, jaką są
spaliny z UFO, bo to też jest temat
warty uwagi, tym bardziej w kwestii tego, co nam się
ostatnio na ten temat pokazało.
Zauważyliście, a może jeszcze nie, że
chilijska organizacja
CEFAAAfiliowana przy
tamtejszych siłach powietrznych opublikowała
bardzo interesujący film z roku 2014.
CFA to jedna z niewielu organizacji, która zajmuje się badaniem przypadków
obserwacji UFO. Formalnie bada, czy te obiekty lub
zjawiska nie wpływają w żaden sposób na
bezpieczeństwo ruchu
powietrznego. Okazuje się, że w listopadzie
2014 roku
załoga helikoptera należącego do marynarki
wojennej tego kraju zaobserwowała w rejonie
Metropolitana, w regionie stołecznym na Wybrzeżu
Suchym i Skalistym, dziwny obiekt. Poruszał się w
strefie zamkniętej. Pilot helikoptera,
który go zauważył, szybko zasięgnął opinii
u dwóch kontrolerów,
którzy powiedzieli mu, że tego obiektu na radarach nie widzą. W ogóle nie może
to być maszyna wojskowa ani cywilna.
Na całe szczęście technik na pokładzie
tego helikoptera posiadał kamerę termowizyjną
i włączył ją zaraz po tym, jak obiekt zaobserwowali po
raz pierwszy. Gołym okiem obserwowane UFO z
Chile wyglądało jak zwyczajny owal.
Natomiast na tej kamerze, na tym nagraniu widać, że
ono emituje ciepło z dwóch
źródeł.
Wygląda tak, jakby miał reflektory. Natomiast stamtąd się wydobywa
ciepło o temperaturze około 50 stopni.
Sugerowano, że to mogą być rury wydechowe,
natomiast jak mówili świadkowie, nie współgrało to
z kierunkiem lotu tego
obiektu. To tak, jakby miał rury wydechowe z boku.
Natomiast najciekawsza była inna rzecz.
Okazało się, że na tej kamerze termowizyjnej widać,
jak w dwóch momentach krótko po sobie
ten dziwny obiekt wypuszcza chmurę gorącego
gazu albo cieczy.
Emituje ją w powietrze w postaci długiej
smugi. Ona nie wydobywa się
tam, gdzie są źródła ciepła, tylko gdzieś indziej.
Jest to niezwykle interesujące. I pytanie teraz, czy to są spaliny, czy co
to jest w ogóle? CFA orzekła, że nie jest w stanie
wyjaśnić tego incydentu. Pojawiły się nawet
takie głosy u niektórych analityków, że ta sprawa
zasługuje na to, by określić ją jako prawdziwe UFO.
Jest to niezwykle interesujące w kontekście tego, co się z UFO czasem
wydobywa. Bo my mówimy tutaj cały czas o przypadkach,
kiedy
są to obiekty, które poruszają się bez
paliwa, które mają jakiś supernapęd, o który nam
się jeszcze nie śniło. A tymczasem okazuje się, że one nie tylko
dymią, jak ten obiekt z Chile, chociaż nie wiemy, czy to był dym,
ale czasami mają takie bardzo
przyziemne formy albo przyziemne układy
wydechowe. Przypomnijmy sobie tę sprawę Stevena Michalaka
z Kanady, o której mówiliśmy jakiś czas temu. On
przecież podszedł do takiego latającego obiektu, który
wylądował przy Falcon Lake i nagle oparł się o coś, co
wyglądało jak rura wydechowa, z której buchnął gorący gaz i tego
Michalaka poparzył. Jest
jeszcze jeden wątek związany z tym układem
wydechowym obiektów UFO. Są to tak zwane anielskie włosy.
Arku, czy mógłbyś powiedzieć parę słów na ich temat?
Anielskie włosy pojawiały się bardzo często
po przelocie
formacji UFO.
Były
tak,
jak kiedyś zawieszane na choinkach anielskie
włosy. Cienkie, półprzezroczyste,
różnej długości nitki.
Przypominały może trochę
grubszą sieć
pajęczą. I one po
jakimś czasie, bo z reguły to było półtorej godziny,
rozpadały się, nie pozostawiając
żadnych śladów. Tak przynajmniej się
doczytałem. Ale wracając do tego
rozgrzanego UFO, to nie były
nawet takie dwie, ale takich informacji o tym,
że ludzie czy piloci
czuli gorąco od
przelatujących statków, jest
dużo więcej. Chciałem tu
zwrócić uwagę, tylko nie wiem, na ile to jest prawda, bo doczytałem się tego
swego czasu w jakiejś książce
polskiej, bo sprawa dotyczy Polski i
incydentów z roku
1979,
gdzie właśnie po
wybuchu
statku UFO, który w sumie nie zepsuł
się, tylko poleciał dalej, ale
zostawił
po sobie krótką rurkę,
którą umieszczono nawet w
Muzeum Lotnictwa, która później zaginęła.
O tyle była ciekawa historia tej rurki, że ta rurka podobno
utrzymywała ciepło jeszcze przez cały tydzień. Przez cały
tydzień była gorąca. Także to
by była któraś z kolei z takich informacji
potwierdzających to, że technologia
tych latających spodków nie jest taka hen do przodu
i taka idealna,
żeNapęd bez
paliwa nie pozostawiający nic po sobie. On po prostu pozostawia coś,
czego my nie jesteśmy w stanie stwierdzić. Dopiero
od stosunkowo
niedawna kamery termowizyjne, a
w sumie termiczne,
są instalowane
na statkach powietrznych.
Ich rozdzielczość została na tyle doprowadzona do
perfekcji, że cokolwiek na nich widać i
pomagają bardzo
w wojsku. W miejscach, gdzie są słabo
widoczne obiekty.
Tutaj mówi się o kamerze
podczerwieni, ale nie wiem, czy to nie była termiczna kamera.
Ta sprawa byłaby o wiele bardziej wiarygodna, gdyby
wypłynęła na innym
kontynencie, niekoniecznie w Ameryce Południowej.
Tam jest bardzo hurraoptymistyczne podejście
do wszelkiego tego typu rzeczy.
Niemniej jednak trzeba się z tym faktem zmierzyć,
że faktycznie być może udało im się nagrać coś,
co wykracza poza normę.
Jeżeli chodzi o anielskie włosy, były one
zbierane do
słoików i jest to
sprawa nawet nie nowa.
Próbowano poddać je
badaniu z różnym skutkiem. Z tego, co pamiętam,
pierwiastki
oczywiście składały się mniej więcej tak,
jak białko jaja kurzego.
Czyli trochę siarki
i łańcuchy wodorotlenowe. Także
nic specjalnie,
czemu
można by było przypisać nieziemskość.
Nie wiem, jak to powiązać i w
jakiej formie można
wytłumaczyć pochodzenie tego. Być może
promieniowanie,
które wydzielają te statki, wpływa w jakiś sposób
na ziemską atmosferę i tworzy
coś takiego. Być może,
że tu akurat skład powietrza jest
odpowiedni. Ciężko mi powiedzieć, co to
jest i czy to na pewno
jest efekt działania tamtych sił.
Dziękuję.
Dziękujemy. Anielskie włosy to dość długa historia,
dlatego że pierwsze przypadki, o których
mówiono, a przynajmniej jedne z pierwszych w
XX wieku, to miały być
słynne opady płatków róż, jak wtedy mówiono
lub raczej pisano w Fatimie.
Wiele osób sugeruje, że tam doszło również do
upadku tego rodzaju
substancji z latającego obiektu. A tak naprawdę
anielskie włosy pojawiają się dość rzadko.
Najsłynniejsza sprawa, kiedy widziano, że obiekt, a właściwie obiekty
zrzucają coś takiego, to był słynny incydent z
Francji z Orlean, gdzie wielu
świadków, w tym miejscowy nauczyciel, widziało, że coś takiego z UFO opada i potem
to
nawet znaleziono. Cały problem w tym, że
nikt nie wie do końca, jak powiązać
pojawienie się tych
nitek substancji przypominającej pajęczynę z pojawieniem się UFO.
Niektórzy mówią o pewnych możliwych rozwiązaniach. Na
przykład w grę
wchodzi czasami teoria o jonizacji powietrza i tak dalej.
Ale tak naprawdę sprawa pozostaje dość tajemnicza. Nagle
pojawiają się dziwne obiekty, które zrzucają na nas coś, co wygląda jak pajęczyna. I
znowu pojawia się ten sam problem, o którym
nie raz mówiliśmy, że każda manifestacja
UFO
maskuje się za czymś, co przypomina wytwór
przyrody. Pamiętamy sprawę słynnych zielonych
meteorów, obiektów UFO, które wykonywały niezwykłe
manewry w powietrzu, a zdaniem
ekspertów były tak naprawdę meteorami. Wiemy, że
UFO pozostawia po sobie kręgi, które
przypominają
słynne czarcie kręgi, czyli wytwory
grzybów. Wiemy też o wielu innych
przypadkach manifestacji ufologicznych, które
były uznawane za zjawiska naturalne.
I tak jest też w przypadku anielskich włosów, bo niejednokrotnie pojawiała się
hipoteza, że tak naprawdę mamy do czynienia z
siecią pajęczą porywaną w czasie babiego lata
przez wiatr i ona potem się unosi, opada w takiej
masowej formie. Chociaż jest to zjawisko dość rzadkie, ale bardzo
spektakularne i świadkowie mogą uznać
to za wręcz cud, gdyż widok jest rzeczywiście
niezwykły. Anielskie włosy to sprawa dość
kontrowersyjna, dlatego że mimo zebranych próbek nie udało
się dojść do wniosku,
czym one tak naprawdę są, dlatego, że one szybko znikały.
Natomiast pojawiały się pewne
przypadki, jak chociażby w Orlean, gdzie rzeczywiście
istniał związek między pojawieniem się tych tajemniczych nitek
aa
obserwacją UFO. Ale zagadka tego, co się z
UFO wydobywa, sugeruje nam, panowie,
że te obiekty, czymkolwiek by nie były,
korzystają z jakiejś formy napędu, która
produkuje zanieczyszczenia, spaliny. Nie
jest to zatem może coś tak bardzo
zaawansowanego. Jak sądzicie,
czy to, jak się UFO zachowują,
jakie są efekty ich oddziaływania,
mówi nam coś o stopniu ich
zaawansowania? Marku?
Myślę, że nie.
Ponieważ nawet
jak sobie prześledzimy, zrekapitulujemy to, co do tej pory
powiedzieliśmy, to dojdziemy do wniosku, że
i my, i ludzie, którzy na przykład
tymi anielskimi włosami się zajmują, padamy
i oni też
padają ofiarami swojej własnej
wyobraźni. To znaczy bardzo
łatwo,
wydaje się, tak bardzo
konkretnie jest powiązać owe
anielskie włosy z napędem.
Ale tak naprawdę, ponieważ nic nie wiemy o tym napędzie,
spekulujemy od dłuższego czasu na temat tego napędu w
czasie dzisiejszej debaty, to i wnioski na
temat owych anielskich włosów
są zawsze wariantywne. To jest zawsze
naznaczone tym, że jeżeli przyjmiemy jedno założenie, to być
może drugie będzie prawdziwe. Ale może nie drugie, tylko
trzecie albo czwarte. I tu jest
niestety problem, bo równie
dobrze owe anielskie włosy mogą być
produktami, które gdzieś wydobywają się z
tych hipotetycznych napędów, jak i
mogą być tworami, które są efektem
zupełnie innej technologii, niezwiązanej na przykład z napędem,
a związanej na przykład ze sposobem
badania czegoś, ze sposobem analizowania
i tak dalej. Może
wysyłanie
owych włosów to jest jakiś rodzaj
wysyłania
jakichś
czujników. Tak jak powiedziałem,
odpowiednio zaawansowana technologia, tu znowu powtórzę Clarka,
może dla nas nie różnić się niczym od magii, a w związku z
tym my się spodziewamy,
że badanie czegoś, wysyłanie sond, to trzeba
wysłać jakieś konkretne pudełko, które coś tam zbada.
Być może w odpowiednio zaawansowanej technologii sondą
mogą być owe anielskie włosy.
Dlatego pierwsze, co się nasuwa, to
rzeczywiście powiązanie owych anielskich włosów z napędem,
z czymś, co wydaje się
oczywiste, a mnie się właśnie wcale nie wydaje takie oczywiste.
I tak jak powiedziałem, my
za mało wiemy. Spekulujemy tutaj dzisiaj ostro
na temat napędów, na temat technologii, ale w
gruncie rzeczy
spekulujemy i fantazjujemy. To znaczy usiłujemy poskładać
coś, co tak naprawdę jest bardzo trudne
do poskładania. I to właściwie
oczywiste. Dla wszystkich, którzy UFO się interesują,
właściwie nie powiedziałem nic specjalnie odkrywczego. Tak
sobie facet siedzi i gada rzeczy oczywiste.
Natomiast chciałbym to mocno zaakcentować, że nie
popadajmy chwilami w taki hurraoptymizm, że już coś
wiemy, bo tak naprawdę wiemy bardzo niewiele. I jeśli
chodzi o te anielskie włosy, to ja,
kiedy po raz pierwszy o nich przeczytałem,
nie
do końca skojarzyłem je właśnie z napędem.
I stąd mój daleko posunięty sceptycyzm, jeśli chodzi
właśnie o anielskie włosy i napęd UFO. Dzięki. Powtórzę
nasze kontakty do Radia Paranormalium, bowiem dzisiejsza
debata ufologiczna online, jak prawie zawsze, realizowana jest w całości na
żywo. Można będzie do nas już niedługo dzwonić na nasz numer
telefonu 32 746 00
08.
Skype: radio.paranormalium.pl. Można do
nas również pisać na Gadu-Gadu pod numerem 36 08
80 02.
Jesteśmy też na czatach Radia Paranormalium na
www.paranormalium.pl oraz na YouTube na czacie
towarzyszącym naszej transmisji. Jesteśmy też dostępni na
Facebooku na kontach Radia Paranormalium, portalu Infra, na
grupach Radia Paranormalium i czytelników „Nieznanego Świata”. A
jeżeli ktoś woli, to może nam przesyłać pytania, komentarze i
relacje z obserwacji UFO, naturalnie na nasz adres e-mail:
radio@paranormalium.pl. Myślę, że
możemy otworzyć naszą linię telefoniczną, dlatego, że nasza
audycja dzisiaj nie będzie tak długa, jak to czasami
bywa, czyli że będzie trwała do godziny
23:00, dlatego, że jest to druga część dyskusji
o technologiach używanych przez UFO. Także
jeżeli ktoś ma jakieś wnioski, pytania
lub też chce podzielić się swoją obserwacją, to prosimy o
kontakt na wskazane przez Ivelliosa
metody kontaktu. Wracając do tych anielskich
włosów, dźwięków wydawanych przez UFO,
spalin, wszelkich innych,
że tak powiem, przejawów ich działania. Pojawiają
się różnego rodzajuPytania na temat
natury tych obiektów. Oczywiście musimy pamiętać, że nie
wszystkie UFO zachowywały
się w ten sposób. Większość obiektów to tak naprawdę
jakiegoś rodzaju kule światła czy kule złożone z
energii. Tego typu przypadki zawsze
rodzą pytanie, czy mamy do czynienia z
czymś, co można nazwać wytworem techniki, czy jest to raczej rzadkie
zjawisko pogodowe,
atmosferyczne? Niektórzy uznają, że są to tak
zwane ziemskie światła. Arku, jak sądzisz, czy
te relacje o
kulach świetlnych, czyli obiektach UFO, o których nie
możemy powiedzieć, że są to wytwory
techniki, możemy włączyć w naszą
dzisiejszą dyskusję, dlatego że one również
zachowują się w sposób bardzo niezwykły, mają niezwykłe osiągi,
potrafią robić rzeczy wręcz magiczne w powietrzu, zmieniać kierunek lotu
w jednej chwili, osiągają ogromne przyspieszenia.
Natomiast to są w zasadzie świecące kule.
Czy twoim zdaniem mamy do czynienia z formami
czystej energii, czy raczej z obiektami, które
otoczone są jakąś
formą energii, oddziaływania?
Jeżeli chodzi o te kule energii, one
są różnej wielkości. Z tym jest akurat,
podejrzewam, w całej ufologii największy problem.
Dlatego że z całą pewnością te kule są.
Z całą pewnością poruszają się w
jakiś zamierzony sposób.
Oddziaływują na środowisko, bo czasami zdarza się, że
są przyczyną pożaru.
Na potrzeby
wyjaśnienia zjawiska świetlistych
kul wymyślono pojęcie pioruna kulistego
i nawet zdefiniowano czy
potwierdzono jego istnienie w
sferze teoretycznej. Jaki powinien być, jak powinien się
zachowywać.
Bywa tak również, że
obiekty całkiem materialne, obiekty
z metalu, powiedziałbym z krwi i kości, ale
powiedzmy z metalu, obiekty metaliczne
zamieniają się w mgnieniu niemalże oka
w świetlistą kulę i znikają.
Ewentualnie w świetlistą kulę i
uchodzą w przestrzeń kosmiczną.
I tu jest właśnie cała zagwozdka.
Ja
nie lubię bardzo tego tematu. Nie lubię latających kul,
zwłaszcza jeżeli są
zrobione zdjęcia tych kul, które w jakiś
sposób się przeobrażają,
kręcą się i robione są zdjęcia
czy całe filmy z dużych odległości.
I teraz pytanie: co to jest? Albo ktoś
próbuje zrobić zbliżenie, wyjdzie mu
cokolwiek innego, jakieś
deformacje i usilnie próbuje wszystkich
przekonać, że jest to właśnie
pozaziemski obiekt kosmiczny. W środku siedzą ufoludki.
A to dlatego, że mam w domu takiego sceptyka,
któremu jak pokazywałem latającą
kulę, która po patrzeniu w
lornetkę okazała się
dwoma punktami świetlnymi, jednym pod drugim.
Cała rzecz działa się w styczniu, około 15
stycznia, kilka ładnych lat temu, przy temperaturze
również około -18, -20 stopni,
więc żaden samolot czegoś takiego nie
zostawiał. Ale mój drogi sceptyk domowy od razu
powiedział, że to jest nic innego jak po prostu światła.
A co to jest, tego nikt nie wie. I dokładnie na tej
samej zasadzie w większości
obserwacji, które są dokonywane tych kul,
tak należy do tego podejść,
że to jest po prostu światło
niewiadomego pochodzenia. Natomiast dorabianie do tego
jakiejkolwiek głębszej
filozofii jest raczej nie na miejscu. Czasami zdarza się, że te kule
filmowane z dużej odległości zmieniają swoje kształty,
stają się bardziej płaskie czy jakieś inne.
Ale z kolei ten ktoś, kto robi
film na ten temat, nie bierze pod uwagę
tego, że powietrze drga i na przestrzeni
kilku kilometrów, z jakich to światło jest
filmowane, potrafi z tego obiektu zrobić nie
tylko
rzecz płaską czy świecącą w różnych
punktach, ale również potrafi
niefizycznie przemieścić ten obiekt, że ten obiekt po
prostu tańczy. Tak się to może wydawać,
zwłaszcza jeżeli jest to robione podczas
pogody wyżowej. Inaczej się nie da
tego obserwować z paru kilometrów, gdzie powietrze jest o dużej
przejrzystości i pod wpływem
ciepła ziemi ogrzanej przez słońce
faluje to wszystko. Więc
takie informacje czy zdjęcia świetlistych kul
robione z dużej odległości są
niejednoznaczne. Zwłaszcza że
jeżeli jest to robione blisko lotniska i
samolot podchodzi do lądowania, i ma włączone
swojeSwoje światła do lądowania
z naprawdę dużej odległości widać, i
ten obiekt jest widoczny jako świetlisty punkt,
który zmierza w kierunku Ziemi. Samolot
zwalnia i jeżeli jest do tego jakiś
wiatr, i
ten samolot ląduje pod wiatr, więc jego prędkość przyziemienia
się jeszcze troszeczkę zmniejsza. Jest to widoczne
parę ładnych minut. Wychodzi nam, że mamy
doniesienia o latającym UFO nad
jakąś miejscowością, gdzie
nikt nie sprawdza tego, czy w tym momencie był jakiś
lot wykonywany. Bo po prostu
o takie informacje w tej chwili pytać,
dzwoniąc, można być
posądzonym o próbę jakichś zamachów, czy
stworzenia zamachów terrorystycznych nawet. Dlatego tego
tematu świetlistych kul
bardzo nie lubię, bo po prostu to są świetliste
kule. Niektóre natomiast doniesienia dotyczące właśnie świetlistych
kul, obiektów energetycznych, wymykają się
poza wszelką próbę
wyjaśnienia tego. Mieliśmy takie
doniesienia z miejscowości
Orneta, gdzie kula leciała
niewysoko nad jezdnią.
Miała, nie pamiętam w tej chwili dokładnie, ale chyba
80 centymetrów średnicy, więc była dosyć duża
jak na kulę i przelatywała pod mostem, więc
nie da się tego wytłumaczyć w żaden
normalny, racjonalny sposób. Ciężko powiedzieć, żeby
statek kosmiczny, latający
spodek ni z tego, ni z owego zamienił się w kulę o tak małej
średnicy. Tutaj
ciężko nawet
próbować wytłumaczyć to. A
jesteśmy w tym tak samo,
w ogóle ci, którzy uczestniczą w tych
naszych dyskusjach, jesteśmy tak samo do tego
predestynowani jak wszyscy inni. Po
prostu tyle samo wiemy w tym momencie i tak
samo próbujemy to wyjaśnić na tej samej zasadzie, tak jak już tu Marek
mówił. Z tym że ja
twierdzę, że nawet jeszcze bardziej jesteśmy, bo mamy
szerzej
otwarte umysły na różne pomysły.
Żadnych nie odrzucamy. I
tak jak to jest w filmie na przykład „Kula” do
wyjaśnienia pochodzenia
ewentualnie odnalezionego statku
przede wszystkim sięga się po osoby
humanistyczne. Tam fizycy niewiele są w stanie
pomóc. Przede wszystkim inżynierowie i właśnie
humaniści, którzy próbują to
ogarnąć. Zwłaszcza
ci, którzy piszą powieści fantastyczne.
Dziękuję. Panowie, nie bez przyczyny zapytałem Arkę
o te latające kule, bo to rzeczywiście jest problem trochę
nie do rozwiązania. Jedni mówią, że to zmora
ufologii, dla innych to jest najciekawsza rzecz. Na przykład John Keel twierdził, że
to
jest bardzo interesujące, ale
okazuje się, że Stanton Friedman, czyli jedna z niewielu osób, która miała
w kwestii latających
spodków coś konkretnego do powiedzenia, jeżeli
chodzi o napęd, wysnuł bardzo
ciekawe wnioski na temat tego, jak one się poruszają. I było to
dość dawno. On co prawda
jako badacz ma pewne mankamenty, o których będzie za chwilę, ale
odnieśmy się do tego, co mówił o tym, skąd
latające spodki mogą przybywać. Albo inaczej, gdzie mogą mieć
swoje
stacje i
czy czasem nie wykorzystują
czegoś, co my już badaliśmy, a co
zostało odrzucone. Otóż Stanton Friedman uważa, że
w latach 60. i 70.
prowadzono różnego rodzaju badania nad
napędami łodzi podwodnych lub nad
przenośnymi jednostkami napędowymi
jądrowymi, które mogą w jakiś sposób prowadzić nas
do zagadki UFO. Wszystkim zainteresowanym, jeżeli chodzi o szczegóły,
polecam ten raport. Jak to się nazywa? Zaraz
powiem. To się
nazywa „Szczegółowa
analiza technologii UFO” i to jest
raport MUFON-u sprzed
36, 37 lat. Ale to jest nadal bardzo ciekawy
materiał, bo Stanton Friedman, analizując te
wszystkie wątki, mówi nam
o tym, o czym powiedział Chris w
pierwszej części debaty o technologiach UFO.
Że tak naprawdę obiekty, które tutaj do nas przybywają, mogą
być
pojazdami
zwiadowczymi, a statki matki, większe
obiekty albo stacjonują gdzieś w Układzie
Słonecznym, albo są rzadko widywane w
atmosferze Ziemi. Na przykład jak ten słynny obiekt
w kształcie miski, który pojawił się
przed japońskim samolotem podczas
pewnego incydentu w latach 80. nad Alaską
bodajże. Panowie, jak myślicie, czy
Stanton Friedman ma rację, mówiąc,
żeDzieje
się właśnie tak, że ktoś nas tutaj obserwuje, ktoś do
nas przylatuje, a po Ziemi lata sobie swego rodzaju
skuterami. Arku?
To jest jakiś pomysł
i w sumie nie można go odrzucić. Jest dosyć dobrym
pomysłem, co tu dużo mówić.
Wpisuje się to w jakiś sposób w
to, że UFO czy
NOLA to przede wszystkim statki
kosmiczne obcych.
Należałoby
wziąć to pod uwagę. Tylko gdzie te
statki matki, na ile by musiały być duże
i gdzie powinny
stacjonować tak, żeby
do tej pory nikt ich nie wykrył? Muszą one
niewątpliwie stacjonować gdzieś na jakichś
orbitach stacjonarnych, ewentualnie
poruszać się razem z planetami.
Do tego jeszcze należałoby dodać momenty, w których
na zdjęciach czy na filmach uwidoczniono,
zarejestrowano połączenia się
kilku statków w
jeden i
ich bardzo gwałtowny wtedy odlot. To by
sugerowało to, że te
skutery, jak to określiłeś, są zbierane w jedno i
odlatują.
Jest taki przypadek, między innymi z
Anglii, gdzie na
świadka napadły jakieś sondy, które go
silnie poturbowały. Pozostawiły ślady
dziur na ubraniach.
One wyglądały jak
miny morskie, mniej więcej w ten
sposób. Też były
wypuszczone ze statku matki, tylko że dużo mniejszej.
Poturbowały go i prawdopodobnie po śladach
świadczy doszły do wniosku, że wróciły z
powrotem, zataczając jakieś kręgi.
Wróciły z powrotem i odleciało to całe towarzystwo.
Jest to jakiś pomysł. Zgadza się to mniej więcej z
tym, co
robili ludzie, czy robią ludzie w przypadku
nowych pomysłów na zdobywanie
terytoriów. To było między innymi,
na przykład jeżeli chodzi o Księżyc, czyli statek matka, który
podlatywał, wypuszczał
lądownik, lądownik z powrotem wracał i wracali na
Ziemię. To samo jest, jeżeli
chodzi o pomysły
gdańskich
studentów na zdobywanie Marsa. To znaczy statek
matka, łazik, który ląduje na powierzchni
Marsa, wypuszcza małe stateczki,
drony, które o wiele szybciej potrafią się przemieszczać,
wyszukują do niego zarówno dobrą drogę, jak i
badają teren, wracają z powrotem do niego. Jest taki też
pomysł, bardzo dobry pomysł. Jak i
współczesne
zachowanie się
na polu walki, to znaczy
wypuszczenie statku matki, drobnych dronów, które
będą penetrowały i które będą w charakterze
szperaczy i będą wracały. To się
zgadza z naszą koncepcją, jak to powinno być.
Ale nie znamy do tej
pory powodów, dla których
ci ufonauci przeróżnej maści, koloru i
wyglądu przybywają na Ziemię. Tak jak
mówiłem na wstępie tej debaty, nie znamy
powodów. Nie można badać przez cały czas tego samego. Nie można przez
cały czas kroić
tych samych zwierząt. Nie można przez cały czas, za przeproszeniem,
w tyłek zaglądać sondami do ludzi, bo się nic
więcej nie znajdzie tam, niż się już znalazło za piątym,
dziesiątym razem.
Badania się robi przez określony czas i to się nie zmienia.
I tyle. Więc powtarzanie tego w
tak krótkim czasie
mija się w zasadzie z celem.
Tutaj cała ta teoria statków,
które przybywają na rekonesans
i badają, upada
z samej zasady tego działania. Dziękuję. Myślę,
że Marek Żelkowski będzie miał tu coś do powiedzenia, ale nim
oddam mu głos, to jeszcze parę słów od Stantona Friedmana. Jak
powiedziałem, Friedman jest jedną z osób, które od wielu
lat aktywnie badają zjawisko
UFO. Są, jak
mówią Anglicy, full-time'owymi ufologami.
I w tym swoim dokumencie sprzed wielu
lat Friedman już wtedy zauważa, że
istnieją formy napędu jądrowego, takie alternatywne, które były
badane między innymi w ramach projektu Pluto
i Nerva. I to już pod koniec, na
przełomie lat 50. i 60. On
tutaj sugeruje jeszcze taką możliwość jak
napęd
magnetoaerodynamiczny,
który odpowiednio
skalibrowanyA
prace nad nim były już przeprowadzane w latach 60.
przez doktora Stuarta Waya. Mógłby
pozwolić na
operowanie obiektem
latającym bez użycia
paliwa, ale o tym możecie sobie poczytać
w tym dość suchym, szczerze mówiąc, raporcie
Friedmana na temat
technologii UFO. Muszę powiedzieć szczerze, że jeżeli chodzi o opracowania na
temat tego, jak UFO się poruszają, to jest zawsze pewien dylemat.
Dlatego, że materiału może jest sporo,
natomiast pojawiają się
rzeczy z jednej strony albo bardzo oględne i ogólne,
albo bardzo szczegółowe, które też nie do końca
mogą mówić nam całą prawdę o tym, jak to się dzieje, bo tego tak naprawdę nikt
nie wie. Mimo wszystko to coś
lata i się unosi. Stanton
Friedman znany jest ze swego
zaangażowania w UFOlogiczne, ale ma jedną główną
wadę w tym wszystkim. Otóż on bardzo jest przyczepiony do
teorii o pozaziemskim pochodzeniu obiektów
UFO i uparł się na
to Zeta Reticuli. Pamiętamy, że był zaangażowany w
sprawę Hillów, że ta słynna
mapa Betty Hill, gdzie ona wskazała miejsce
pochodzenia tych obiektów, to w zasadzie on brał w tym udział.
I Stanton Friedman nie potrafi się rozstać tak do
końca z tą koncepcją
mówiącą o tym, że to są wszystko pozaziemscy
astronauci. A my wiemy, że zjawisko UFO jest tak
rozbudowane, że do końca nie możemy wszystkiego
wpakować do jednego worka.
Ale to taka mała uwaga. Marku,
jak byś odpowiedział na ten zarzut, że to jednak
nie mogą być
pozaziemscy astronauci, którzy przybywają, żeby nas
obserwować?
Może na początek powiem jeszcze
na chwilę o tych kulach świetlnych,
odwołując się znowu do mojej ulubionej
teorii, a właściwie do prawa Clarke'a,
że technologia jest nieodróżnialna od
magii. Dla mnie
zupełnie spokojnie można przyjąć, znowu na zasadzie
takiej roboczej hipotezy, a właściwie puszczenia wodzy fantazji,
że te świetlne kule spokojnie mogą być
sondami, obiektami badawczymi
odpowiednio zaawansowanej technologii.
I wówczas samo ich istnienie, czy też dziwne
zachowanie się, czy też różne
cuda, które one wyprawiają, może stanie się mniej dziwne,
a może jeszcze bardziej dziwne. Tak naprawdę nie wiem.
Poruszamy się we mgle. Natomiast jeśli chodzi
o strategię badania
Ziemi za pomocą małych
stateczków, które przybywają
ze statków baz
w Układzie Słonecznym, to myślę, że to jest
z punktu widzenia
ziemskiego, naszej ludzkiej strategii, a właściwie
taktyki, to może być
całkiem interesujące.
Zastanawiałem
się, od czego zacząć. Może od tego, że pojawia się cała
masa doniesień, mniej lub bardziej fantastycznych o tym,
że gdzieś zauważono wielkie obiekty na orbicie
Jowisza. Ktoś gdzieś zauważył,
że one są być może nie na orbicie Jowisza, tylko może
Saturna, trochę dalej.
Mówi się o tym, że cały Księżyc to jest właściwie obiekt mocno
podejrzany. Nasz ziemski Księżyc to jest obiekt mocno
podejrzany i jakoś nacechowany
obcą ingerencją. I tak dalej. Ja
nie chcę ciągnąć dalej, brnąć w
te teorie, bo one są na ogół znane. Wszyscy, którzy się
interesują tematyką dokładnie wiedzą, że
gdzieś się pojawia książka przez
kogo został zbudowany Księżyc, a to pojawiają się
doniesienia, że gdzieś wykryto
jakieś obiekty sztuczne na Marsie, a to gdzieś ktoś
widział coś na księżycach
takiej czy innej planety, a to gdzieś
pojawiają się doniesienia, że rzeczywiście widziano olbrzymie statki
mierzone w kilometrach, jeśli chodzi o długość czy
rozpiętość. I tak
dalej. Ja nie chcę się odnosić do poszczególnych
doniesień, bo to po pierwsze ryzykowne. Po
drugie, tak jak powiedziałem kiedyś, te wszystkie
doniesienia mają to do siebie, że one są
z punktu widzenia
żyjącego w tym miejscu Polski, w jakim żyję,
trudne do zweryfikowania. Ja oczywiście mogę chcieć wierzyć w
jedno, a nie chcieć wierzyć w drugie, ale już to pokazuje,
jak subiektywne jest to, co
czasami przyswajamy. Bo tak samo jak ja
zachowują się właściwie wszyscy. Jakaś teoria pasuje im
bardziej, jakaś teoria pasuje im mniej, jakieś doniesienie
wydaje się atrakcyjne, a inne
doniesienie z kolei nie za bardzo atrakcyjne. Dlatego
ja nie chciałbym rozstrzygać, nie chciałbym
mówić, czy poszczególne doniesienia są
mniej lub bardziej prawdopodobne. Skupiłbym się raczej na
tym, o czym powiedziałem. Czy taka
metoda działania, czyli zakotwiczenie gdzieś w
Układzie Słonecznym wielkiego statku
bazyMierzonego w kilometrach, w dziesiątkach
kilometrów. Nie wiem, na ile
mogłaby pozwalać technologia obcych, ale olbrzymiego statku,
statku wędrowca.
I wysyłanie mniejszych sond
oraz mniejszych statków
o charakterze badawczym wydaje mi się
bardzo racjonalne.
Inaczej.
Wydaje mi się, że gdybyśmy to my, ludzie,
planowali badania jakiejś
cywilizacji, ale badanie w taki sposób, że nie
przybywamy spektakularnie w celu nawiązania
kontaktu, tylko raczej rzeczywiście prowadzimy
badania, to tego rodzaju
metoda byłaby bardzo skuteczna,
bo z jednej strony wprowadza ona co prawda pewien
chaos. Same nasze debaty świadczą o tym, jak ten
chaos się powiększa. To znaczy
te obiekty, które są obserwowane,
czyli ludzie, zaobserwowały,
że coś się na niebie pojawia, że coś tam się kręci po tym niebie,
dziwnie się zachowuje. Ale z drugiej strony, tak
jak świadczą o tym poszczególne debaty,
wiemy nie za wiele.
Może się nam wydawać, że sporo, ale w gruncie rzeczy, tak jak powiedziałem, to już
dzisiaj nie raz, poruszamy się we mgle. Coś wiemy, czegoś nie wiemy.
Więcej jest tego, co nie wiemy, niestety. I nawet
te nasze stwierdzenia, że coś tam wiemy, wcale nie
rozstrzygają. Pojawia się cała masa sceptyków albo zawodowych
sceptyków, bo to też należy rozróżnić, którzy mówią: „Nie, to są
bzdury. To, o czym wy
rozmawiacie, to są po prostu kompletne
bzdury. W ogóle nie ma o czym rozmawiać. To w ogóle nie istnieje.
Rozmawiacie o
waszych wymysłach, o
wymysłach waszych oraz waszych kolegów. Coś takiego w
ogóle nie jest przedmiotem racjonalnej dyskusji”.
Pozostawiam tych, którzy tak uważają z ich zdaniem.
Natomiast powiem w ten sposób: już sam
ten spór świadczy o tym, że taka metoda badania
jest skuteczna, ponieważ pozwala
w odpowiedni sposób namierzać
naszą cywilizację, zbierać o niej informacje,
a jednocześnie nie
daje pretekstu do tego, żeby powiedzieć: „Oto wiemy, że
przybyli do nas obcy”. Nie, my się cały czas
spieramy między sobą, ale też ze
sceptykami, czy UFO w ogóle istnieje. A
tymczasem, jeśli jest prawdą to, o czym w
tej chwili mówię, to spokojnie przybysze
zbierają sobie kolejne informacje na
temat ludzkiej cywilizacji. To
wszystko oczywiście jest prawdą, pod warunkiem, że przyjmiemy, że
UFO to jest zjawisko, które, tak jak już dzisiaj powiedziałem
raz, należy rozpatrywać w
kategoriach przybyszów z innej części wszechświata.
Jeśli przyjmiemy takie założenie, to
strategia statków baz zakotwiczonych gdzieś w Układzie
Słonecznym jest jak najbardziej racjonalna. I mnie wydaje
się, że
jeśli obcy to przybysze z daleka, to tak właśnie
postępują. Dziękuję. Dziękujemy.
Zmierzamy do końca w naszej dzisiejszej debacie. Zostały nam tylko
dwa pytania. Jedno z nich wiąże się z
tym, dlaczego obiekty UFO,
obok tego, że oddziałują na otoczenie,
wywierają tak
mocny wpływ na psychikę świadków i na świadomość.
Z czym to się wiąże? Czy jest to coś
zamierzonego? Coś,
co konstruktorzy tych obiektów przewidzieli w
kontakcie z tymi
Tak? Słuchamy. Dodzwonił się do
nas kolejny słuchacz. Dobry wieczór. Dobry wieczór.
Słuchacz Edek z tej strony, kłaniam się.
Panowie, to bardzo sympatyczne, że chce wam
się w niedzielę wieczorem poświęcać czas
i rozmawiać na takie
trudne tematy. I to jeszcze w dodatku
non profit. To tytułem
wstępu. A teraz powiem panowie tak: jestem humanistą, więc
z rozwartym dziobem słucham tego wszystkiego, o czym mówicie,
bo przekracza to zdolność mojej percepcji. Nie mam
wiedzy. Więc gdybym chciał się mądralować na te tematy, to
byłbym żałosny. Jeśli
wolno, to troszkę może nie na temat. Każdy, kto
grał sam ze sobą w szachy, to zrozumie, że
ja sobie stawiam jakąś tam tezę, a potem
staram się ją obalić, szukając argumentów.
I co powiecie panowie na to, że
może to nie obcy czy kosmiczni, lecz po prostu inni?
Bo cywilizacja to nie musi być siedem miliardów, tak jak nas jest,
ale może być tysiąc czy milion na jednej
planecie. Nie musi
współistnieć wyłącznie
jedna inteligentna rasa czy gatunek. Gdybyście
panowie mogli dwa słowa na ten temat, to bardzo bym
prosił. Albo też ja mam do siebie ogromny dyskurs, to może słuchaczerek
zwariował. Tak że bardzo bym prosił w tej
kwestii, bo w tych kwestiach technicznych,
napędów, których słucham panów, to jest to
fascynujące, fantastyczne. Nie mam wiedzy na ten
temat. Taką mam konstrukcję, że jakby jest to
do wymiany żarówki za łącza.To tyle.
Jeszcze raz serdecznie dziękuję. Pozdrawiamy.
Że poświęcacie swój czas w
niedzielę wieczorem. Nie martwcie się. Pozdrawiamy
pana Rytmiankę
również. Pytanie
rzeczywiście ciekawe. Odnosi się do tak zwanych teorii kryptoziemian,
która była wielokrotnie podejmowana przez różnych
autorów, ale myślę, że Marek Żelkowski miałby
tu coś do powiedzenia, bo odnosi się to pytanie
pana Edka do słynnej teorii nadistot.
Ja jestem skłonny przyjąć. Wydaje mi się ona
atrakcyjna. Tego rodzaju podejście wydaje się bardzo atrakcyjne.
O nadistotach za chwilę. Natomiast
równie dobrze można na niższym poziomie przyjąć,
że gdzieś tu na Ziemi, w
jakiejś ekosferze, na
przykład na dnie oceanów albo gdzieś w
oceanach, albo może we wnętrzu Ziemi i tak
dalej. Ja tu powtarzam oczywiście w tej chwili nic
odkrywczego, tylko pewne teorie, które
spokojnie można sobie wyszukać na przykład w
internecie, ale gdzieś tutaj obok nas
może funkcjonować
jakaś inna cywilizacja, bardziej
rozwinięta od nas, która z zaciekawieniem przygląda
się naszemu rozwojowi. I to
tylko jest nasze złudzenie, że my znamy nasz
świat na tyle dobrze, że już nie ma miejsca na to,
żeby się gdzieś owa cywilizacja przed nami
ukryła. To będzie truizm mówienie o tym, że
wiemy o oceanach, o
dnie oceanów, w ogóle o tym ekosystemie
bardzo mało. Wszystkie teorie
wydrążonej Ziemi czy też jakichś istot żyjących wewnątrz Ziemi
to oczywiście dalsza sfera, o której można by całą
audycję zrobić. To jest jedna
kwestia. Rzeczywiście możemy przyjąć, nawet nie odwołując się do teorii nadistot,
że nawet istoty bardzo do
nas podobne, materialne,
tylko bardziej
zaawansowane niż my, przyglądają nam się uważnie,
patrzą, czy przypadkowo nie przeginamy
tej przysłowiowej pałki i nie zagrażamy im w jakiś
sposób, nawet niezamierzony. I to jest jedna
z teorii, którą myślę zupełnie spokojnie można by
przyjąć, nie odwołując się do przybyszy z odległych
części galaktyki, czy może nawet spoza galaktyki. Zupełnie
spokojnie możemy przyjąć, że nasi
bracia pochodzą ze znacznie bliższego
miejsca, niż się nam wydaje. A teraz teoria nadistot.
Ta teoria to między innymi,
tu muszę się powtórzyć, ileś tam audycji wstecz mówiłem o
tym, ale polski pisarz science fiction,
nieżyjący już Wiśniewski Snerg
właśnie tę teorię ukuł czy
przedstawił w swojej powieści „Robot”,
która została uznana za właściwie najlepszą
powieść powojenną, wyprzedzając nawet Lema.
Mówię o wynikach jednego z plebiscytów. To
oczywiście nie musi być dla wszystkich wiążące.
Natomiast takie miejsce ta powieść zajęła. Powieść jest
rzeczywiście intrygująca. W jednym z jej fragmentów jest mowa o
tym, że tak jak
zwierzęta czy rośliny
nie są w stanie dostrzec, pomimo że żyjemy w
tym samym miejscu na Ziemi,
gdyby miały rozum, gdyby miały
świadomość, nie byłyby w stanie dostrzec
nas jako istot, przejawów naszej
mądrości. Spłycam, skracam nieco
temat. Myślę, że jeśli ktoś kogoś zainteresuje, to
warto poszperać troszeczkę i o tej
teorii nadistot nieco więcej się dowiedzieć. Ale w każdym razie,
jeśli te istoty niższe w stosunku do ludzi nie byłyby w
stanie zauważyć tego, że jesteśmy tymi
nadistotami, tak samo być może
ludzie
mają w swoim otoczeniu takie nadistoty, takie
twory myślące, twory
rozumne, których my po prostu nie
dostrzegamy, bo nasza świadomość nie jest do tego
przystosowana. Nie jesteśmy w stanie
zrozumieć
czegoś, o czym nie jesteśmy w stanie pomyśleć. A zatem te istoty
spokojnie nas obserwują. Być może na nie
codziennie patrzymy, ale po prostu nie widzimy
przejawów ich świadomości.
Przez taką prostą analogię, aczkolwiek
akurat wcale tak nie uważam, ale gdyby się
nagle okazało, że chmury, które codziennie widzimy na niebie, są
istotami rozumnymi, które się przekształcają na naszych oczach. Widzimy, jak
się przekształcają, przemieniają, znikają, pojawiają się na
nowo. To co byśmy powiedzieli?
Tak jak powiedziałem, nie jestem zwolennikiem akurat tej teorii. Nie
uważam, że chmury to są nasi bracia w rozumie,
tylko wyżej postawieni, ale chodzi właśnie o
ten sposób postrzegania, że być może
my nie jesteśmy w stanie dostrzec inteligencji,
która jest inna od naszej inteligencji. I tu znowu odwołałem się
do tego, o czym mówiłem kilka debat temu,
czyli do takiej wypowiedzi Wiktora
Żwikiewicza na forum Bibliotekarium,
czyli
www.forum.bibliotekarium.pl,
gdzie on mówi o tym właśnie, że być może my,
ludzie, jesteśmy tak zadufani w sobie, że szukamy
inteligencji tamGdzie wydaje się nam,
że ona jest podobna do naszej. A być może słowa
„inteligencja”, „samoświadomość”, „rozum”
wcale nie oznaczają, że to właśnie musi być
podobne. Być może po prostu nie potrafimy szukać. Być
może ta inteligencja, ta świadomość jest
gdzieś w zasięgu naszej ręki, tylko my uparliśmy się,
że świadomość, inteligencja to musi być coś
podobnego do nas. I być może to jest błąd.
Być może nie potrafimy w naszym otoczeniu dostrzec owej
inteligencji. Nie chcę tutaj rozwijać tematu, bo
pewno popłynąłbym przez najbliższe 10,
15, może 20 minut. Myślę,
że to nie ma sensu. Zapraszam na
forum.bibliotekarium.pl.
Tam można sobie odsłuchać wypowiedź
Wiktora Żwikiewicza, znanego pisarza science fiction,
zatytułowaną „Czy umiemy szukać
inteligencji?”. Zapraszam. Myślę, że to będzie bardzo
pouczające. To, o czym Wiktor Żwikiewicz
mówi. I to tyle, jeśli chodzi o tę sprawę. Ja tylko dodam jeszcze na koniec, będzie
o tym
więcej informacji pod koniec dzisiejszej debaty, że
„Bibliotekarium” już w najbliższy piątek o 20
zagości na żywo na antenie Radia Paranormalium.
Prawda, Marku? Prawda. Zapraszam w
imieniu Wiktora Żwikiewicza i
swoim. Zapraszam w najbliższy piątek
o 20 do Radia
Paranormalium. Ruszymy z
audycją, która się właśnie „Bibliotekarium” nazywa.
Punktem wyjścia naszej rozmowy będzie zawsze
książka. W najbliższy piątek będą to dwie
książki, czyli „Wspinaczka na szczyt nieprawdopodobieństwa”
oraz „Ślepy zegarmistrz” Dawkinsa,
znanego autora, który sporo
namieszał we
współczesnej kulturze. Ale nie tyle
zamierzamy mówić o samej postaci Dawkinsa, bo to już
zostało przedyskutowane na wszelkie możliwe sposoby. To ma
być właściwie punkt wyjścia do nieco
filozoficznej, nieco
paranormalnej, nieco naukowej
czy literackiej rozmowy na temat naszego
świata, tego wszystkiego, co nas
otacza. Trochę pewno zahaczymy o
to, czym jest ludzka świadomość, czym jest nieludzka
świadomość. Dlatego bardzo serdecznie zapraszam
w najbliższy piątek o godzinie 20.
Audycja pod tytułem „Bibliotekarium”. Wiktor
Żwikiewicz i moja skromna osoba na doczepkę.
Dziękuję. Dziękujemy. Warto jeszcze dodać do
tej kwestii nadistot, o którą pytał słuchacz
Edek, że swego czasu była to bardzo
popularna
hipoteza. Miała też lekką wariację, która mówiła, że
ta grupa, o której mówimy, to w zasadzie nie są
istoty, tylko są to istoty stojące na przykład na
poziomie wyższym ewolucyjnie czy już
na stopniu postbiologicznym.
Tylko że to jest na przykład grupa
możnych, grupa
wywodząca się z elit, która stworzyła sobie
alternatywną cywilizację, dzięki
której jest w stanie budować coś, co przypomina latające
spodki. Ale o uciekającej cywilizacji
utniemy sobie kiedyś dyskusję z Chrisem,
bo to jest jego konik. Dzisiaj pozdrawiamy Chrisa, który utknął
gdzieś w zaspach
na wschodnim wybrzeżu. Mamy nadzieję, że się wykopał.
Nie zdążył na debatę, bo oczywiście z nami
tutaj dzisiaj był. Panowie,
kolejne pytanie, które
przychodzi do głowy, wiąże się z tym, dlaczego UFO
widziane z bliskiej odległości tak mocno oddziałuje na sferę
psychiczną. Bo nie jest tajemnicą,
że bliskie spotkanie z NOL-em
sprawia, iż człowiek zmienia się,
ale nim do tego dojdzie, zostaje poddany
bardzo specyficznemu oddziaływaniu, które wyłącza go na chwilę z
naszej rzeczywistości. Pojawiły się różne koncepcje,
które mówią na przykład, że obiekty UFO robią to
specjalnie, by tego świadka w jakiś sposób
oszołomić i skłonić do tego, żeby nie robił głupich
ruchów. To trochę dziwna koncepcja, bo w jaki
sposób człowiek mógłby zaszkodzić obiektowi, który jest
dalej i który wyprzedza go na wszelkie możliwe sposoby?
Inna hipoteza mówi, że obiekty tego
typu wiążą się zawsze ze zmienionym stanem świadomości u
świadka z tego powodu, że
by zaobserwować te obiekty, w taki stan świadomości
zmieniony trzeba wejść. Innymi słowy, że obiekty UFO nigdy nie pojawiają
się, przynajmniej obiekty UFO
znane z przypadków wysokiej
dziwności, czyli takie, kiedy dochodzi do interakcji na przykład
bardzo bliskiej z obiektem albo z pasażerami, że to nigdy się nie dzieje w
normalnej rzeczywistości, tylko zawsze w
lekko zmienionej rzeczywistości, a te obiekty
przybywają jakby z jakiejś jej równoległej linii.
Panowie, jak sądzicie, co tutaj
wchodzi w grę? Czy jest to uboczny skutek promieniowania mikrofalowego
emitowanego przez te obiekty, które sprawia, że człowiek staje się,
lekko mówiąc, ogłupiały? Czy
raczej powinniśmy szukać korzeni tego
efektu w tym, co przed chwilą powiedziałem? W
tym, że obiekty UFO nie pochodzą do końca z
naszej rzeczywistości. Marku?
Jak się wydaje, są to obydwie sprawy
naraz. My jako ludzie
jesteśmy tak skonstruowani, że
Podobnie jak większość zwierzątek
na tym świecie, jeżeli nie spodziewamy
się jakiegoś bodźca
i on nagle wystąpi, to bardzo
często stajemy w miejscu,
popadamy w jakiś stan katatonii.
Z podobnego założenia wychodził kiedyś Mesmer i
ten jego słynny sposób
wprowadzania ludzi w hipnozę, polegający właśnie na
takim
rozluźnieniu, a następnie bardzo silnym bodźcu.
To było bardzo często klaśnięcie,
krzyknięcie lub
muśnięcie czymś w oczy
i człowiek popadał w taki stan
hipnozy.
Jeżeli chodzi natomiast o UFO, jeżeli
idziemy
jakimś leśnym duktem, świecimy sobie latarką, czy
jedziemy rowerem, czy jakimkolwiek innym i
jesteśmy w obcym miejscu i nagle
zostaniemy oślepieni przez światło, to zachowujemy się przeważnie
tak, jak sarny,
jak
zające oświetlone światłami samochodu. Stajemy w
miejscu i patrzymy, co się będzie dalej działo. I
ten stan jest taki
ponad stan. Różnie ludzie reagują. To
są też i stany
zagrożenia.
Są osoby, które w
tym momencie jakiegoś nagłego stresu popadają w
takie, jak powiedziałeś, ogłupienie.
Nic do nich nie dociera. Stoi w miejscu i będzie stał.
Dla niego czas również w tym momencie
będzie biegł. To jest to słynne
powiedzenie pana Wojtka Dudka:
„tą drugą lewą”.
I tyczy się takich
osób, które ucząc się latać na paralotni,
mylą ni z tego, ni z owego kierunek prawy z lewą i
dlatego „tą drugą lewą”.
Inna sprawa to jest takie
oddziaływanie celowe
tych osób, które
latają tymi statkami, które
próbują robić te doświadczenia.
I one celowo wprowadzają w stan
takiej
hipnozy. Zarówno, żeby w jakiś
sposób obłaskawić danego
osobnika, że tak powiem, jak
i wymazać mu z niewiadomych powodów
wspomnienie przebytej traumy bardzo
często. Nie jesteśmy przyzwyczajeni do tego, żeby
nas traktować jako
przedmiot doświadczenia,
czujemy się troszeczkę inaczej
i w momencie, kiedy ktoś próbuje do
nas się dobrać jakąś
igłą skalpelem, musimy widzieć w tym
sens i ten sens jest nam wtłaczany do głowy,
że tak powiem i w jakiś sposób pozwala
nad tym przejść do porządku dziennego. Inną sprawą
jest to, że w
kilku co najmniej przypadkach zaobserwowano
zastój czasu w miejscu,
gdzie odbywa się
lądowanie UFO, gdzie ten statek
wylądował. Taki przykład był bodajże w
Austrii, jeżeli się nie
mylę. Z
takiego zastoju czasowego, o czym mówił świadek, że
nagle ptaki przestają śpiewać.
Takie zastygnięcie, gdzie
nawet liście na wietrze też nie
szeleszczą. To wszystko jest zastałe.
I w tym bardzo dobrze się odnajdują te istoty, które się
w takim zastałym czasie umieją mimo wszystko poruszać.
Także jest to jakiś element techniczny
według mnie. W ogóle to wszystko,
co się odbywa, ma jakiś charakter taki,
który jest dla nas
magią, a jest,
jak popatrzeć na to z boku, zwykłym
wykorzystaniem
technologii, która jest już w sumie i
nam znana po części, jeżeli chodzi o
wprowadzanie w stan hipnozy i wymazywanie
poszczególnych kawałków pamięci
przeżytych doświadczeń.
Dziękuję.
Dziękujemy. Nie wspominamy o tym bez
powodu. Dlatego, że jeżeli UFO pochodzą z jakichś
równoległych wymiarów, a tych może być
według teorii strun czy teorii M całkiem
dużo, to mamy do czynienia z
czymś, co wychodzi poza granice naszego
rozumowania w ogóle. Z jednej strony obcy,
bo tak ich możemy nazywać, mogą być albo zaawansowani do
takiego stopnia, że nie będziemy w stanie tego pojąć i odbudować, jak
próbował zrobić to Lazar, ich statków.
Albo ta ich cywilizacja może być całkiem specyficzna, jak mówił Arek.
Czyli oni mogli zatrzymać się na pewnym poziomie, na którym jest im po
prostu, kolokwialnie mówiąc, dobrze. Ewentualnie są na
stadium postbiologicznym, na którym
coś takiego jak
postępStraciło rację
bytu. A może jest zupełnie inaczej? Tego się nigdy nie dowiemy.
Arku, miałbyś coś do dodania w tej
kwestii? Myślę, że nie. Już
specjalnie wiele do powiedzenia dodać
trudno. Poza tym, że
czysto na czuja tak zwanego wydaje mi się, że
jeśli mamy do czynienia z obcą inteligencją,
obojętnie skąd pochodzi, to
myślę, że te dziwne
sprawy związane ze świadomością nie są
wynikiem przypadkowego oddziaływania
elementów napędu czy elementów przypadkowych.
Raczej jest to świadome działanie,
sposób badania nas jako
obiektów
służący zaciąganiu kolejnych
danych. Dlatego wydaje mi się, że te
elementy bliskich spotkań polegające na
oddziaływaniu na świadomość obserwatorów, czyli
te wszystkie cuda związane z czasem,
z odczuwaniem
tego czasu, wyłużaniem, skracaniem
czy też swoistym zawieszeniem, to jest
raczej element
eksperymentu niż przypadkowe oddziaływanie.
Ale powtarzam, to jest bardziej
mówienie: „wydaje
mi się, że właśnie tak jest” niż jakakolwiek
próba racjonalizowania tego czy odwoływania się do
konkretów. Po prostu tak mi się wydaje. Dziękuję.
Dziękujemy. Technologia UFO to temat,
który ma bardzo wiele twarzy. W tamtym odcinku zakończyliśmy
nasze rozważania
lekkim
zastanowieniem się nad tym, dlaczego obiekty UFO z zewnątrz wyglądają
tak, jak wyglądają. Mówiąc kolokwialnie, po co im światła?
Ale jest jeszcze jeden element, który
budzi zastanowienie. Jeżeli przeanalizujemy relacje osób,
które twierdziły, że były na pokładzie latających obiektów, to tam
zdumiewa jedna rzecz, drodzy państwo:
ubogość wyposażenia wnętrza.
Zarówno osoby, które były uprowadzone, jak i osoby, które
miały okazję w ten czy inny sposób, jak na przykład Michalak,
zajrzeć do środka, czy jak Wolski być tam w stanie,
który nie był zmienionym
stanem świadomości, ale być tam
zaprowadzonym i wyprowadzonym. I one zauważyły, że te
obiekty były prawie puste. Tam było mało
elektroniki, co najwyżej jakaś
dźwignia, jakiś drążek. Nie było superkomputerów, nie
było paneli dotykowych ani niczego
podobnego. Czasami było to po prostu śmieszne, bo jeżeli wyobrazimy
sobie, że ktoś przybywa z odległej planety, to tak jak w Bemilczynie
powinien ten jego statek być wyposażony jakoś trochę lepiej. Tymczasem w
Bemilczynie pamiętamy, że była pusta przestrzeń,
bardzo uboga, jeżeli chodzi o jakiekolwiek elementy, nie mówiąc w ogóle o
dekoracjach, a przy ścianie stał jeden z tych gości
w kombinezonie i grzebał coś jakimś
drążkiem.
Podobnie było w przypadku z
Kanady. To się wydarzyło w
szpitalu gdzieś w latach 60., gdzie pewna pielęgniarka
odsunęła zasłonę i zobaczyła, że na zewnątrz jest latający
spodek i miała okazję zajrzeć do wnętrza, w którym stały dwie istoty.
To wnętrze też było bardzo ubogie. To się bardzo często
powtarza. Rodzi to pytanie,
jak to jest, bo
tak naprawdę te obiekty powinny być wyposażone
w bardzo bajeranckie
elementy i tak dalej, a tymczasem jest tam pusto.
Dlaczego tak jest? Czy
wiąże się to z tym, że te obiekty są kierowane myślą przez
pasażerów? Czy są to obiekty autonomiczne,
niepotrzebujące w ogóle żadnych urządzeń, gdyż
same w sobie są jedną wielką sondą?
Marku?
A to wszystko zależy od tego,
jak sobie to zsyntetyzujemy,
wyobrazimy. Jestem skłonny
powiedzieć, że wcale
wnętrza pojazdów nie muszą wyglądać jak
wnętrza współczesnych samolotów
ziemskich. Kokpity pełne zegarów,
pełne instrumentów. Jeśli przyjmiemy,
że ta technologia,
która pozwoliła na odwiedzenie
Ziemi istotom czy to z
odległych planet, czy z innych wymiarów, to jest
technologia, która znacząco wyprzedza naszą technologię,
to po prostu nie dziwi
mnie to, że my, w sensie
ci, którzy odwiedzili statki czy UFO,
nie dostrzegają jej. Zwróćmy uwagę, jak
dzisiaj anachronicznie wyglądają
wnętrza statków kosmicznych, które wyobrażano sobie w
latach 50. i filmowano na rozmaite
sposoby. Co dzisiaj budzi
tylko uśmiech, a przecież minęło zaledwie kilkadziesiąt
lat. Równie dobrze możemy sobie
wyobrazić, że jeśli minęło tych lat zamiast
kilkadziesiąt, kilkaset albo nawet tysiąc,
to przesunięcie jest na tyle duże,
że po prostu nie potrafimy rozpoznać
technologii.Tak jak mówiłem wcześniej o tym, że
technologia niczym nie różni się od magii, dokładnie wpisuje się to
w twierdzenie, że
patrzymy na
coś i nie widzimy tam tej technologii, ponieważ ona jest przed
naszym wzrokiem ukryta. Spodziewamy się widzieć tam dźwignie,
zegary, czujniki i
tak dalej, tymczasem jest tam coś bardzo
prostego. Coś, co sprawia,
że kierowanie tym
obiektem, nawigowanie nim, w ogóle
obsługa tego obiektu jest dla owych istot
zupełnie prosta, naturalna i nie stwarza
żadnych problemów. To my mamy problem, że
nie jesteśmy w stanie rozczytać owej
technologii. I to tyle.
Myślę, że
z mojego punktu widzenia taka jest właśnie tajemnica
tych dziwnych obserwacji dotyczących
UFO. Dziękuję.
Marku? Jeśli
popatrzeć na rozwój naszej technologii, takiej, z którą
się codziennie spotykamy i która służy nam do przemieszczania się,
czyli na przykład samochodów,
to też po pewnym zachłyśnięciu się
pokazywaniem maksymalnie wszystkiego,
co w samochodzie się dzieje,
pokazują się w tej chwili tylko te informacje, które są
ważne. Informacje, które są
nieważne z punktu widzenia
kierowania samochodem, są ukrywane do czasu,
kiedy nastąpi jakaś awaria albo zagrożenie awarią.
Jeżeli popatrzymy teraz na
kokpity, wszystkie samochody starają
się w zasadzie zmniejszyć
ilość miejsc,
które są potrzebne do obserwacji dla kierowcy.
Kiedyś oprócz
temperatury cieczy chłodzącej była
temperatura oleju, ciśnienie oleju,
ciśnienie czasami w
ogumieniu, zamknięte drzwi,
zamknięty bagażnik. Czy działa
światło jakiekolwiek, przepalona żarówka
i to, która żarówka jest przepalona.
Z tego wszystkiego okrojono to w
zasadzie w tej chwili tylko do prędkościomierza,
który jest pokazywany, ewentualnie obrotomierza
i reszta pokazuje się w
momencie, kiedy jest potrzebna. Natomiast
bardziej skupiono się na pokazaniu na przykład nawigacji
czy ogrzewania
wewnątrz samochodu, jaka jest temperatura. To też jest
bajer i w sumie jest niepotrzebne. Ta
ograniczoność informacji,
które należy przesłać do
kierującego czy pilotującego samolotem,
jest systematycznie ograniczana.
Te
panele, które się w tej chwili montuje, są panelami
do wielokrotnego
zastosowania. Ciężko
wymagać, żeby
ewentualnie piloci statków kosmicznych, które były
zaglądają do środka,
również
wyszli inną drogą. Skoro potrzeba się
przemieścić w daną stronę, to pokazujemy
tylko to, co jest potrzebne.
Podejrzewam, że po pewnym
zakresie to już nie będą cyferki na jakimś
ekranie, bo to trzeba popatrzeć, przemyśleć i
zareagować. Być może będą bezpośrednio
przekazywane w postaci
myśli czy
obrażeń
do mózgu pilota. Jeżeli weźmiemy
pod uwagę to, w którą stronę idzie lotnictwo
myśliwskie, taki hełm,
w który jest wyposażony pilot tego najnowszego
amerykańskiego samolotu
F-35,
to jest nie tylko to, że on kosztuje 30 parę milionów, ale
to, że on bezpośrednio przekazuje
do
oka pilota poszczególne
dane. On w jakiś sposób
monitoruje pracę
mózgu i tak dalej.
Nasza
technologia idzie właśnie w tę stronę i ciężko wymagać, żeby
technologia tych obcych statków
była inna. Na pewno też poszła w tę
samą stronę. Nie jesteśmy jako
kierujący czymkolwiek w stanie objąć
zbyt wielu szczegółów i jeszcze przemyśleć, i w jakiś
sposób zadecydować, odbierając to normalnie.
W jakiś sposób z tym należało się
liczyć, że tam będzie nie pełno
kontrolek, tylko będzie pusto.
Zadziwia natomiast brak bardzo
często, tak jak u Wolskiego, brak
udogodnień,
siedzenia czy czegokolwiek innego, form
jedzenia, które by się miało znajdować w
tych obiektach. Czegoś takiego nie ma,
nie spotkało się. Brakuje
jakichś... w miejscu, gdzie
mogłyby być skafandry.
Czy te postacie miałyby mieć
skafandry kosmiczne? Nie zawsze.
Mimo że być może wybierają takie miejsca, gdzie
mogą spokojnie wyjść i nie
używać
skafandrów, ale mimo wszystko jakieś filtry
zabezpieczające przed zagrożeniem biologicznym czy jakimkolwiek
innym wydaje się, że powinny być, a tego nie ma.
Przynajmniej się wydaje, że tego nie ma. Dziękuję.
Dziękujemy. Minęła 22:00. Jest ostatnia szansa,
żeby do nas zadzwonić, gdyż za chwilę
będziemy się rozstawali z anteną. W naszych
dyskusjach o technikach UFO
tak naprawdę nie mogliśmy dojść za daleko. Jest to temat
troszeczkę z góry skazany na niepowodzenie. Możemy oceniać
tę kwestię jedynie po owocach. Natomiast jeżeli uwierzymy w
hipotezę, że obcy są tak wysoko zaawansowani, że nie
możemy nic pewnego o nich powiedzieć,
ta dyskusja staje się z góry skazana na niepowodzenie.
Dlatego że to jest tak, jakbyśmy kazali naszym prababciom, pradziadkom
rozważać taryfę którego operatora
sieci GSM jest najlepsza. Mimo
wszystko pewne oddziaływania ze strony
tych obiektów, pewne
uwagi na temat tego, jak oddziaływały na otoczenie,
pozwalają nam wysunąć pewne wnioski
pokazujące, że ten temat jest bardzo zróżnicowany,
a jednym z najbardziej kontrowersyjnych zagadnień i takich,
na których odpowiedzi w ogóle nie ma, jest to, czy obiekty UFO
w jakikolwiek sposób na przestrzeni tych 70 lat,
które minęły, odkąd zaczęto
się tym interesować, choć one wcześniej też przecież były, czy
one w jakikolwiek sposób zmieniły swój
sposób działania, czy w ich wyglądzie zaszła
jakaś zmiana. Jeżeli przyjrzymy
się temu w taki
sposób, że każdy obiekt
UFO, czy to latający talerz, kula czy
trójkąt, uznamy za emanację jednego źródła, za produkt jednych rąk, to
rzeczywiście taka ewolucja jest, że UFO
się zmieniło. Czy to oznacza, że obcy zmienili swoją technikę? Czy
to oznacza, że używają dzisiaj innych statków? Porzucili
latające spodki i przesiedli się na latające trójkąty? Tego
nie jesteśmy w stanie powiedzieć, bo jak
tutaj chłopcy w czasie
audycji powiedzieli, nie
możemy ustalić, czy latające kule, czy latające trójkąty
to tak naprawdę obiekty pokrewne latającym spodkom. Mimo
wszystko sprawa cały czas jest otwarta
i to, w jaki sposób nowe technologie typu EmDrive, typu
rzekomy warp, o którym cały czas marzy NASA,
zmienią obraz ludzkości, pozostaje kwestią
do dyskusji i do dalszych
naukowych może nie eksperymentów, bo na niektóre
kwestie typu warp jest jeszcze za
wcześnie, ale przynajmniej do owocnych rozważań.
Panowie, dziękuję wam za dzisiaj. Naszymi gośćmi byli:
Marek Ziętkowski, pisarz, publicysta.
Marku, jeszcze dwa słowa o tym
„Bibliotekarium”,
którego
premierowa audycja ma się odbyć w piątek. To będzie audycja
mocno intelektualna czy raczej
nastawiona na wolną wymianę myśli? Mógłbyś zdradzić
jakieś clue? To już zdradzam
w takim razie. Ideą jest to, że
chcielibyśmy zainspirować, chcielibyśmy
pobudzić fantazję. Ja wiem, że każdy z nas, każdy
ze słuchaczy Radia Paranormalium
z definicji jest człowiekiem, który
ma fantazję, który potrafi
z tej fantazji korzystać i który
lubi puścić wodze fantazji.
Natomiast my z Wiktorem, a właściwie
Wiktor ze mną, będziemy się
starali pokazać pewne
pułapki, ale też pewne możliwości, które stwarza nam
rzeczywistość.
Zastanawiam się w tej chwili tak na gorąco, czy
powiedzenie, że audycja intelektualna to będzie właściwie
plus czy minus, bo tak naprawdę
nie będziemy się starali pushyć i
robić czegoś intelektualnego na siłę. Bardziej będziemy
starali się pokazać, że nasz świat jest
naprawdę dziwny i bez względu na to, czy
kierujemy się światopoglądem naukowym, czy
też zwykłą fantazją, to
w jednym, jak i w drugim wypadku natrafiamy na miny,
które burzą nam albo światopogląd naukowy, albo naszą
nieokiełznaną fantazję, albo też
różne inne pomysły, które czasami
mamy. Wiktor jest człowiekiem,
który napisał niejedną książkę.
To są książki, które
wyróżnia właśnie fantazja, nieokiełznana
fantazja. Naprawdę każdy, kto się
z tą literaturą zetknął, powie
jedno: jest to literatura
trudnaCzasami zbyt trudna, ale
zawsze pobudzająca do myślenia. I taki będzie cel
audycji „Bibliotekarium”, żeby pobudzić
fantazję, pobudzić myślenie, a przy okazji dowiedzieć się
kilku ciekawych rzeczy. Myślę, że
jeśli
słuchacze po
tej godzinie czy po troszkę dłuższym
czasie skończą słuchać naszej
audycji i będą mieli w głowie
kilka bardzo istotnych pytań, to my będziemy się czuli
bardzo usatysfakcjonowani. Dlatego zapraszam jeszcze raz.
Piątek, godzina 20:00, długo przed „Teorią
chaosu”, więc będziemy się mogli wygadać
na całego. Zapraszam jeszcze raz.
„Bibliotekarium”, piątek, godzina 20:00. Z
pewnością przypomnimy o tym jeszcze naszym słuchaczom. Ja się
szczerze mówiąc nie mogę doczekać. Także również
zapraszam wszystkich. A naszym drugim gościem był nieoceniony
Arek Kocik z Warmińsko-Mazurskiej Grupy Ufologicznej. Arku, dziękujemy.
Dziękuję również za to, że wysłuchaliście mnie.
Dobranoc wszystkim życzę. Zapraszamy na blog
Warmińsko-Mazurskiej Grupy Ufologicznej, do
którego adres zawsze podany jest przy naszych
debatach. Marku i Weriosie, a co za tydzień?
Za tydzień, z tego, co pamiętam, będziemy
robić temat pod tytułem „Nauczyciel
z kosmosu”. Bo tutaj, drodzy państwo,
zastanawiacie się pewnie, co w najbliższych debatach ufologicznych. Otóż
formalnie mamy ustawiony już
plan, natomiast wszystko może ulec zmianie. Ja wam przeczytam
przynajmniej kilka planowanych tematów,
a jeżeli chcecie, możecie urządzić jakieś
głosowanie na czacie czy na naszej grupie.
Na następny tydzień planujemy „Nauczycieli z kosmosu”, ale
w wodach mamy jeszcze takie tematy jak „Sondy UFO”,
ale to chyba przesuniemy na kiedy indziej, dlatego że to troszeczkę
rezonuje z dzisiejszym tematem technologii UFO. Tu też się
pojawiały takie wzmianki o sondach. Mamy „Hybrydy i program
depopulacji”. Bardzo ciekawy temat. Mamy bardzo
trudny temat: „Nocne oblężenie”, który chcieliśmy
zrealizować z Chrisem, dlatego że jest to sprawa bardzo
ciekawa i bardzo rzadko omawiana. Mamy temat taki jak „Pobród na
ranczo skinwalkera”, ale ponieważ Chrisa dzisiaj nie ma,
nie mogę powiedzieć, kiedy on mógłby dojść do skutku.
Kolejny temat to „Przekazy od obcych. Czy im ufać, czy
nie?”; „Strefa 51”. Ale to chyba też
przesuniemy z tego powodu, że dzisiaj trochę o tym było.
Jest jeszcze „UFO czy Wojsko Polskie?”
Potem jest jeszcze „Uciekająca cywilizacja”,
„Spotkania niefizyczne” oczywiście „Fatima”, „Szok po
kontakcie”, „Cywilizacja marsjańska”. „Czy
obcy nas stworzyli?” Będziemy rozmawiać o Billym Meierze, o
falach UFO, o Roswell, 70 latach, które w tym roku
mijają i wielu innych sprawach. Jeżeli macie
państwo jakieś propozycje tematów, to prosimy je nadsyłać.
Cóż jeszcze, Marku, możemy powiedzieć oprócz
dobranoc? Możemy jeszcze powiedzieć, żebyście się
państwo nie wstydzili. Jeżeli widzieliście państwo
niezidentyfikowany obiekt latający, to apelujemy
gorąco o podzielenie się z nami relacją, najlepiej pod adres
e-mail radio@paranormalium.pl.
Spokojnie, to, że jesteśmy radiem, to nie znaczy, że wszystko,
co do nas trafi na skrzynkę, automatycznie trafia również na antenę.
Przed publikacją robimy taki mały przesiew, że tak powiem, tych
najciekawszych relacji, a na życzenie świadka
zawsze gwarantujemy pełną anonimowość. Tak
więc jeszcze raz apelujemy o słuchanie Radia
Paranormalium i o dzielenie się swoimi
relacjami z obserwacji UFO, ale nie tylko UFO
z nami drogą e-mailową na adres e-mail
radio@paranormalium.pl. Trzeba
jeszcze pamiętać o tym, że
„Debaty
ufologiczne” to audycja, która
jest bardzo spontaniczna. To znaczy my rzadko
kiedy przygotowujemy sobie jakieś
zgadki, rzadko kiedy podchodzimy
do tego tak sztywnie. To wszystko leci na żywo.
Między innymi chyba dlatego jest tak ciekawie i tak fajnie. Zachęcam
państwa jeszcze raz do dzielenia się nie tylko
relacjami, ale też pomysłami na to, jakie wątki
do debat ufologicznych możemy jeszcze wprowadzić. Bo ja
jestem świadom, że nie dotknęliśmy tematów, które
są często bardzo ważne albo które powinny zostać
omówione. Chodzi na przykład o jakieś tam reptilian,
o przekazy. Chociaż na przekazach się chyba skupimy
niedługo. I tak dalej. Jeszcze
milaby. No właśnie, milaby.
Wojsko Polskie, UFO. To też jest trudny i ciężki temat.
Dlatego coraz bardziej przekonuję się
do tego pomysłu,
żeby do tych tematów
głośnych, chociaż może nie do końca dla nas
odpowiednich z tego powodu, że będziemy musieli zburzyć wiele mitów, co
sporo osób może znowu obrazić,
czy takie tematy podejmować. Ale to już jest, myślę, melodia
najbliższej przyszłości. Dziękuję jeszcze raz
panowie za wszystko.
Zapraszam za tydzień. O, tu jeszcze
dzwoni jeden ze słuchaczy, który chciał zadzwonić wcześniej.
Pan Maciej. Jesteśmy już na antenie. Witamy.
Ja już od jakiegoś czasu przesłuchuję państwa radio i
szczególnie chodzi o te debaty, które są prowadzone w dosyć wysokim
poziomie. To jedyne, co mogę rzec tutaj
Że nikt nam nigdy nie uwierzy w to, co my
sobie możemy opowiadać. Czy ktoś jakieś relacje będzie nadawał
z jakichś uprowadzeń, czy z
obserwacji. Ponieważ jest taki jeden problem w tym
wszystkim: nie mamy dowodów
i to jest największa nasza bolączka.
Jedyna możliwość, która by mogła rozwiązać
ten nasz problem, to jest albo jakaś bardzo majętna
organizacja, albo jakaś bardzo majętna postać. Nie
może zrobić nic innego, jak złapać to coś w
siatkę i wtedy pokazać i udowodnić to
wszystkim. Bo oni nigdy, czyli
rządy i ludzie, którzy posiadają więcej niż
jedną trzecią gotówki z całego świata, nigdy się nie
przyznają do tego i nigdy
nie będą mogli powiedzieć,
czy mają kontakt z innymi cywilizacjami, czy mieli do tej pory.
Ponieważ rządy czy
te kraje, które miały kontakt z tymi
cywilizacjami, wtedy by się przyznały, że nie kontrolują sami
swoich przestworzy czy nieba. A jest tak, że ci
podatnicy tak naprawdę płacą te podatki i żądają tego
bezpieczeństwa w swoich krajach, a wtedy to mogłoby
zostać zachwiane, co by prowadziło do rewolty
czy w ogóle do wybudzenia się
ludzkości, do złapania tej głębszej świadomości.
I tyle. Jest ogólnie sporo tematów
dotyczących samych technologii, o których pisałem już na
czacie na Skypie, ale myślę, że to na
następne już jakieś debaty. Chyba że panowie sami
to poruszą, co wkleiłem. Dzięki, pozdrawiam.
Dobranoc. Dziękujemy. Pozdrawiamy. Bardzo ciekawą rzecz pan
powiedział. Oczywiście jest to interesująca
koncepcja. Która mianowicie?
Ta przestrzeń powietrzna. To, że
obywatele wymagaliby po prostu, gdyby się ktoś przyznał, że to istnieje,
wymagaliby, żeby powiedział ktoś wreszcie, co to
jest. Bo oczywiście wszyscy mają do tego pełne
prawo. Ale jest jeszcze jedna rzecz, która w tym wszystkim
odgrywa znaczącą rolę. UFO rzeczywiście trzeba
złapać, natomiast ono robi wszystko, żeby do tego nie dopuścić. Ono
robi cały czas to, żeby się nam
pokazywać, żeby ta nasza świadomość rosła. Tylko pytanie, czy ta świadomość
rośnie w dobrym kierunku? Innymi
słowy, oni nam chcą coś
przekazać. Natomiast my, analizując wszystkie przekazy od
obcych, też nie do końca powinniśmy
zachłystywać. Powinniśmy analizować, myślę.
Dokładnie. Ja tu dodam
jeszcze, że są dwie opcje: pierwsza opcja, ta, o której pan mówi.
A jest jeszcze druga opcja, że te obiekty i
to wszystko to jest technologia, którą
posiadają kraje najbardziej
majętne i tak dalej. I oni to robią
wszystko w niewiedzy
specjalnie przed nami, żebyśmy my o tym dokładnie nie wiedzieli.
Czy nawet militaria innych krajów, żeby o tym nie
wiedziały. Ale w celu, tak jak
panowie mówili wcześniej, wysyłania sond na inne kontynenty,
sprawdzania zasobów na tych
kontynentach w celu eksploracji tego i tak dalej.
Także nie możemy do końca stwierdzić, że to są
cywilizacje spoza globu,
nie wyłączając tego, że to może być ktoś
właściwie z krajów
naszego świata, że tak powiem. Czy to
Amerykanie, czy to Rosjanie, czy nawet ktoś z Europy, bo nawet
w Europie jest pełno takich przypadków. Najgorsze w tym wszystkim jest
to, przepraszam, że przerywam, ale też najgorsze w tym wszystkim jest wie pan co?
To,
że każdy przypadek w zasadzie
jest inny i każdy przypadek może mieć różne
rozwiązania.
Oczywiście teorię można w zasadzie przyporządkować do jakiejś
kategorii wojskowej, ale nad tym
wszystkim tkwi jeszcze jeden problem,
który mi tak ostatnio chodzi po głowie. A mianowicie to,
że kiedy my odkrywamy,
skąd się bierze świadomość, jak ta świadomość jest
produkowana w naszym mózgu, jak to wszystko może wyglądać w kwestii,
powiedziałbym, wyższej. Czyli że świadomość nie jest wytworem
mózgu, tylko czymś w rodzaju
elementu, który jest składnikiem
wszechświata. To my możemy nagle dostrzegać dzięki
swojemu umysłowi takie
obszary naszej egzystencji, które
wykraczają poza rzeczywistość trójwymiarową, a
co do których nie jesteśmy przyzwyczajeni w ogóle.
Natomiast fakt faktem jest, że ta świadomość rośnie. Tylko
że pytanie jest, czy ta świadomość rośnie w jakimś określonym celu, który
ma nas czegoś nauczyć, czy ma nas wpędzić po prostu w
kolejną
pułapkę wierzeń. Bo mnie się
wydaje, wie pan, że ta siła, o której cały czas mówimy,
oczywiście ta siła niebędąca wojskiem,
ale że ta siła, która jest niekoniecznie ludzka,
może dążyć do celu, który
jest niekoniecznie pozytywny dla nas. Czyli
oni się mogą nami w jakiś sposób... Na razie to
wygląda, że to w ogóle nie jest pozytywne. Na razie to
na to wszystko wskazuje, że to absolutnie nie są pozytywne
relacje.
Wszystkich jakby wziąć i pogrupować jakieś
wszystkie takie przypadki zgłoszone przez ludzi
czy przez nawet Inspekcję
Ruchu Lotniczego, czy coś w tym stylu, to ja bym
nigdy tego nie podporządkował pod pozytywne
relacje.Nawet te zgłoszenia,
które były podczas wojen, że
w strefach, w których już militaria
zostały wstawione w stan
spoczynku i wojska tylko przesiadywały na
terenach w celu wycofania ich. Ludzie,
czyli żołnierze, ginęli w tysiącach. Po prostu znikali. Nie
było ich i nie było o tym żadnej informacji, żadnej
wzmianki. Rodziny tych żołnierzy nawet nie miały
żadnych wieści. Dostali tylko paznokcie czy włosy
i informację o tym, że
dany oddział zaginął w akcji i tyle. Jest
pełno takich przypadków. Także moim zdaniem to na
pewno są negatywne relacje. Tak.
Najdziwniejsze w tym wszystkim jest to, że
kiedy się temu przyjrzymy... Mówiłem dzisiaj o Stantonie Friedmanie.
Cokolwiek dobrego można o nim
powiedzieć, to ma jedną wadę. On patrzy tylko na skromny
wycinek całego spektrum ufologicznego, na pewien
określony szereg spotkań.
A tak naprawdę to jest bardzo szerokie.
To są incydenty takie jak
chociażby Słocina, którą badał Arek
Miazga i która jest jednym z najdziwniejszych wydarzeń w Polsce.
To są przypadki, takie jak Arek opisywał o tej rurce,
która odpadła od jakiegoś UFO. To był incydent w szklarni.
To są przypadki, kiedy świadkowie otrzymują jakieś
telepatyczne przekazy. To są też przypadki, kiedy świadkowie
czują się dosłownie opętani przez
siłę pochodzącą z UFO. To też są ciekawe przypadki, o których może kiedyś powiemy.
One zasługują na osobną debatę, ale tak naprawdę są rzeczy tak
dziwne, że one w ogóle nie licują z tym, co dzisiaj
mówiliśmy. Bo nagle ktoś wstaje w nocy i czuje,
że jego umysł został przejęty przez
jakieś oddziaływanie z jakiegoś obiektu. Takich spraw
jest dużo, tylko się o tym nie mówi. Statystycznie jest ogromnie.
Ciężko jest uszeregować to wszystko.
I tak naprawdę weźmy sobie takie
przypadki radarowe.
Weźmy przypadki, kiedy ktoś jest opętany oddziaływaniem obiektu. Weźmy jakieś
dziwne abdukcje, weźmy sobie milaby. To tak naprawdę
jedno z drugim to się w ogóle nie klei. Wychodzi strasznie
szerokie spektrum spotkań i trudno z tego wyciągnąć
wnioski, bo możemy być Stantonem Friedmanem i wyciąć sobie
jeden pasek i powiedzieć tak: „To wszystko są Zeta Reticulanie”.
Ale potem jest drugi pasek, na którym w ogóle jest coś innego, co do
tego nie pasuje. Także tak to wygląda. Dziękujemy
panu za telefon. Musimy kończyć. Nie wiadomo
nawet, do czego to czasami przyporządkować. Czy do tych przypadków
bardziej technologicznych, czy bardziej do tych psionicznych.
Właśnie. To jest całe prawda. A muszę panu powiedzieć, już
ostatnie zdanie, że jeżeli przyjrzymy się opiniom
badaczy UFO, tych znanych i tych mniej znanych,
oni zawsze to podkreślają, że istnieje wielka dychotomia i wielki rozdźwięk
między tym, co w UFO jest materialne i techniczne, a
tym, co jest w nim paranormalne i, tak jak pan powiedział,
związane ze sferą psi. Tak to
wygląda. Jeszcze jedno co mogę, że do samej
technologii, to mi się wydaje, że oni mają coś
tak prostego, bo my musimy mieć zaraz w naszych samolotach
czy pojazdach pełno parametrów i
pełno czujników. Wszystko musi być sparametryzowane i kontrolowane przez
pilota, kierowcę. Nawet jak pan
opisywał, że w tych obiektach jest pustka, praktycznie jest tam bardzo
surowo. Oni muszą mieć coś tak prostego,
że nasza nauka po prostu wysiada przy tym.
Właśnie, to też może być tak, że obiekty nie potrzebują
komfortu, nie potrzebują odczytów,
dlatego że to są sondy same w sobie i nawet
pasażerowie takiego obiektu też są sondami. Chociaż to by było
trochę absurdalne. Po co jakaś obca cywilizacja miałaby tworzyć sondę,
dokładać do tego dwie osoby, roboty, które by tą sondę obsługiwały?
Ale mimo wszystko coś w tym jest. Ja tutaj gadam, a panowie może mieliby coś do
powiedzenia co do tych dywagacji. Arku? Marku?
Nie słyszę akcesu. Także
dziękuję panu za telefon. Pozdrawiamy serdecznie, życzymy dobrej
nocy. Dziękuję. Dobranoc. Dobranoc. Zapraszamy na
kolejną debatę. Panowie, dziękujemy jeszcze
raz. Zapraszamy na „Bibliotekarium” w
piątek, na którym mam nadzieję się słyszymy. I cóż,
do następnej niedzieli, kiedy będziemy wałkować nauczycieli
z kosmosu i to nie tylko w postaci słynnych Abgal. A
mówił te słowa współprowadzący „Debatę ufologiczną
online” Piotr Cielebaś z „Nieznanego świata”. Dzięki jeszcze
raz, Piotrze. Dziękuję. Pozdrawiam i dobranoc. A
audycję od strony technicznej obsługiwał Marek Sęk
„Ivellios”. To była 63. „Debata
ufologiczna online”. Zapraszamy oczywiście do słuchania
Radia Paranormalium całą dobę, między innymi przez
aplikacje mobilne, które ostatnio zaktualizowaliśmy.
Pojawiło się też kilka nowych. No i cóż, do usłyszenia w
kolejnej „Debacie ufologicznej online”. Radio
Paranormalium — paranormalny głos w twoim domu. Dobranoc
i do usłyszenia. Byłeś świadkiem
zagadkowego zjawiska? Jeśli tak, poinformuj nas
o tym już dziś. Czekamy na relacje współczesne
oraz z lat ubiegłych. Nasze kontakty to:
numer Gadu-Gadu 36 08
80 02, 36 08
80 02. Numer telefonu
32 746 00
08, 32 746
00 08. E-mail
radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl
oraz Skype
radio.paranormalium.pl.
Czekamy na twoją relację. Na życzenie świadka
zapewniamy pełną anonimowość.