Witajcie bardzo gorąco i serdecznie w Radiu Paranormalium.
Rozpoczynamy kolejną debatę ufologiczną online. Przy
mikrofonie Marek Sęk „Ivellios”, a dzisiaj po drugiej stronie
Skype'a i Google Hangouts są z nami: współprowadzący
nasze debaty Piotr Cielebiaś z „Nieznanego Świata”. Dobry wieczór,
Piotrze. Dobry wieczór, witam wszystkich tradycyjnie.
Nasz niestrudzony poszukiwacz prawdy Chris Mikina. Witaj,
Chrisie. Dobry wieczór. Ufolog z Warmińsko-Mazurskiej Grupy
Ufologicznej Arek Kocik. Witaj, Arku. Witam, dobry wieczór.
I przy naszym Skypie pisarz science fiction, publicysta,
współpracownik „Nieznanego Świata” Marek Żelkowski. Dobry wieczór,
Marku. Dobry wieczór wszystkim słuchaczom i
wszystkim uczestnikom debaty.
Dzisiejszą audycję rozpoczynamy z
pewnym opóźnieniem, ale prawie zawsze jak zawsze
na żywo. Dzisiaj będzie można do nas dzwonić.
Linię telefoniczną otworzymy prawdopodobnie około godziny
22.00. Wyjątkowo, z uwagi na późniejszy start
naszej debaty, ale oczywiście będzie można dzwonić. Pytania
tekstowe można zadawać już teraz. Nasz numer telefonu to
32 746 00 08.
Skype: radio.paranormalium.pl. Można
również pisać na Gadu-Gadu pod numerem 36 08
80 02.
Jesteśmy także na czacie Radia Paranormalium na
www.paranormalium.pl. Odbieramy również pytania i
komentarze z czata, który towarzyszy naszej transmisji na YouTube i
jeżeli ktoś woli, to może nam również przesyłać pytania i
komentarze drogą mailową na adres
radio@paranormalium.pl. Jesteśmy też
obecni na Facebooku. Oczywiście zachęcamy
wszystkich również do dołączenia do grup Radia
Paranormalium i czytelników „Nieznanego Świata”.
Panowie, dziś zajmiemy się bardzo
trudnym tematem. Chodzi o technologię UFO.
Jakich napędów używają NOLe? Co pozwala im
nagle pojawiać się i znikać? Czy istoty nimi
sterujące naprawdę są super
zaawansowane? Czy technika stojąca za obiektami
UFO jest naprawdę tak zaawansowana,
jak niektórzy uważają? Czy, jak twierdził na przykład
niejednokrotnie Arek Kocik, mogą to być istoty stojące na
drabinie rozwoju tylko szczebelek wyżej od nas? Jakby
nie patrzeć, obiekty UFO to w większości
nieco bardziej wypasione samoloty.
Tradycyjnie pierwszemu oddajmy może głos
Piotrowi Cielebiasiowi. Piotrze? Dzisiejsza
debata jest odcinkiem specjalnym,
dlatego że dotyczy problemu, który
jest kluczowy dla całej sprawy i pojawia się dopiero teraz, mimo że mamy
debatę 60. Jakich
technologii mogą używać obiekty UFO? Czy one są dużo
bardziej zaawansowane od nas, czy to tylko, jak powiedziałeś,
nieco bardziej wypasione samoloty?
Zetknięcia z obiektami UFO pokazują nam bardzo niejednorodny charakter
tego fenomenu i na przykład w
przypadku zjawisk takich jak słynne BOLe, czyli
kule światła, nie możemy tak do końca sprecyzować, czy
mamy do czynienia z obiektami czysto technicznymi.
Wszystkie obiekty, które były widywane na przykład przez pilotów, w większości.
Może nie wszystkie, bo w UFO nie wolno niczego generalizować,
ale większość z obiektów widywanych przez pilotów
była właśnie kulami światła, które się zachowywały w taki dziwny sposób.
Wyglądały, jakby były inteligentnie sterowane. Tylko że nie było pewności,
czy są to tylko obiekty
o charakterze energetycznym, składające się z energii.
Jak podkreślał John Keel, mówiąc, że UFO to wielka energia
zamknięta w małej przestrzeni. Czy są to wytwory
technologii? Inne spotkania,
często te najbliższe, pokazywały już, że
to w zasadzie
maszyny latające z krwi i kości. Z krwi i
kości, z blachy i śrubek. Natomiast problem
się sprowadzał do tej rzeczy, że wiele osób, które miało już taki
bezpośredni kontakt, a chyba jedną z postaci,
która miała taki bardzo bliski kontakt
albo inaczej, przyjrzała się dobrze technologii, temu, co
znajduje się wewnątrz obiektu, był wspominany przez nas kilka debat
temu Stefan Michalak. Polak, który zajrzał do
środka takiego pojazdu nad Falcon
Lake i zobaczył, co tam się w
środku dzieje. Zdaniem Michalaka nie dość, że ten
obiekt wyglądał na pierwszy rzut oka jak jakaś futurystyczna maszyna, to w
środku też nie odbiegał pewnymi
standardami od tego, co
możemy sobie wyobrazić w ramach ziemskiej techniki. To jest jeden z
paradoksów zjawiska UFO.
De facto te obiekty
nie sąAż tak
bardzo zaawansowana, żeby ta technologia była dla nas
nierozpoznawalna. UFO to obiekt latający,
nieco bardziej zaawansowany od
najprawdopodobniej najbardziej zaawansowany pod względem
stosowanego napędu. Natomiast jeżeli chodzi o
inne rozwiązania techniczne, tutaj sprawa jest
dość mocno dyskusyjna, dlatego że
gdybyśmy sobie chcieli wyobrazić obiekt latający
cywilizacji, która wykracza poza
nasze zdolności techniczne powiedzmy
o kilka tysiącleci
dalej, trudno by
nam na pierwszy rzut oka założyć, że to by było coś,
co może nie na pierwszy rzut oka, ale pierwsze
skojarzenie nie wiązałoby się raczej z tym, że będą to obiekty, które
przypominają praktycznie do złudzenia samoloty,
tylko tyle, że czasem mają formę spodków. One
mają włazy. Często mają takie prymitywne
urządzenia jak drabinki do schodzenia,
windeczki, jak opowiadał Jan Wolski. Niektóre mają podpórki,
niektóre mają płozy, niektóre mają okna,
niektóre mają rury, jak ten obiekt widziany przez Michalaka, rury
wydechowe i tak dalej.
Odnoszę czasem
takie wrażenie, że UFO to
momentami pojazdy, które kojarzą
się z stylistyką steampunkową,
że mamy do czynienia z technologią, która,
nie chcę użyć słowa, które mogłoby zostać źle zrozumiane, ale
która jest bardziej imaginacyjna niż realna.
Jak dobrze państwo wiecie, ja do obiektów UFO podchodzę
trochę inaczej niż niektórzy. Nie
traktuję ich w 100% jako obiektów
materialnych w tym sensie, że są to pojazdy z blachy i
śrubek, tylko że jest to pewnego rodzaju emanacja.
Tam, gdzie nie możemy mówić, że to jest emanacja, czyli w przypadkach, kiedy one
zostawiają ślady, to dyskusja jest otwarta. Natomiast w
większości
nie mamy tej pewności. Ale
na dzisiaj załóżmy, że obiekty
UFO są to rzeczywiście maszyny wykorzystujące pewną
technologię. Stąd pytanie,
czy istoty, które je zbudowały, rzeczywiście są tak
bardzo zaawansowane?
Moim zdaniem, oczywiście mogę za przykład wziąć tylko
naszą cywilizację, ale jeżeli
spojrzymy na rozwój technologii lotniczej,
zauważymy znaczne zmiany w pewnych
koncepcjach. Otóż coś takiego jak ramowy model samolotu.
Nie wiem, czy można to tak nazwać, ale taki ogólny model koncepcyjny
za bardzo się nie zmienił przez wiele
lat, jeżeli chodzi o samoloty będące w
powszechnym użytku. Natomiast jeżeli spojrzymy już na
maszyny będące celem tak zwanych
czarnych projektów, widzimy, jakie tam innowacje wprowadzano. Wszystko jednak
krąży zawsze wokół
pewnej stylistyki, którą jesteśmy w stanie rozpoznać. Natomiast UFO,
jak powiedziałem, nie różni się od tego jakoś zasadniczo
więcej. Na filmach science fiction
pojawiają się często maszyny dużo
bardziej zaawansowane, dużo bardziej skomplikowane, trudne do
wyobrażenia, ale latające
spodki, latające trójkąty i
innego typu formy latające są
zawsze mimo wszystko zaskakująco proste.
Stąd pytanie, czy
rzeczywiście ta
inteligencja, która za tym stoi, jest tak bardzo zaawansowana?
Jeżeli Arek Kocik został wywołany do tablicy
niejako przez to pytanie, to jemu właśnie oddaję teraz głos.
Tak, zostałem wywołany, bo
jak widzę, to chyba namieszałem tym
swoim stwierdzeniem. A mówię to dlatego, że
tak jak wspomniałeś o samolotach, gdyby tak
zagłębić się troszeczkę jeszcze dalej w to, co lata,
weźmy na przykład balony,
to też jest jakiś tam zastój.
Pierwsze wzmianki w ogóle o
kulach, do których byli podwieszeni jacyś ludzie,
pochodzą z Ameryki Południowej i dotyczą Indian.
Już nie pamiętam, w jakiej książce, ale
to pewnie albo u Znicza, albo u
Mostowicza jest taka wzmianka, że
Hiszpanie
widzieli latających w ten sposób Indian.
I co jest takie
ciekawe, w archeologii doświadczalnej
spróbowano odtworzyć, czy było to po prostu możliwe. I
udało się, że faktycznie te materiały, których oni
używali, odpowiednio
połączone, dawały możliwości do lotu.
W Europie rozwijało się to baloniarstwo dosyć
fajnie, bo od razu zauważono, że
z góry widać lepiej. Ale tu właśnie jest taka bariera
zawsze. Zawsze komuś coś tam przeszkadza. I tak jak w
Polsce, z tego, co pamiętam, chyba Siadecki
bodajże stworzył ten pierwszy balon, to tak zaraz po
rozbiorach, bo to już była ta epoka, Katarzyna,
caryca zabroniła w ogóle tego typu używać i to
stanęło w miejscu,
i to wiadomo. Teraz jeżeli chodzi o samoloty, to
wszyscy wiedzą, bracia Wright, wcześniej troszeczkę Otto
Lilienthal coś tam próbował
zrobić.Problem
polega na tym, że w zasadzie z
materiałów dostępnych już Chińczykom
gdzieś na przełomie tysiąclecia albo jeszcze
troszeczkę wcześniej,
prawdopodobnie też by się udało wzlecieć do góry, bo mieli
do dyspozycji zarówno bambus,
papier, bardzo cienki
jedwab, który wystarczy nasączyć, zrobić
skrzydło o profilu lotniczym, czyli takim, w którym
połac górna będzie
troszeczkę dłuższa od tej połaci dolnej i
będzie się już podciśnienie
wytwarzało przy przelocie i to będzie się unosiło do góry.
Także to nie jest jakiś wielki problem z tym, żeby
to można było zrobić. Czyli takie możliwości
są. Na rysunkach Leonardo da
Vinci, jak
się dokładnie wpatrzono w te rysunki, okazało się, że
on zaprojektował lotnię właśnie z
takim profilem lotniczym już bardzo
dawno, tylko po prostu nikt
nie zwrócił na to uwagi. Ale właśnie
on jako pierwszy chyba w sumie
tak to dokładnie rozrysował, jak to ma wyglądać. Więc
ta technologia jest znana. Jeżeli
chodzi o inne technologie, które w jakiś sposób były
gdzieś tam dawno i nie zostały
rozwijane, to na przykład elektryczność poprzez butle
Leydes. Wiadomo było, do czego
oni tę elektryczność musieli używać. A
chodzi mi o to, że po prostu tak daleko
nasza technika współczesna nie odskoczyła
od tych prawideł przyrody.
Jeżeli przejdziemy do latających
spodków, latających trójkątów czy czegokolwiek
innego, chodzi o materialne rzeczy,
one też się rozwijają. Z tego, co
niektóre portale donoszą, też się zdarza, że
te spodki się rozwijają, więc nie są
idealne. Nie są takie,
które by na tyle daleko od
nas odskoczyły,
żebyśmy nie mogli tego w bardzo szybki
sposób załapać.
Można by było powiedzieć o tym najnowszym
silniku, którego
zasada działania jest w sumie dosyć prosta, bo wystarczy
mikrofalami zaatakować jakiś
pierwiastek, który będzie emanował, stworzyć
dookoła niego lustro, które będzie
ukierunkowywać te fale
w określony kierunek.
Reszta musi się dziać. Tylko
w ten sam sposób,
podejrzewam, działają te spodki. To
jest
tak, że to, co
donoszą wszyscy o tym, że
słyszą właśnie i burczenie, i ten ruch
wirowy jakiś taki, który się odbywa, to może to jest zwykły
ruch żyroskopowy, który prawdopodobnie ma na celu
ustabilizowanie tego. Natomiast podstawowym
napędem jest właśnie takie wzbudzanie i
odbicie tych fal,
prawdopodobnie grawitacyjnych, które na dodatek, jeżeli
wzbudzają cząsteczki, wzbudzają cząsteczki między
innymi powietrza pod sobą i stąd
to świecenie tych obiektów
w kierunku dołu. To nie jest jakieś
oświetlenie tylko w ten sposób, a
takim
potwierdzeniem tego mojego
stwierdzenia jest to, że
były takie przypadki na Wyspach
Salomona, gdzie te spodki czy kule zawisały
nad domami i potrafiły
prześwietlić
dachówki ceramiczne, więc nie da się zrobić tego
światłem. Trzeba po prostu wzbudzić atomy powietrza,
które są i na górze, i na dole. Wtedy ten efekt
światła będzie. Innym
takim miejscem, gdzie
to w zasadzie się wszystko łączy ze sobą, są
doświadczenia pana
Grebiennikowa. On stworzył takie
letadło, tak to nazwał, z
dosyć śmiesznej rzeczy, bo to było zrobione z
pancerzyków
chrząszczy. On je
odpowiednio posklejał i
okazało się, że dzięki temu mógł wznieść się do
góry. Nie wiadomo, czy wierzyć w to do końca,
czy nie. Natomiast jest
takie jedno zdjęcie, które podobno żona mu zrobiła z
góry, gdzie widać jego na tym
urządzeniu, które stoi i następnie cień tego
urządzenia troszeczkę wyżej. Z opisów
działania tego, bo on o tym mówił,
wynika, że faktycznie
albo miał bardzo dużą fantazję, albo po prostu udało mu się to
zrobić. Jest takie jedno doświadczenie, bo on w ogóle
miał teorię jamy, czyli właśnie takiego ukształtowania
lustra,
które umożliwiało ukierunkowanie energii.
Jakiej? Nie wiadomo. Ja to doświadczenie, które on
robił, powtórzyłem u siebie.W domu, w warunkach
domowych. I faktycznie mi się tak udało, że
patyczek, który był
zamknięty
w słoiku, zawieszony na pajęczej nici, w żaden
sposób nie działały na niego jednokierunkowo
jakiekolwiek energie, po przyłożeniu z
pełnej odległości, poukierunkowaniu takiej wiązki
z rurek on zaczął
się obracać, więc jakaś energia tam jest. Ja
to zamieściłem kiedyś na YouTubie. Co
prawda trzeba długo czekać, żeby ta energia się pojawiła, żeby to
zaczęło działać. Wiąże się to z bezwładnością wydaje mi się tej
wykałaczki. On to robił przy pomocy
patyczka z wzu czarnego, który
jest wypełniony powietrzem, jest może troszeczkę lżejszy.
Niemniej jednak takie doświadczenie udało mi się przeprowadzić.
Na ten patyczek nie działały żadne siły, a jednak się zaczął obracać,
więc jakaś siła, jakaś energia jest w ten
sposób dystrybuowana.
Podejrzewam, że na tej samej zasadzie pewnie
działają
część z
tych latających po
naszym niebie spodków. Dziękuję. Chris, czy
uważasz, że ci faceci, którzy
siedzą w obiektach UFO są rzeczywiście
tak bardzo zaawansowani, że aż trudno nam sobie wyobrazić to,
jak bardzo są zaawansowani? Wygląda to
na coś bardzo zaawansowanego tylko dlatego, że
nie rozumiemy fizyki, na jakiej zasadzie to wszystko działa.
Prawdopodobnie też z tego powodu, że nasza
fizyka, która we
współczesnej formie tworzy się od kilkuset lat i
właśnie u jej źródeł został wymieniony przez Arka Da Vinci,
Galileusz i paru innych, którzy oparli myślenie
na temat świata, na temat podbijania świata, rozumienia
świata i ewentualnie ekspansji poza naszą kulę ziemską,
właśnie na tej fizyce operującej w świecie
realistycznym. Tymczasem te latające
spodki, ci przybysze skądś, podstawowy
problem polega na tym, że nie wiemy skąd oni są. Nie wiemy, jak to jest
zbudowane. Nie wiemy, czy
jest to tylko jeden szczebel wyżej, czy też nie. Dlatego, że
kiedy słyszymy informacje, które gdzieś przeciekają z
najrozmaitszych, często tajnych źródeł o tym, że coś się gdzieś
rozbiło, to tych danych na temat, co to jest,
jest bardzo niewiele i niektóre z nich niestety, ale musimy brać
wyłącznie anegdotycznie, dlatego, że nie ma w tym praktycznie żadnych
konkretów. Możemy ewentualnie komuś wierzyć na słowo, możemy
popatrzeć na jakieś fotografie, ewentualnie
słyszymy jakieś opisy od ludzi, którzy
albo pracowali przy takim projekcie, albo
zostało im w spadku jakieś archiwum, trafili na tego typu
materiały. Natomiast problem jest w tym, że nie potrafimy złożyć
tego w jedną całość i stworzyć
systemu rozumienia tego, z czym mamy do czynienia,
który wyjaśniałby,
o co w tym wszystkim właściwie chodzi, skąd to się wszystko pojawia,
dlaczego jest tak, że czasami wydaje nam się to nieuchwytne, a
czasami wydaje nam się wręcz prymitywne. Sam
mówiąc na początku, opisując to zjawisko, mówiłeś o
najrozmaitszych elementach, które wyglądają zabawnie
albo wyglądają w ogóle nie na miejscu, wyglądają na bardzo
prymitywne. I również nie
potrafimy tego połączyć z tą ewentualnie bardzo
wyrafinowaną technologią, którą używałyby te maszyny
do tego, aby przemieszczać się w przestrzeni kosmicznej
i tu nad naszą Ziemią, że tak bardzo są nieuchwytne,
że bardzo trudno je dogonić, zestrzelić, a nawet
sfotografować, bo w większości przypadków, 90 paru
procent, może i 99% przypadków, kiedy
ktoś ma do dyspozycji gotową do
strzału kamerę, aparat fotograficzny czy coś takiego, ten
obiekt po prostu nie pojawia się na taśmie
filmowej czy na kliszy fotograficznej, czy wreszcie na
matrycy cyfrowego aparatu fotograficznego. W jakiś sposób
znika. Czasami tym, którzy mają szczęście, udaje się
sfotografować coś bardzo niekształtnego.
Coś, co znów musimy się domyślać, z czym mamy do
czynienia i co to jest. Dlatego
można chyba rozmawiać dzisiaj całą noc i pobić kolejny
rekord długości naszej audycji na temat, czy jest to
technologia zaawansowana, czy też nie. W mojej opinii z
pewnością jest to technologia zaawansowana. Jest to technologia bardzo
zaawansowana i mam wrażenie, że w tym
najważniejszym momencie my nie
rozumiemy zasady, na jakiej ona działa.
Prawdopodobnie dlatego, że w naszym sposobie myślenia ta
liniowość jest zakodowana, więc jeżeli wyobrażamy sobie, że coś
przybyło na przykład do nas z Zeta Reticuli, to
wyobrażamy sobie latający spodek, który pędzi sobie przez wszechświat w
naszą stronę, gdzieś wpada w jakieś dziury
czasoprzestrzenne, inną gdzieś tam wylatuje,
ale za każdym razem śledzi pewną linię jako pewną
trasę. I myślę, że na tym chyba polega błąd w rozumieniu
tego zjawiska. W mojej opinii, zresztą bardzo
ryzykownej i stworzonej praktycznie tylko na
potrzeby naszego dzisiejszego programu,
to zjawisko wygląda w ten sposób, że ono
adaptuje się do warunków, w których przychodzi mu działać.
To oznacza, że jeżeli na
przykład ich celem, tych obcych czy tej
obcej cywilizacji czy kogokolwiek innego, kto nas tutaj
odwiedzaJest eksploracja naszej planety,
wówczas swoją własną technologię, której zasady nie
rozumiemy, nie wiemy, na czym ona jeszcze za bardzo polega, dostosowują do
naszych warunków. Dostosowują do fizyki, która
panuje na naszej planecie i dostosowują do fizyki,
z którą my jesteśmy w stanie wejść w jakąś
interakcję. Dlatego bardzo często
mamy w opowieściach świadków tego
typu zdarzeń na przykład historie o tym, że w jednej chwili
widzą jakiś aparat powietrzny, po chwili on znika.
Potrafi on przemieszczać się z olbrzymią prędkością, potrafi dokonywać na tej
prędkości gwałtownych zwrotów, zakrętów, potrafi
wylądować. Pojawiają się nawet jakieś
postaci co jakiś czas. Jak wiemy, tematyka ta jest
niezwykle bogata w tego typu historie i dlatego
sądzę, że to zjawisko jest
jak najbardziej realne. Natomiast dostosowując się do naszej
rzeczywistości, ono również popełnia błędy. To znaczy
eksperymentuje i próbuje. Jedne historie wychodzą im lepiej,
inne znacznie gorzej. Dlatego czasami
właśnie widzimy coś bardzo dziwacznego, doczepionego do tych
najrozmaitszych pojazdów, co wydaje nam się prymitywne. A być może jest to
jakaś próba dostosowania właśnie tej ich technologii do
warunków, które panują tutaj u nas. Nie zapominajmy o tym,
że my jako ludzie, obserwując nasz świat w trzech
wymiarach, obserwujemy go w pewnej częstotliwości
działania. Co oznacza, że jeżeli zmienimy częstotliwość drgań
na przykład materii, którą obserwujemy, możemy doprowadzić
do tego, że na przykład ona po prostu zniknie z naszego pola
widzenia, nie będzie już więcej przez nas możliwa do obserwacji.
I być może właśnie ten pojazd, który
przylatuje skądś, przechodzi taką transformację,
dostosowuje się do sposobu patrzenia
przez nas w tej właśnie częstotliwości. W tej
częstotliwości się objawia.
I na przykład czasami, jak sami
wiemy z urządzeń elektronicznych, może dojść do różnych przypadków, jak na
przykład elektroniczne glitche czy też po
prostu nieudany eksperyment, co doprowadza do tego, że ono
objawia się nam w tak wielu rozmaitych formach
i jednocześnie ewoluuje. Jakiś czas temu mieliśmy nawet taką dyskusję na
ten temat, czy rzeczywiście na naszych oczach
te pojazdy UFO w jakiś sposób modernizują się, czy
w tym czasie, od kiedy my je obserwujemy, powiedzmy od końca
lat 40. XX wieku do dziś, nagle oni
przechodzą jakąś transformację ze spodków i wynaleźli
coś lepszego i latają już teraz częściej trójkątami czy
jeszcze czymś innym, czy jakimiś bumerangami. Spodków widzi się już
coraz mniej, a być może właśnie wcale nie jest to nowa technologia,
tylko nowa forma dostosowania się poprzez właśnie tego
typu doświadczenia do warunków, które tutaj panują u nas,
które być może właśnie tylko w
takiej, a nie innej formie pozwalają im dotrzeć do naszego
świata i wejść z nami w interakcję, co z kolei
otwiera nową kenę w głowie.
Dziękuję. Dziękujemy. Dyskusja nad tym
rzeczywiście może być bardzo szeroka, bo
najpierw musimy zdefiniować, czym UFO jest. Na dzisiaj
przyjmujemy, że są to obiekty, które
stosują jakąś formę technologii. I
tutaj drugi problem, który się pojawia, to jest fakt,
że nie jesteśmy w stanie określić, czy to są obiekty, które drogę
ze swojej macierzystej planety do nas czy ze swojego macierzystego
wymiaru, domeny bytu
pokonują właśnie w tym jednym pojeździe, czy są to raczej jakieś
obiekty typu zwiadowczego do poruszania się stricte
po ziemi. To też jest drugi problem, ale o tym jeszcze będziemy mówić.
Marku, jak myślisz, oni rzeczywiście są tak
zaawansowani i jak
dzieła science fiction patrzą na
pojazdy istot takiego bardzo
dalekiego rzędu? Czy rzeczywiście będą one przypominać
samoloty? To znaczy
science fiction, jeśli chodzi o UFO, to za dużo
tego rodzaju dzieł, dziełek
nie powstało. Oczywiście jest ich trochę,
ale ja bym się skupił w naszej rozmowie na czym innym. Może nie na dziełach science
fiction, bo one z natury mają charakter
spekulatywny. A tak jak rozmawialiśmy
jeszcze poza anteną, nasza
rozmowa dzisiaj będzie miała wybitnie
spekulatywny charakter, bo tych niewiadomych, o których
zresztą moi przedmówcy już sporo powiedzieli, jest naprawdę
dużo. Nawet jeśli przyjmiemy, że
cywilizacje czy UFO to jest coś
materialnego, to są aparaty, które
mają naturę techniczną, to nawet wówczas
powinniśmy sobie odpowiedzieć na kilka pytań, na które tak
naprawdę nie znamy
odpowiedzi. Pierwsze z tych pytań to takie
właściwie: czy przybywa do nas jedna
cywilizacja, czy może jest ich wiele?
Przesłanki są ku temu, aby mówić, że tych cywilizacji odwiedza
nas wiele. O tym świadczą różnego rodzaju zeznania, ale
tego nie wiemy. Ale przyjmijmy, że tych cywilizacji jest wiele. To
musielibyśmy jeszcze odpowiedzieć na pytanie, w
jaki sposób oni tu przybywają i właściwie skąd oni tu przybywają.
Czy to są goście z naszego
świata, z naszego wszechświata, którzy po prostu na
zasadzie
wycieczek czy misji naukowych
odwiedzają naszą planetę, czy też są
to przybysze na przykład z innej rzeczywistości, z
innych wymiarów? A tutaj
myślę, że odpowiedź na tego rodzaju
pytanie znowu otwiera przed
nami pole do dyskusji na temat techniki, która jest
stosowana.Bo troszkę inaczej
wyglądałyby
pojazdy, które przybywałyby do nas z
odległych części galaktyki czy może spoza galaktyki, a
inaczej pojazdy, które przybywałyby do nas z innego wymiaru. A
jeszcze inaczej, wydaje mi się,
wyglądałyby pojazdy, które przybywają do nas z innego czasu,
na przykład z przyszłości. A czy masz
jakieś pomysły odnośnie tego, jak mogłyby wyglądać?
Trudno nam odpowiedzieć na to, jak mógłby wyglądać pojazd z innego wymiaru,
bo to w zasadzie leży poza granicami naszego
pojmowania. Ale jak
twoja płodna wyobraźnia
wizualizuje tego typu twory? Nie wiem,
czy moja płodna wyobraźnia sobie jakoś specjalnie
oryginalnie wizualizuje owe twory, ale
myślę, że jeżeli przyjmiemy, że to
są przybysze z naszej rzeczywistości, to również musimy
odpowiedzieć sobie na pytanie, w jaki sposób do nas
przybywają. Otóż ja pamiętam jeszcze takie
dzieła z lat 80.,
które walczyły z UFO w sposób
czynny i jednym z argumentów przytaczanych przez naukowców było
to, że przecież takie małe pojazdy, o jakich
mówią badacze UFO, nie mogłyby do nas przybyć przez
niezmierzoną pustkę kosmosu, przez te
miliardy lat czy miliardy
kilometrów, czy też jakkolwiek to będziemy mierzyć. I w
związku z tym to jest absolutna bajka i nikt
nie chciał, być może świadomie zupełnie,
pomyśleć na przykład o tym, że gdzieś tu w
Układzie Słonecznym jest statek baza, z
którego przybywają mniejsze pojazdy. Nikt
nie chciał tego dostrzec. Czegoś, co
wydawało się właściwie oczywiste. Być może wydawało się oczywiste
tym, którzy czytali science fiction, ale niemniej jednak
było to naturalne stwierdzenie, że jeśli te
pojazdy są małe, a przecież wiemy, że
obserwowane są nie tylko małe
UFO, ale również i całkiem spore. Niemniej jednak
przyjmowano, że podróż międzygwiezdna, podróż
pomiędzy systemami gwiezdnymi wymaga
jednak statku ogromnego, takiego, który na pewno w
atmosferę ziemską by nie wchodził. I może
chociażby z tego punktu widzenia warto by
zainteresować się tym, czy w naszym
Układzie Słonecznym gdzieś takie
statki bazy, które wysyłają później te mniejsze
pojazdy, które penetrują atmosferę
naszej planety, czy takich statków
baz nie widzimy, czy też są takie miejsca, w których one
mogłyby ewentualnie być
zaparkowane. Z różnych obserwacji i z
różnych relacji wynika, że takie miejsca w
naszym Układzie Słonecznym są nie tylko
podejrzewane o możliwość zaparkowania statków baz,
ale także
to są
miejsca, nie tylko które na tej zasadzie
podejrzewa się, że mogłyby tam być, ale też
odnotowane są pewne obserwacje, które mogłyby świadczyć o tym,
że takie statki bazy matki po prostu
w Układzie Słonecznym są.
Myślę, że warto wspomnieć o tych wszystkich obserwacjach w pobliżu
Słońca. Na ile są prawdziwe? Nie wiem, ale to jest
jedna przesłanka. Mówi się o tym,
że tego rodzaju wielkie statki bazy
mogą być zaparkowane gdzieś w okolicach orbity Jowisza,
orbity Saturna. Nawet jakieś podobno
obserwacje w swoim czasie były
czynione. W każdym razie,
w zależności od tego, tak jak powiedziałem na początku,
jakie przyjmiemy założenie, czy to
jest jedna rasa, która nas bada, czy też jest to
jakaś wyprawa multi cywilizacyjna,
która postanowiła nas przebadać i w związku
z tym przybywają do nas różne rasy z tego statku bazy.
A może po prostu jesteśmy
taką planetą, która jest rodzajem
kosmicznego skansenu, gdzie tubylcy
żyją sobie w naturalnych warunkach i są
obserwowani przez obcych.
Powtarzam, że to wszystko w zależności od tego, jakie przyjmiemy
założenie, takie będziemy mieli wyniki. Tak to już
jest niestety zorganizowane, że
w zależności od założeń mamy
punkt wyjścia, z którego wychodzimy i później
snujemy różnego rodzaju fantazje w tym przypadku.
Natomiast ten punkt wyjścia jest dosyć ważny, bo w zależności
od tego, jaki przyjmiemy, takie możemy otrzymać wyniki
swoich fantazji. A ponieważ problem jest
kompletnie nieuporządkowany, zresztą nie może być
uporządkowany, bo za mało wiemy.
Ale w związku z tym zarówno
ta teoria, że to są
przybysze, powiedzmy jakaś wyprawa,
która nas bada, czy po prostu jesteśmy pod pewną kuratelą
i jesteśmy na okrągło monitorowani,
to jest jedna teza. Druga, że
przybywają do nas przedstawiciele różnych
ras. To
jest druga. Przybywają do nas przybysze z
innego czasu, następna. Czy
wreszcie z innego wymiaru, co wcale nie musi
oznaczać, że jest to wymiar nawet z naszego
punktu widzenia niematerialny, bo jeśli
przyjmiemy za prawdę to,
że wystarczy przesunięcie na
przykład w jakiejś fazie, czy to
właśnie tych drgań materii, czy
też na przykładW jakiejś fazie czasowej czy
jakiejkolwiek innej. Tych teorii jest zresztą sporo. Myślę, że nie ma
co w tej chwili ich przytaczać. Jeśli nawet przyjmiemy, że są
to tego rodzaju przesunięcia, to wcale jeszcze nie oznacza, że
obiekty, które do nas przybywają, nie mają charakteru
materialnego i charakteru technicznego. W związku z
tym jest
pełne pole do snucia
różnego rodzaju fantazji.
W związku z tym, tak jak powiedziałem na początku,
stopień spekulacji, jaki dzisiaj będziemy uprawiać,
sądzę, że będzie na dosyć wysokim poziomie.
Dzięki. Dziękujemy. Panowie, Marek mówił tutaj
o tym, że niczego nie możemy być pewni i
to, jak odnosimy się do
napędu zjawiska UFO, może nie zjawiska UFO, tylko
obiektu UFO, pokazuje to, że w
środowisku badaczy pokutuje taki mit,
że UFO ma coś wspólnego z promieniotwórczością.
Na początku współczesnej fali UFO w latach 40. i 50.
uznawano, że UFO stosują właśnie napęd
jądrowy. Nierzadko twierdzono, że w miejscach,
gdzie te obiekty się pojawiły, występują ślady radioaktywności.
Przychodzi mi do głowy nawet taka anegdota, którą opowiadał
kapitan Rupert, który kierował projektem Blue Book, był
zaangażowany w badania nad UFO. On
relacjonował w
swojej książce, że pewnego razu
amerykańscy badacze z jednego z ośrodków badawczych, którego nie
nazwał, postanowili sprawdzić, czy obiekty
rzeczywiście emitują
jakieś promieniowanie. W tym celu zbudowali chatkę, którą
wypełnili różnego rodzaju urządzeniami
pomiarowymi i czekali.
Ten pomysł był tak absurdalny, że zbudować domek i czekać,
aż nad nim UFO przeleci, że
wiele osób się z tego śmiało. Natomiast rzeczywiście
Rupertowi pewnego dnia udało się i rzeczywiście obiekt jakiś nad tą
chatynką w górach przeleciał i okazało się, że
promieniowanie radioaktywne zostało wykryte.
Pojawił się z tego powodu taki plan, żeby
podobne urządzenia, oczywiście w formie dużo bardziej
kompaktowej i zmniejszonej, umieszczać na skrzydłach samolotów,
by mogły bardziej do natury UFO się zbliżyć. Ale czy
waszym zdaniem jest realne, by obiekty NOL poruszały się dzięki
superreaktorom? Czy to jest raczej
kwestia tego, jak zmienia się nasz punkt widzenia
na tego typu obiekty i na
problem UFO w ogóle? Chris?
Prawdopodobnie to myślenie o tym,
że napęd jądrowy może być
czymś, czego używają przybysze skądś tam
do swoich statków
kosmicznych, jest naturalne,
dlatego, że akurat to są czasy, kiedy
świat przyjmuje do swojej świadomości fakt
istnienia rozszczepienia atomu. Na
przykładzie Hiroszimy i Nagasaki obserwuje
efekt jego działania. Następnie mamy
serię setek, jak nie tysięcy
doświadczeń na różnych poligonach,
gdzie testowana jest broń jądrowa, która jest
ciągle udoskonalana, aż do
najpotężniejszych bomb wodorowych. Budowane są
arsenały nuklearne i wydaje się, że energia,
która wynika z rozszczepienia atomu, jest energią
niespożytą. Może dać napęd, który
pozwoli dolecieć do gwiazd i wrócić z powrotem. W związku z czym wydaje się być
naturalne takie właśnie myślenie, posądzanie tej
technologii UFO o wykorzystywanie energii jądrowej
i wykorzystywanie jej do napędu swoich statków.
Zwłaszcza, że za każdym niemalże razem, kiedy
mamy do czynienia z jakimś przypadkiem czy rozbicia się
tego typu statku kosmicznego, czy też
pojawienia się jego w jakiejś okolicy, czy choćby nawet wylądowania
i zostawienia po sobie jakichś śladów, bardzo często
takim pierwszym elementem, który wykrywano, była właśnie radioaktywność. Myślę,
że obecnie z perspektywy czasu i rozwoju obecnej
technologii nauki możemy z całą pewnością powiedzieć,
że ci przybysze, ewentualnie
pozaziemscy, takiej energii nie używają. Dlatego,
że mimo swojej olbrzymiej potęgi, która robi na
nas wrażenie, tak naprawdę jej skuteczność, to jest
wykorzystanie materiału, który zostaje zużytkowany
do jej wytworzenia, to jest około 2%. W związku z
tym jest to bardzo niewielki procent i bardzo
nieefektywny sposób wykorzystywania energii. Dlatego dziś
częściej się mówi raczej o antymaterii, która wykorzystuje
100% energii, jaką ma do swojej
dyspozycji. Myślę, że
twierdzenie, jakoby to był napęd jądrowy, jest już
dziś taką ciekawostką historyczną na temat tego,
czy UFO wykorzystuje ten rodzaj napędu, energii czy
czegokolwiek, co jest oparte na radioaktywności
i na rozszczepieniu atomu. Z pewnością
jest wielkie zainteresowanie ze strony
UFO tego typu zjawiskiem wykorzystywanym przez
nas tutaj na Ziemi, o czym świadczą chociażby
pojawiania się takich obiektów właśnie nad
poligonami jądrowymi. Za każdym razem, kiedy dokonuje się eksplozji
nuklearnej, nieoczekiwanie pojawiają się
najdziwniejsze obiekty na niebie, a także
oczywiście te przypadki, kiedy
nieoczekiwanie takie UFO nawet ląduje w
bazach wojskowych, tak jak było to w Rendlesham Forest czy na
Ukrainie, kiedy to pojawiające się UFO włączyło nagle
sekwencję, która miała odpalić rakiety nuklearne i nie można było tego
powstrzymać. UFO wówczas przeleciało,
wyłączyło rakiety, po czym je samo wyłączyło i odleciało.
Rosjanie rozłożyli cały ten system na
drobne części i złożyli go z powrotem, sądząc, że
gdzieś został popełniony przy budowie tego typu systemu
jakiś błąd. Okazało się, że błędu jednak nie
było.Jedynym wytłumaczeniem jest pojawienie się
UFO. Zainteresowanie UFO
eksperymentami nuklearnymi na Ziemi
również sugerowałoby, że jest to rodzaj
energii, który oni wykorzystują. Natomiast z innych obserwacji
wynika, że zainteresowanie energią nuklearną
ze strony UFO ma być może zupełnie inny powód.
Eksplozja nuklearna czy w ogóle proces rozszczepienia
atomu doprowadza do powstania fali podłużnej,
która powoduje z kolei przerwanie
płaszczyzny czasoprzestrzennej i wówczas jest
możliwe przejście do innej rzeczywistości bądź skrócenie sobie drogi
na Zeta Reticuli. Być może właśnie to
szczególnie interesowało te wszystkie
obiekty, które obserwowały tego typu doświadczenia nuklearne na Ziemi.
Z pewnością nie jest w kręgu zainteresowania tych
istot, ewentualnie pozaziemskich, energia, która
wynikałaby z rozszczepienia atomu. Dziękuję.
Dziękujemy. Nie raz już mówiliśmy o majorze Kehoe i
jego słynnej teorii.
Ale synchroniczne, powiedziałem Kehoe i Chris
kichnął. Niebywałe.
Tak na marginesie mówiliśmy o tym
poglądzie, że obiekty UFO pojawiają się
niejako w odpowiedzi na rozwinięcie przez
ludzkość technologii jądrowych.
Ale znamy też sytuacje takie
jak chociażby sprawa z Cash-Landrum, przypadek z Kecksburga, po
którym też gnali ponoć po
okolicy żołnierze z licznikami Geigera.
Szczególnie przypadek z Cash-Landrum pokazuje,
że obiekty UFO mogą
wpływać destrukcyjnie na organizmy wskutek
emitowanego promieniowania radioaktywnego. Ta słynna
sprawa pojawiała się w naszych debatach. Była to historia, kiedy
dwie kobiety i małe dziecko zostały w dość
dotkliwy sposób poparzone, zbliżając się do latającego obiektu, który
nie wiadomo, czy był wytworem
ludzkim, czy nie. Arku, teraz pytanie,
jak to jest z
promieniotwórczością tych obiektów?
Czy to ma związek z napędem stosowanym
przez UFO? Tak jak Chris
mówił, jako że poznano
największe do tej pory możliwości
uzyskania energii techniką jądrową,
uznano, że coś takiego na pewno
napędza UFO. Ze
względu na odległości, na jakie trzeba
się przemieścić, energia do tego, jaka jest potrzebna, czy to
będzie wytworzenie
czarnej dziury, czy to będzie
tunelu
czasoprzestrzennego, robaczka,
czy
zwykłe lecenie, przelot,
potrzeba olbrzymich ilości energii.
Jedynym
źródłem, jakie wówczas znano, była
energia atomowa. Stąd taki pomysł, że z całą
pewnością są tam jakieś
reaktory atomowe, a to może być
zupełnie co innego. Ja w dalszym ciągu uważam, że tam jest
coś innego. To jest na zasadzie
próby oświetlenia milionowego miasta zwykłymi
żarówkami, a zastosowaniem
świetlówek. Dlatego, że świetlówka
działa na nieco innej zasadzie niż żarówka. Nie potrzeba
takiej ilości energii, a efekt może dać
taki sam albo lepszy.
Tutaj akurat przyrównanie do
świetlówki jest jak najbardziej wskazane, dlatego, że tam
między innymi opary rtęci są w jakiś sposób
wzbudzane do tego, żeby atakowały
luminofor znajdujący się w świetlówce i
świeciły. Tak też
może coś takiego istnieje w tych
statkach i dlatego tak jest.
O wiele większym zagrożeniem zdaje się
przy tych statkach nie jest radioaktywność, a
uczucie
ciepła, które jest równie destrukcyjne. Według mnie to jest
pochodna
używania mikrofal.
Jeżeli przyjrzymy
się między innymi kręgom
zbożowym, które zostały
zbadane i skodyfikowane jako takie, które
wytworzyły obiekty latające, a to jest
ułamek tych kręgów, które powstają.
W większości powstają oczywiście przy
pomocy
artystów,
artystycznej duszy, deptaczy
zgórz. Inną jest wytwarzanie
przez ludzką jaźń.
Inną grupą są pozostałości po
lądowaniu takich obiektów. Te
kręgi charakteryzują się
może
nie podwyższeniem radioaktywności,
a z tego, co my zbadaliśmy, bo byliśmy na
takim kręgu i badaliśmy, Bogdan ma urządzenia takie
jak licznik Geigera
i w takim kręgu było zmniejszone
promieniowanie. Na zewnątrz kręgu było
promieniowanieByło
promieniowanie w granicach
100 jednostek, natomiast w
kręgu było mniejsze.
Wystarczyło
licznik przesunąć o 10
centymetrów i różnica była wyraźnie mniejsza.
Dosyć ciekawe nasze spostrzeżenie,
ale nic nie daje
odpowiedzi na to, kto stworzył ten
krąg ani w jaki sposób został wytworzony. Niemniej jednak
taka sytuacja była i czasami
niektóre kręgi, żeby nie został opacznie
zrozumiany, niektóre kręgi mogą być
zrobione przez te NOB-e. Nie wiem, czy
akurat ten, który badaliśmy, był stworzony przez
NOB, bo świadków
bezpośredniego utworzenia
tego kręgu tam nie było. Niemniej jednak
z czymś takim się spotkaliśmy.
Innym twierdzeniem jest to, jakoby
te statki musiały być ogromne, bo ogromne
przestrzenie muszą pokonywać i muszą zapewnić
możliwość przeżycia przez długi okres czasu.
Nie jestem w stanie
zrozumieć takiego twierdzenia, dlatego że
jeżeli się ktoś porusza z prędkością
światła, to teoretycznie czas dla niego zatrzymuje się w
miejscu, więc on nie potrzebuje
plecaka, żeby musiał
się na dłuższy czas
wybierać.
Te obiekty, jeżeli są w stanie
takie prędkości osiągać, nie muszą być
wcale obiektami olbrzymimi.
Problem jest tylko wówczas
przy ewentualnym powrocie tych
statków z powrotem do macierzy. Bo my mamy
na Ziemi takie przeświadczenie,
taki syndrom rozbitka, że gdziekolwiek się
znajdziemy, to próbujemy żyć tak,
jak żyliśmy u siebie w domu i koniecznie do tego domu wrócić. A to
niekoniecznie musi być
wizja życia tych
istot. One mogą być
nomadami, którzy przemieszczają się,
zdobywają coraz to nowe tereny,
zdobywają wiadomości, ale ze
swoją ojczyzną, ze swoją planetą
macierzystą nie
kontaktują się czy wracają do niej po
jakimś czasie. Natomiast jeżeli chodzi jeszcze o
technologię, to chciałbym powiedzieć, że technologia po
uzyskaniu pewnego statusu, pewnego
rozwoju zatrzymuje się w miejscu. Jeżeli popatrzymy
nawet na rozwój naszych samochodów,
to te samochody, tak jak
wymyślił je Benz, tak jak były w latach 70.
te małolitrażowe zużywały w granicach pięciu
litrów paliwa, tak w tej chwili zużywają mniej więcej tak
samo. Owszem, są napchane różnymi gadżetami,
przyjemniej się w nich jeździ, są na pewno
bardziej komfortowe. Być
może się mniej psują, choć nie zawsze,
ale to w dalszym ciągu jest ten sam silnik
spalinowy. Jeżeli weźmiemy nawet krzyk
technologii Tesli, to tam się też
za bardzo
nie zmieniły same
silniki, sposób ich
działania, co najważniejsze było stworzenie
baterii i szybkości ładowania. Więc ta
technika za bardzo nie jest super
i hiper do przodu. W tych
punktach, które się sprawdzają, zostaje w miejscu.
Tak też i sądzę, że te obiekty,
które latają, być może przechodzą jakąś
ewolucję i stąd coraz rzadziej widzimy
jedne, a na ich miejsce pokazują się drugie.
Nie jest to w jakiś sposób uzależnione od naszego widzimisię,
tego, co my chcemy zobaczyć, tylko po prostu oni coś
być może w dalszym ciągu
robią i unowocześniają ten sprzęt, co by
znowu świadczyło o tym, że nie są tak daleko posunięci
technologicznie, niewyobrażalnie w stosunku do
nas. Dziękuję.
Dziękujemy. Marku, my tutaj mówimy o tym,
że przez długi czas uważano, że obiekty UFO
poruszają się dzięki reaktorom jądrowym. I
czy te nasze dyskusje, rozważania o tym,
jakie to mogą być
napędy, tak naprawdę również nie są skazane na zagładę,
na niepowodzenie, bo tak naprawdę obijamy
się o rzecz, o której nic nie wiemy.
Myślę, że tak właśnie jest. Już nawet
nasza wymiana zdań świadczy o tym, że w
zależności od tego, do jakiego modelu
eksploracji przez UFO Ziemi jesteśmy przyzwyczajeni,
na to kładziemy nacisk i to jest myślę rzecz
nieunikniona. To znaczy, każdy z nas ma jakąś wizję.
Oczywiście stara się traktować temat szeroko, w związku z czym
przyjmuje także inne jako zupełnie dopuszczalne i byłoby dziwne,
gdyby tego nie robił, ale właściwie
spekulujemy na całego. Ja jeszcze,
ponieważŻeby odpowiedzieć na pytanie,
które teraz jest na liście,
chciałbym jeszcze na chwilę wrócić, bo na skutek sklerozy
pewnej rzeczy nie powiedziałem przy pierwszym pytaniu. Otóż ja się
zgadzam z tą
tezą, która przez Arka
jest wysunięta i która mówi o tym, że być może
istoty, które nas odwiedzają, pasażerowie
UFO być może są tylko nieznacznie od nas
bardziej rozwinięci. Otóż wyobraźmy sobie taką
sytuację, że my za powiedzmy 10,
15, może 50 lat odkrywamy
możliwość tworzenia
tuneli czasoprzestrzennych. I wtedy czy
nasz rozwój będzie jakoś tak znacząco się różnił? Troszeczkę się
będzie różnił w zależności od tego, czy to będzie 10, 20 czy
50 lat. Ale też to nie będzie jakiś szalony,
taki gwiezdnowojenny
albo starstrekowy rozwój, tylko to będzie
rozwój na miarę 10, 20 bądź 50 lat.
Otóż będziemy tak rozwinięci, a jednak
będziemy podróżować na drugi koniec wszechświata. Oczywiście znowu
spekulacja kompletna, bo musimy najpierw tę
możliwość tworzenia tuneli czasoprzestrzennych i przenoszenia się
do innych miejsc we wszechświecie po prostu odkryć. Ale gdyby tak się
stało, to bez budowania olbrzymich czy też małych
statków kosmicznych będziemy się po
wszechświecie przemieszczać. To jest jedna rzecz, o której
zapomniałem przy pierwszym pytaniu. Ja się w pełni zgadzam z
Chrisem, jeśli chodzi o te rodzaje napędu, czyli na przykład
antymaterię czy też inne, o których pewno dzisiaj będziemy mówić.
I również napęd
atomowy wydaje mi się troszkę od
czapy, jeśli chodzi o temat UFO. Ale
gdybyśmy sobie wyobrazili taką rzecz. Znowu nawiązuję
do tego odkrycia
tuneli czasoprzestrzennych. Otóż wyobraźmy sobie,
że za 50 lat odkryto tunele czasoprzestrzenne
i możemy podróżować po kosmosie. Natomiast
człowiek, który nazywa się Ian Paul, to jest
ekspert w dziedzinie inżynierii i aeronautyki.
On twierdzi, że po
roku 2050 ludzkość
będzie latać samolotami, które tak naprawdę znowu
fizycznie specjalnie się nie zmienią, za to będą miały
napęd nuklearny. Pan Paul, o którym
mówiłem, to nie jest taki byle kto, bo to jest
naukowiec z brytyjskiego Uniwersytetu
Cranfield, który jest koordynatorem rządowego
programu badawczego Omega. Ten program tak
naprawdę studiuje perspektywy
przyszłości awiacji. I teraz on w swoim
czasie, bodajże w 2008 roku, wygłosił właśnie
taką tezę, że ludzkość będzie latała
samolotami o napędzie
nuklearnym. Dlaczego wygłosił taką tezę?
Bo to też jest dosyć istotne. Otóż okazuje się,
że zarówno Stany Zjednoczone, jak i Związek
Radziecki już w latach 50.
dokonywały prób z umieszczaniem
reaktorów jądrowych na pokładzie ich samolotów.
Zarówno jedni, jak i drudzy nie
rozbudowali technologii w taki sposób, żeby te reaktory
napędzały owe samoloty, ale dosyć
konsekwentnie próbowano, czy taki
reaktor jądrowy da się w ogóle
wynieść w powietrze i używać na tyle
bezpiecznie, żeby nie zabić całej załogi. I Amerykanie
robili to w bombowcach.
Chyba dwa takie modele B36, poprzednik
B52 i tam to był projekt,
nie pamiętam już dokładnie nazwy. MX w każdym razie miał w
nazwie.
Dosyć intensywnie ćwiczono.
To było kilka lat w każdym razie, kiedy te
samoloty z reaktorami na pokładzie podnosiły się.
Rosjanie również tego rodzaju próby, nieco później, ale dokonywali
tego rodzaju prób. To była
odmiana samolotu Tu-119,
który był zbudowany na bazie
bombowca Tu-95. I znowu
tam w tym przypadku, tak jak powiedziałem, to nie
były samoloty, które napędzane były energią jądrową, ale w ogóle
próbowano, czy da się coś takiego przeprowadzić.
I teraz na tej podstawie między innymi to
jedna z przesłanek dla wspomnianego już Iana Paula.
To była jedna z przesłanek do tego, żeby stwierdzić, że
za jakieś kilkanaście, kilkadziesiąt lat
samoloty właśnie przy pomocy reaktorów jądrowych będą
napędzane. Stwierdził to w 2008 roku,
więc całkiem niedawno. Więc to nie jest jakaś anachroniczna
teoria, jakaś ramota,
która nie jest brana poważnie. Wręcz przeciwnie.
Czy tak będzie? Oczywiście niektórzy z nas zobaczą.
Natomiast warto to wziąć pod uwagę, gdyby rzeczywiście
tak było. Czyli w 2050 roku samoloty
uzyskały napęd jądrowy, a my
znalibyśmy, umielibyśmy przenosić
się w inne miejsca kosmosu za
pomocą tuneli czasoprzestrzennych, to właśnie tak
wyglądałby napęd naszych
pojazdów. To, co przedstawiłem, to jest
oczywiście pewna droga, którą może posuwać się nasze
rozumowanie. Ja nie do końca w nią wierzę, ale
uważałem za uczciwe przedstawienie jej. Jeśli
chodzi natomiast o to, ponieważ ja sobie przejrzałem
trochę doniesień. Rzeczywiście w latachO ile
dobrze pamiętam, w latach 50. były takie doniesienia, że UFO
rzeczywiście znaczy Ziemię. Te ślady są naznaczone
promieniotwórczością. Oczywiście wszyscy
skojarzyli to z tym, że jeżeli promieniotwórczością,
to zapewne napęd jest promieniotwórczy.
A równie dobrze mogło być tak, o czym
moi przedmówcy już mówili, bodajże Chris o tym wspominał,
że przecież obiekty UFO są
niezwykle zainteresowane doświadczeniami,
eksplozjami, wszelką formą działalności
człowieka, która jest związana
z próbami jądrowymi. Skoro
penetrowały takie obszary, na których odbywały się na przykład
eksplozje jądrowe, to siłą rzeczy ślady
tej promieniotwórczości na nich musiały się znaleźć.
A zatem jeśli później na przykład lądowały
w jakimś miejscu Ziemi, to ten ślad
promieniotwórczości pozostawał. I to jest znowu taka
teoria ukuta ad hoc troszeczkę, ale
myślę, że także powinniśmy
brać ją pod uwagę. Powtarzam, ilość zmiennych,
które dzisiaj mamy przed sobą, które musimy wziąć
pod uwagę, upoważniają nas właściwie do snucia
różnego rodzaju teorii i
czynienia różnego
rodzaju założeń. Takich
założeń kilku właśnie starałem się dokonać. W
każdym razie mnie ta teoria o tym,
że być może ufonauci, czyli
załoganci UFO, to są istoty,
które są tylko nieznacznie
odsunięte od nas w rozwoju, przesunięte w czasie, jeśli
chodzi o rozwój technologiczny,
wydaje się atrakcyjna. To znaczy taka niezwykle literacka
w każdym razie. I kto
wie, jeśli na przykład odkrylibyśmy te
tunele czasoprzestrzenne, to
wyobraźmy sobie, że za 20 lat podróżujemy na drugi
koniec wszechświata. I co? I co by się
wtedy stało? Myślę, że
warto sobie popuścić wodze
fantazji, bo byłoby ciekawie. Dziękuję.
Dziękujemy. Drodzy
państwo, jak to jest, że UFO lata? Jak to
jest, że tak się dzieje? Jaki napęd stosują i
tak dalej. Nad tym dzisiaj dyskutujemy. Właściwie co
tak zdumiewa w zachowaniu obiektów
UFO? Można wyróżnić dwa
modele. Po pierwsze, w
obserwacjach dalekich, kiedy obserwator znajduje
się w dużej odległości od obiektów,
zastanawia przede wszystkim w manifestacjach to, że
obiekty te
dysponują ogromnym przyspieszeniem.
Potrafią się zatrzymywać w miejscu, potrafią natychmiastowo
zmieniać kierunek i tak dalej. Potrafią
wykonywać manewry, które są raczej niedostępne
jeszcze ziemskim obiektom.
Chodzi przede wszystkim o obserwacje nocne
niewielkich obiektów na niebie, które nagle wykonują jakieś zygzaki czy
podniebne tańce. W przypadku obserwacji bliższych mamy do
czynienia z kolei z inną stroną
zachowań tych obiektów, między innymi
z ich wpływem na środowisko, na świadków, no i przede wszystkim
tą niewytłumaczalną zdolnością do nagłego znikania.
Panowie, jeśli nie napęd jądrowy
zasila silniki obiektów UFO, jeżeli w ogóle jakieś silniki
mają, to co? Niektórzy sugerują, że jest to
napęd magnetohydrodynamiczny. Tak przynajmniej
mniemali, uważali twórcy słynnego raportu COMETA, o
którym już kilkakrotnie wspominaliśmy. Inni
dodają, że w jakiś sposób przezwyciężają grawitację,
czerpią paliwo z powietrza i tak dalej. Jak
wy ustosunkowujecie się do tej kwestii? Czy w
ogóle jest szansa na to, Chris,
żeby złamać tajemnicę napędu UFO? Bo wielu
próbowało, między innymi Stanton Friedman.
Jest szansa, jeśli oczywiście te wszystkie historie o tym,
że gdzieś takie pojazdy się rozbiły,
zostały odzyskane i pracuje się nad tym,
ażeby rozłożyć je na części, poznać ich budowę,
wówczas jest szansa, żeby coś takiego odtworzyć. Pytanie
brzmi, czy my będziemy w stanie to
zastosować. Dlatego, że ja tak przysłuchuję
się naszej dyskusji dzisiaj i tak sobie
przypominam te nasze wszystkie wcześniejsze. Jesteśmy
wręcz opętani technologią, opętani do tego stopnia,
że nie wyobrażamy sobie absolutnie życia
bez niej. Jeżeli na przykład
stworzymy tunel
czasoprzestrzenny i dostaniemy się gdzieś, od
razu jest wyobrażenie, że siedzimy w jakimś statku kosmicznym,
lecimy dokądś, mamy nasz komputerek, naszego iPhonika
i będziemy tam sobie na Facebooka wrzucać rzeczy i będziemy
badać naszymi różnymi instrumentami badawczymi,
obserwować i tak dalej. Jeżeli jesteśmy
w stanie wytworzyć taki tunel, wówczas okazuje się, że nasze
możliwości są tak duże, że będziemy
mogli praktycznie tworzyć rzeczy ad hoc.
Właśnie z tego, co będziemy w stanie zamienić w
energię. Bo przecież jeżeli rozłożymy materię na drobne
części, na koniec dochodzimy do kwarków, prawda? I okazuje się, że są
to puzzle. Oczywiście jest to bardzo prymitywny sposób
wytłumaczenia tego zjawiska. To
są jedynie puzzle, z których możemy stworzyć dowolny
materiał, dowolny przedmiot, dowolną rzecz. Więc wiele rzeczy,
wiele elementów, wiele technologii tak naprawdę nie jest nam do niczego
potrzebnych, żeby dokądś dotrzeć. Wystarczy nam
tylko metoda.I wiedza, jak to wszystko
zrobić, jak tego wszystkiego dokonać. Dlatego pierwsza
moja idea, kiedy zaczęliśmy dzisiejszy program, była taka,
że to, co obserwujemy i to, co czasami się
rozwija, jest tylko i wyłącznie przejawem
stworzenia przez inną inteligencję jakiejś
kapsuły, dzięki której mogłaby się dostać. Te
sugestie, dlaczego tak się dzieje, wynikają,
dla mnie przynajmniej, z wielu źródeł. Na przykład często
zdarzało nam się dyskutować w tych audycjach o tym, że
istoty pozaziemskie były obserwowane już od dawna
i że te istoty miały charakter
niematerialny, tak jak archonci. Próbowali odnaleźć drogę, w jakiś
sposób dostać się do nas. Przepraszam Chris, że ci
przerwę, bo dostałem do ciebie pytanie na czacie.
Czy słuchacze dobrze rozumieją twoją
bardzo poniekąd ciekawą hipotezę, że uważasz, że
obiekty UFO służą nie tyle jako
pojazdy kosmiczne uniwersalne, tylko jako
środek transportu, dzięki którym jakieś
istoty dostają się tylko
tutaj. Czy dobrze...? Tak,
właśnie to rozumiem. I tak
właśnie wydaje mi się, bo jest to oczywiście tylko i
wyłącznie robocza hipoteza,
niemająca dużego uzasadnienia w praktyce, ale myślę,
że wyjaśniająca bardzo wiele
przypadków tych pojazdów, które są
obserwowane. Że ich znikanie, ich nagłe
pojawianie się, ich niesamowite możliwości, które my nazywamy
technologicznymi, ale one wcale nie muszą być. Jest to właśnie
kapsuła, która tworzy się na użytek tego kogoś, kto nas
odwiedza, która jest w stanie funkcjonować w naszych
warunkach, w których my operujemy i w naszej częstotliwości
obserwowania przez nas świata. Bo wszystko,
co jest wokół nas, jest to pewna częstotliwość. Jeżeli mamy
kawałek metalu, to według doświadczeń Hutchisona na
przykład możemy go praktycznie zdematerializować, zmieniając
jego częstotliwość, częstotliwość połączenia pomiędzy
atomami, które tworzą ten kawałek metalu i nagle okaże się,
że drewniany klocek może przebić ten metal na wylot i tak
zostać. To jest to, co
obserwujemy. Na przykład można zobaczyć w Muzeum
9/11 w Nowym Jorku, gdzie jest Biblia,
na której strony wylany jest płynny metal i ten
płynny metal zastygł na Biblii. A przecież gdyby
był tak rozpalony do takiej temperatury, powinien ją spalić na
popiół. Jednak tak się nie stało. Tuż za granicą
tego płynnego metalu możemy dalej czytać tę
księgę.
Doszło do zafunkcjonowania jakiejś fizyki,
która wymyka się tym wszystkim teoriom naukowym,
które wyjaśniają nasz świat. I teraz
zakładając, że istoty, które nas odwiedzają, ich
rozumienie wszechświata i rozumienie praw nim rządzących jest znacznie
lepsze niż nasze. W związku z tym mogą wykorzystywać
je do tego, aby nas odwiedzać, niekoniecznie
pokonując gigantyczne dystanse w latach świetlnych,
lecąc swoimi pojazdami, a tylko przenosząc
się w zupełnie inny sposób, a tworząc właśnie tego
typu kapsuły na użytek tego,
ażeby funkcjonować i obserwować to, co się dzieje na Ziemi, bądź
ewentualnie poszukiwać tego, po co tu
przylecieli na Ziemię.
Tak to właśnie widzę. Natomiast jeśli taka
kapsuła, która już funkcjonuje w naszych trzech
wymiarach, spadłaby, rozbiłaby się.
Musimy też założyć, że te istoty także
popełniają błędy. Nie są wszechmocne i
wszechrozumne, bo inaczej byłyby bogami. Natomiast jeżeli
są jakąś tam inteligencją, wówczas mogą te błędy popełniać. I być
może takim tego przejawem są te wszystkie
katastrofy tak zwanych spodków, o których słyszymy tu i ówdzie. Od
Roswell to się zaczęło. Okazuje się, że tych miejsc jest bardzo
wiele, gdzie tego typu obiekty spadły na Ziemię. I
wówczas pojawia się wojsko, wywozi to wszystko
i nie musimy tutaj wysilać wyobraźni,
żeby domyśleć się, że wszystkie te
urządzenia są badane, są rozkładane na drobne
elementy i próbuje zrozumieć się zasady, na jakich one
działają, po to, żeby móc je odtworzyć, móc
się nimi posługiwać i ewentualnie wykorzystać w
pierwszym oczywiście rzędzie jako broń, w drugim
rzędzie jako być może coś, dzięki czemu można będzie poznać
lepiej świat bądź nawet wszechświat.
Z tych wszystkich nowalijek
fizycznych, jeśli szukalibyśmy jakiegokolwiek napędu,
który pozwoliłby na długodystansowe
loty gdzieś w dalekie
części może nie wszechświata, ale przynajmniej naszego Układu
Słonecznego, czy przejażdżkę
na Marsa, czy na Księżyc, czy też szybki lot dookoła
Ziemi. Wówczas taką technologią wydaje
się być technologia antymaterii, gdzie
wiele legend, w jaki sposób natrafiono na
jej ślad, wynika z tego, że rozłożono tego
typu latający spodek na części i odkryto reaktor. Między
innymi Bob Lazar o tym mówił. O czym będziemy mówić
pewnie w dalszej części programu dzisiejszego.
I właśnie ta antymateria powoduje, że
dochodzi w takim reaktorze
do przemiany energetycznej, która wykorzystuje 100%
energii, co mówiąc obrazowo
działa mniej więcej tak: jeżeli byśmy mieli jednogroszówkę,
która zawierałaby 100% antymaterii, to
energia w niej zawarta wystarczyłaby na przykład na
60 lotów wahadłowcem.Tak wiele
energii
koncentruje w sobie
antymateria. Jej wykorzystanie jest
prawdopodobnie kluczem do tego, aby móc penetrować nasz bliższy Układ
Słoneczny i nasz bliższy
wszechświat. Być może coś jeszcze poza nim,
na przykład elementy jak planetoidy, asteroidy czy inne tego
typu ciała niebieskie. Natomiast z pewnością
antymateria nie mogłaby służyć do lotów na
Proxima Centauri czy na dalsze gwiazdy. Proxima
Centauri, cztery lata świetlne. Według
obecnie panującej religii w fizyce
jest to granica dla nas nie do pokonania. A nawet
gdybyśmy byli w stanie ją osiągnąć i stworzyć statek kosmiczny, który
poruszałby się z taką prędkością, wówczas ciało człowieka nie
jest w stanie wytrzymać w tego typu warunkach, bo rozleciałoby
się na kawałki. Bądź gdyby stworzyć
taki statek kosmiczny, gdzie człowiek odporny byłby na takie
przyspieszenie, na taką prędkość, to zastarzałoby się być może
w błyskawicznym tempie albo i nie. Nie wiemy. Możemy tylko
teoretyzować, ponieważ nikt w praktyce tego nie
osiągnął. Więc antymateria,
która jest czymś realnym, mogłaby być tego
typu napędem. I jeżeli
rozbity spodek UFO jest jej źródłem, to być może właśnie
to UFO, ci przybysze spoza naszej planety
używają tego typu napędu po to,
aby penetrować Ziemię, a także
ewentualnie unikać zagrożenia ze strony różnych sił. Bo jak
wiemy, przez wiele lat
na przykład Amerykanie wysyłali swoje myśliwce do walki właśnie
z tego typu obiektami, które zazwyczaj źle kończyły się dla
samolotów bądź nie kończyły się wcale, ponieważ samoloty nie były w
stanie w żaden sposób nawiązać kontaktu z takim
pojazdem, który jeśli był poruszany dzięki
takiej antymaterii, mógł stosunkowo swobodnie
przemieszczać się, nie będąc zagrożony przez nikogo i niczego. Co
pokazuje, że jest to skuteczny sposób, ażeby
dotrzeć na naszą planetę i ażeby móc
zrobić bądź znaleźć to, czego się szuka, używając
tego typu technologii. Może w ten
sposób. Może tyle. Dziękuję. Dziękujemy.
Marku, jeżeli nie napęd jądrowy, to co?
Jak ten problem rozpatrywany jest
chociażby w pomysłach pisarzy science
fiction? Bo jest to
zagadnienie, które podejmują
dość często. Istnieje nawet specjalny gatunek
fantastyki, który specjalizuje się
w wizualizowaniu sobie przyszłych rozwiązań
technologicznych, które choć leżą poza naszym zasięgiem,
nie leżą poza zasięgiem naszej wyobraźni.
Jak zapatrujesz się na kwestię
możliwych napędów UFO, ewentualnie
możliwych futurystycznych napędów naszych
pojazdów? To może najpierw o
tym, o czym mniej więcej mówi
fantastyka. Otóż był taki
czas, kiedy
ludzie według
pisarzy science fiction podróżowali po kosmosie
różnymi statkami kosmicznymi, które
osiągały prędkości przyświetlne. A
zatem i tak podróż
nawet na najbliższą planetę trwała dosyć długo.
I w związku z tym pojawiła się
idea statku arki, czyli takiego statku,
na którym ludzie
żyją tak jak w wielkim mieście na przykład i
zmieniają się pokolenia, ale powiedzmy drugie pokolenie
już dociera do celu podróży.
To były wszystkie te
statki w literaturze.
To się różnie nazywało, ale
gdzieś to można sprowadzić do
napędu fotonowego, a zatem wykorzystującego
tak naprawdę w dużym uproszczeniu
światło do tego, żeby przemieszczać się z miejsca na
miejsce. Ale w pewnym momencie ktoś
doszedł do wniosku, bo w fantastyce również
pojawiają się różnego rodzaju trendy, że
idea takiego podróżowania dosyć powolnego,
w żółwim tempie właściwie, jest fajna,
jak się ją opisuje pierwszy, drugi, może nawet
dziesiąty raz, ale w pewnym momencie zaczyna być
męcząca, bo nie daje perspektywy. To znaczy
zaczyna rozkładać podbój kosmosu na
setki, jeśli nie na
tysiące lat. A zatem to jest
mało porywające przedsięwzięcie.
W dodatku wiadomo, że jeśli taka
wyprawa statkiem arką wyruszyłaby,
to nie tylko ci, którzy wyruszyliby z
Ziemi, nie
byliby w stanie
wrócić na Ziemię, ale też
ci, którzy przybyliby, jeśli statek osiągałby rzeczywiście
prędkości przyświetlne, to
przybyliby tutaj na skutek takiego
efektu, który w związku z tymi prędkościami
przyświetlnymi następowałby
znacznie później, niż by się to mogło wydawać z
upływu czasu pokładowego. A zatem na Ziemi upłynęłoby
znacznie więcej lat niż na pokładzie statku kosmicznego.
A zatem to było mało ekscytujące i w związku z tym w
fantastyce naukowej ukuto teorię
nadprzestrzeni, podprzestrzeni, hiperprzestrzeni. To się różnie
nazywa w różnych utworach. W każdym razie rzecz sprowadza się do
tego, żeW pewnym momencie
wyruszamy i w następnym znajdujemy się
w drugim końcu wszechświata. Czasami jest to modyfikowane, że
to nie jest w jednym momencie, a
po kilku godzinach już jesteśmy na
miejscu, a zatem skracamy tę podróż maksymalnie.
I tyle fantastyka. To oczywiście jest wielkie uproszczenie, bo
ludzka fantazja, to jest banał, nie zna
granic i tych wariantów
scenariuszy podróży kosmicznej jest bardzo wiele. Niemniej
jednak dałoby się to mniej więcej
sprowadzić. Różne
wariacje na temat tego, że można podróżować za pomocą czarnych
dziur, że
gwiazda jest portalem i przez gwiazdę można trafić w
inny koniec wszechświata i tak dalej. Tak jak powiedziałem,
ludzka fantazja granic nie zna, a w związku z tym
nie chcę zamieniać
naszej audycji w przegląd
pomysłowości pisarzy fantastów. Wróćmy
zatem do napędu
UFO. Ja się
zgadzam z Chrisem, że
antymateria to jest dosyć kusząca
rzecz. Jeśliby rzeczywiście podróżować
po Układzie Słonecznym za pomocą antymaterii,
to byłoby kuszące. Co więcej, ja
wierzę w to, że po jakimś czasie, bo dzisiaj
antymateria jest droższa od złota i diamentów,
wytworzenie jednego grama antymaterii to już
są niebotyczne sumy. Ale
ja wierzę, że tak jak było w historii, coś, co
było na początku technologią niezwykle drogą,
w końcu staje się technologią codzienną i
zwykłą. I myślę, mam nadzieję przynajmniej, że
podobnie będzie z antymaterią, że to jest
potencjalne źródło efektywnego i
dosyć
przyjaznego napędu. Ale
wróćmy do sprawy UFO.
Ja mam takie wrażenie, że
na podstawie licznych obserwacji, relacji z licznych
obserwacji wynika, że
obiekty, które nazywamy UFO,
istnieją
różne rodzaje napędu. Wydaje mi się, że
można wysnuć taki wniosek, że to, co obserwujemy od
dziesiątków, jeśli nie od setek lat, to jest
dowód na to, że obiekty, które tu
przybywają, mogą, przynajmniej takie
stwarzają wrażenie, posługiwać się różnymi
rodzajami napędu.
To czasami są
napędy, które, cudzysłów tu wielki,
poradziły sobie z ograniczeniami, jakie narzuca nam
nasza fizyka. W każdym razie ta klasyczna fizyka,
a nawet ta, która już nie jest klasyczna.
W każdym razie
to mogą być napędy takie jak na
przykład,
jest taki autor,
który się nazywa, tu muszę sięgnąć do notatek,
Leonard Crump, który mówi o tym, że
obiekty UFO działają na zasadzie
wzajemnego wykluczania się pól elektromagnetycznych i
grawitacyjnych. To wszystko
bardzo dobrze brzmi jak się cytuje, natomiast
jak się do praktyki to sprowadzi, to
nie do końca to do mnie
przemawia. Próbowałem czytać wyjaśnienie
tego napędu opisywanego i nie do końca
byłem w stanie to zrozumieć. Być może nie to wykształcenie i
nie ta wiedza. W każdym razie mało to do mnie przemawiało,
aczkolwiek pewno jakieś podstawy do
tego
rodzaju spekulacji były.
Ktoś tu domagał się Jana Pająka, więc trzeba
powiedzieć, że już w 85. roku
opracował on
tabelę napędów i tam jednym z tych napędów
były magnocrafty, które
wykorzystywały napęd
magnetyczny,
telekinetyczny i tak dalej. Ja do końca
nie pamiętam, mówiąc szczerze, ale to była jedna z
teorii tego rodzaju
napędów. Myślę, że interesującą
teorią, ale znowu taką, która ma dosyć
miękkie podbrzusze, taką, którą
nie tylko jest trudno udowodnić, ale która opiera się na dosyć
wątłych podstawach w sensie twardego
dowodu. To są wszelkie technologie napędowe,
które wykorzystują wolną energię i
takie technologie, których ta wolna energia ma
współczynnik sprawności przekraczający 1.
Oczywiście cały czas się w tej chwili mówi, to jest bardzo modny temat i bardzo
wiele tego rodzaju tematów wolnej energii się pojawia.
Ja tego nie kwestionuję, natomiast to jest
w dalszym ciągu rzecz, która troszeczkę
jest tak, że bez względu na to,
jaka jest prawda, to w tej chwili na skutek
różnego rodzaju działań, być może nawet koncernów, które nie są
zainteresowane free energy,
jesteśmy skazani na różnego rodzaju
doniesieniaDoniesienia
internetowe na temat wolnej energii
to jest Keshe, o którym bardzo często na antenie Paranormalium,
Radia Paranormalium się mówi. I tak dalej.
Zresztą ta wolna energia pojawia
się we współczesnej kulturze, we współczesnych przekazach dosyć
często i właściwie nic nie stoi na przeszkodzie,
żebyśmy dali wiarę, że coś takiego jest możliwe,
że coś takiego jak alternatywna fizyka,
inaczej, że fizyka, którą
znamy, być może nie bierze czegoś pod uwagę i w związku z
tym wokół nas istnieją źródła energii,
które można wykorzystać, których być może jeszcze
wykorzystać nie potrafimy, ale które są w zasięgu
ręki i przełom
energetyczny może się okazać
szybszy, niż sądzimy. Tu oczywiście
pojawia się cała doza teorii
spiskowych, które mówią o tym, że
możni tego świata nie bardzo są zainteresowani
wdrażaniem tego rodzaju technologii. I to
także należy wziąć pod uwagę, bo możni tego
świata dużo mogą i
nasze głębokie przekonanie, że coś istnieje,
może zostać zupełnie swobodnie zakwestionowane.
Media mają to do siebie, że dzisiaj
właściwie mogą wmówić albo próbować przynajmniej
wmówić ludziom dokładnie to, co chcą, a nie to,
co jest prawdą. W związku z tym wolna energia
tak naprawdę musi się bardziej przebić,
żebyśmy mogli o niej
spokojnie dyskutować. Ale jako potencjalne źródło
napędu myślę, że jest przynajmniej do
rozważenia. Dalej,
szukając różnego rodzaju
punktów zaczepienia, jeśli chodzi o napęd, to
mowa jest także o napędzie pulsacyjnym, czyli różnego rodzaju
pulsowaniu, jak sama nazwa wskazuje.
Dalej urządzenia wykorzystujące,
przy okazji pająka już mówiłem, energię
elektromagnetyczną. I wreszcie
coś, co nawiązuje w jakiś sposób do
tego, czym
zajmowano się
dosyć dawno temu, czyli w czasach III
Rzeszy, czyli magnetohydrodynamika. To
także jest rzecz, którą należy wziąć pod uwagę. Ja
wymieniając te wszystkie nazwy, mam jednak jedną wątpliwość,
że tak naprawdę są to
obszary tak skomplikowanej
fizyki i tak skomplikowanych
zagadnień, że my sobie właściwie
możemy podczas naszej dyskusji powiedzieć wszystko, że
to będzie jeden, drugi, trzeci, piąty rodzaj napędu,
który tutaj wymieniłem, albo jeszcze wymienić
następne. Natomiast dopóki ktoś
jasno, wyraźnie nie przedstawi
takiego napędu, nie pokaże
skutków jego działania, nie pokaże w praktyce, jak to
działa, a w każdym razie nawet nie jak to działa, a że to
działa, to do tego momentu jesteśmy skazani
na filmiki na YouTubie. Oczywiście niektóre z
nich robią wrażenie, ale to są w dalszym
ciągu filmiki na YouTubie. To trudno traktować jako dowód.
To może być zaledwie poszlaka. W każdym
razie mam jeszcze
takie nieprzeparte przekonanie,
że my tu sobie możemy dyskutować o różnych rodzajach
napędu, takich czy innych. Natomiast może się okazać,
że jesteśmy zupełnie daleko od prawdy, że ten
napęd, który stosowany jest
w obiektach, które obserwujemy, jest
zupełnie inny. I tu pełna zgoda z Chrisem, że
jeśli rozbijały się jakieś
obiekty na Ziemi, to próba
analizy ich napędów może nas
zbliżyć. I znowu pod warunkiem, że będziemy w stanie
odtworzyć to, co tam się znajdowało. Podobno
obiektom UFO zawdzięczamy
ideę tranzystora. Podobno stamtąd ta
idea została zaczerpnięta. Podobno szereg innych idei
dotyczących na przykład napędu i dotyczących
na przykład technologii stealth
pochodzi także z rozbitych
obiektów. Być może. Natomiast
tak naprawdę poruszamy się troszeczkę we mgle, bo na
żaden z tych faktów, na żaden z przytoczonych przeze mnie
przykładów nie mamy żadnych dowodów. I to jest
niestety rzecz, która mnie troszeczkę martwi,
bo potencjał jest ogromny. Te rozmowy o
napędach mnie
przynajmniej fascynują.
Uważam, że są fascynujące i takie
pobudzające wyobraźnię. Natomiast jak jest i
czy w ogóle jest, to jest rzecz do rozważenia. I
nawiążę tutaj do początku swojej wypowiedzi,
musimy, a w każdym razie powinniśmy
brać pod uwagę, że jeśli tych obcych
przybywa do nas więcej, jeżeli to są przedstawiciele różnych ras,
to być może co UFO, to inny
napęd. Dziękuję bardzo.
Dziękujemy. Arku, co byś dodał do tych
różnych koncepcji i czy
dorzuciłbyś do tego jeszcze kilka słów o
słynnej teorii pająka?
Tutaj należałoby zacząć od
grawitacji. Co wiemy o grawitacji? A mianowicie tylko to,
co nam powiedział pan Newton
wieki temu. I na
tym w sumie wszystko się zaczyna i kończy, a
to nie jest do końca tak, jak jest w
rzeczywistości. Dlatego, że mamy do czynienia
czasami z,
można powiedzieć w ten sposób, bioantygrawitacją. To są
wszystkie osoby, które znamy
z opisów paranormalnych,
które lewitowały. Takie osoby
zdarzają się i na nie bardzo często w
„Nieznanym
Świecie” zwracam uwagę. Artykuły były,
takie osoby opisywane. Są
takie osoby, które potrafią podnosić siłą woli
przedmioty i to
wygląda,
jakby masa tego obiektu została zmniejszona
albo zniwelowana całkowicie.
Więc coś jest na rzeczy i
taką grawitację da się wytworzyć
niekoniecznie wielkimi nakładami energii,
takimi jak wytworzenie
antymaterii po to, żeby zużyć ją
jako energię. Jeżeli popatrzymy
na to, co wiemy o właściwościach
fizycznych pierwiastków, to
ograniczają się one tylko
do jego masy, ewentualnie
radioaktywności. Ale
nie ma nic takiego, jak ten pierwiastek zachowuje się
w polu
magnetycznym. Są oczywiście ferromagnetyki i tak dalej,
ale nie wiemy, co on promieniuje, jeżeli go
poddać działaniu mikrofal.
W jaki sposób on się zachowuje? To jest
pominięte, dlatego że być może mikro fale są
nowością.
Uzyskanie ich w normalny sposób.
I tutaj wkracza między innymi
pan Pająk, który rozrysował kiedyś
budowę latającego spodka,
nakładając w nim uzwojenia.
Jego pomysł był taki, że
bardzo silne pole elektromagnetyczne
niweluje pole grawitacyjne. W jakiś sposób reakcje
zachodzą.
Dosyć
dawno przeglądałem jego prace. Nie wzbudziły u
mnie one wielkiego „och,
ach”. Dywagacje, ale
niepoparte niczym szczególnym. O wiele
bardziej zwróciłem uwagę
na to, co pisał o Nowej Zelandii
niż te opisy statków, które
on tam wymyślał. Tak jak Chris powiedział, że
bardzo często spotyka się
nad źródłami radioaktywnymi,
radioaktywności powiedzmy, jakimi były
rakiety wyposażone w głowice atomowe.
Tutaj jest następny
punkt
za tym, że faktycznie w Roswell miała miejsce
jakaś katastrofa, dlatego że
na ówczesnej mapie świata Roswell było
jedyną
bazą amerykańską, gdzie
były bomby atomowe składowane. One
tam stacjonowały. Właśnie ten
punkt, czy ta baza
lotnictwa strategicznego i tam było bodajże jedyne w Stanach
Zjednoczonych składowisko
bomb atomowych na wyposażenie tych
samolotów. Wracając do samolotów z
napędem
jądrowym, przede wszystkim bano się
jednej rzeczy, że w momencie katastrofy,
a taka katastrofa może być na przykład w momencie startu,
dojdzie do skażenia
własnego terytorium. Więc budowanie
atomowych
statków powietrznych, atomowych bombowców,
tylko o takich mówiono, dlatego że
reaktory były bardzo ciężkie i odizolowanie ich
od reszty załogi wymagało
użycia między innymi ołowiu i
to wychodziły setki ton.
Tego się bano. Natomiast Rosjanie
spróbowali faktycznie zrobić ten samolot. Zrobili go.
I tutaj jest taki sowiecki sposób patrzenia
typu:
„Skoro źle działa na młodych pilotów, to użyjmy pilotów
starych, których nie będzie szkoda”.
Mieli pilotować te samoloty, te bombowce
osoby powyżej 60. roku życia.
Taki inny sposób myślenia. Chciano je zbudować
dlatego, że mogły krążyć
przez nieskończony
czas.To tyle dygresji na
poprzedni temat, który Marek zaczął.
Tutaj przezwyciężenie grawitacji może
być bardzo proste. Podobnie jak jeżeli chodzi o
magnetyzm ziemski, w sumie jest bardzo
rozproszony i na dobrą sprawę nie można go
wykorzystać w sposób konsekwentny
i jednoznaczny, taki,
żeby zasilał nas.
Ograniczamy się jedynie do oznaczania przy jej
pomocy kierunków świata i to
schodzi w tej chwili na drugi plan, jeżeli mamy GPS i
system nawigacji satelitarnej.
Ale wystarczy, żeby
zrobić z miedzi
drucik, który zawiniemy w pętelkę i już nam się tworzy
ogniwo, dzięki któremu uzyskujemy energię, prąd,
wykorzystując magnez stały.
Podobnie być może, że jest z grawitacją, że nie odkryliśmy
tego pierwiastka, tego
drucika i tej pętelki, która pozwala nam
na generowanie tego pola w określony sposób, w
określonym kierunku.
I nie wiemy, co dzieje się w zwiększonym czy w
zmniejszonym polu grawitacyjnym
punktowo. Bo wiadomo, że jeżeli się
zmniejsza grawitacja,
zmniejsza się również upływ czasu. Tak
mniej więcej to wygląda.
Kojarzy się to ze zwiększoną prędkością z kolei,
ale być może ci, którzy spacerowali
— nikt nie robił takich doświadczeń — ale być może ci,
którzy spacerowali dłuższy czas po Księżycu,
byli troszeczkę zawieszeni w
upływie czasu w porównaniu do innych. Dziękuję.
Zanim przejdziemy do kolejnego pytania, podam oczywiście kontakty do
Radia Paranormalium. Audycja, jak prawie zawsze,
realizowana jest w całości na żywo. Już za jakieś
20 minut będzie można do nas dzwonić. Będziemy otwierać naszą linię
telefoniczną. Oczywiście cały czas można wysyłać nam pytania drogą
tekstową. Nasze kontakty to e-mail:
radio@paranormalium.pl.
Można będzie
dzwonić pod numery telefonów 32
746
0008,
Skype radio.paranormalium.pl. Można także
przesyłać pytania na czacie Radia Paranormalium na
www.paranormalium.pl albo też na czacie, który
towarzyszy naszej transmisji na YouTube. A jeżeli ktoś woli, to
może przesyłać nam również pytania na Gadu-Gadu
36088002,
bądź też poprzez Facebooka na kontach Radia
Paranormalium i portalu Infra. Przy tej okazji
tradycyjnie zachęcamy wszystkich państwa do
dołączenia do grup Radia Paranormalium i
czytelników „Nieznanego Świata”. Panowie, UFO to w
przestrzeni kosmicznej notowane zjawisko, choć nie
występuje ono tam chyba w takiej ilości jak na Ziemi. To
świadczy, że UFO, jeśli są obiektami z kosmosu,
mogą pojawiać się na Ziemi, używając skrótów, to jest
zaginając czasoprzestrzeń albo wykorzystując technologię
pozwalającą na tworzenie tak zwanych dziur robaczych. Czy w
tym przenikaniu między wymiarami może kryć się odpowiedź na
naturę UFO? Może tym razem pierwszy niech się
wypowie Arek Kocik. Arku? O
dziurach robaczka bardzo fajnie
opisuje to wszystko Michio Kaku w
książce „Hiperprzestrzeń”. Ona jest dostępna. Była
jakiś czas temu.
Nie
wiem,
od czego zacząć, jak to
załapać, od której strony będzie najprościej.
Mniej więcej chodzi o to, że
grawitacja planet zakrzywia
przelot fotonów. Na
tej podstawie doszli do wniosku
fizycy, że
ponieważ światło leci zawsze i wyłącznie
po linii prostej, więc to zakrzywienie
musi następować w miejscu działania
grawitacji. Stąd jeżeli ta
grawitacja by była bardzo mocno
i w bardzo małym punkcie skupiona, będzie
dochodziło do
zrobienia
takiej
dziury w
czasoprzestrzeni i to by
umożliwiało przez tą dziurę przedostanie się, tak jak
na złożonej kartce, z jednego
punktu do drugiego w bardzo krótkim albo wręcz
nawet w
bezczasowym
upływie czasu. Byłoby to od
razu przejście do tego miejsca.
Ciężko powiedzieć. Stąd właśnie między innymi bierze
się ten pomysł, że jeżeli to by taka
dziura robaczka była.
Jeżeli chodzi o grawitację,
to pracowało kilku polskich
matematyków, fizyków nad tą
dziedziną. Był pan
Kałuża, Klein, między innymi pan Robaczek.
I oni właśnie w ten sposób to
między innymi opisywali. To była rzecz nowa w
fizyce.
Tylko że jest problem z tym, że do tego potrzeba zużyć
bardzo dużej ilości energii.
Same planety zakrzywiają w bardzo małym stopniu
fotony,
uginają tą przestrzeń w bardzo małym
stopniu, więc ta energia naprawdę,
potrzeba było jej
ogromnej ilości.
Nie sądzę,
chociaż
z drugiej strony nie wiemy tak naprawdę, co dzieje się
w polu grawitacyjnym, w jaki sposób zachowuje się czas, w jaki sposób się
magazynuje i kumuluje energia.
Wiadomo tylko tyle, że nawet
z czarnej dziury potrafi uciec informacja,
więc
w fizyce przestrzeni naprawdę
jesteśmy z naszymi odkryciami jako
ludzkość w
punkcie dywagacji i
niesprawdzalnych teorii. Dziękuję. To
może teraz oddajmy głos Chrisowi, jak nie Chrisie? Wydaje
się, że tego typu sposób przemieszczania
się przez olbrzymi wszechświat, poprzez te
wszystkie najrozmaitsze dziury czasoprzestrzenne jest czymś bardzo
logicznym. Jeśli chcieć eksplorować
olbrzymi wszechświat, który przecież nawet nie wiemy,
gdzie on ma swój koniec. Oprócz tego zaczynamy
przypuszczać, że nie jest to jedyny wszechświat, że jest ich być może więcej.
Dlatego jeżeli ktoś wędruje po tym wszechświecie, nie
może używać technologii w tym znaczeniu, jakim my
je dzisiaj rozumiemy. Nie może używać jej w sposób,
jako pewnego przedmiotu, urządzenia,
gadżetu, który go w jakiś sposób wspomaga i
fizycznie przenosi z miejsca na miejsce. Arek już tutaj
dokładnie wytłumaczył, jak te wszystkie
zagięcia czasoprzestrzenne działają,
jak te wormholes, czyli te robacze dziury,
jak one funkcjonują. I tak mi przyszło
do głowy, że być może te wszystkie podróże
międzygwiezdne, jakie dokonywane są z odległych planet
i pojawiają się u nas w kształcie UFO, to będzie chyba następna
rzecz, która może być dzisiaj kontrowersyjna, którą dzisiaj zaczynam
mówić, to jest taka, że być może
pasażerami tego typu pojazdów
wcale nie są
mieszkańcy tamtych planet. Być może są
tam teleportowane tylko i wyłącznie kopie. Ponieważ
jeżeli zakładamy superfantastyczne technologie i sposoby
przemieszczania się, podróżowania, zmiany
miejsca w czasie i przestrzeni, to wówczas
możemy założyć, że bardzo bezpieczną metodą
podróżowania we wszechświecie, a jednocześnie
dokonywania skutecznej eksploracji, byłoby na przykład
wysłanie kopii kogoś. Na przykład zamiast
ryzykować zdrowie, a nawet życie
Arka Kocika, to wyślijmy, zróbmy jego kopię, teleportujmy ją
na przykład na jakąś odległą planetę. I wówczas,
jeżeli stracimy jedną taką kopię, to wyślemy pięć
następnych. To może brzmi tak zabawnie i
może nawet troszeczkę absurdalnie, ale spójrzmy na przykład na
te wszystkie postaci tych szaraków, które się pojawiają.
Jak one są niezwykle podobne do siebie, że co prawda
rozróżniamy ich różne tak zwane
gatunki, że jedne są większe, drugie są mniejsze, inne
są mniej złośliwe, drugie są bardziej przyjazne, ale wszystkie mniej
więcej mają podobną charakterystykę. I być może są
to właśnie
teleportowane kopie, które poprzez taką dziurę
czasoprzestrzenną, poprzez taki tunel
się transportują tutaj w nasz układ
słoneczny czy w naszą ziemską atmosferę i
one mniej lub bardziej skutecznie dokonują eksploracji w zależności od
tego, jak dobrze zostały zaprojektowane.
Oczywiście założenie, że ktoś potrafi
opanować taką technologię jak poruszanie
się w tunelach czasoprzestrzennych, trzeba
założyć oczywiście następne, inne niezwykłe
technologie, takie jak na przykład teleportacja. I to mi przychodzi
właśnie do głowy, jak wyjaśnić
ten chłód tych obcych, ich brak
wrażliwości na to, co się dzieje na przykład z
osobami, które są przez nich porywane, bądź są dokonywane
doświadczenia przez tych szaraków na ludziach.
I właśnie ta ich nieuchwytność, że nie wiadomo skąd się
pojawiają, a później nie wiadomo gdzie znikają. Może
tak krótko i tyle. To może teraz
Marek Żelkowski. Marku? Ja myślę, że na
temat dziur
robaczych wiele nowego nie dodam,
poza tym, że zmieniały nazwę. W swoim
czasie nazywały się mostami
Einsteina-Rosena, ale to taka w sumie wiadomość
encyklopedyczna. Natomiast
powiem tak, że z tego, co powiedział Chris,
owszem, to mogą być kopie,
do tego nawiążę. To mogą być kopie owych istot
pochodzących z innych światów, ale tu się pojawia taki
problem moralny, który być może istoty
stamtąd w ogóle go nie zauważają albo w ogóle go nie mają.
Jeżeli robimy kopię żywej istoty, to
mamy później dwie istoty właściwie bardzo do siebie
podobne.Ta, która pozostała
będzie o tyle uboższa, że kopia
będzie miała widok tego, co
widziała na naszej planecie.
Oczywiście być może inne istoty w ogóle tego rodzaju problemów nie mają.
To zresztą w fantastyce też .
Dzisiaj tak
daleko spekulujemy, że właściwie każda
teoria jest dopuszczalna. Więc
ja sobie też pozwolę na swoją teorię. Do
mnie bardziej przemawia na przykład
wysyłanie maszyn, ale maszyn szeroko
rozumianych, czyli nie tylko tego, co
kryje się pod nazwą roboty, czyli jakichś
takich blaszanek, które są
kopią człowieka, ale taką kopią
niedoskonałą. Dla mnie pod słowem maszyna
możemy również rozumieć
różnego rodzaju organizmy biologiczne wytworzone sztucznie.
Powiedzmy jakieś cyborgi chociażby,
czyli maszyny, które tu rzeczywiście docierają,
ale mają dużą dozę
elementów biologicznych w sobie. I
to myślę, jest chociażby nawiązanie do tego, że
rzeczywiście te istoty, przynajmniej niektóre z nich, które objawiają
się przy bliskich spotkaniach trzeciego stopnia,
są rzeczywiście jakieś takie
Wydają się w swoim postępowaniu, bo przecież nie w
wyglądzie, ale w tym swoim postępowaniu wydają się takie mało
ludzkie, mało współodczuwające.
One raczej bardzo często
traktują ludzi jako obiekty, a
nie jako rzeczywiście ludzi.
Może stąd się to bierze właśnie, że ich charakter
jest taki maszynowy, czy w każdym razie
biologiczno-maszynowy,
cyborgiczny. I
to rzeczywiście jest dosyć prawdopodobne. Szczególnie,
że
wedle teorii o
robaczych dziurach od dawna
już mówi się o tym, że one,
jeśli w ogóle zostaną kiedykolwiek wytworzone, to przynajmniej
teoretycznie na dzisiaj, na stan dzisiejszej wiedzy
będą obiektami mało
trwałymi, niestabilnymi, przez które
ciężko będzie przesłać nie
tylko materię, ale nawet energię.
A zatem podróż przez taką dziurę
będzie sporym ryzykiem. I tu pełna
zgoda z Chrisem, że skoro to takie ryzyko,
to nie wysyłamy ludzi czy też owych
istot rozumnych, a wysyłamy jakiś rodzaj
kopii. Tylko ja bym stawiał nie
na kopie takie sensu
stricto, ale właśnie na kopie maszynowe
czy cybernetyczne, biologiczne.
Natomiast to jest oczywiście tylko moja teoria. Jak jest
naprawdę? Może się kiedyś dowiemy,
chociaż nie jestem pewien. Ja cały
czas twierdzę, że poruszamy się w tak
mętnym obszarze, w takim
labiryncie domysłów różnego rodzaju,
że chyba nie jesteśmy w tym wypadku
skazani na sukces. Dzięki. To może teraz
Piotr. Dużo zostało powiedziane. Z większością
zgadzam się, przede wszystkim z tym, że
temat jest bardzo otwarty na
spekulacje. Ale zauważmy, że skoro mamy do
czynienia ze zjawiskiem UFO, które jest, jakie jest, to znaczy jest
niejednorodne, bardzo dużo w nim takiego
elementu, powiedziałbym zaczerpniętego
z ludzkiej psychiki, świadomości i tak dalej.
Z tego powodu uważam, że
należy szukać
korzeni tego zjawiska, ewentualnie miejsca pochodzenia
ufonautów. Możemy
spróbować przynajmniej pokusić się o odpowiedź na pytanie, skąd pochodzi zjawisko
UFO, analizując
może nie tyle zachowanie, bo co może nam powiedzieć zachowanie ufonautów,
ale taktykę tego zjawiska.
To, że jest niejednorodne, to, że objawia się w wielu
formach. Wiele osób może uznać, że
UFO wykazuje jakieś
schematyczne działanie, że podąża jedną linią
postępowania. Natomiast to nie jest prawda, bo to zależy od tego, jakie
przypadki sobie dobierzemy. Jeżeli spojrzymy na całość, to jest totalny chaos.
Z tego wynika, że prawdopodobnie,
ja się oczywiście przechylam do tego, że
UFO to nie są ani niezidentyfikowane, ani
obiekty, ani latające. Jest to swego rodzaju projekcja w
większości przypadków związana ściśle z naszym
umysłem i z
takimi elementami rzeczywistości, które nie są jeszcze do końca dla nas
pojęte. I to, że tam pojawiają się jakieś
statki, jakieś istoty i wyglądają tak, jak wyglądają, to jest akurat
sprawa tego, że to zjawisko,
czymkolwiek jest, ono sobie umie odczytać z naszych umysłów pewne
treści i dopasować swój wygląd do tego, jak my chcemy je
widzieć. Nigdzie nie jest
powiedziane, że kosmici czy istoty z innych planet muszą wyglądać tak czy
tak, czy latać tym a
tym.My przyjęliśmy za
pewnik to, co widzimy.
Natomiast czym jest to, co się objawia, tak naprawdę nie wiemy i
będziemy nieustannie błądzić w tym kole. Jeżeli chodzi
zaś o hipotetyczne rozważania nad
tym, że
to jednak mogą być istoty, które wykorzystują
do swoich masowych lotów na Ziemię
jakieś skróty. De facto,
gdyby policzyć wszystkie relacje o UFO i gdyby
nawet stworzyć z tego jakieś statystyki, okazałoby się, że w
kosmosie musiałby być ciągły ruch,
nieustanny. Nie uszłoby to, przynajmniej w dzisiejszych
czasach, niczyjej uwadze.
Stąd powstał wniosek niektórych ufologów, że UFO jest
zjawiskiem tak naprawdę ziemskim, bo pojawia się na naszej planecie,
w jakiś sposób omijając przestrzeń kosmiczną, przebywając tu dzięki
jakimś skrótom. Ale jakie to mogą być skróty?
Że ono wlatuje na przykład w czarną dziurę i jest wypluwane przez białą
dziurę gdzieś w naszych okolicach. Ale my leżymy za daleko od
najbliższej czarnej dziury,
ewentualnie jakiegoś
tunelu, który przez nią wiedzie do innego
kosmosu, by taka podróż była
opłacalna. Chyba że są skróty, o
których nie wiemy.
I to jest w zasadzie cały ból tej dzisiejszej debaty, że te obiekty,
jeżeli to są w ogóle obiekty, jeżeli tym jakaś inteligencja
steruje, to
wykorzystują jakieś skróty i wykorzystują takie właściwości
wszechświata, o których my jeszcze nie wiemy.
Ale przecież nie możemy wykluczyć drugiej
opcji. I ci, którzy znają moje poglądy,
zapewne o tym wiedzą, że ja nie wykluczam hipotezy o
pozaziemskim rodowodzie niektórych obiektów UFO. I nie możemy
wykluczyć, że gdzieś rzeczywiście w pobliżu Ziemi
zaparkowany jest wielki obiekt
latający. Być może jest on całkiem niedaleko,
może jest nawet na Ziemi,
może jest na Księżycu, a może jest to sonda, która replikuje
inne sondy i zbiera o nas informacje w
ten czy inny sposób. Ja za realną możliwość
sondowania Ziemi przez obiekty
pozaziemskie uważam te przypadki, które
dotyczą najmniejszych obiektów latających
wykazujących jakieś inteligentne zachowanie.
Oczywiście tu pojawia się dyskusja, jak odróżnić takie
obiekty od zjawisk naturalnych typu światła z Hessdalen i tak dalej.
No ale cóż, obiekty UFO czymkolwiek są,
zdają się raczej turystami
aniżeli badaczami. Zdają się kimś, kto przyjeżdża tu
dla jaj, mówiąc kolokwialnie,
bardziej niż by badać.
Bo relacje o abdukcjach to już jest
zupełnie inna saga, która w pewnym momencie odbija
od głównego trzonu ufologii i skręca gdzieś zupełnie
indziej. Tu jest właśnie cały
ból, że my nie rozumiemy tego, na
jakich zasadach to zjawisko się opiera. Bo może być również tak, że
to jest inteligencja pochodząca
z zupełnie innego wymiaru.
Inny
wymiar to jest w ogóle inna dyskusja. To jest chyba
dyskusja na cały
program, jak definiować w ogóle inne wymiary, inne rzeczywistości, inne
kosmosy. Czy to jest to samo, czy nie? Moim zdaniem to nie jest to samo. To
jest pewien skrót myślowy. Mówiąc o innym wymiarze, mówimy
najczęściej o innej równoległej rzeczywistości, bo inny wymiar
fizyczny charakteryzowałby się takimi cechami,
chociażby związanymi z jego fizyką, że dla nas
byłby niepojęty. Widząc
istotę z innego wymiaru, w zasadzie nie wiedzielibyśmy, co
widzimy.
Jeżeli w ogóle taka
ingerencja jednego wymiaru w drugi jest możliwa,
widzielibyśmy tylko jej trójwymiarową część.
Ta reszta byłaby niewidoczna. Natomiast ta istota
obserwowałaby nas, jak twierdzą niektórzy, niejako ze wszystkich stron
naraz. A jeżeli
istnieją jakieś równoległe kosmosy, równoległe rzeczywistości,
to stamtąd te inteligencje, które my uważamy niekiedy za
pozaziemskie, te, którymi się zajmują ufolodzy, mogą
przybywać. I to otwiera nam zupełnie nową
dyskusję i
pokazuje, że
temat jest skomplikowany do tego
stopnia, że my musimy otworzyć umysł. A
otwierając umysł, musimy pamiętać, by nie
stosować do tego
tylko jednej jedynej miary. Że to, co
jest zjawiskiem
NOL, może się objawiać na wiele sposobów. I tak naprawdę to nie
musi być wcale jedna siła. To może być
mnogość różnego rodzaju wątków,
sił i inteligencji,
które my tylko sobie próbujemy jakoś zobiektywizować
i nadać im wspólne pochodzenie, bo
tak działają nasze umysły.
Ale pytań bez odpowiedzi jest mnóstwo.
Oczywiście najłatwiej byłoby założyć
teraz, moim zdaniem, i
najprościej, że
UFO jest konglomeratem jakichś zjawisk, o których my w
ogóle nie wiemy i że to nie jest jedna siła, tylko to
jest mnogość różnego rodzaju
stron, sił, inteligencji, umysłów,
rąk, nóg, macek i tak
dalej.Takie
tworzenie hipotez o skrótach, o tym, jak
oni tu przybywają i tak dalej, jest
ciekawe. Owszem,
jesteśmy ludźmi, musimy szukać odpowiedzi.
Ciekawość to coś, co
nas wyróżnia. Natomiast
ja bym się bardziej skupiał na celach tego, co oni tu
robią i co z tego już wynikło. Nie to, że co z tego
wynika, tylko co z tego już wynikło,
bo po owocach ich poznamy.
Myślę, że rozwiązywanie zagadki UFO należy zacząć od
końca, od tych owoców. O tym już nieraz
mówiłem, jakie te owoce są, że
przynajmniej jedna z tych
odnóg tego czegoś tworzy sobie u nas
coś w rodzaju dużego eksperymentu, może
nowej religii. To coś jest z nami sprzęgnięte i czegoś od
nas chce, ale moim zdaniem nie bezpośrednio. I
to na tyle, na krótko. Proponuję oddać jeszcze głos
Markowi Żelkowskiemu, bo chciał tutaj coś dodać.
Marku? Ja do kilku kwestii chciałbym nawiązać.
Do tego, co Piotr mówił wcześniej, jaka jest
właściwie załoga UFO i
skąd przybywają.
Mnie się nieodparcie nasunęło jednak,
że cały czas pomijamy, słusznie bądź niesłusznie może
dla potrzeb dyskusji, że
równie prawdopodobną teorią
jest to, że UFO przybywają spoza
naszego czasu i
być może są to na przykład niezałogowe sondy,
które penetrują nasz czas. To
jest oczywiście figura bardzo
fantastyczna i taka, która bardziej ma,
z mojego punktu widzenia, pobudzić wyobraźnię i być
może prowadzić do czegoś nowego, ale jednak przede wszystkim
pobudzić wyobraźnię, niż tak naprawdę, że rozpatruję
ją w sposób poważny. Po prostu trudno rozpatrywać
poważnie coś, co ma tyle wariantów. To
jest jeden z wariantów, równie prawdopodobny
i równie nieprawdopodobny, jak każdy inny,
który dzisiaj rozpatrujemy.
To jest pierwsza sprawa. Jeśli chodzi o to,
jak tu przybywają, to ja nie od rzeczy wspomniałem w
pewnym momencie o słońcu, bo Piotr
mówi, że ta biała, czarna dziura jest
daleko od naszego Układu Słonecznego. Słusznie,
ale według koncepcji
Wiktora Żwikiewicza, na którego często się powołuję,
bo z przyczyn
geograficznych często dyskutujemy,
ponieważ mieszkamy w tym samym mieście. W
jego powieści pod
tytułem „Imago” pojawia się idea, która dzisiaj
na naszych oczach zaczyna się sprawdzać, a w każdym razie pewne
przesłanki o tym świadczą. On ma
koncepcję, że można podróżować
przez wszechświat, wbijając się w gwiazdę.
Wymyślone przez niego w powieści „Imago” statki kosmiczne
wbijają się w centrum gwiazdy i dzięki temu
przenoszą się do innej części wszechświata. To oczywiście
znowu nieokiełznana fantazja autora
i pełna spekulacja, ale równie dobrze
można przyjąć, że słońce, zresztą często pojawia się ostatnio w
internecie, abstrahuję od tego, czy to jest prawda,
czy nie, ale można przyjąć, że słońce jest rodzajem portalu,
przez który przybywają obcy, żeby
penetrować, żeby badać Ziemię.
Cele takiego badania
najrozmaitsze. Właściwie każdy, który sobie wymyślimy,
wchodzi w grę. Od tego, że jeśli
to są przybysze z przyszłości, z przeszłości,
to oni po prostu są wiedzeni ciekawością i
chcą zobaczyć. Ja specjalnie powiedziałem, że z przyszłości,
bo w swoim czasie rozmawialiśmy o tym, że kiedyś
gdzieś na Ziemi istniała cywilizacja, w swoim czasie
znacznie wyżej rozwinięta, być może nawet niż nasza.
Mówiłem o tym, jaką drobiną w czasie
jesteśmy my, jest to,
co obejmujemy zapisaną historią obecnie.
Te kilka tysięcy lat, które tak naprawdę są
spisane w historii Ziemi, to jest naprawdę
drobiazg.
Zaniedbywalna
część, okres czasu, którym jest
historia Ziemi. A zatem można brać pod uwagę
równie dobrze, że to są przybysze z przeszłości, jak i z
przyszłości. Jeśli przyjmiemy teorię
podróżników w czasie. Ale tak naprawdę
zabrałem głos nie po to, żeby spekulować tutaj, czy są to
sondy czasowe, czy to są sondy, które
przybywają do nas przez portal słoneczny.
Tylko znowu chciałbym powiedzieć o tym, o czym Wiktor
Żwikiewicz powiedział mi właściwie dwa dni temu
i z czego objawy mieliśmy przed chwilą do
czynienia. Otóż my do pewnego czasu
jako gatunek byliśmy homo sapiens.
Człowiek myślący, homo sapiens sapiens.
I byliśmy z tego dumni. Tylko że według
Wiktora to tak naprawdę skończyło się jakiś czas temu.
Dzisiaj jesteśmy nie tyle
homo sapiens, co homo news.
Homo nevs, czyli od informacji, od
wiadomości. Homo
news.Brak jest
tym wszystkim informacjom
refleksji. Spotyka się bardzo często ludzi, którzy
są oczytani, są świetnie zorientowani w tym, co się
dzieje wokół nich i nie wyciągają z tych wszystkich
wiadomości żadnej refleksji. Aż czasami się
człowiek dziwi, że przy tej ilości informacji, przy
tej ilości przetwarzanych danych nie rodzi się w tych
ludziach żadna refleksja.
Niestety tu muszę przyznać rację Wiktorowi
Żłonkiewiczowi, że ten homonius
to jest niestety nieszczęście naszych czasów. Dzisiaj jesteśmy
nastawieni na to, żeby łapać kolejne newsy,
szukać ich w internecie. A tu jest taki napęd, tu taki, tu
warp, tu coś jeszcze. Tu jeszcze
ktoś coś powiedział, ktoś coś
zrobił. To co prawda wszystko niepotwierdzone, ale newsy idą
jeden za drugim. Agencje światowe
pracują. Nie zawsze agencje, czasami zwykłe portale,
stroniczki i stamtąd news za newsem.
I nie towarzyszy temu żadna refleksja, żadna synteza.
Bo tak naprawdę musimy zdać sobie sprawę, że
ludzka wiedza opiera się na
syntetyzowaniu informacji, na
przetwarzaniu ich, na tworzeniu nowej wartości, a
nie na tworzeniu kolejnych newsów. Tymczasem
niestety tak się zdarza, że my
jesteśmy takim homoniusem. Człowiekiem, który
właściwie chwyta informacje i
nic z tego nie wynika. To dla mnie dosyć smutne,
mówiąc szczerze, bo ja jestem jednak nastawiony
na przetwarzanie różnego rodzaju informacji. Myślę, że taki
jest sens informacji, żeby ją
łączyć, analizować, przetwarzać, żeby robić
z niej użytek. Natomiast newsy
jest ich za dużo w tej chwili
i czasami są to takie fejkowe newsy,
które po bardzo krótkim czasie okazują
się po prostu nic niewarte.
I to
tyle. Dziękuję bardzo. Tymczasem jeszcze zniknął Chris.
Panowie, ponieważ pora jest dość późna i na
pewno nie zdążymy zrobić dzisiaj wszystkich
pytań, ale
zwróćmy jeszcze uwagę na jedną rzecz. Panowie,
odejdźmy na chwilę od tych dywagacji o
podróżach kosmicznych, o napędach nadświetlnych,
podświetlnych i tak dalej. Zwróćmy uwagę
na coś, o czym często mówią świadkowie spotkań z UFO.
My oczywiście powrócimy do kwestii tych nowych,
prawdziwych lub nie napędów w drugiej części
technologii UFO, bo prawdopodobnie nie skończymy na jednym odcinku.
Ale jak mówiłem, zwróćmy uwagę na to, o czym często mówią
świadkowie obserwacji UFO po konfrontacji
z tym tworem tajemniczym, jakim jest obiekt
nieznanego pochodzenia. Okazuje się, że
jedną z cech
tych spotkań jest to, że czymkolwiek to UFO jest, ono
oddziałuje
na świadomość obserwatora, ale
też spowoduje coś, co nazywane jest
czynnikiem Oz. Mówiąc najprościej, czynnik Oz jest to taki efekt
będący niejako wycięciem świadka z
rzeczywistości. Niektórzy opisują go jako
chwilowe zatrzymanie rzeczywistości. Dlaczego tak się dzieje?
Odpowiedzi na to pytanie niektórzy szukają we
właściwościach obiektów UFO. W tym,
w jaki sposób one do nas przybywają. Naruszają na przykład
jakąś delikatną tkaninę czasoprzestrzeni
i tam, gdzie obok tego znajduje się człowiek, dochodzi
do tymczasowego
zachwiania
rzeczywistości. Natomiast inna hipoteza
mówi o tym, że NOLe,
mówiąc kolokwialnie, paraliżują ludzi, bo boją się
reakcji na bliski kontakt i
tak naprawdę kontakt z człowiekiem jest dla nich nie do końca
miłą perspektywą. Panowie, jak myślicie,
dlaczego w
obecności
tych obiektów dochodzi do zaburzeń świadomości? Z
czego to wynika? Co może być tego przyczyną?
Promieniowanie mikrofalowe? Coś bardziej tajemniczego?
A może fakt, że
spotkania z UFO wiążą się z tymczasowym
przejściem człowieka w stan innego
postrzegania rzeczywistości? Arku?
Tutaj próbujemy
dociec,
jak jest zbudowany, jak działają obiekty
UFO, ich silniki na podstawie
ich
oddziaływania na inne obiekty, bo tak to należy
przyjąć. Między innymi na ludzi. I
tutaj z jednej strony być może.
Mówię „być może” dlatego, że
nie wiem, czy pamiętacie, ale Mackal kiedyś badał
te kotły, które były w tajdze
w Dolinie Śmierci. Okazało się, że
dwóch ich stanęło
bodajże w tym miejscu twardym i on się bardzo silnie rozchorował.
Mniej więcej tak się rozchorował, jak opisywał
to,
jak potem napisał o tych kotłach.
Piotrze, pamiętasz może?W każdym
razie dokładnie takie opisy.
To był ten Uwarow chyba. O, tak. Dokładnie. To
taki też podejrzany gość. Tak,
ale chodzi mi o sam opis choroby, taki,
jaki przeżywali ci goście, którzy
chowali się w tych kotłach, a to, co Mackele przeżył,
czyli gwałtowny spadek
wszystkiego. I to jest mniej więcej tak, jak ja się spodziewam, jak
oddziaływują mikrofale na człowieka.
Spadek energii,
całkowita podatność na
inne choroby. Takie rzeczy też
spotyka się u ludzi, którzy
mieli na swoim koncie jakieś bliższe
spotkanie. Innym
czynnikiem jest
uczucie
ciszy. Przestają dochodzić
wszystkie dźwięki, przestają śpiewać ptaki.
Jest kompletna cisza. I o tym
mówisz. Tak się spodziewam przynajmniej.
O tym mówią między innymi ci, którzy byli bardzo
blisko obiektów,
ewentualnie byli zabierani na pokład, jeżeli
zwrócili na to uwagę. Bo
czasami człowiek nie zwraca na to uwagi i jest
wpatrzony w ten obiekt i nie dochodzi.
Patrzy się, jak
sroka przysłowiowa w gnat.
Wchodzi w stan katatonii,
gdzie do niego nic nie dociera, tylko widzi ten obiekt i na tym
się kończy jego świadomość. Zaczyna się
dopiero, kiedy ten obiekt odlatuje. Czyli z
jednej strony według mnie to są typowe
ludzkie zachowania w momencie
bardzo silnego stresu, a z drugiej strony
to oddziaływanie. Nie wiemy, jak oddziałuje
na czasoprzestrzeń
miejscowe,
punktowe może nawet, oddziaływanie fal
grawitacyjnych, bo takie
fale muszą być w jakiś sposób generowane.
Obojętnie, czy to będą fale, czy to będzie
czynnik, którego do tej pory nie
znamy. Ale coś musi takiego być. Coś, co
umożliwia unoszenie się w górę
i niepłynne, ale przeskakiwanie.
Też nie wiemy, bo z punktu widzenia człowieka jest to
przeskakiwanie, ale być może jest to tak jak na tym filmie
z Australii, gdzie ten obiekt w ciągu
1/30 sekundy potrafił zrobić
pełną woltę, czyli
pętelkę.
I to jest zapisane na pojedynczym kadrze
z taśmy filmowej, czyli mniej więcej około 1/30
sekundy.
Musi
być jakieś oddziaływanie bezpośrednio na
czas. Poczucie czasu. Nie tylko poczucie czasu,
ale też i ogólny czas.
Po prostu nie znamy właściwości fizycznych
do końca
przedmiotów będących w polu grawitacyjnym. I to jest cały
nasz problem. Dziękuję.
Dziękujemy. Taka chwilowa przerwa nam się wdała.
Coś w tym jest, że nagle ze świadkami
spotkań z UFO coś się dzieje. Niewykluczone, a nawet
pewne, że to, co zachodzi, wiąże się z wpływem
siły, która stoi za tymi obiektami,
ewentualnie maszynerii, która za tym stoi, na świadków.
Marku, jak sądzisz, czy te obiekty
na swój sposób paraliżują świadków, czy raczej wyrywają ich
z naszej rzeczywistości do
domeny bytu, w której same przebywają?
Myślę, że jedyna logiczna odpowiedź to, że
nie mam pojęcia. I to zielonego.
A tak naprawdę to chodzi o to, że
doszliśmy do tego etapu spekulacji, że
właściwie każda odpowiedź jest
zasadna i ja, mówiąc szczerze, nie znam
odpowiedzi, nawet nie mam zdania na ten temat, bo
obie, przynajmniej dwie z tych przedstawionych
teorii wydają mi się jak najbardziej
dopuszczalne, racjonalne. Ja mam tylko jedną
wątpliwość, która
powoduje, że skłaniam się ku temu, że
jest to jakiś efekt uboczny działania
technologii, z którą mamy do czynienia. A mianowicie,
gdyby tak naprawdę chodziło o to,
żeby
w
jakiś sposób
zablokować przepływ informacji, odciąć
osobę, która jest w polu
zainteresowania ufonautów od
różnego rodzaju danych, to jeśli robiliby to
konsekwentnie i rzeczywiście to by było głównym celem,
to tak naprawdę
nigdy nie
dotarłyby do nas informacje o tym, że UFO
istnieje, ponieważ działaliby poza naszym
polem postrzegania. Do tego
stopnia,
żeWycinaliby
informacje o sobie do tego stopnia,
odcinaliby informacje, że
świadkowie tego rodzaju działań
najwyżej zdawaliby sobie sprawę z tego, że stało się coś
dziwnego. Ale co do konkretów, myślę,
że niewiele mogliby powiedzieć. A
zatem taki sposób rozumowania, być może
błędny. Być może podążam utartą drogą,
którą pcha mnie mój umysł i błądzę
kompletnie, ale dla
mnie wynika z
tego, że dziwne zyska, o których mowa jest w pytaniu, są
raczej efektem działania
technologii, która jest na pokładzie UFO,
niejako efektem dodanym.
Być może stąd się biorą te
odczucia paraliżu, te odczucia
czynnika OZZ, o którym mówimy,
że być może te silne oddziaływania,
z którymi osoby
mające kontakt z UFO mają do czynienia,
powodują tego rodzaju stany
świadomości. Ja tylko chciałbym powiedzieć, że
w tej chwili w naszym
świecie bardzo popularna stała
się psychologia
biorąca pod
uwagę tylko
mózg.
Twierdząca,
że nie
należy badać nic innego, jeśli chodzi o świadomość człowieka,
tylko i wyłącznie struktury mózgowe.
Od pewnego czasu
takie podejście jest dosyć modne w psychologii i psychiatrii.
Ja nie zamierzam tego oceniać, natomiast
zwrócę uwagę na jedno: oddziaływanie na
określone partie mózgu silnym
polem elektromagnetycznym powoduje,
że człowiek przestaje
na przykład móc mówić.
Należy tylko wiedzieć, które partie mózgu
poddać działaniu bardzo silnego pola elektromagnetycznego.
I człowiek przestaje mówić płynnie, zaczyna
się jąkać, zaczyna mówić w sposób
nieskładny. Wystarczy
poddać inną część mózgu oddziaływaniu tego
pola, a czynności pozornie
utrwalone, pozornie oczywiste,
pozornie banalne, które
każdy z nas wykonuje na co dzień, stają się
czynnościami, których dana jednostka wykonać nie może.
A to tylko oddziaływanie silnego pola
elektromagnetycznego. A zatem
musimy zdać sobie sprawę, że tak
naprawdę o naszym mózgu, jeśli przyjmiemy
ten punkt widzenia, wiemy bardzo niewiele i
być może inne oddziaływania powodują również,
że nasza świadomość
zapisana w tymże mózgu, w tych strukturach mózgowych
reaguje w taki, a nie inny sposób.
Myślę, że to warto wziąć pod uwagę,
jeśli myśli się o UFO, o
kontaktach z załogantami UFO i w ogóle o
takich kontaktach z obiektami, które
nazywane są NOLami. I to myślę z mojej strony wszystko.
Dziękuję.
Dziękujemy. Wpadła mi
kiedyś w ręce książka takiego badacza
angielskiego, który się nazywa Baden. I tam była przedstawiona taka
hipoteza, że wszystkie obserwacje UFO są
de facto wynikiem działania dzikich pól
elektromagnetycznych, które on nazywał ziemskimi
światłami.
Wiązał to w bardzo koronkową teorię, która choć bardzo
nudna, była ciekawa, bo twierdził, że większość
bliskich spotkań, jakichkolwiek interakcji z obiektami
nieznanymi i ich pasażerami jest właśnie wynikiem czegoś
takiego. Ale jak potraktować sprawy, które
wykraczają daleko poza to, to też jest inna
kwestia. Panowie, zmierzamy powoli do końca naszej
audycji, ponieważ okazuje się, że pytań i
wątpliwości było więcej niż
czasu. Zostały nam jeszcze
bardzo ciekawe rzeczy do omówienia. Ponieważ Chris musiał
nas opuścić, bo udał się na zakupy,
to przeciągniemy tę audycję i ten temat na
kolejną audycję, ale w tej części
zadamy jeszcze jedno bardzo ważne pytanie, które
zwraca nam uwagę na pewne,
może nie absurdy, ale pewne bardzo
dziwne szczegóły
zawarte w zjawisku UFO, mogące nam mówić
wiele o jego naturze. Otóż panowie, okazuje się,
że wiele latających spodków, tudzież
innych pojazdów latających, posiada na swojej powierzchni światła lub
żaróweczki, które
przyciągają uwagę. To są zwykłe światła, bardzo
intensywne, kolorowe, migające i tak dalej. I
teraz pytanie, czy
obiekty, które najwyraźniej chcą
tutaj na Ziemi
zachowywać się jako, nie
chciałbym powiedzieć obiekty rozpoznawcze, ale jako coś, co
nie chce przyciągać uwagi i zawsze
uciekaPosiada nagle na swojej
powierzchni coś tak bardzo przyciągającego uwagę,
jak te światełka. Nie jest to lekko
absurdalne? Obiekty UFO zawsze uciekają,
zawsze unikają człowieka. Zawsze
to one wykonują ostatni krok w bliskim spotkaniu.
Natomiast odwieszone są, tak jak choinka
bożonarodzeniowa, różnego rodzaju świecidełkami, które w zasadzie
po co im są? Po co de facto takim
latającym światłom? Czy są to
kierunkowskazy,
czy w ogóle co? Arku,
jak sądzisz?
Właśnie nie wiem. Podobnie jak ty.
Wiadomo, niektóre
efekty świetlne są efektami działania tych silników
i są to z reguły jakieś białe, intensywne
światło, które jest skierowane w dół lub w jakąkolwiek inną
stronę. Natomiast te
światła, takie przynajmniej, jakie bardzo fajnie
przedstawił Spielberg w „Bliskich spotkaniach
trzeciego stopnia”, jakieś takie typowo
choinkowe, bożonarodzeniowe, nie jestem w
stanie tego wytłumaczyć, poza tym, że być może jest to po
prostu ostrzeżenie
dla tych, którzy ewentualnie się do tego zbliżają, żeby się nie
zbliżali. Skoro z
reguły jest tak, że czerwony kolor jest kolorem
odstraszającym i nakazującym oddalenie się
czy niepostępowanie
blisko tego. Być może te
światła mają takie, a nie inne znaczenie.
Nie potrafię tego w inny, racjonalny sposób
wytłumaczyć.
Chciałem jeszcze do
poprzedniego pytania dodać dosłownie
słowo. Mianowicie tak jak mówiłem o tych chorobach,
które przeżyli w dalekiej
Syberii, takie też mieliśmy tutaj
choroby wśród osób, które weszły w świeżo
powstały krąg zbożowy. Wcześniej tam była
widoczna niedaleko nad
linią energetyczną biała kula. Później,
następnego dnia, był zaobserwowany ten krąg zbożowy.
Był w trawie, ale tak skrótowo mówiąc, osoby, które
do niego weszły, zachorowały właśnie w ten sam
sposób. Miałem to dodać już wcześniej, jak
zacząłem mówić, ale po prostu wyleciało mi z głowy.
Natomiast ciężko powiedzieć.
Tylko taki może być powód, żeby odstraszyć
ewentualnie zbliżających się ludzi.
Jest to w takim razie skierowane bardziej do nas niż
z potrzeby. Na pewno nie jest to
próba komunikacji, tak jak to było w filmie Spielberga. Dziękuję.
Dziękuję. Bardzo ciekawa koncepcja. Rzeczywiście nasze
samoloty posiadają światła do wiadomych
celów. Ale po co one obiektom UFO? Jak myślisz, Marku? Jest
jakieś racjonalne wytłumaczenie?
Ja niestety
bardzo podobnie myślę jak Arek.
Pojęcia nie mam, po co te światełka.
Natomiast przypomnę sobie, Arek wspomniał o filmie
„Bliskie spotkania trzeciego stopnia”. Ja nie
zapomnę, kiedy pierwszy raz oglądałem ten film.
Było lato
1979 roku, a
jeden z moich kolegów powiedział wówczas
dokładnie to, co powiedział Arek: „Ale po
co taka choinka? Po co w ogóle tyle
świateł? Bez sensu”. I mówiąc
szczerze, myślę o tym, może nie
intensywnie, ale od czasu do czasu od
tamtego czasu. I tak na
dobrą sprawę nie wiem, po co takie
choinkowe wydanie UFO.
Zarówno w filmie Spielberga, jak i w
rzeczywistości od czasu do czasu pojawiają się tego
rodzaju
relacje, że
te obiekty UFO mają taki
lekko choinkowy, a czasami
mniej lekko choinkowy charakter.
Próbowałem o tym myśleć w taki sposób, że
przez analogię, do czego służą
światła pozycyjne
samolotów? Tak naprawdę te
światła pomagają
określić pozycję oraz
kierunek ruchu samolotu. To
dlatego na przykład światła lądowania
mogą mrugać, aby zwiększyć widoczność. Na
przykład takie specjalne światła. Ja nie mówię o tych pozycyjnych, ale mówię o tych
światłach, które wykorzystują samoloty podczas lądowania.
One zwiększają widoczność samolotu
i jednym z celów, który jest
w oficjalnych dokumentach
dotyczących tych świateł wydanych przez
producentów i
służby odpowiedzialne za
wyposażenie samolotów. Drugim celem jest odstraszenie na
przykład ptaków. System
oznaczania światłami pozycyjnymi,
proszę zwrócić uwagę, on jest bardzo podobny do tego systemu,
który jest wykorzystywany w statkach
wodnych, znaczy w obiektach wodnych pływających po
wodzie.Po prawej stronie, na prawym
skrzydle mamy światło zielone, po
lewej czerwone. W związku z czym łatwo jest określić,
w którą stronę leci dany obiekt,
jak szybko się porusza i tak dalej.
Białe światło, które znajduje się na przykład na stateczniku
pionowym,
przy dole albo na jego szczycie, ono
też ma swoje określone miejsce i w związku z tym pozwala
zorientować w przestrzeni dany obiekt.
Ja
mówiąc szczerze, to są wszystko znaki
zrozumiałe. To jest taki kod
zrozumiały w języku ziemskim. To jest po prostu kod, który
został określony na całym świecie i w związku z
tym on jest czytelny. Natomiast
w jakim celu przybysze z innego
czasu, z innej przestrzeni, z
odległych światów mieliby obwieszać
swoje pojazdy takimi światłami
różnokolorowymi i tak dalej?
Nie chcę powtarzać tego choinkowego
charakteru obiektów
UFO. Pojęcia nie mam. Tak naprawdę,
jeśli miałbym się uderzyć w pierś i powiedzieć, po co
to jest komu potrzebne, nie mam pojęcia.
Bardzo będę wdzięczny, jeśli ktoś by
mi chociażby zasugerował, do czego to może być
potrzebne. Więc może
Piotrze się
posili i coś o tym powie.
Jeżeli ktoś ma jakieś pomysły i
będzie się wyrażał w sposób akceptowalny, to
zachęcamy jeszcze przez kilka minut do podzielenia się z nami
swoimi koncepcjami. Ja wam opowiem o historii,
która mnie się przydarzyła. Jak byłem mały, to widziałem taki obiekt i
pewnie bym go nigdy nie zobaczył, gdyby nie fakt, że to był
taki klasyczny obiekt, powiedziałbym jak z
obrazka. Zauważyłem go tylko dlatego, że miał gdzieś
w dolnej części, nie w dolnej części, gdzieś tak
pośrodku prawdopodobnie, bo
pamiętam to jak przez mgłę. Pamiętam to jak
fotografię, tylko nie jestem w stanie się skupić na szczegółach.
To chyba nie było duże, biorąc pod uwagę
. Właśnie teraz,
Piotrze, jeden ze słuchaczy postanowił
skorzystać z twojego apelu i zadzwonić na antenę. Witamy.
Witamy i słuchamy. Dobry wieczór.
Słuchacz Edek w Otwocku. Piąty czy szósty raz
próbuję. Witamy. Przepraszamy.
Próbowałem, ale był sygnał taki, że nikogo nie ma w
telefonie, więc cóż. Szanowni panowie,
mało czasu. Obiecuję, że nie
będę nic blokował, bo to bardzo brzydki obyczaj.
Podjęliście się, panowie, bardzo ciężkiego tematu.
Stąd z ogromną radością przyjąłem
słowa pana Piotra, że trzeba to będzie chyba przełożyć na
jeszcze jedną, a może i dwie. Dlatego, że
staracie się panowie ze wszystkich sił, to słychać, w ludzki
sposób opisać
nieludzkie. Ludzkie mówię w
kontekście sposobu myślenia, bo jednak wszyscy jesteśmy zawarci w
jakichś ramach. Mamy w
większości niezdrowy stosunek do
bezwartościowych papierków, blaszek czy też plastików. Cechuje
nas jakaś tam ekspansja do czegoś tam, chciwość.
Chciwość to w ogóle fundamentalny grzech w mojej ocenie, a
tutaj mogę być autorytetem. Mówię o
uzagodnieniach socjologicznych. Tytułem jeszcze chciałem, bo
ostatnio wspomniałem, broniłem kolegów po fachu i
koleżanki jednej również. Jest jedna pani o bardzo
wnikliwym umyśle. Mam na myśli panią
Fedyszak-Radziejewską, ale to zostawmy na boku. Panowie,
obiecałem, że nie będę blokował linii. To
dla wszystkich panów i dla
wszystkich słuchaczy elitarnego radia, które pełni ogromną
funkcję edukacyjną, nie tylko ze względu na informację,
ale również i na wiedzę, bo to są dwie różne rzeczy
wbrew pozorom. Miłych chwil
spędzanych w gronie przyjaciół, rodziny
i zgodnie z tą choinkową
tradycją ode mnie i od mojej prywatnej reptilianki. Tak na
marginesie powiem, że ona siłą rzeczy również słucha tych
panów debat i mówi, że,
jak ona to ujęła, cokolwiek to nie znaczy,
że ci twoi ufmeni, bo jesteście panowie ufmenami w jej
nomenklaturze słownej, mają coraz ciekawsze końcówki.
Cokolwiek to znaczy, nie dopytywałem.
I
tu chciałem jeszcze, panowie, taką małą
żarteczkę. Ja na przykład nie używam zwrotu science fiction.
Gdzieś jak rozmawiam z różnymi osobami, to mówię science future maybe,
bo to jest wszystko możliwe. Science
fiction, tam to fiction mi przeszkadza. To od razu jest
indoktrynacyjne, natomiast jest to możliwa przyszłość.
Wiele razy zdarzało się, że ta przyszłość jednak, tu
można Juliusza Verne'a i innych
przytaczać.
To tyle.
Taka myśl mi się rodzi w głowie,
ale z ogromną
nieśmiałością, żeby może
jakoś wesprzeć panów
inicjatywęTylko nie wiem, czy to byłoby dobrze, mile
widziane, ale
jeśli panowie byście życzyli, to proszę o
jakiś kontakt, tyle poza anteną. No dobrze.
Może z Nowym Rokiem, z nowym krokiem, o coś takiego.
My również życzymy wesołych świąt. Kłaniam się
niziutko, nie przejmować się. Panowie, jesteście
jedynym takim informacyjno-edukacyjnym medium,
które poza informacjami jest jeszcze
wiedza, bo jest dywagacja. Nie przypisujecie sobie
alfy i omegi. Wszyscy gdzieś tam
poruszamy się. Jesteście panowie w pozycji
wygranej, bo macie ogromną wiedzę. Jesteście zawodowcami. Krótko mówiąc, jak ktoś
mówi, że ufologia nie jest nauką, to mówi nonsens. Dlatego, że definicja
nauki polega na tym, że bierze się wszystkie pod
uwagę argumenty.
Ekonomia nie jest nauką, a mówi się,
że jest i są tytuły profesorskie. Kto nam przeczy?
Bo nie bierze wszystkich czynników, ale zostawmy to na boku.
Jeszcze raz panowie gorąco i serdecznie pozdrawiam wszystkich
panów. Życzę zdrowych, spokojnych świąt
i szampańskiej zabawy. Powiem tak:
bawcie się panowie dobrze, ale niezbyt dobrze. Już tłumaczę
dlaczego. Dlaczego niezbyt dobrze?
Żeby te wspaniałe produkty, które się
wprowadza do organizmu, nie chciały z niego wyjść.
Kłaniam się niziutko i na końcu
mam nadzieję będzie informacja, kiedy kolejna debata.
Tak, będzie. Możemy nawet teraz to powiedzieć.
Prawdopodobnie 1
stycznia planujemy coś z Imveriosem zrobić, ale jeszcze nie jest to pewne,
proszę pana. To się pojawi na
Facebooku na pewno. Również życzymy wszystkiego najlepszego. Proszę
pozdrowić Reptiliankę. Reptiliankę?
Okej. Podziękować za
komentarz. Kłaniam się
niziutko. Pozdrawiam panie Piotrze i pozdrawiam wszystkich panów. Kłaniam się.
Dziękujemy. Dziękujemy, również pozdrawiamy. Ja powrócę do tej myśli, o
której mówiłem, że jak byłem mały, widziałem takie... Od tego się
wszystko zaczęło. Pamiętam to.
Pamiętam tak jak taką
fotografię, że to było. Ja bym tego w ogóle nie widział,
gdyby nie fakt, że to mrugało kolorami jak
zabawka. To w ogóle wyglądało trochę jak zabawka.
Ile ja miałem lat? Może pięć, na pewno nie sześć. Na pewno
tylko pięciu, czterech może to góra miałem.
W tej środkowej części albo trochę poniżej
miała taki rząd kolorowych światełek
prostokątnych, który się zapalał od jednej i od drugiej strony.
One były różnobarwne. Jak mówię, ja bym tego nie zauważył, pewnie
bym w ogóle nie zwrócił uwagi, bo to było w nocy, gdyby nie
fakt, że to tak ładnie mrugało. To
było lato, księżyc świecił. Ja sobie
wyjrzałem za okno w nocy i to zobaczyłem.
Do dzisiaj mi się pojawia w głowie pytanie, może nawet nie
to, co to było, tylko dlaczego to tak ładnie mrugało?
Bo to było absurdalne. Obiekt, który się pojawia i który się
zachowuje poniekąd jak zabawka, jak dron.
Nie wiem co. Nie można powiedzieć, że to był dron.
Jestem pewien, że to było prawdziwe.
I pojawiła mi się w głowie taka koncepcja, o której pisali między innymi Vale e
Hill,
że ufọ zachowują się
trochę jak tacy mali ekshibicjoniści i oni się
chcą przede wszystkim pokazywać. Czymkolwiek jest to zjawisko,
ono ma w swojej naturze zakodowane to, że chce się
obnażać nam. Natomiast
najczęściej obnaża nam swoje kadłuby, a nie obnaża tego, co ma w
środku. I te światełka służą między innymi, moim zdaniem,
temu samemu, że przykuciu naszej uwagi.
Gdyby nie światła, nie zostałaby nam przekazana,
bo UFO też działa na poziomie podświadomym. Musicie państwo
wiedzieć i to, co powiedział Arek o czerwieni,
jest bardzo cenne. To jest
jedna z najcenniejszych informacji w dzisiejszej debacie.
Dlatego, że w tych kolorach może być
zapisany pewien kod. Tylko że to jest
kod, który my nie zawsze odbieramy,
powiedziałbym w sposób racjonalny i
świadomy, tylko to jest pewien kod podświadomy.
Tak jak mówił Arek, czerwień, która się często pojawia, mówi: „Nie
podchodź”. Natomiast ta cała inna feeria kolorów zwraca
uwagę i człowiek przyjmuje
pewne informacje o tym zdarzeniu do siebie, głęboko do siebie.
Znam przypadki osób, które po spotkaniu z UFO,
nawet bliskim spotkaniu z UFO, doznały takiego
przewartościowania swoich
poglądów, że kilku stało się prawie
prorokami. Kilku stało się guru,
z którymi trudno było wyczajać. Ja na szczęście nie zgłupiałem
od tamtego czasu, tylko zastanawiam się, co to było. Po co temu
były te światełka? Bo mógłbym powiedzieć, że:
„Byłem mały, widziałem UFO. Wszystko już wiem na ten
temat od tego czasu”. Ja jestem w stanie się
przyznać, że nie tylko nie wiem, po co te światełka były, ale co to w
ogóle było i co ode mnie chciało. Natomiast
czego jestem pewien, to tego, że
wpłynęło na moją świadomość
w znaczny sposób. Bardzo
znaczny. I to
dla mnie osobiście jest główny cel manifestacji
ufologicznych, że one wpływają na świadków. I to wydaje się
głupie. Bo po co jakieś obiekty przybywające z innych planet
miałyby to robić?Okazuje się, że nie
muszą to być wcale obiekty z innych planet. To może być emanacja czegoś,
co jest z nami tutaj. Mówiąc prościej,
to, że jak byłem mały i widziałem latający talerz, nie oznacza, że to był w
100% latający talerz. Może to było coś, co chciało
mi, to jest już karkołomna teoria, ale chciało
sprawić, że moje
życie potoczy się tak, a nie inaczej. Może jakbym był mały i
jakbym miał objawienie Matki Boskiej, dzisiaj byłbym
księdzem i byłbym na
konkurencyjnym radiu
niż na Radiu Paranormalium. Także jest to bardzo ciekawa
koncepcja, ale przecież wszystko w
ufologii można rozpatrywać z różnych stron. Na
przykład inna hipoteza mówi, że
te światełka, i o
tym już mówił Chris na
początku, że
służą do tego, by
te obiekty pojawiają się tutaj
w odpowiedzi na pewne
zapotrzebowanie ich twórców. Z ich zdaniem
najwyraźniej światełka muszą być z tego powodu, że ruch lotniczy u
nas jest zintensyfikowany i te obiekty
powinny być widoczne. I to jest
odniesienie do tej również bardzo ciekawej hipotezy
Chrisa, którą zaprezentował na samym początku.
Dobrnęliśmy, panowie, do końca. Macie coś do dodania
może jeszcze do tej kwestii? Albo
jakiegoś podsumowania tego, co dzisiaj powiedzieliśmy na ten temat?
Jeszcze przed nami chyba następna tura, gdzie
będziemy mówili o tym, co
przekazywał Bob Lazar i być może jeszcze
dalej. Podejrzewam, że jeszcze będziemy
wracać również do tych pytań, które już zostały
zadane i naszych wypowiedzi, które już
zostały wygłoszone. Tak. Bo dzisiaj w zasadzie
tylko liznęliśmy ten temat. Nie powiedzieliśmy o
Stantonie Friedmanie, który przecież też jest zwolennikiem hipotezy
pozaziemskiej i który stara się
wysunąć konkretne odpowiedzi na pytanie, dlaczego obcy,
według niego obcy, pojawiają się u nas i jak to robią przede
wszystkim, przy pomocy jakiej technologii. Nie
powiedzieliśmy o rewelacjach Boba Lazara, którego pewnie wielu uważa
za kłamcę. Prywatnie ja też, ale który mimo wszystko był
bardzo dyskretnym kłamcą
i robił to z dość dużą
gracją. Nie mówiliśmy
o nazistowskim UFO, które przecież też tutaj pasuje. Nie
mówiliśmy o wielu innych kwestiach, które zostaną
poruszone. Także zapraszamy państwa, i to będzie prawdopodobnie
8 stycznia, na
kontynuację technologii UFO
w ramach debat ufologicznych na Radiu Paranormalium. A 1 stycznia,
bo za tydzień się nie słyszymy, bo mamy pierwsze
święto. Za
tydzień się nie słyszymy. Słyszymy się 1
stycznia i wtedy być może, ale to jest jeszcze w
planach, odbędą się albo pytania niezadane,
albo specjalna audycja, która
mam nadzieję będzie przełomowa i
zaciekawi was jeszcze bardziej. Bo z Ivelliossem mamy taki
cichy plan, który wymaga jednak ogromnej ilości
pracy. A chodzi o to, że chcielibyśmy wam
zaprezentować te relacje, które do
tej pory do nas napłynęły, między innymi od
państwa. I to
zarówno te w postaci tekstowej, jak i te w postaci
nagrań dźwiękowych. Prawda, Marku? Oczywiście
takie są nasze plany, także możecie już państwo się
szykować powolutku, rezerwować sobie czas 1
stycznia 2017 roku na kolejną
debatę ufologiczną online. Tak. A dzisiaj
o technologiach UFO dyskutowali:
Piotr Cielebiaś z „Nieznanego Świata”, współprowadzący nasze
debaty. Nieobecny już z nami Chris Miekina z
serwisu Nowa Atlantyda oraz obecni jeszcze
Marek Żelkowski, pisarz science fiction i
publicysta, również współpracownik „Nieznanego Świata”. Dzięki jeszcze raz,
Marku. Dziękuję wszystkim słuchaczom. Dziękuję
współuczestnikom debaty. Dziękujemy. Marku,
chcielibyśmy jeszcze polecić twoją stronę internetową. Możesz
przypomnieć adres? Moją stronę internetową? Nie.
Myślę, że zamiast mojej strony internetowej
cały czas będę polecał wspomnianego już Wiktora
Żwikiewicza i
jego gadane felietony, które
znajdują się na stronie
forum.bibliotekarium.pl.
Naprawdę Wiktor to jest człowiek, który
patrzy na rzeczy, które wielu osobom
wydają się oczywiste, które wydają się
codzienne i mało ciekawe. A
jak każdy, kto przesłucha te
gadane felietony, tak jak powiedziałem, czyli w formie mp3,
każdy, kto ich przesłucha, zobaczy,
że w rzeczach prostych, w rzeczach
codziennych można dostrzec rzeczy niezwykłe.
Rzeczy, których
większość ludzi nie dostrzega. Wiktor ma
to do siebie, że czasami potrafi
przystanąć i spojrzeć na
właśnie takie oczywiste rzeczy i podsumować
je w taki sposóbKtóry wielu
osobom nie przychodzi do głowy.
Kiedy po raz pierwszy wysłuchałem tych felietonów,
byłem pod dużym wrażeniem i myślę, że
jest to przeżycie dla każdego,
kto tego rodzaju felietonów
zasmakuje. To jest przeżycie
niezwykłe, kiedy człowiek nagle
dowiaduje się, przekonuje się, że
patrzy na rzeczy i ich po prostu nie widzi, a ktoś
inny patrzy i widzi. I to tyle. Myślę,
że warto spojrzeć na stronę
www.forum.bibliotekarium.pl
i tam na tym forum jest coś
takiego jak „Wołanie na Mlecznej Drodze”. To są
felietony Wiktora Żółkiewwicza.
Warto sobie to ściągnąć
i spokojnie przesłuchać.
Życzę miłego słuchania.
Dla mnie przynajmniej było to
przeżycie niezwykłe.
Czasami
Wiktor zaczyna od bardzo prostej konstatacji, że coś
jest, ale to, co wynika bardzo
często z jego przemyśleń pod koniec
danego felietonu, człowiek sobie uświadamia,
że to, że coś jest, to jest dopiero początek. A
cała reszta? Radzę posłuchać. To tyle.
Dziękuję. Dzięki Marku za udział.
Był z nami też Arek Kocik z
Warmińsko-Mazurskiej Grupy Ufologicznej, która także ma swoją
stronę internetową: Archiwa WMGU,
na którą każdy sobie może wejść i
zapoznać się, jakie ciekawe rzeczy dzieją się
na Warmii i Mazurach. Link zostanie umieszczony
jak zwykle pod audycją. Dziękujemy Arku. Dziękuję,
również chciałbym złożyć życzenia
wesołego i spokojnego spędzenia świąt
Wielkiej Nocy i fajnej zabawy sylwestrowej
wszystkim zarówno słuchaczom, jak i wszystkim
dyskutantom, wszystkim gościom, co byli zaproszeni do
Radia Paranormalium. W tej chwili
na naszym blogu, na naszej stronie
jest
przerwa w
uzupełnianiu. To jest mój
błąd, ale w sumie nie dzieje się nic takiego.
Nie mamy żadnych spektakularnych zgłoszeń,
które
bez cienia wątpliwości
byśmy chcieli umieszczać i wpisywać.
Zapraszam również do
przeczytania tych artykułów, które są, tych raportów, które
są. Dobranoc wszystkim.
Dobranoc Arku. Marku i Riosie, pora chyba
również na dobranoc i na życzenia dla wszystkich
słuchaczy debat ufologicznych. Krótko mówiąc ode mnie
wszystkiego paranormalnego w nadchodzącym
Nowym Roku 2017. Tym, którzy świętują
Boże Narodzenie oczywiście wesołych świąt, a tym,
którzy nie świętują życzę, żeby sobie
odpoczęli tak porządnie. Jeszcze są tacy, którzy
świętują Szczodre Gody, jak między innymi Leszek
Ostoja-Owsiany, którego pozdrawiamy.
Im też życzymy wszystkiego najlepszego i szczodrych.
Dobranoc. Dobranoc i do usłyszenia po
Nowym Roku. Byłeś
świadkiem zagadkowego zjawiska? Jeśli tak,
poinformuj nas o tym już dziś. Czekamy na relacje
współczesne oraz z lat ubiegłych. Nasze kontakty
to: numer Gadu-Gadu 36
08 80 02, 36
08 80 02. Numer telefonu
32 746 00
08, 32 746
00 08. E-mail
radio@paranormalium.pl,
radio@paranormalium.pl
oraz Skype
radio.paranormalium.pl.
Czekamy na Twoją relację. Na życzenie świadka
zapewniamy pełną anonimowość.