W Radiu Paranormalium rozpoczynamy właśnie kolejną,
piątą już debatę ufologiczną. Debaty na
naszej antenie organizowane na żywo cieszą się
bardzo dużą popularnością, bardzo dużym wzięciem ze strony
słuchaczy. Dostaliśmy mnóstwo pytań, za które bardzo
serdecznie dziękujemy. Oczywiście w trakcie debaty można przesyłać
kolejne. Dziś będziemy dyskutować o dowodach
na wizyty bogów na Ziemi. Przy mikrofonie Marek Sęk
„Ivellios”, a po drugiej stronie Skype'a są ze mną Arek
Paterek. Witam serdecznie. Witam Marku, witam słuchaczy.
Leszek Ostoja-Owsiany. Witam wszystkich. Badacz i
podróżnik Wojciech Bobilewicz. Witam serdecznie
wszystkich przed mikrofonem i przed głośnikami.
Arkadiusz Kocik z Warmińsko-Mazurskiej Grupy
Ufologicznej. Dobry wieczór. A także współzałożyciel
serwisu infra.org.pl Piotr Cielebiaś. Witam.
Na pytania od słuchaczy będziemy czekać na
naszym radiowym Skypie
radio.paranormalium.pl. Również pod
numerem telefonu 32 746
00 08, jak również na naszym radiowym
Gadu-Gadu pod numerem 36 08 80
02 oraz na czacie Radia Paranormalium na
www.paranormalium.pl. Można również
zostawiać pytania na Facebooku, na naszym fanpage'u
Radia Paranormalium oraz na fanpage'u portalu Infra. A ja
pozwolę sobie rozpocząć
dzisiejszą debatę od takiego pytania. Właściwie jest to
jedno z pytań, które nam nadesłali słuchacze i
które troszeczkę opracowaliśmy tutaj z Piotrem
Cielebiasiem. Z jakim prawdopodobieństwem według was
można mówić o hipotezie, iż obcy w zamierzchłych czasach
odwiedzili Ziemię? Jak duża jest tego pewność? Dlaczego
dowody prowadzą do tak wielu scenariuszy? Tutaj
może pierwszego poproszę Piotra Cielebiasia.
Ja chciałem na wstępie powiedzieć, że
palastronautyka ta dziedzina,
czy jak to niektórzy nazywają hipoteza
starożytnych astronautów, ona przeżywa pewien
renesans. My wiemy, komu ten renesans
zawdzięczamy. Zawdzięczamy go twórcom
programu „Starożytni kosmici”,
który stał się niezwykle popularny, natomiast troszkę się
zdegradował w ostatnich latach. Nie da się go oglądać. Te
pierwsze sezony rzeczywiście były ciekawe.
Od tego w zasadzie zaczął się mały boom. Ja, nim
pojawił się ten program, miałem nawet taką opinię, że to
jest dziedzina, która umarła,
bo po prostu nie ma już żadnych nowych dowodów. W
międzyczasie przybyło sporo nowych
hipotez. Może nie nowych hipotez, natomiast pojawiło się sporo
nowych znalezisk.
Bodajże w piątek pojawiła się informacja, że słynny
mechanizm Antykytry jest starszy niż
sądzono. Nieco wcześniej odkryto bardzo
ciekawe malunki naskalne w Indiach.
Może nie odkryto, ale dopatrzono się w nich bardzo ciekawych wzorców.
Słyszeliśmy też o tej akcji z chipem na kamieniu w Rosji. Także cały
czas się coś dzieje. To jest zaskakujące.
Natomiast odpowiadając na pytanie, jak duże jest
prawdopodobieństwo. Ja bym chciał
powiedzieć, że ja się nie do końca zgadzam z tą
hurraoptymistyczną wersją na przykład von Dänikena czy innych badaczy,
że to jest pewne. Dlatego, że
jeżeli przestudiujemy sobie książki,
chociażby tego von Dänikena, a chciałbym zaznaczyć, że
von Däniken był tylko propagatorem w zasadzie, który
spopularyzował tą dziedzinę, bo tak naprawdę
palastronautyka jako koncepcja powstała w Związku
Radzieckim zaraz po wojnie.
Między innymi Igor Szkłowski, Matias Agrest pisali
na ten temat pierwsze artykuły.
Wydaje mi się, że jeżeli ktoś
zaznajomił się z tym ogromem dowodów, bo rzeczywiście jest tego sporo,
to będzie musiał mieć bardzo rozbieżne
wnioski. To znaczy nie wynika z tego jednoznacznie hipoteza, że
zostaliśmy odwiedzeni jako całość, jako
ludzkość. Rzeczywiście niektóre, moim zdaniem, grupy
etniczne mogły
mieć kontakt z kimś z kosmosu. I
jeżeli miałbym gdzieś szukać dowodów, to tylko w
mitach. Dlatego, że jeżeli chodzi o te
artefakty, które pozostały, to one są dość problematyczne.
Dlaczego wynika z tego tak wiele wniosków? O tym będziemy
jeszcze mówić. Natomiast według mnie chodzi o to, że
rzeczywiście w przypadku chociażby Sumerów, ich
zaawansowanej wiedzy w niektórych aspektach,
ich mitowi o Enmeszie na przykład, czy o siedmiu
mędrcach, możemy z pewną dozą
prawdopodobieństwa powiedzieć, że to się bardzo fajnie wplata w ten scenariusz
związany z odwiedzinami obcych istot gdzieś tam w
zamierzchłej przeszłości.
Ponieważ jestem
historykiem z wykształcenia i mam pewną świadomość,
którą nie zawsze
operują autorzy książek palastronautycznych,
iż historia pełna jest
białych plam, natomiast nie
zawsze trzeba szukać rozwiązań z kosmosu. To znaczy ja bym optował tutaj
jeszcze oprócz tej hipotezy
o odwiedzinach obcych w zamierzchłej przeszłości
za koncepcją tak zwanej cywilizacji X, o której będę
mówił. Ale oddaję głos kolejnemu
rozmówcy. Może Arek Kocik. Ja tutaj
mam zdanie takie bardzo zbieżne z tym, co
pisze von Däniken. Oczywiście w niektórych miejscach on przeinacza z
lekka
fakty.Naciąga
kołderkę tak, żeby akurat pasowała. Mniej więcej jak
to robią w tej chwili autorzy serialu, o którym
wspominałeś „Sekrety kosmitów”.
„Starożytni astronauci”, coś takiego.
Zresztą jeden i drugi serial jest mniej więcej o tym
samym. Niemniej jednak, o co chodzi? Po
prostu w każdej cywilizacji, która miała
jakiegokolwiek boga, nauczyciela,
jest napisane, że on przybywa skądś. Z reguły
przybywa z nieba.
I cóż on robi? Uczy ludzi jak
mają siać, jak mają
zbierać plony, jak mają
leczyć się, wprowadza jakieś wartości. Wprowadza również
bardzo często, tak jak działo się to
w Mezopotamii,
prawo, kodeks postępowania,
który generuje, tworzy
państwo. Gość,
który przybywa z praktycznie znikąd,
nagle tworzy państwo. W ten
sposób się to w każdej cywilizacji, nawet w Chinach,
tworzyło. Więc
nie może być tak, żeby ktoś z boku,
człowiek powiedzmy, przychodził i był wzięty za
boga dlatego, że to zrobił. Musi być to osoba, która
szokuje wszystkich dookoła,
więc schodzi gdzieś z nieba przy
szumie wiatrów czy jakichś
hukach,
wybuchach. Pojawia się i on od razu zostaje
królem, później
bogiem i ma do przekazania
coś. Więc jeżeli z całej Ziemi
pozbieramy ze wszystkich kultur
źródło pochodzenia tych cywilizacji,
ich moment powstania, zawsze jest to ten sam
scenariusz. Ktoś przybywa skądś, z nieba,
raz się zdarzyło, że chyba z wody,
przekazuje i tworzy państwowość.
Dlatego uważam, że to, co pisze
Däniken, on akurat jest
najbardziej znany, ale tak jak Zecharia Sitchin
opisywał, to jest to, co
stworzyło nas. Natomiast
bardzo ważnym odniesieniem jest
interpretacja tego, co napisali
współcześni kronikarze
tamtejsi. Na tym trzeba, tak mi się wydaje, bazować.
To znaczy, jeżeli chodzi o opis
piramidy, to trzeba się cofnąć do tego, co opisywał
Herodot, jak to wyglądało za
jego czasów. Jeżeli chodzi o
starożytny Babilon, to trzeba
cofnąć się do tłumaczenia glinianych tabliczek.
Jeżeli jest to Ameryka Południowa, to
trzeba po prostu odczytać z kodeksów
to, co oni mieli nam do przekazania. Dziękuję na
razie. To ja proponuję teraz oddać mikrofon panu
Wojciechowi Bobilowiczowi. Bardzo prosimy. Dziękuję
bardzo. Mnie cechuje takie
połączenie ostrożnego sceptycyzmu z
jednoczesną jak najbardziej wiarą, jeżeli to w ogóle można nazwać
wiarą, w kontakty
paleoastronautyczne i w obce cywilizacje. Zresztą
zarówno takie, które odwiedzały Ziemię w zamierzchłej
przeszłości, jak i obecnie.
Dlatego właśnie, że cechuje mnie jednocześnie
taki sceptycyzm poniekąd i jednocześnie wiara. W związku z
tym ja nie chciałbym
może za bardzo przychylić się do
którejkolwiek z teorii czy hipotez dotyczących
powstania cywilizacji i tego, skąd
wzięły się te pierwsze
kodeksy dotyczące praw, pierwsze
zapisane księgi dotyczące różnego rodzaju
nauk i cała w zasadzie wiedza. Natomiast
ciekawą rzeczą jest bardzo, że te mity, o
których wcześniej wspomniano, właściwie są
dosyć spójne, jeśli chodzi o różnorakie
cywilizacje na całym świecie. Dlatego też skłaniałbym się
ku hipotezie, że rzeczywiście musiało
nastąpić jakieś wydarzenie, które sprawiło,
że cywilizacje w zasadzie skokowo,
w sposób można by powiedzieć w skali
historycznej i w skali paleontologicznej
nabrały zupełnie nowej wiedzy. Bo
wszystkie te cywilizacje, o których mówimy, czy to
cywilizacja sumeryjska, czy egipska, czy jakakolwiek
inna, musimy o tym pamiętać, że zanim
powstały te wspaniałe struktury, te
budowle, co do których dzisiaj nawet głowimy się, jak
mogły zostać zbudowane, zanim powstały te cywilizacje,
zanim powstała cała wiedza, którą ci
starożytni posiadali, wszystkie te cywilizacje, wszystkie te
kultury wcześniej były kulturami dość
prymitywnymi, być może pasterskimi,
pastersko-rolniczymi. I nagle, właściwie tak
jak mówię, w skali historycznej i paleontologicznej to jest
jedna chwila, nagle okazało się, że posiadają
skądś wszechogromną wiedzę.
Pytanie brzmi oczywiście, czy ta wiedza,
którą te cywilizacje nabyły, pochodzi rzeczywiście
od jakichś bogów, czytaj
po prostu obcych cywilizacji, czy też
istniała jeszcze wcześniej jakaś prastara cywilizacja na
Ziemi, która posiadała po prostu taką wiedzę.
Wyobraźmy sobie na przykładJakiś
kataklizm teraz na Ziemi. Nasza
współczesna cywilizacja, taka jaką
znamy, ginie. Natomiast gdzieś
tam w dżungli Afryki czy Ameryki
Południowej zachowała się
garstka mieszkańców,
powiedzmy Indian na przykład, którzy w
swoich opowieściach, swoich mitach sięgają do
czasów, kiedy na przykład biali ludzie
odwiedzali ich w jakichś dziwnych latających maszynach. Po
upływie jakiegoś czasu to staje się mitem.
Możemy sobie wyobrazić, że ci Indianie z upływem
stuleci czy tysiącleci, że tak powiem,
cywilizują się, a dalej wśród
tej już ucywilizowanej
społeczności czy grupy funkcjonuje
taki właśnie mit, legenda, opowieść o tym,
jak w zamierzchłych czasach istniała jakaś prastara
cywilizacja używająca maszyn latających,
używająca różnego rodzaju innych niewyobrażalnych
zdobyczy technologicznych, co do których
my, czyli ci już ucywilizowani Indianie, dopiero się tego uczymy,
albo nawet w ogóle nie wiemy, jak to funkcjonuje i jak to działa.
Niewykluczone, że tak również
było w przypadku wszystkich tych prastarych kultur,
których wiedza do dzisiaj zastanawia i
szokuje. Natomiast jeżeli nawet przyjąć do wiadomości, czy
przyjąć po prostu roboczo taką hipotezę, że
istotnie ta cała wiedza została przekazana
Sumerom, starożytnym Egipcjanom i tak dalej przez
jakąś jeszcze starszą cywilizację, na przykład
Atlantydę, na przykład Lemurię, to oczywiście
natychmiast pojawia się pytanie, skąd z kolei oni
posiadali tak rozległą wiedzę? I tutaj
to pytanie pozostawiam bez odpowiedzi, bo wydaje mi się, że
nie ma innego sposobu na
odpowiedź niż właśnie jakiś paleokontakt,
albo hipoteza dotycząca tego, że
owa cywilizacja atlantycka, cywilizacja
Lemurii i tak dalej to jest w gruncie rzeczy cywilizacja pochodząca
spoza Ziemi, albo ewentualnie druga hipoteza
mówiąca o tym, że owa jedna z
najstarszych czy najstarsza kultura czy cywilizacja na
Ziemi w jeszcze bardziej zamierzchłej przeszłości niż starożytny
Egipt czy starożytna Sumeria miała kontakt z
obcymi cywilizacjami. I to tyle, co mam do powiedzenia na ten
temat. Dziękuję bardzo. Dziękujemy bardzo.
Przekazujemy mikrofon Leszkowi Ostoi-Owsianemu. Bardzo
prosimy, Leszku. Całość rysuje się jako
spójny przekaz. Wszystkie legendy, o których
tutaj poprzednicy wspominali, wszystkie
zapiski i przekazy, które
możemy w tej chwili odczytywać,
wskazują na to, że przylecieli do nas
obcy, których my tak określamy w tej chwili, nazywano
ich kiedyś bogami. To
nazewnictwo jest nieistotne. Przylecieli i dali
nam cywilizację. Można domniemywać, że to już
była cywilizacja, która wcześniej się rozwinęła,
ale ten skok cywilizacyjny był tak
znaczny, że stworzenie
tak wyrafinowanej techniki
wymagałby raczej rozległej cywilizacji,
aniżeli fragment
globu zasiedlony, który się rozwija i
uzyskuje technologię
dorównującą naszej bądź ją przekraczającą
tylko i wyłącznie na wybranym fragmencie Ziemi byłby trudny
do wyobrażenia, przynajmniej dla mnie. Ale
tutaj z tej właśnie zbieraniny
wszystkich mitów, które się pojawiają
na całym świecie, tak wielu ludów na tak dużej
przestrzeni historycznej, to
jest spójny przekaz. Zawierzmy naszym przodkom,
uwierzmy w ich słowa, nie czynimy z nich
mitomanów. Oni może w mityczny sposób
opisywali rzeczywistość, ale ta rzeczywistość
była tak samo namacalna dla nich, jak dla nas jest ta
obecna w tej chwili.
To, że mieliśmy do czynienia z cywilizacją,
dla mnie nie ulega wątpliwości.
Może jestem za bardzo hura otwarty na ten temat,
ale takim dla mnie dobitnym
dowodem namacalnym jest miasto Puma Punku,
które jest
pozostałością po budowli, która była w bardzo
finezyjny sposób zbudowana z jednego z najtwardszych
minerałów na naszej planecie,
w którym można było budować i
zbudowano coś, co przekracza nasze rozumienie w tej
chwili, po czym zostało to doszczętnie
zniszczone. Te olbrzymie bloki skalne, które były
czołowicie
wykonane z precyzją
współczesnych maszyn, zostały rozbite
na tysiące małych fragmentów i rozrzucone po
całej równinie. Czyli była to tak silna
eksplozja, która zniszczyła dowód,
który chciano ukryć. Pozostały ślady.
Jeśli ktoś się pofatyguje i
dotknie tych kamieni, to zrozumie, że te
kamienie nie zostały obrobione w sposób pierwotny,
tak jak nam się to próbuje wmówić, a zostały
wykonane przez wysoko rozwiniętą
cywilizację.Czy to była ziemska
cywilizacja, czy obca, można
się spierać, ale że była, to dla mnie przynajmniej
nie ulega wątpliwości. Dziękuję bardzo. Dziękujemy bardzo.
Arek Paterek. W pierwszym pytaniu znalazłem się w
nieciekawej pozycji, bo wszyscy
już odpowiedzieli i mało co można na ten temat powiedzieć, bo temat
samego pytania został prawie wyczerpany.
Jeżeli chodzi o element pytania, z jakim
prawdopodobieństwem można mówić o hipotezie, że
obcy w zamierzchłych czasach Ziemię
odwiedzili, mógłbym odpowiedzieć bardzo krótko:
50 na 50. Albo odwiedzili, albo nie odwiedzili.
Jednak nie chciałbym stawiać w taki sposób
tej sprawy, bo to jest według mnie troszeczkę
uciekanie od tematu, bo wiadomo, że od
zarania dziejów ludzie obserwowali niebo,
patrzyli nad siebie, obserwowali to, co się nad nimi
działo. Być może próbowali w pewien sposób racjonalizować pewne
zjawiska, których nie rozumieli,
nazywając je „zjawiskami”.
Tym bardziej powinniśmy mówić o osobach. Pewne
zjawiska również nazywali bogami.
Próbowali jakoś widzieć Boga w tym, co
zaobserwowali. Natomiast tu jest kwestia, nie chcę wszystkiego
oczywiście na karb racjonalizowania zganiać.
Przychylałbym się również do hipotezy, że
ktoś tę cywilizację, tę
wiedzę pozostawił. Jednak czy byli to obcy, czy była to
jakaś równolegle do tych cywilizacji żyjąca
na naszej Ziemi cywilizacja, która później
zwinęła żagle i zatarła po sobie wszelkie
ślady. A znaki po nich odkrywane są
właśnie tam, gdzie kiedyś te starożytne cywilizacje sobie
urzędowały, są teraz znajdowane. Ciężko mi powiedzieć.
Naprawdę ciężko jest odpowiedzieć na to pytanie.
Zostawiłem to pytanie bez
odpowiedzi. Jestem między młotem a kowadłem, bo z jednej strony
chciałbym powiedzieć, że faktycznie ktoś
lub coś mogło nam tę wiedzę przywieźć z bardzo
daleka. Z drugiej strony jednak, tak jak zazwyczaj
staram sobie zostawiać furtkę. A co jeżeli nie?
Wydaje mi się, że pytanie
bardzo mądre, ale bardzo trudne, bo
nie możemy powiedzieć, że prawdopodobieństwo wynosi 80% do
20%, czy na odwrót 20% do 80, że ktoś nas jednak
odwiedził. Dlaczego dowody
prowadzą do tak wielu scenariuszy? Kwestia
odbioru i przekazywania tej wiedzy dalej. Wydaje mi się, że
tutaj jest pies pogrzebany. Ludzie w różny sposób
pewne fakty przetrawiają i w
różny sposób te fakty przekazują dalej. Być
może różne scenariusze pojawiają się dlatego, że
pojawiły się jakieś
błędy. Może nie błędy, a
różne sposoby rozumienia. Takie „lost in translation” w wydaniu
starożytnym. Dziękuję. Przekazuję głos dalej.
Ja może tylko dodam coś od siebie.
To, co najbardziej mnie dziwi w tej
całej hipotezie paleoastronautycznej, to pewien fakt, na który
bardzo rzadko się zwraca uwagę. Otóż rzeczywiście w
wielu kulturach z wielu kontynentów, które
raczej nie miały ze sobą kontaktu i nie było możliwości, żeby jedna wpływała na
drugą, pojawiają się te same
lub podobne elementy mityczne.
Do czego to jednak prowadzi? Prowadzi
to właściwie do żadnego wniosku,
bo albo każda z tych kultur
w jakiś sposób
zetknęła się z przybyszami z niebios, albo
ten mit pochodzi od prakultury. Nikt na to
pytanie z autorów nie potrafił
odpowiedzieć. Nikt też nie potrafił umieścić w czasie
punktu, w którym miało to nastąpić. Tak naprawdę mamy
cały bigos, cały miszmasz
różnych hipotez, różnych
dowodów i jest to strasznie zagmatwane.
Wiadomo, Amerykanie myślą trochę inaczej albo
czasami w ogóle nie myślą i oni przyswajają rzeczy bardzo łatwo.
Dla nich historia to jest linia prosta i na
tej linii są jacyś tam kosmici mityczni. Fajnie. Natomiast tak
naprawdę jest to dużo trudniejsze i dojście
do punktu, kiedy ten
kontakt mógł mieć miejsce,
właściwie jest niemożliwe. Jedyna
nadzieja, jaka była, to były tabliczki klinowe, na
których pracował Sitchin. Ale będziemy jeszcze o tym
mówić za chwilę. Ta
dyskusja została ucięta przez środowiska naukowe, ale oddaję ci,
Marku, głos. Zanim przejdziemy do drugiego pytania,
chciałbym jeszcze zapytać, czy może ktoś z
dyskutujących tutaj chciałby dodać coś jeszcze do pierwszego z
pytań? Nie widzę. Może ja jeszcze coś przytoczę. Leszek
Ostojow-Owsiany. Bardzo prosimy. Co do tej spójności, to mam
takie swoje
przywacie, które mówią, że nie jesteśmy
spójnie myślącą istotą. Każdy z nas będzie
postrzegał na swój własny, odrębny sposób.
I te kultury były tak rozsiane, tak
odizolowane od siebie, że ten
spójny przekaz może świadczyć na duży
plus za tym, że jest to
trafny fragment naszej historii.
Ale chodzi mi tutaj też o to, że
nie znajdziemy spójności,
bo bierzemy też pod uwagę to, że
cywilizacja była jedna. A jeśli tych cywilizacji było wiele, jeśli
te cywilizacje współrywalizowały między sobą,
to ten obraz nie będzie na pewno spójny, bo te
strony nie są zainteresowane tym, żeby to było spójne i czytelne dla nas.
To, że tej spójności nie znajdziemy, bo
odbieramy to na swój własny, egocentryczny sposób.
To są moje trzy grosze. A jeszcze może ja swoje trzy grosze,
jeśli pozwolicie, panowie. Bardzo prosimy,
Arku. Mianowicie w momencie,
kiedy owi bogowie odlatują czy
odchodzą w jakikolwiek sposób, cywilizacje te
zamierają. To znaczy nie idą drogą postępu i
rozwoju, tylko zostają w miejscu.
Jak miało miejsce to w Ameryce
Południowej. W momencie, kiedy Kaczyni
czy jakikolwiek tam ich bogowie
odchodzą, cywilizacja zostaje w miejscu, to znaczy w
dalszym ciągu nie potrafią wykorzystywać koła. W
dalszym ciągu jest to epoka kamienna.
Z jednej strony bardzo dobry rozwój rolnictwa,
niespotykany. To, co zostało im
przekazane, a w innych dziedzinach
kompletny zastój. Mało tego,
żeby w jakiś sposób
przebłagać bogów i namówić ich do
powrotu, tworzone są jakieś kulty
i składane ofiary. Ofiary z krwi, ofiary z ludzi,
ofiary ze zwierząt. Praktycznie ze wszystkiego, z czego można te
ofiary złożyć.
Nie wspominaliśmy o eposach
z Indii, „Mahabharacie”, gdzie
ewidentnie jest napisane, że
aparaty latające, że bogowie toczyli
wojny ze sobą. Kto wygrał, kto przegrał, w jaki sposób.
Mało tego, to jest to rozwiązanie zagadki
napromieniowanych szkieletów, ale podejrzewam, że o tym będzie dalej mowa.
W Mohendżo-Daro, które zostało zniszczone prawdopodobnie
wybuchem atomowym. Dziękuję. Na razie. To w takim razie
proponuję przejść do drugiego pytania. Panowie, co sądzicie o
mitach Sumerów i ich zaawansowanej wiedzy? Czy
są one dowodem na to, że cywilizacja została zapoczątkowana
6000 lat temu przez obce istoty? Wiem, że
dużą wiedzę w tym temacie ma Piotr Cielebiaś,
dlatego jemu pierwszemu ponownie oddam
mikrofon. Piotrze? Może nie tak ogromną.
Przepraszam, jakoś nie jestem dzisiaj
w formie intelektualnej.
Chyba mnie coś bierze, dlatego momentami mogę mieć tak
zwane zwiechy. Rząd to widziała.
Ministerstwo i tak dalej.
Sumerowie to bardzo tajemniczy lud. Wszyscy o tym wiedzą, który nie wiadomo
skąd przybył. Prawdopodobnie przybył z górzystej
krainy. Nie wiadomo, jaka to
była
rasa. Nie wiadomo
wiele na temat ich kultury, przynajmniej tej pierwotnej,
bo tak naprawdę narodziła się ona dopiero gdzieś po
półtora tysiącu latach
przebywania w południowej Mezopotamii. Natomiast
Sumerowie przybyli tam i nie zastali
tak naprawdę gołej ziemi, tylko zastali
wcześniejszą kulturę, w miarę dobrze rozwiniętą
jak na tamte czasy.
Prawdopodobnie to zetknięcie dwóch
etnosów zapoczątkowało
ogromne zmiany. Przejście
do rolnictwa,
stworzenie słynnych systemów irygacyjnych.
Pamiętam, jak oglądając „Starożytnych kosmitów” —
program, do którego będziemy się odwoływać, dlatego że zapewne większość
słuchaczy go oglądała i być może czerpała
wiedzę tylko stamtąd — odniosłem takie wrażenie, że oni
przedstawiali Sumerów jako super hipercywilizację.
Tak niestety nie było. Sumerowie
po prostu paśli krowy,
budowali miasta. Jakieś miasta,
ale to nie były takie miasta, jak my sobie wyobrażamy.
To jednak była kultura w miarę prymitywna, ale
była takim meteorem,
który jaśniał na tle innych kultur tego okresu.
I co się dzieje? W pewnym momencie Sumerowie
rozwijają pismo klinowe i dochodzi do tego, że
w wieku XX,
XIX odnalezione zostały dowody na to,
że Sumerowie posiadali bardzo zaawansowaną
wiedzę matematyczno-astronomiczną i jak
udowadniał Zecharia Sitchin, a
także jak pisał Arnold Rostowitch, ta wiedza w zasadzie
nie była im potrzebna.
Ja będę używał dużo słowa
„rzekomo”, dlatego że
istnieje straszny rozgardiasz, jeżeli chodzi o
faktografię.
Jeżeli ktoś zajrzy do
Wikipedii Polskiej, to zobaczy, że
notka o Sumerach jest strasznie króciutka. A to był lud, który w
zasadzie miał straszną moc oddziaływania
kulturowego na cały
obszar Mezopotamii. I do dziś pewne elementy,
jak na przykład podanie o Noem,
funkcjonują. One prawdopodobnie wzięły się stamtąd. Ale do
czego zmierzam?
Literatura jest dość ograniczona. Chyba że jest
to literatura fachowa, specjalistyczna, raczej taka nie
dla profana. Nie jest to literatura
popularnonaukowa i musimy ograniczać się do pewnych koncepcji,
które zostały przekazane przez Zecharia Sitchina.
Problem w tym, że on jest krytykowany, ale
jeżeli odrzucimy
koncepcję, iż się
myliłTo zobaczymy, że Sumerowie
dysponowali całym arsenałem wiedzy, która rzeczywiście nie była
potrzebna. To znaczy Sitchin odkrył, że oni na przykład liczyli
planety od końca.
To było dziwne, prawda? Liczyli planety od końca. Za planetę
też uważali księżyc. Posiadali w
miarę dobrą wiedzę o Układzie Słonecznym. Sugeruje to
pewna tabliczka
z pieczęcią, bardzo sławną.
Co więcej, posiadali zaawansowaną matematykę.
Też nie wiadomo w zasadzie do czego. Bo chyba nie do liczenia
krów. Posiadali też ciekawe mity.
Problem w tym, że te mity sumeryjskie, zresztą jak każde mity,
są bardzo sfragmentaryzowane. To znaczy nie istnieje
jedna wersja. Istnieje kilka wersji albo jest wersja
umowna. Ten najciekawszy mówi o
tym, że jak w każdej
cywilizacji władza została
intronizowana przez istoty niebiańskie lub też
władcę jest namiestnikiem nieba. Ale tutaj było to troszkę
ciekawsze, dlatego że Sumerowie tak jakby
sami dziwiąc się, skąd posiadają taką wiedzę
w sposób mitologiczny, postanowili odpowiedzieć na to
pytanie, tworząc
szereg opowieści. Jedna z nich dotyczyła słynnych
siedmiu mędrców, którzy mieli nauczyć
tamtejszych lud rolnictwa tych wszystkich
podstaw cywilizowanego
życia, sztuk, nauk i tak dalej.
W tym micie jest zawarty mit o Oannesie, czyli tej
istocie wodnej, hybrydzie pół człowieku, pół rybie, który wychodził
na ląd i nauczał, prawda?
Dlatego też wydaje mi się, że jak mówił Carl
Sagan, właśnie
ten mit jest chyba najciekawszym odniesieniem
sumeryjskim do
początków ich cywilizacji, prawda? Ale to nie były wszystkie rzeczy, które
odkrył Sitchin, bo pamiętamy, że tam na tych tabliczkach
znalazł na przykład coś, co według niego było opisem podróży
w kosmos, prawda? To było bardzo
kontrowersyjne i dla mnie jest to
taka kwestia, której sam nie potrafię rozstrzygnąć.
Każdy musi to jakoś sam ocenić. Natomiast panowie,
co sądzicie o tej wiedzy Sumerów i o tych koncepcjach Sitchina?
Może przejdziemy od razu do kolejnego pytania, bo ono też było
związane z Sitchinem. Co sądzicie o jego koncepcji
powstania człowieka jako
tej maszynki do roboty, jako tego
niewolnika przybyszów z innych
planet? Co sądzicie o tej jego koncepcji, która mówiła, że bogowie
przybyli z niebios, rozpoczęli wojnę, po czym musieli uciekać?
I co myślicie o Sitchinie jako
autorze w ogóle? Może pan Wojtek.
Tak. Ja tutaj chciałem się odwołać troszeczkę do
poprzedniej wypowiedzi dotyczącej
cywilizacji sumeryjskiej, ponieważ oczywiście
zgadzam się z tym, że można
Sitchinowi wierzyć lub nie, można mu wierzyć w
mniejszym lub większym stopniu, przychylać się do jego koncepcji i
teorii. Natomiast jeżeli założymy, że
istotnie Sitchin na podstawie wieloletnich
przecież badań tabliczek
Sumerów i ich pisma, ich całej kultury, jeżeli
miał rację, jeśli nie w 100%, to
przynajmniej w większości, to wynikałoby z tego, że
jednak ta cywilizacja sumeryjska istotnie
była cywilizacją, która posiadała
wiedzę w zasadzie porównywalną, a
być może w niektórych aspektach nawet przekraczającą
naszą obecną. Bo przecież
tutaj Sitchin sam wspomina w swoich
księgach, oczywiście mam tu na myśli cały
cykl „Dwunastej planety”. Otóż
Sitchin wspomina też prace innego
badacza, niejakiego Samuela Kramera,
w której to pracy tenże Kramer
opisuje czy wspomina pewne tak zwane
rzeczy pierwsze, czyli pierwsze rzeczy, które
Sumerowie wnieśli do cywilizacji, można
by rzec, światowej. I to mam na myśli tutaj
nie tylko takie rzeczy, jak pierwsze szkoły czy pierwszy
parlament, pierwsza kosmogonia,
pierwsze przysłowia i porzekadła i tak dalej, ale mam na myśli
również wiedzę
astronomiczną, astrologiczną.
Chociaż tutaj chciałbym się też
troszeczkę zatrzymać właśnie na
tym, co mówi na podstawie prac Sitchina
inny autor, niejaki Lloyd Pye,
który też wspierał
poglądy Sitchina i który
też w swojej książce, jeszcze na razie nieprzetłumaczonej na
język polski, także tutaj opisuje na
przykład wiedzę Sumerów dotyczącą
chociażby właśnie tych planet Układu Słonecznego,
a w szczególności planet
zewnętrznych. Tych, których gołym okiem
raczej nie można zaobserwować, czyli
Urana, Neptuna, no i Plutona.
Urana i Neptuna opisywano jako wodne
bliźnięta o barwie błękitnozielonej. Tak zresztą
też opisywał te
tabliczki sumeryjskie, te opisy planet sam
Sitchin. I oczywiście, kiedy
Sitchin wydał swoją książkę „Dwunasta
planeta”.A było to, przypomnijmy, w
połowie lat 70. Oczywiście
większość astronomów, badaczy
głównego nurtu nauki była przeświadczona, że
Sitchin gada nonsensy, gada bzdury,
ponieważ uważano, że dużych rozmiarów
sąsiedzi Jowisza czy Saturna także
będą planetami gazowymi. Tym
bardziej że środowiskiem dominującym na tych
zewnętrznych planetach nie będzie woda.
Tymczasem kiedy mniej więcej dekadę
później sonda Voyager wysłana w
przestrzeń kosmiczną minęła Urana i
sfotografowała tę planetę, to okazało się, że Uran
był właśnie wodnisty, bo jego powierzchnia była
czymś w rodzaju takiego, nazwijmy to, błotnistego lodu
i miał istotnie błękitno-zieloną barwę. Czyli dokładnie tak, jak
opisywał to Sitchin, który przecież przekazywał
wiedzę Sumerów. Oczywiście pojawia się pytanie: skąd
sumeryjscy pisarze, ci, którzy
te informacje przekazali na glinianych tabliczkach,
mogli czerpać wiedzę na temat planet, których
zwłaszcza w tamtych czasach nie można było zaobserwować?
Na pewno w każdym razie nie gołym okiem. To jest tylko
taki jeden niewielki przyczynek do
hipotezy, do której bym się skłaniał,
że jednak musiał nastąpić jakiś
kontakt w zamierzchłej przeszłości z
istotami posiadającymi o wiele większą wiedzę
od samych Sumerów.
Znowu wracam do poprzedniej kwestii: czy to były istoty
pozaziemskie, czy to była jakaś
jeszcze starsza prasara cywilizacja? Nie wnikam w to, nie
chcę tutaj za bardzo dywagować na ten temat, bo prawdopodobnie można
by znaleźć argumenty za
każdą z tych wersji. Natomiast
nie zmienia to faktu, że nawet jeżeli
istniała przed Sumerami jakaś pracywilizacja,
która posiadała bardzo rozległą wiedzę, w tym również
na temat naszego systemu słonecznego, a nawet na temat
całego wszechświata, musiała tę wiedzę także skądś
zaczerpnąć. Stąd w ogólnym
rozrachunku składałbym się ku temu, że wiedza
posiadana przez Sumerów i przekazana na glinianych
tabliczkach albo musiała być wiedzą
zaczerpniętą od istot
posiadających znacznie większą wiedzę na temat całego kosmosu,
albo ewentualnie właśnie na podstawie
wcześniejszych zapisków cywilizacji,
którą także cechowała olbrzymia
wiedza. I pozostaje pytanie, skąd ta
wiedza się wzięła. Proponuję teraz przekazać głos
Arkowi Kocikowi z Warmińsko-Mazurskiej Grupy Ufologicznej.
Prosimy Arku. Jeżeli chodzi o Sumerów, to
został po nich nawet do dzisiejszych
czasów
podział czasu na odstępy godziny, minuty,
sekundy i tak dalej. Mamy to wszystko mniej więcej tak
zorganizowane jak oni.
Było takie pytanie,
czy oni nas stworzyli. Otóż
wydaje mi się, że jednak nie. Jedyne, co mogli zrobić, to nas
nauczyć. Znaczy pierwszych ludzi.
I po prostu wykorzystać ich w jakiś sposób.
Dlaczego? Dlatego że co prawda
Sitchin mówi tam, że
słowo Adamus, Adam,
my oceniamy jako pierwszy człowiek, natomiast tam było to
synonimem niewolnika stworzonego do pracy.
Jednak czas potrzebny do tego,
żeby odtworzyć jakąś tam populację ludzką, by móc
skorzystać z ich siły fizycznej, to znaczy tam konkretnie chodziło o
wydobycie złota, przy jednoczesnym
nauczeniu ludzi pisma i
tych wszystkich innych rzeczy, jest po prostu bardzo w czasie
rozłożone. Natomiast co mówią
teksty o wyglądzie? Bo
te istoty w sumie nazywano Dingir,
coś takiego. I teraz tak. Co pisze
Däniken w swojej książce „Poszukiwacze zaginionej wiedzy”?
Mianowicie: „Kształtami przypominali Sumerom
ludzi, o czym zaświadczają nie tylko niezliczone
wizerunki na zabytkach, ale także wiele tekstów. Jest w
nich mowa na przykład o tym, że mieli głowę, ręce, nogi.
Podobnie jak u ludzi były istoty męskie i żeńskie.
Prowadzili całkiem normalne życie seksualne. Różne fragmenty
tekstu informują, że Dingir jedli, pili, spali, podróżowali i
mieszkali, a po jakimś czasie przebywania
na ziemi wznosili się znowu w górę.
I to tam w An, to było
tłumaczone jako niebo. Lecz istoty te posiadały
także cechy różniące je od ludzi. Według tekstów z
glinianych tabliczek były zdecydowanie wyżsi niż
Sumerowie i wydawali się
ówczesnym ludziom idealni. Otoczeni boskim
blaskiem wykazywali się mądrością
i odkrywczym spojrzeniem”.
To jest w sumie to, co
tam Däniken wyczytał nie z
tabliczek, a z tłumaczeń tych tabliczek. Ponieważ
tłumaczenia na łaciński w sumie tych wszystkich tabliczek nie
są dostępne. W ogóle ciekawą sprawą jest to, że te tabliczki w ogóle zachowały
się do naszych czasów. Było to w sumie
zwykłym przypadkiem, dlatego, że trzcinką ten
zapis byłWygnieciony w glinie i
w momencie kiedy
zapaliło się to wszystko, glina została wypalona, to się wszystko
ładnie zawaliło i przykryło to. I ta
konserwa została dopiero do naszych czasów fajnie
utrzymana i stąd wiemy, co tam było napisane.
Kwestia
tego, czy jesteśmy w stanie wyobrazić sobie nawet
to, że przylatuje
obca cywilizacja i tworzy z
jakichś małpoludów kogoś,
kto jej jest potrzebny do pracy. Następnie uczy go czegoś,
pozostawia swoją wiedzę na tyle
wysoko zorganizowaną, że tworzy się państwo, że
tworzy się podział czasu, który
utrzymuje się przez
8000 lat.
To się wydaje wręcz nawet niemożliwe, żeby
w inny sposób mogło to być.
Dla mnie to jest pewnikiem, że to był kontakt
z obcą cywilizacją, ale oni przyszli, nauczyli, a nie
stworzyli nas do pracy. Ewentualnie nauczyli nas pracować dla
siebie, ale nie stworzyli
nas z niczego.
Dziękuję. Leszek Ostoja-Owsiany. To, że nie
stworzyli nas z niczego, to raczej tak.
Z tego, co przekazywane jest nam, to
wzięli to, co było
na Ziemi, czyli gruzy ziemi i zmieszali
swoim duchem. Czyli przyjmijmy, że
przyjęto wtedy
gatunek hominida, który udoskonalono
swoim genotypem, który pozwolił na
późniejsze krzyżowanie się. Wiadomo, że są
problemy z krzyżówkami, jeżeli chodzi o dwa
różne gatunki, a tutaj jeśli
przyjmować te przekazy Sumerów
za swoje, to trzeba przyjąć, że
byliśmy po części ich genotypem, skoro
potrafili zapładniać nasze kobiety i z tych
związków rodziły się istoty. Co prawda
odmienne, bo to byli półludzie, ale
były dzieci.
Poza tym Sumerowie
przekazali wyraźnie, że
przylecieli chłopaki z góry i zamieszali na tyle,
że stworzyli dla siebie tego Lulu,
tego niewolnika, który wyręczył ich w ciężkiej
robocie, której sami wykonywać nie chcieli.
My jesteśmy takim efektem wyrwanym z
kontekstu ziemskiego, który miał swoją
naturalną formę rozwoju, która została zakłócona
przez ten obcy pierwiastek
zaszczepiony w nas, ten boski duch, to
tchnienie Boga, które nie daje nam
spokoju do dnia dzisiejszego. Jak w
niebie, tak na ziemi. Tam jest podział, jaki u nas
jest podział. Efekt
tego widzimy dookoła. A ta
ciągłość tych
podstaw matematyki, geometrii, rachub czasu
i wielu innych dziedzin, które utrzymują się
od Sumerów, którzy wyraźnie nam powiedzieli, że dostali
to od bogów, to jest
potwierdzające to, że ten przekaz nie był
mitem wyssanym z palca, ile
opowiadał coś, co
miało miejsce i co dało na tyle trwałe
podstawy, że trwa do dzisiaj. Uwiarygadnia to w
moich oczach, w moim odczucia ten przekaz
Sitchina, który
rozszyfrował może w swój specyficzny
sposób te zapiski,
ale
przedstawił nam koncepcję, nad którą możemy już
pracować. Nikt inny nie uczynił
tego. Rola Sitchina,
która
została nam przedstawiona
w jego pracach, które opisały w zasadzie cały
świat, nie tylko sam Sumer, bo poruszał się w swych
opowieściach po wielu kontynentach,
daje nam możliwość pracy nad tematem.
Dla mnie to był fajny człowiek, który dał nam
możliwość poznania mitologii
sumeryjskiej, która nie była
tak szeroko znana do tych czasów. Może tyle.
Przed krótką przerwą zrobimy może
tak, że Piotrek tutaj będzie się próbował połączyć i
udzieli odpowiedzi na jedno z pytań nadesłanych przez
słuchaczy. A teraz prosimy
jeszcze o wypowiedź Arka Paterka. No i znowu
na końcu, ale mogę tu się odnieść w
ten sposób, że zgadzam się, to się tradycją
powoli staje, że zgadzam się tutaj z moim imiennikiem, z Arkiem.
Wydaje mi się, że jeżeli przyjąć teorię,
że ktoś nas odwiedził, to wydaje mi się, że
raczej nas nauczyli, a nie stworzyli. Bo tu wracamy do tej
debaty sprzed dwóch tygodni, kiedy to mówiliśmy
o tym, że ktoś tu być może stworzył życie na naszej ziemi
i tak dalej. Arek wspomniał, że jeżeli już tu u nas byli,
to rzeczywiście oni nas nauczyli,
poinstruowali i tą wiedzę zostawili. Też ktoś wcześniej wspomniał,
że w momencie rzekomego odejścia tych
również rzekomych bogów
cywilizacje stawały w miejscu i się dalej nie
rozwijały.Znakiem tego
może po prostu zostali nauczeni, dostali pewną wiedzę,
a dalej nie wiedzieli, co z nią zrobić. Nie dostali
instrukcji, jak tworzyć. Dostali po prostu
pewne wskazówki. Co do samego pana Sitchina, to
przyznam szczerze, że nie czytałem jego dzieł. Natomiast
wiem mniej więcej, czym się parał i
co nam tutaj przekazał. Wydaje mi
się, że tu też trzeba zaznaczyć, że to jest również interpretacja pana
Sitchina, że tak jak powiedział wcześniej Piotr, tu jest
bardzo mało faktów, o których możemy mówić. Też
używam tego słowa „rzekomo” dosyć często.
Też właśnie dlatego, że faktów jest mało. Natomiast możemy puścić wodze
fantazji i możemy gdybać. Możemy gdybać,
możemy przypuszczać, co się stało, co miało miejsce.
Wydaje mi się, że jeżeli ten kontakt był, a wiele rzeczy
wskazuje, że jakiś kontakt był, czy to z obcą cywilizacją, czy też z
cywilizacją żyjącą równolegle, to wyglądało
to na zasadzie nauki, a nie na zasadzie tworzenia.
Tyle ode mnie. Dziękuję. Niestety jeden z dysputantów
tutaj miał jakiś problem techniczny. Piotrze, jesteś z
nami? Jestem. To może zrobimy tak, jak
ustaliliśmy poza anteną, że po prostu kto z
dysputantów będzie musiał wyjść na chwilę, to może
teraz wyjść. A Piotr tutaj wda się w polemikę
z jednym z naszych słuchaczy, który nadesłał pytanie
przez naszego czata. Piotrze?
Może jeszcze na chwilkę wrócę do tego, co było
powiedziane o Sitchinie. Jeżeli ktoś chciałby
poszerzyć swoją wiedzę na ten temat, to oczywiście polecam jego
publikacje. Ich jest bardzo dużo, bo to jest
cały cykl książek wydanych także po polsku.
Ja miałem kontakt z Sitchinem pod
koniec jego życia. Nie zdążyłem przeprowadzić z nim wywiadu.
Natomiast z tego, co sobie przypominam, to był
człowiek, który w zasadzie do końca zachował
sprawność intelektualną. Posiadał
swojego sekretarza, natomiast
zajmował się wieloma rzeczami sam. O co mi chodzi? Pod koniec życia
Sitchin doszedł do
takiego wniosku, że stawia wszystko na
szali i będzie starał się o
zdobycie materiału do badań
pochodzącego od pewnej sumeryjskiej księżniczki. Miało to
przetestować jego hipotezę o tym, że
pewne linie rodowe były
potomkami owych istot z kosmosu. On zamierzał
znaleźć dowody na to, że rzeczywiście ta
cywilizacja, która się skontaktowała, przekazała nie
tylko wiedzę, ale także geny do rozwoju pewnych
linii tak zwanych lepszych, wyższych ludzi.
Jak powiedziałem, w tej tematyce istnieje
straszny nieporządek,
bo jeżeli jakiś autor wspomina
nawet o tym, co powiedziałem, to zaraz przychodzą na
myśl
opisane w Księdze Rodzaju istoty
zwane synami Boga, Refaimici,
którzy również kojarzą się z tym, co
pisał Sitchin. Natomiast nie wiemy, jak jedno pasuje do
drugiego. Właśnie ten problem dopasowania
legend jednych do drugich zawsze budził moje wątpliwości,
dlatego że one są podobne. One mówią o czymś
właściwie takim samym, ale nie wiemy, jakie mamy
przesłanki do tego, żeby pewne rzeczy łączyć.
Zawsze mnie to zastanawiało. Otrzymaliśmy
od słuchaczy parę pytań. Zaraz do nich przejdę. Ale jeżeli
ktoś chciałby poszerzyć swoją wiedzę na temat
Sumerów, to taka pigułka znajduje się w moim
artykule na Strefie
Tajemnic. Bodajże nazywa się „Czy
Sumerowie spotkali kosmitów?”. Ogólnie Onet Strefa
Tajemnic. Tam jest sporo moich artykułów
poświęconych zagadkom hipotezy starożytnych
astronautów. Ale przejdziemy
może teraz do tego, co
wysłali nam słuchacze.
Pytanie od pana Mikołaja Jarmakowskiego.
Ono jest bardzo długie, natomiast pan Mikołaj mówi, że
sumeryjskie pismo klinowe wywodzi się z pisma Winça.
To była kultura, może nawet nie cywilizacja, tylko
kultura, która kwitła w równoległym
okresie. Pan Mikołaj mówi, że
była to kultura stworzona przez dwie nacje: Słowian i starych
Europejczyków. Niestety nie jest to potwierdzone.
Nie wiem, skąd ma pan takie informacje, że Słowianie
istnieli już 5000 lat przed naszą erą.
Natomiast to są informacje złe
i ja radzę przede wszystkim w
analizowaniu zagadek
paraastronautycznych odnieść się do tego, co
funkcjonuje w nauce. Do tego, że nie musimy
szukać jakichś tam banialuków, bo to jest
banialuka. Odwołuje się tutaj pan do
hipotezy Marii Gimbutas, znanej
litewskiej antropolog i historyk, która
twierdziła, że rzeczywiście Winça mogła być jakoś tam skoligasona z
Sumerami. Natomiast to po pierwsze nie zostało potwierdzone. Po
drugie, co tutaj pan pisze, że to pismo wzięło się od
piktogramów bałkańskich. To jest nieprawda, dlatego że
jeśli nawet pan porówna
te dwa style, to nie są
wizualnie podobne, a co dopiero.Po
trzecie, tutaj jeszcze wkradło nam się coś
jeszcze ciekawszego, mianowicie Göbekli
Tepe i tamtejsze piktogramy, tamtejsze protopismo.
Także tutaj ta koncepcja o jakichś tam staroeuropejczykach, pradawnych
Słowianach to jest totalna bzdura. Dlatego, że Słowianie,
ciekawy temat,
troszkę po macoszemu
traktowany z jakichś powodów w naszych
mainstreamowych mediach. Tutaj Leszek by mógł wiele powiedzieć.
Nie mamy po prostu takich danych, żeby mówić tu, że kultura
Vinca została stworzona przez Słowian. I naprawdę korzysta pan z złych
źródeł. Proszę to jeszcze
raz przeanalizować. Natomiast rzeczywiście była to kultura,
która stanowiła taki Egipt Europy. Nawet
kiedy odnaleziono słynną piramidę w
Bośni, niektórzy twierdzili, że właśnie z tej kultury
ona
pochodzi. Kolejne pytanie
jest strasznie dziwne. Może je przytoczę. „Ja mam pytanko
odnośnie historii. Niedawno na YouTube
pojawiły się wywiady Chrisa Thomasa czytającego
z Kroniki Akaszy, który informuje, że Annunaki przybyli na Ziemię
nie 6000 lat temu, ale 300 lat temu i cofnęli się w
czasie, podrzucając artefakty i teksty, zmieniając
historię. Proszę coś o tym powiedzieć”. Ja myślę, że
Chris Thomas nie powinien więcej pić.
Gorszych bzdur nie czytałem. Jak mówię, nie szukajmy
kretynizmów na YouTubie, nie słuchajmy jakichś
amerykańskich channelingowców. Sięgnijmy
do tego, co zostało odkryte i tam naprawdę możemy
znaleźć cuda. I wtedy nikt się nie będzie czepiał.
Nie zaśmiecajmy tej wspaniałej dziedziny, jaką
jest parastronautyka, jakimiś durnotami.
Nie skomentuję tego nawet dlatego, że według
mnie motanie, wplatanie jakiegoś Chrisa Thomasa do
dyskusji nad początkami naszej
historii i Annunaki podróżujących w czasie jest po prostu
obrazą dla nas jako
uczestników debaty i dla państwa jako słuchaczy.
Nie chcę obrażać nikogo. Natomiast jak
mówiłem, szukajmy
konkretów, nie wymysłów, a znajdziemy je, bo
takie konkrety są. Nie wiem,
kto z uczestników dyskusji jest obecny w tej
chwili. Ja może bym się
odniósł do podróżowania w czasie. Słyszałem, że
doktor Emmett Brown maczał w tym swoje palce. Dziękuję.
Jeżeli ktoś jest niepoinformowany, doktor Emmett Brown to jest
wręcz kultowa postać z trylogii „Powrót do przyszłości”.
I tyle w temacie. Też uważam, że to
troszeczkę śmieszne jest, żeby szukać,
tak jak powiedziałeś Piotrze, głupich rozwiązań,
kiedy i tak już mówimy o takich bardzo trudnych. Bo musimy przyznać, że to, o czym
my dzisiaj mówimy, jest tematem trudnym i ciężko
jakoś podejść z jednej strony i ugryźć taki temat. A jeżeli ktoś
szuka jeszcze innych rozwiązań, to
naprawdę wydaje mi się, że to jest tylko i wyłącznie po to, aby sobie
właśnie na tym YouTubie nabić obejrzeń. Jeżeli ktoś powie, że
Annunaki cofnęli się w czasie, a przybyli tutaj w
XVIII wieku. Tyle ode mnie. Może ktoś z
pozostałych dysputantów chciałby jeszcze coś dodać w tym
temacie? No może ja. Widzę, że
wszyscy się odezwali, więc może na
początek pan Wojciech Bobilewicz. Prosimy bardzo.
Dziękuję bardzo. Ja chciałbym się ustosunkować nie tyle do
wypowiedzi słuchacza, ile jeszcze
nawiązać do pytania, które padło
dotyczącego Sumerów, dotyczącego
tego, czy istotnie człowiek mógł być
stworzony przez bóstwa.
Może były to właśnie obce cywilizacje. Tutaj jakby takim
dodatkowym, może nie dowodem, bo
tutaj trudno o dowody jakieś namacalne, ale jakąś taką
przesłanką, która mogłaby świadczyć o tym,
że jednak te opowieści Sumerów być
może mają jakieś uzasadnienie i oparcie w
rzeczywistości, jest również inna opowieść,
inny mit, jeżeli wolimy, a mianowicie
opowieść pochodząca z zgoła innego rejonu
na świecie. Chodzi mi oczywiście o
opowieści plemienia Dogonów
z Mali w Afryce, bo oni
też mają w swojej kosmologii
bardzo dziwne i ciekawe opowieści, które w dużej
mierze pokrywają się z tym, o czym mówią
Sumerowie. Czyli także
mamy do czynienia tutaj z bóstwami, które
pojawiły się z nieba. Według Dogonów
przylecieli w arce swego rodzaju
i bóg wszechświata Amma,
tutaj nawet podobieństwo nazwy jest,
Anu, Amma wysłał na Ziemię
istoty zwane Nommo. I to były te bóstwa,
które były panami,
władcami, nauczycielami i nadzorcami.
Także tutaj jest też jakieś powiązanie z
zupełnie inną kulturą.
I zastanawiające jest to, że istnieje tak
spora zbieżność pomiędzy tymi dwoma
mitami, a może wcale nie mitami, któż to wie.
A przypuszczam, że gdyby dobrze poszukać, to udałoby się
znaleźć podobne z innych regionów
świata. Więc myślę, że
jednak ta hipoteza o tym,
żeZostaliśmy w jakiś sposób
stworzeni. Może
rzeczywiście mieć swoje pokrycie w
tym, co stało się być
może setki tysięcy lat temu.
Znowu odwołam się do Lloyda
Pye'a. Według jego
teorii nastąpiło to około 200 000
lat temu, czyli wtedy, kiedy w sposób zupełnie
niespodziewany, nagły i także skokowy
na Ziemi pojawił się człowiek Cro-Magnon,
którego zarówno budowa
fizyczna, zewnętrzna, jak i wiedza, a przede
wszystkim cywilizacja, jeśli wtedy można było mówić o
cywilizacji, znacznie przekraczała to,
co reprezentowali sobą chociażby neandertalczycy. Budowa
fizyczna była zbliżona, właściwie niemal identyczna
do naszej. On umiejscawia
akurat wówczas stworzenie człowieka takiego,
jakiego my znamy. Czy to prawda?
Można by pewnie dywagować na ten temat jeszcze przez najbliższe trzy
godziny, ale taka dodatkowa przesłanka,
która mogłaby potwierdzać te opowieści sumeryjskie. Dziękuję
bardzo. Dziękuję. Dodam jeszcze,
by zamknąć ten temat, dlatego że panowie, czas nas
nagli. Będziemy mogli pewne wątki
wpleść w następnych wypowiedziach. Dodam
takie zdanko, że
zdaniem Francisa Cricka,
noblisty biochemika, życie na
Ziemi nie mogło powstać samo z siebie, ale on nie twierdził, że
stworzył je Bóg, że
to był jakiś kosmiczny zbieg okoliczności. On mówił
konkretnie. Ktoś po prostu zasiał je tutaj w
jakiś sposób. Crick nie twierdził, że zostaliśmy stworzeni my
jako ludzie przez jakąś obcą istotę. On się odnosił do
życia jako takiego, że prawdopodobnie gdzieś w
odległej galaktyce ktoś wypuszcza jakieś sondy z
zarodnikami życia. To się spotkało z
umiarkowanym przyjęciem. Zostało wykorzystane także w
fantastyce naukowej, między innymi przez Lema,
a obecnie,
odnosząc się do tego, co mówił Sitchin,
powtarza tę hipotezę Paul Davies, angielski
fizyk, który twierdził bodajże w tamtym roku lub dwa lata
temu, że musimy szukać dowodów na
istnienie obcych nie gdzieś na zewnątrz, nie w postaci
artefaktów, tylko w sobie. Oni mogli zostawić
gdzieś w nas jakiś dowód. Dowód
postaci genetycznej. Mogli
w jakiś sposób zostawić dla
współczesnych biologów pewną zagadkę
molekularną, która będzie sugerowała, że zostaliśmy stworzeni
przez jakieś obce istoty. To zostało skrytykowane. My nie będziemy
dzisiaj rozwijać tego tematu w całości, dlatego że mamy
jeszcze kupę, mówiąc brzydko,
pytań. Panowie, przepraszam, że tak
ucinam, ale przejdźmy może do pytania numer cztery.
Pytanie numer cztery poniekąd odnosi się do tego, co już
mówiliśmy. Co sądzicie
o tym, że
twórcy rysunków naskalnych, twórcy
petroglifów, twórcy
mitów byli
pierwotnymi fantastami? Pojawiał
się zawsze taki problem w paleastronautyce, że te rysunki
mogą nie być
przedstawieniem rzeczywistych wydarzeń, ale
po prostu prehistorycznym science
fiction. Czy te rysunki
przedstawiające dziwne postaci w hełmach,
w kostiumach przypominających do złudzenia
dzisiejszych astronautów, takie jak te wykonane w
dolinie Val Camonica we Włoszech czy w Toro Muerto,
są dowodem na to, że
ówcześni ludzie zetknęli się z
zaawansowaną technologią? Może
Leszek. Takich przykładów tu jest sporo. Na
całym świecie rozrzucone są przykłady malowideł,
które sięgają zamierzchłą przeszłość i
przedstawiają istoty, które
moglibyśmy w tej chwili interpretować jako obce.
Są wizerunki utrwalone, które
na myśl przywodzą nam w tej chwili szaraków. Są
pojazdy, które określamy mianem
spodków. Jest cała gama
tego rodzaju świadectw, że
kultury wcześniejsze miały do czynienia z podobnym
zjawiskiem i starały się
upamiętnić je w swoich świętych miejscach. Tam,
gdzie odzwierciedlano
swój kult. Przeważnie
było to malowidło, które było związane z
myślistwem, totemem, który był
totemem opiekuńczym. Odwoływał się przeważnie do
natury, do tego, co nas otaczało i wizerunki,
które są wplecione w tą opowieść, które my
możemy odczytać w sposób współczesny,
mówiąc o nich, że są to pojazdy obce.
Mówią nam, że to, co
historia została opowiedziana w mitach, że
ci bogowie byli od dawien dawna, ma
rację bytu. To, że te najstarsze
kultury również mają to w swoim
repertuarze przekazu
Potwierdza jedynie to, że
chłopaki odwiedzili nas i są obecni od dawien
dawna. Może tyle. Panie Wojtku?
Tak. Ja chyba tutaj dość krótko się wypowiem na ten temat, dlatego
że oczywiście można założyć jak
najbardziej, że starożytni
dysponowali już po pierwsze tak wielką
wyobraźnią, po drugie takimi zdolnościami
artystycznymi, żeby oddać
na skałach jakieś swoje wizje
czy przedstawienia totemiczne, wizje
duchów, być może jakieś abstrakcyjne historie.
Natomiast znowu to samo, o
czym już wcześniej tutaj była mowa w dyskusji,
mianowicie zadziwiające podobieństwo,
zbieżność tych rysunków naskalnych,
malowideł z różnych stron
świata, przedstawienia postaci
jako żywo przypominających astronautów znanych nam
współcześnie, postaci z jakimiś hełmami, z
jakimiś rurami wystającymi z
tych hełmów, być może służącymi do
oddychania. Dla mnie nie ulega
wątpliwości, że jest to obraz tak
jednolity, tak spójny na całym świecie,
że albo musiało rzeczywiście dojść w
zamierzchłej przeszłości do jakiegoś
paleokontaktu, albo też
tenże paleokontakt być może był ograniczony do jakiegoś
stosunkowo niewielkiego obszaru na Ziemi, a potem
opowieść o nim, czy jak kto woli, mit o nim rozprzestrzeniła się
na pozostałe części świata. To
jest jedna kwestia. A druga jest taka, że zauważmy,
że kiedy patrzymy na inne
malowidła naskalne, te, które przedstawiają na przykład
znane ówczesnym zwierzęta, sceny polowania
i tak dalej, są to wszystko sceny,
jak się mówi, z życia wzięte. Nie są to jakieś
abstrakcyjne wyobrażenia, tylko polowanie to
polowanie. Biegną ludzie z psami za
zwierzętami i tak dalej. Nie widzę powodu, dla
którego przedstawienia owych dziwnych
istot, ludzi, może nie ludzi,
miałyby być czymś innym, jak tylko odzwierciedleniem
także realnej rzeczywistości, której doświadczali
ówcześni ludzie. Także wydaje mi
się, że jak najbardziej jest to ślad po
jakimś znaczącym wydarzeniu związanym
prawdopodobnie właśnie z kontaktem z
cywilizacją wysoce zaawansowaną, prawdopodobnie
niepochodzącą z tej planety. Dziękuję. To może
zmieńmy teraz troszkę kolejność i poprośmy o głos
Arka Patarka. Miło raz nie być na końcu.
A już tak na poważnie wracając do pytania. Ostatni będą pierwszymi.
Być może tak. Wracając do pytania,
czy ci obcy, którzy się pojawiali,
czy rzekomo się pojawiali, byli brani za bogów? Wydaje mi się,
że jeżeli się pojawiali, byli absolutnie za bogów
brani. Dlaczego? Pojawia się
ktoś w dziwnych okolicznościach. Czy to przybywa z
nieba, czy to przybywa z wody. Towarzyszą temu dziwne zjawiska,
których na co dzień się nie widzi, których
nie ma na co dzień. Więc wydaje mi się, że jeżeli chodzi o tę część
pytania, to musimy powiedzieć: absolutnie tak. Byli brani za
bogów, jeżeli się pojawiali. Co dalej? Czy te
rysunki, które można było znaleźć w
różnych miejscach na świecie, przedstawiały te pojazdy
i istoty. Pojawiały się one w wielu miejscach na świecie, jak
to też wcześniej było wspomniane. Zbieżność w tych
rysunkach jest cokolwiek bardzo
interesująca i naprawdę wskazuje na to,
że trudno raczej, żeby cywilizacje, które nie miały ze sobą kontaktu
handlowego, być może jakiś kontakt handlowy się pojawiał.
Wiadomo, że historia, której czasami nie
jesteśmy uczelni, wskazuje, że niektóre cywilizacje
po świecie sobie dosyć płynnie wędrowały i
właśnie parały się również i handlem. Natomiast wydaje mi się, że to
jeszcze nie wtedy. Wtedy te cywilizacje
kontaktu ze sobą nie miały. Trudno mi też
orzec, czy po prostu te historie, które zostały
wyryte na tych ścianach, namalowane
na tych rysunkach, czy miały jedno źródło, czy miały wiele źródeł.
Ciężko mi orzec. Wydaje mi się, że jeżeli coś takiego
pojawia się na świecie i pojawia się w wielu miejscach i
naprawdę zbieżność w tych rysunkach, w tych przekazach
jest spora, to musi być coś na rzeczy.
Mimo mojego, jak zazwyczaj tutaj mnie
przedstawiłeś na pierwszej mojej debacie jako sceptyka, tutaj
ciężko być sceptykiem. Jeżeli pojawiają się pewne elementy
tak spójne i tak zbieżne ze sobą, to ciężko
zganiać to na karb wyobraźni, bo niektórzy
pewnie sceptole, jak ja to nazywam, by powiedzieli, że to może jakaś pamięć
genetyczna tych cywilizacji. Nie,
ja absolutnie nie będę w tym kierunku się
przechylał. Muszę tutaj przyznać, że jeżeli coś takiego miało
miejsce, to raczej mamy tutaj do czynienia z
czymś, co rzeczywiście widzieli, a nie sobie przyśnili czy wymyślili.
Tyle ode mnie. Dziękuję. Dziękujemy. Arek
Kocik. Tym razem ja muszę
zgodzić się z tym, co mówił mój przedmówca,
niemalże w całej rozciągłości, że tak powiem.
Mianowicie na rysunkach, które malowane
były na ścianach jaskiń dokładnie
widać kształt zwierząt, kolor
ubarwienia
sierści.Stąd wiemy na przykład,
że w Europie występowały lwy i jakieś inne
zwierzęta. Oprócz wykopaliska, jakichś kości
wiadomo dlatego, że tak dokładnie było to
narysowane. Z rysunków, które
odkryto na pustyniach wiadomo, że
tam pustynia
była kiedyś kwitnąca, że
chodził żyraf, pływały krokodyle
i hipopotamy. Były na
tyle
dokładne, że z całą pewnością jesteśmy w
stanie stwierdzić, co te rysunki przedstawiają.
Ale w momencie, kiedy
przedstawiają istoty, które z całą pewnością
nie są ludźmi, dlatego, że są ubrane
nietypowo, to znaczy na głowie coś mają, mają jakieś rogi,
wystające wypustki i są na dodatek jeszcze
wyżej narysowane niż wszyscy inni
polujący. To już w tym
momencie
akademicy mówią o tym, że to były albo
bóstwa, albo to był jakiś
strzegący polowania kapłan, albo coś takiego.
Ale tak jak powiedział mój przedmówca, oni całkiem
realnie do tego podchodzili. Jeżeli coś widzieli, to narysowali to
zdarzenie całe. Więc jeżeli te statki
jakiekolwiek były nad ludźmi,
którzy polowali i obserwowali te polowania i
zostało to uwiecznione na jaskini, to należy przyjąć, że
tak było. Oprócz rysunków mamy
jeszcze cały zestaw
rytuałów. Na przykład
Indianie Bakairi
żyją w dżungli, więc
nie potrzebują w sumie ubrań. Jest tam ciepło, ale
robią z łyka strój taki,
który pokrywa całe ciało i w porównaniu do
ich wygląda po prostu
nieziemsko, chociaż jest zrobiony, ale zakrywa całą
postać, całą twarz, wszystko.
Więc nie ma powodu, dla którego
oni by to robili. Chyba że powodem jest to, że ktoś ich w skafandrze
kiedyś odwiedził i po prostu na
pamiątkę tego, że tak powiem, żeby w jakiś sposób
przywołać to wspomnienie, w dalszym ciągu robią
to. To nie tylko to jedno plemię, ale to jest też i
plemię Kayapo, to jest i plemię
Karaja, i także tego typu
rzeczy wchodzą w jakiś sposób w kanon kultury
ludzkiej i to po prostu jest kultywowane, także tutaj
bez dwóch zdań to jest pieczątką na to, że
tu kiedyś byli.
Natomiast co do śladu
genetycznego, to nie tylko ślad genetyczny
widać w człowieku.
Już kiedyś wspominałem o
budowie krtani. Za to odpowiada jeden gen, którego nie ma
żadne inne zwierzę na Ziemi, ma
tylko człowiek. Dlatego mówimy.
Ale oprócz tego popatrzcie na to, co w tej chwili jemy.
Większość rzeczy, owoców, warzyw, które w
tej chwili spożywamy w największej ilości na
świecie, pochodzą z Ameryki
Środkowej. Tam to zostało wyhodowane
i rozpuszczone na cały świat, jak już świat
zaczął między sobą wymieniać. To są pomidory,
ziemniaki, przede wszystkim
nawet banany. Na dobrą sprawę można uznać, że
są celowo wyhodowaną
rośliną do spożycia. Także to podejrzewam
również zostało nam w jakiś sposób
przygotowane i dane. Dziękuję na
razie. Ja może dodam tylko, że
to, o czym mówiłeś Arku, czyli ten botaniczny ślad
bogów został bardzo fajnie omówiony na przykładzie
kukurydzy w artykule
w „Nieznanym Świecie”, który ukazał się
bodajże z pół roku temu. Także jeżeli ktoś jest zainteresowany
zgłębieniem tego, to z całym
sercem odsyłam. Dziękujemy. Czy ktoś z
dysputantów chciałby jeszcze coś dodać? Nie widzę podniesionych
rączek, dlatego pozwolicie, że przekażemy
głos naszej słuchaczce, a właściwie też
redaktorce Radia Paranormalium tworzącej audycję „Krwawy
Podwieczorek”. Dodzwoniła się do nas mianowicie Persefona. Witaj
Kasiu. Cześć, witajcie. Bardzo mi miło, że z wami jestem
i że jestem jedyną dziewczyną.
Słuchajcie, ja tutaj dzwonię z taką sprawą, ponieważ
przysłuchuję się waszej dyskusji
i ponieważ tak mi się w życiu złożyło, że
przez trzy lata studiowałam archeologię,
przypomniało mi się takie stanowisko Çatal Hüyük
z Turcji, które charakteryzuje się
tym, że odnaleziono tam bardzo
ciekawe poza zabytkami
rysunki naścienne, które poza
tym, że bardzo przypominają
wspomniane z Torralba del
Mercader i z Wall Camounica
rysunki, ponieważ są też te dziwne
postacieTam można zobaczyć między
innymi takie wielkie ptaki, które na przykład
zjadają główki polujących na
nich ludzików i tak dalej. I na
archeologii rozmawialiśmy o tym w ten sposób,
że po prostu to świadczyło o dużej
wyobraźni tych ludzi, którzy
właśnie Çatal Hüyük zamieszkiwali. W związku
z czym tutaj tak właśnie mi przyszło do głowy, że
w przypadku na przykład Toro Muerto i tego
drugiego stanowiska można to
rozpatrywać pod tym względem, jak na przykład w dzisiejszych czasach
mamy kultury, przypuśćmy, w Afryce, gdzie
na przykład jest szaman, który jest poubierany w te wszystkie
wielkie sprawy na głowie typu pióra, jakieś kości i tak dalej.
Najprościej patrząc
się na te rysunki, można to rozpatrywać pod
takim właśnie względem, że to są wyobrażenia
ozdób, które te postacie miały. I to wcale nie musi
sugerować, że są to właśnie wizerunki
przybyszów z kosmosu, którzy się kontaktowali.
Ja oczywiście nie neguję tego, że tak być nie mogło
jako osoba, która studiowała archeologię, bo wiadomo, że
w nauce jest tak, że
oficjalnie neguje się wszystkie tego typu rzeczy,
tylko po prostu
porównując stanowiska
archeologiczne z tamtego okresu, patrząc
się na to globalnie, wcale nie trzeba tego
rozpatrywać właśnie w taki sposób. Można to rozpatrzeć
bardzo prosto, posiłkując się również tym, co
mamy współcześnie.
Może ja sobie pozwolę odpowiedzieć na to pytanie. Dodam od
siebie, że musimy pamiętać, że
kultury prehistoryczne
niekoniecznie posiadały artystów realistów.
Pamiętajmy, że oni również dysponowali
środkami psychotropowymi i prawdopodobnie te wszystkie doświadczenia
duchowe, łącznie z szamanizmem, pochodziły stamtąd. Natomiast
druga sprawa, pani Kasiu,
jest taka, że w rysunkach z
Toro Muerto i Val Camonica mamy bardzo
intrygujące motywy. Bo oczywiście to, że
to są szamani i tak dalej, to by było prawdopodobne.
Ale jest jeszcze coś. Rysunek z Val Camonica. Jeden z
nich przedstawia, mam go przed sobą akurat, on jest
reprodukowany w książce Arnolda Mostowicza „Przybysze z
gwiazd”. On przedstawia coś w
rodzaju człowieka
tak jakby z hełmem na głowie, trzymającego w ręku
jakieś urządzenie. Taką jakby
kątomierz, coś takiego. O to chodzi? Tak.
A nad nim jest coś takiego jak,
nie wiem, jak to nazwać. Taki motylek. I z
tego motylka w dół spływa kreska. Strzałeczka
taka? Kreska, tak. Ja wiem, o co chodzi.
Z kolei w Toro Muerto jest jeszcze coś ciekawszego,
dlatego że tam mamy
skrzynkę z pięcioma nogami,
która spoczywa na ziemi. I ta skrzynka po
prostu wygląda jak lądownik
jakiś. Ma nawet okna. Ma siedem okien i ma
taką
kreseczkę, która wygląda jak antena. Ja nie mówię tego z
perspektywy wielkiego fana teorii paleoastronautycznej,
ale musi pani powiedzieć, że musiało to
dawać do myślenia, prawda? Ja
właśnie słyszałam o tym ptaku.
Przyznam się szczerze, że mam nawet koszulkę z tym ptakiem z Çatal
Hüyük. Jeżeli ktoś sobie wynajdzie, to jest naprawdę bardzo fajny rysunek,
tak swoją drogą. Natomiast ja słyszałam teorię na
temat tego, że to jest jakieś nawiązanie też
do statku. Natomiast te główki to są pasażerowie,
którzy już weszli. Tylko pytanie,
czy
należy w
ten sposób się na to patrzeć? Bo ja
się też tak zastanawiam, jak to się ma do
dzisiejszych czasów. Bo
ja,
śledząc
audycje w Radiu Paranormalium, wiem, że jestem bliżej
wyznawania teorii
dłuższego życia Ziemi i
kultur, które zanikają i
po nich następują od nowa następne, prawda?
Więc
zastanawiałam się
też kiedyś nad tą sprawą, o której dzisiaj
rozmawiacie. Dlatego między innymi zadzwoniłam
i po prostu zastanawiam się, czy to
nie jest proste. Czy to nie jest tak, że
wchodzimy w to zbyt głęboko.
Bo wiadomo, jest tak, że jak patrzymy się na chmury, to jak
ktoś nam powie: „Patrz, chmura w kształcie królika”, to my tego królika tam
zobaczymy,
prawda? Tak, ale tutaj mamy do czynienia, przynajmniej w Toro
Muerto, z czymś, co nie kojarzy się z
niczym, co mogłoby
być w tamtym okresie wykorzystywane. Bo co to może być? Namiot na
nóżkach? Żółwik.
Co? Żółwik. Ale żółw z pięcioma nogami i z anteną?
Ogonek. Nie.
Ogonek w górę sterczący. My tego
problemu, pani Kasiu, nie rozwiążemy.
Natomiast muszę się zgodzić z tym, że w
rozpatrywaniu tych koncepcji
zostałoZostało też
włożone dużo niepotrzebnych informacji, bo
dokonano wielu nadinterpretacji.
Ale to już jest inna
sprawa. My będziemy o tym jeszcze dyskutować w kolejnych
audycjach. Mam nadzieję, że dzisiaj się nie kończę na tej, także z
pewnością zwrócimy się do
pani o ekspertyzę w wielu sprawach. A czy ja mogę się
wtrącić? Przepraszam, że wchodzę. Tak. Cześć Kasiu, pozdrawiam cię w ogóle. Cześć
Arek, miło cię słyszeć. Ja chciałem ciebie zapytać o jedną rzecz,
bo ty mówisz, że studiowałaś archeologię. Siłą rzeczy
miałaś wpajaną bardziej
sceptyczną, jeżeli chodzi o te tematy, ideologię i
mocne stąpanie po ziemi. Chciałem zapytać, czy być może poruszyliście kiedyś
temat na forum na tych studiach.
Jeżeli okej, przyjmijmy, że jest ta teoria, o której
wspominałaś, że to są szamani albo że tak jak Piotr
wspomniał, że to są wizje szamanów, bo to też jest niewykluczone. Szaman mógł
dyktować, co na przykład widział w innym stanie świadomości, ale pomińmy to.
Czy rozmawialiście może o tym, że istnieje taka
spójność w wielu różnych kulturach, że pojawiają się te same
rysunki, a jeżeli nie te same, to diablo podobne do siebie.
Jakie jest wytłumaczenie takiego stanu
rzeczy? Czy rozmawialiście kiedyś o tym?
Pojawiały się takie rozmowy.
To zależy
też tak naprawdę od wykładowcy.
Wiadomo, że każdy człowiek ma inne podejście do takiego
problemu i najczęściej tego typu rzeczy były
wyśmiewane. Pamiętam, że na jednym wykładzie
pojawiła się
dyskusja na temat ułożenia piramid
w Gizie, cała
teoria związana z
piramidami i z kosmitami została strasznie obśmiana przez
pana magistra, z którym mieliśmy ćwiczenia, że jak się połączy
lustrami piramidy, to powstanie promień, który doprowadzi nas do
Plastusia, który jest królem planety Nibiru. To jest
cytat.
Jeżeli
już pojawiała się taka rozmowa, było to tłumaczone na
przykład tym, że wiadomo, że człowiek jest istotą
mobilną, może się poruszać i
następowały kontakty pomiędzy różnymi
kulturami, bo często
były to grupy koczownicze.
Zanim zaczęli prowadzić osiadły tryb życia,
wędrowali z miejsca na miejsce i mogli się ze sobą stykać, mogli
wymieniać się swoimi doświadczeniami
i w ten sposób to miało być
przekazywane. Tylko że wiadomo, że różne są
odległości. Właśnie, tak przez ocean.
Parę statków, piękny rejs. A
jakie jest ogólnie stanowisko tej
standardowej nauki, która zajmuje się archeologią?
Jakie jest stanowisko, jeżeli chodzi o teorię
starożytnych kosmitów czy bogów?
Najczęściej jest tak, że
większość archeologów nie chce o tym rozmawiać, ponieważ
boją się, że ich powaga dostanie
uszczerbku. Co ciekawe, na przykład
mieliśmy kiedyś wykład z
bardzo znamienitym panem profesorem, który chyba
teraz jest dyrektorem Katedry
Archeologii w Krakowie i
on nam opowiadał o tym, że na wykopaliskach w
Egipcie, w których uczestniczył, odnaleziono urny,
które były zapieczętowane. Nigdy nie były otwierane,
nie było śladów tego, żeby się ktoś do nich dobrał. A kiedy oni to
otwarli, ponieważ chcieli zobaczyć, co jest w środku, znaleźli w środku
zegarek.
Urny były zakopane w ziemi. Wiadomo, jak to jest na
wykopaliskach. Byli bardzo tym zaskoczeni, ponieważ było
to miejsce, w którym nikt wcześniej nie kopał i
nie było tam wcześniej żadnej ekipy. Zegarek był z
początku wieku,
ale nie wiadomo skąd się tam wziął, więc stwierdził,
że to była najdziwniejsza rzecz, jaka mu się w jego karierze archeologa przytrafiła
i do tej pory nie jest w stanie tego wytłumaczyć. Sprawdzali, czy ktoś tam
wcześniej kopał w wcześniejszych wiekach. Nie. Więc nie wie, co to było.
To taki jego zonk. Moi
drodzy, to wszystko zależy od tego, z kim mamy do
czynienia. Ja sam miałem podobne przypadki
z kilkoma starożytnikami, którzy bardzo różnie się
odnosili do kwestii teorii von Dänikena.
Nie widzieli, von Däniken tego nie
wymyślił. Von Däniken tak naprawdę trochę schrzanił.
Schrzanił mówię, trochę skopiował i rzeczywiście
wiele rzeczy schrzanił. Ja bym się nie powoływał na niego.
Powoływałbym się po prostu na tych, z
których on pewne rzeczy spisał. Nie oszukujmy się. Pewne rzeczy,
że tak powiem, dowymyślił doraźnie, do czego też się
przyznaje w wywiadach. Sporo rzeczy.
Pani Kasiu, my będziemy przechodzić do
następnego pytania, bo naszym gościom się spieszy.
Dziękuję za ciekawy
wątek i na pewno jeszcze do tego
powrócimy. Ależ proszę, życzę wam miłej
rozmowy i przełączam się na odbiór. Ja
tylko dodam, że w nauce
akademickiej jest tak, przynajmniej teraz, że nie ma
specjalistów od wszystkiego. Ja wątpię, czy w ogóle ktoś
byłby w stanie, może profesor emerytowany, odpowiedzieć
na takie pytanie, czy teoria paleokontaktu
ma podstawy. Dlatego, że po pierwsze młodzi się boją, że się
to rozejdzie, a po drugie tak naprawdę każdy z
tych akademickich wyzeraczy
różnych wybiera sobie po prostu jeden temacik, czasami bardzo
bzdurny. I nie oszukujmy się, oni na tym jednym temacie jadą po prostu
całą karierę, piszą artykuły i tak dalej. Ja wiem, jak to wygląda od
środka. Także ja bym się na autorytet czasami
młodych naukowców w ogóle nie powoływał.Natomiast ja miałem
kontakt z kilkoma bardzo fajnymi, starszymi, doświadczonymi
akademikami, którzy otwarcie mówili: „Nie
wiem”. Czy tak czasami nie było? Bo to jest możliwe. Ale przechodzimy
do kolejnego pytania, Marku. A kolejne
pytanie brzmi, pytanie numer pięć na
tej mojej liście: co sądzicie o dowodach
zachowanych na subkontynencie indyjskim? Czy wzmianki w
eposach jak „Mahabharata” czy „Ramajana”
świadczą o tym, że kilka
tysięcy lat przed Chrystusem ktoś latał po niebie w
skrzydlatych pojazdach vimana-ach? Może
na początek pan Wojciech Pobielewicz. Prosimy.
Tak, dla mnie akurat tutaj nie ulega
wątpliwości, że tego typu teksty
opowiadają o właśnie
tego typu sprawach. Chociażby
„Mahabharata”, gdzie mamy wyraźne
opisy użycia
broni jądrowej. Wzmianki
o ludziach, którym
wypadały paznokcie czy włosy, o słoniach, którym paliła
się skóra i tak dalej. O broni, która
miała moc rażenia 10 000 słońc.
Oczywiście
patrzymy na to też troszeczkę z perspektywy naszego
współczesnego świata, naszej wiedzy,
naszych zdobyczy cywilizacyjnych i tak dalej. Wiadomo,
że czasami
grozi nam pewna nadinterpretacja w
związku z tym. Niemniej jednak nie wyobrażam
sobie,
żeby po prostu mógł ktoś mieć aż taką wyobraźnię
do tego stopnia zbieżną z
tym, co wiemy i znamy obecnie. Oczywiście mam
tu na myśli broń masowego rażenia
tak zwaną. Natomiast jest jeszcze jedna kwestia
dotycząca owych latających maszyn czy tak zwanych
viman. Otóż
swego czasu udałem się do Indii, żeby
zdobyć egzemplarz
książki „Vymanika Shastra”.
Książki, która zapisana została oryginalnie
w starożytnym języku Indii, w sanskrycie,
i która w latach 70. XX
wieku została przetłumaczona również na angielski. Zresztą nawet
podjąłem się przetłumaczenia tego na polski, ale
praca gdzieś niestety w natłoku innych rzeczy
utknęła. Jest to
zupełnie niesamowita książka, niesamowite opisy,
ponieważ w sposób bardzo systematyczny
podają dokładne przepisy dotyczące
zarówno samej konstrukcji owych latających
maszyn, dokładnie co i gdzie, na jakim miejscu
powinno zostać zainstalowane i w jaki sposób powinno
funkcjonować, jak również opisy dotyczące tego, jak ma
wyglądać szkolenie pilotów, jak mają wyglądać ich
stroje, a nawet jak ma wyglądać ich dieta.
Naturalnie, ponieważ zostało to spisane w
sanskrycie, niestety język ten wciąż jest
jeszcze badany i nawet w samych
Indiach istnieje Instytut Badań nad Sanskrytem.
Nie wszystkie wyrażenia, zwroty i
wyrazy w sanskrycie zostały już poznane
czy odtworzone właściwie. W związku z tym naturalnie w tym
tekście oryginalnym jest jeszcze dużo luk
i niektóre słowa nie zostały przetłumaczone,
tylko raczej umieszczono transkrypcję
łacińską słów z sanskrytu. Niemniej jednak,
nawet pomimo tego, z całości tekstów
wyłania się obraz wiedzy
co najmniej
dorównującej tej wiedzy, którą posiadamy w naszych czasach, jeśli chodzi o
maszyny latające. Zresztą tekst również
wspomina o tym, że te vimany, te latające
maszyny były dwojakiego rodzaju. Jedne
służyły do przemieszczania się w zasadzie stosunkowo nisko
nad ziemią, były to swego rodzaju
tamtejsze samoloty, można by rzec,
a inne służyły do przemieszczania się pomiędzy
ziemią a innymi ciałami niebieskimi, czyli były swego rodzaju
rakietami albo można by powiedzieć tamtejszymi
ówczesnymi latającymi talerzami. Więc
jestem zdania na podstawie chociażby tych dwóch
tekstów, że w zamierzchłej przeszłości
istotnie posiadano wiedzę
technologiczną, inżynieryjną przekraczającą
znacznie to, co nam się wydaje.
Natomiast co do źródła tej wiedzy,
znowu nawiązuję do tego, o czym już mówiłem dwukrotnie
wcześniej. Nie chcę się za bardzo tutaj wypowiadać, bo oczywiście
źródło tej wiedzy może pochodzić
z różnych źródeł. To
tyle, co na ten temat chciałem powiedzieć. Może teraz Alek
Kocik. Tak jak tu powiedział pan
Wojciech, oprócz samych przykładów
lotów viman w powietrzu jest
dokładnie sprecyzowane, napisane,
z czego się składa. Tak jak mówił, nie tylko
szkolenie pilotów, ale również z
czego należy zbudować, w jaki sposób należy budować
vimany. To jest wszystko dokładnie opisane. Z
jakich materiałów, jak te materiały wytworzyć, bo to nie jest
zwykłe złoto czy kamień czy jak kuć kamień.
Oprócz tego wszystkiego są teksty tego typu.
Może przytoczę jeszcze fragment
wspomnianej książki von Dänikena
„Poszukiwacze zaginionej wiedzy”. To właśnie jest
fragment, który
dotyczyWłaśnie
to, o czym w tej chwili mówimy. Cytuję: „Dawniej
Asurowie mieli trzy miasta w niebie. Każde z tych miast było
wspaniałe i wielkie. Jedno powstało z żelaza, drugie ze srebra,
trzecie ze złota. Złote Miasta należały do
Kamalokkszy”.
Koniec cytatu. Tutaj
zagłębiałbym się w słowa
hinduskie, które nie są do
odtworzenia. Niemniej jednak te trzy miasta
były umiejscowione dokładnie na
niebieskim firmamencie.
Oczywiście Europejczycy, gdy
spotkali się z tymi eposami, przede
wszystkim traktowali je jako
legendy, jako mity. Natomiast dla
uczonych hinduskich to
były przekazy
sprzed
lat. Dopiero teraz
my jesteśmy w stanie zrozumieć
to, co było tam napisane.
Dlatego, że opisy takie, że
vimany latając po niebie zostawiały
ślady, słychać było
głos bębnów unoszących się w
przestworza.
Mamy
to u siebie teraz, w momencie przelotu samolotów
odrzutowych czy przy starcie rakiet.
Świątynie
na wzór viman są budowane z kamienia i
wyglądają w ten sposób, że są w kształcie
piramid, ale najważniejsza część, która
ma latać jest z reguły na samej górze, jest to mały
obiekt. Natomiast jeżeli popatrzymy, jak
startowały promy kosmiczne, widzimy wyraźnie
bardzo duże, szeroko rozwinięte
tumany spalanej
tam bodajże w silnikach,
jakichś związek chemicznych. W każdym razie dużo dymu, bardzo szeroko,
a na górze mały obiekt, który się
wznosi. To jest dokładnie tak, jak
przedstawiane były vimany. To, co
my uznajemy, czy archeologia uznaje za schody,
czy następne piętra mogły
być zwykłym dymem, a na samej
górze ten obiekt, który lata.
Opis viman jest jeszcze bardziej złożony, bo
tak jak pan Wojciech mówił, one służyły w
zależności do przeznaczenia, były różnie
budowane i różne są ich opisy.
Niemniej jednak te opisy są bardzo szczegółowe. Co ma być,
jak ma być, w którym miejscu ma być. To jest
pełny opis.
To nie jest wymysł, tak
jak w przypadku bogów
greckich, że przyleciał, bo miał u nóg
złote skrzydełka, tylko jest pełny opis
techniczny wręcz nawet. Dziękuję. Może teraz
oddajmy głos Piotrowi Cielebiasiowi. Ja się nie do
końca zgodzę z koncepcją viman. Z tego
powodu, że „Vaimānika Śāstra”, dzieło, na które
powołuje się większość autorów, wcale nie ma pochodzenia
starożytnego. To jest dzieło, które powstało prawdopodobnie w
latach 20. lub 30. ubiegłego wieku
drogą channelingu przez jednego z rysich,
przez jednego z mędrców. On to spisał
i twierdził, że to mu zostało podyktowane właśnie
przez boginię. Dlatego nie możemy tego traktować jako
dowodu, że te vimany
rzeczywiście w starożytności wiedziano, jak je budować i tak
dalej. Nie. To jest źródło
współczesne. Trwają próby
oceny, kto i kiedy. Wiadomo, kto to napisał.
Zapomniałem nazwiska. Jeżeli ktoś chce,
mój artykuł o vimanach na „Strefie tajemnic” jest. Tam jest
wiele rzeczy wyjaśnionych. Musimy też powiedzieć drugą
rzecz. Vimany nie są wymysłem XX wieku.
Vimany pojawiają się między innymi w „Mahabharacie” i w
„Ramajanie”. Dwóch eposach
trudnych dla europejskiego czytelnika tak
naprawdę.
Problematycznych. Ja kiedyś próbowałem
ugryźć „Ramajanę”. Było trudno.
Tam pojawiają się rzeczywiście opisy viman, ale
dość skąpe. To znaczy rzeczywiście ktoś posiadał
tą vimanę. Na przykład w „Ramajanie” negatywny
bohater posiadał taki
latający pojazd. Nazywał się Pushpaka.
Podanych szczegółów jest niewiele. To znaczy, że to jest pojazd, który
mógł lecieć,
gdzie się chce. Tak jest dosłownie napisane.
Natomiast nie ma tam żadnych wskazówek odnośnie
materiałów, paliwa i tak dalej. To wszystko jest
napisane w „Vaimānika Śāstra”, tym późniejszym źródle, tym
kontrowersyjnym źródle.
W „Mahabharacie”, które opisuje pradawny konflikt,
sami hinduscy uczeni, bo
to jest epos hinduistyczny, ale uczeni
hinduscy i indyjscy nie są w stanie
określić, kiedy ten konflikt miał miejsce, bo równie dobrze mógł mieć
miejsce 1400 lat p.n.e.,
równie dobrze mógł mieć miejsce w VII wieku p.n.e.
Także to jest straszny rozstrzał. On opisuje
użycie bardzo ciekawych pojazdów i broni, między innymi
agneji. Agneja działa po
prostu tak jak bomba atomowa. Tam jest napisane,
że ciała słoni bojowych zaległy, kiedy agneja wybuchła
i leżały spalone.Tam też używano viman.
Natomiast te vimany nie były tak dokładnie opisane.
Istniało wielu uczonych indyjskich,
którzy starali się
pisać o vimanach. Ale musimy też pamiętać jedną rzecz.
Jeżeli jest uczony hinduistą, to on
ma troszkę inne pojmowanie obiektywnej prawdy
od naszego. Ja nie chcę ich tutaj w żaden sposób
deprecjonować, ale nie wiem,
czy pamiętacie dzieło „Zakazana archeologia”. Dopiero po
latach wyszło, że autor, jak on się nazywał?
Autor „Zakazanej archeologii”? Michael?
Tremo. Tremo. Tremo czy Climo. Tak. Okazało
się, że Climo jest
wedyjskim historykiem. Co to
oznacza? Że on akceptuje historię zapisaną w Wedach jako
wykładnik swoich badań naukowych.
Dla wielu osób to stało się zbyt trudne do zaakceptowania.
Natomiast nie umniejszam wartości
hinduskiej nauki. Musimy jednak pamiętać, że oni po prostu rozpatrują wiele rzeczy
inaczej niż my. Oczywiście nie wszyscy, ale
często się to dzieje i często nie mamy świadomości. Dlatego
czasami musimy nakładać filtr na
dochodzące stamtąd wiadomości.
Podałbym kilka przykładów, ale nie mamy czasu.
Czyli co chciałem powiedzieć? Vimany rzeczywiście istniały w pismach
hinduistycznych. Świadczą o tym, że
rzeczywiście albo ówcześni
twórcy
posłów mieli bardzo rozbudowaną wyobraźnię, albo
opisali stan faktyczny, jakąś
superzaawansowaną wojnę
między istotami. Bo trzeba wiedzieć, że
w „Ramajanie” i „Mahabharacie” opisana jest wojna między bogami
a Aszurami, czyli demonami. To wyglądało tak, że Aszurowie
wygonili bogów z nieba. Bogowie w liczbie
33 przybyli na Ziemię, dotarli do
Indii i tam rozegrała się
główna bitwa na polu Kurukshetra. Ta
bitwa była między dwoma klanami. Nie była
to bitwa między bogami. Natomiast oni tą bitwę stoczyli
wcześniej i część tych bogów
wróciła do nieba, część została na Ziemi. Tak to wyglądało.
Także również tu można szukać pewnych analogii.
Ja nim oddam głos, bo wiem, że inni też się
chcą wypowiedzieć, to
podsumuję jeszcze to, co powiem, tym stwierdzeniem,
że niestety to, co jest napisane w większości
książek o Vaimanika Śastra nie pokrywa się ze stanem
faktycznym. Musimy się trzymać linii wytocznej przez naukę,
żeby po prostu nikt nie zarzucił nam, że tworzymy
nowe fakty i nowe standardy.
Ostatnia rzecz, o której wspomnę, to
zagadka hinduskiej wiedzy
kosmologicznej zawartej w
Upaniśadach, w „Rigwedzie”, w niektórych
puranach. Jest to
zaskakujące. Jest to coś, co mną osobiście
wstrząsnęło jako osobą
bardzo ostrożną w tych domniemaniach. Okazuje
się, że z jakichś powodów twórcy Upaniśad,
przy czym musimy pamiętać, że te księgi powstawały w
bardzo różnych okresach. One czasami powstawały przez całe wieki.
Ale twórcy Upaniśad kilka wieków
przed naszą erą mieli świadomość
istnienia kosmosu i działań zachodzących w tym
kosmosie, które są zdumiewająco zbieżne z tym, co my wiemy dzisiaj,
do czego dochodzimy. Właściwie
te przełomowe koncepcje tam opisane są
czarną magią dla większości mieszkańców dzisiejszego świata. Tam
wiedziano, że kosmos po pierwsze
narodził się z wcześniejszego kosmosu, że kosmos
ma naturę kwantową, chociaż zostało to opisane w pewnych alegoriach. Nie zostało
to opisane wprost. Natomiast nie
trzeba dokonywać akrobacji
interpretacyjnych, żeby to odkryć, prawda?
Oprócz tego, co tam jeszcze zostało zapisane. Analogie do
teorii strun, analogie do Wielkiego
Wybuchu. Na przykład „Rigweda” wspomina, że
wszystko wzięło się z gorąca na początku. Na początku niczego nie było,
tylko wszystko zaczęło się od gorąca. To są
współczesne teorie kosmologiczne. Moje pytanie: skąd się to wzięło? Nie wiadomo.
To jest szokujące i zachęcam wszystkich do
poszukania, a przynajmniej próby
zapoznania się z tym tematem. Ja piszę o tym artykuł
do „Nieznanego Świata”, także kiedyś się ukaże i kiedyś
może ktoś rzuci na to okiem. Ale jak mówię, jest to
coś, co mnie osobiście bardzo zaskoczyło.
Oddaję głos Leszkowi. Fajną
ciekawostką odnośnie Indii jest to
ostatnie przepraszam najmocniej,
doniesienie o malowidłach naściennych, które
znaleziono w Indiach niedaleko
Raipur. Znaczy niedaleko, 130 kilometrów.
W dwóch wioskach, gdzie malowidła
przedstawiają ludzi o dużych głowach,
bez nosa, bez ust.
Są tam legendy i podania, które
opowiadane w tamtejszych okolicach,
przekazywane są do dnia dzisiejszego o
istotach o niewielkim wzroście
określanych mianem Rohela.
Ono było odpowiedzialne za znikanie
niektórych osób z okolicznych miejscowości.
Ta ciągłość
przekazuIstot,
które określamy mianem UFO,
ufitów jest długa. Do dnia
dzisiejszego są doniesienia o
rejonach na pograniczu
chińsko-indyjskim, które
ponoć jest siedzibą
ufiatych. Jest tam gdzieś ponoć baza,
która ma swoje bramy
w ciężko dostępnych rejonach wysokich gór.
Te cywilizacje były opisywane
od dawna w hinduskich przekazach.
Te hinduskie przekazy
częściowo się potwierdzają w
archeologicznych znaleziskach.
Wzmiankowane Mohendżo-Daro, które
zostało zgładzone za pomocą broni
obecnie używanej od
niedawna, a jak się okazuje, była użyta
kiedyś, dawno temu. I te mity
opowiadają właśnie o istotach, które
przyniosły broń i te maszynki
vimany. Tutaj ta
historia jest
taka sama czy to w Chinach, czy to w
Indiach, czy też inne rejony
świata. Potwierdzenie
jedynie tego, że obecność istnieje.
Arek Paterek. Ja powiem, że
o vimanach dowiedziałem się dosyć dawno
temu. Mógłbym powiedzieć, że bardzo dawno temu,
jeżeli to nie przesada, z książki naszego
szwajcarskiego celebryty, który sprawy te
poruszał. Wtedy to robiło na mnie, muszę przyznać, spore wrażenie
i te informacje, jakoby była jakaś tam wojna i
właśnie latające obiekty ze sobą stawiły. To
było coś, co robiło spore wrażenie.
Oczywiście z upływem czasu
podzieliłem sobie przez ileś te informacje,
które von Däniken przedstawił.
Natomiast jeżeli się mylę, to bardzo proszę, żeby ktoś mnie poprawił w tym
momencie. Wydaje mi się, że nie wiem, czy ktoś o tym powiedział, bo
też na chwilkę musiałem się oddalić, że samo słowo
vimany, vimana
oznacza również
opis architektoniczny, że jest
to wieża czy bodajże nawet budynek.
I teraz tu się może pojawić kolejne „a może”,
czyli a może wierzenia, bo
ustalmy jedną rzecz: kultury,
cywilizacje, które zamieszkują Ziemię, różnią się
zdecydowanie wrażliwością, duchowością.
A więc może te informacje, które były
zawarte właśnie w tych eposach,
tak naprawdę mówią o czymś takim bardziej
metafizycznym, o tym, że właśnie energia z tych
świątyń to właśnie była ta energia,
te wybuchy i tak dalej. To jest oczywiście moje gdybanie w tym momencie.
Oczywiście nikt się nie musi z tym zgadzać. Natomiast
weźmy też pod uwagę właśnie to, że może to było
troszeczkę podkoloryzowane przez osoby, które
te wiadomości przekazywały dalej.
Być może chodzi tu o siłę wiary. Nie wiem, trudno mi powiedzieć.
To jest, tak jak mówiłem, moje gdybanie.
Wydaje mi się, że później również z
tych eposów i właśnie z tych informacji o
vimanach też się kiedyś spotkałem
z teorią, że właśnie z vimanów,
nie wiem, jak to się odmienia, wywodzi
się kwestia latających dywanów, które później się
pojawiają w wielu historiach, w wielu bajkach. Ja nie wiem, jeżeli chodzi o te
stricte językowe sprawy. Jeżeli popełniłem błąd, a ktoś wie
więcej, to bardzo bym prosił, żeby mnie poprawił. I to
tyle ode mnie. Dziękuję bardzo. Tutaj Arek
Paterek proponował, aby przejść,
przeskoczyć do ostatniego pytania, ponieważ
na postać Ericha von Dänikena będziemy się jeszcze pewnie
wiele razy powoływać. Panowie, jak
oceniacie postać tego badacza,
publicysty, pisarza Ericha von Dänikena?
Może Arek Paterek na początek.
Coś dla odmiany zupełnie na początek.
Powiem szczerze, ja pana von Dänikena
czytałem już trochę lat temu. Co prawda
nie jestem jakiś bardzo wiekowy,
natomiast czytałem jego książki,
jego publikacje i powiem szczerze, że w tamtym okresie robiły na
mnie spore wrażenie, bo to było coś nowego. To
nie było coś nowego, bo przecież te
jego książki zostały wydane już dosyć
dawno. Natomiast to było inne spojrzenie niż to,
którego na przykład mnie wtedy w szkole uczono.
Oczywiście ja nie myślałem, że wiedza, którą on
przekazuje, informacje, które on przedstawia, są w
100% pewne i w 100% do przyjęcia i że właściwie
sympatyczny pan ze Szwajcarii, nie uważałem, że to jest osoba, która
wywróci naukę do góry nogami. Natomiast wniósł
coś. Co prawda wniósł rzeczy, które już wcześniej były poruszone,
które wcześniej były badane. Natomiast trzeba to
ująć krótko, że pan Däniken jest
celebrytą i w ten sposób podchodził do
badań tych rzeczy, które przedstawiał w
swoich publikacjach, w swoich książkach.
Podchodził do tego z takim troszeczkę zachodnim
luzem, z zachodnim podejściem. Bardzo to wszystko
opisywał obrazowo, bardzo
kolorowo.Natomiast tak jak wcześniej już wspomnieliście, on
naciągał pewne fakty po to, żeby się do jego teorii
zgadzało. I to należy wypunktować oczywiście,
że nie wszystko, co pan Däniken pisał,
miało ład i skład. Nie miało. Można
na ten temat znaleźć również mnóstwo książek, publikacji,
filmów. Już wtedy, kiedy on wydawał swoje książki,
pojawiały się głosy różnych naukowców,
różnych nawet nie naukowców, ale pisarzy, którzy
punktowali pana Dänikena jak w walce bokserskiej.
Natomiast co by o nim nie mówić, to chwała mu za to,
że w pewien sposób popularyzował to
wszystko, ale robił to w sposób nie do
końca rzetelny.
Wybierał miejsca, do których
taki typowy Europejczyk w tamtych czasach nie
mógł sobie polecieć i sam na
własne oczy zobaczyć te wszystkie rzeczy, o których
pan Däniken mówił. Dlatego wykorzystywał ten
fakt. I wydaje mi się, że dzięki temu
doszedł do tego miejsca, w którym znajduje się dzisiaj. Tak jak
powiedziałem, chwała mu za to, że popularyzował tę wiedzę. Ale
należy go też zganić za jego naciągania pewnych
faktów i pewne niedorzeczności, które przedstawiał w swoich
publikacjach. Tyle może ode mnie. Dziękuję, przekazuję głos dalej. To teraz
może Leszek Ostoja-Owsiany. Tutaj, jak
przedmówca mówił, to niestety
też się mogę podpisać pod tym. Pan
Däniken był propagatorem i
to na szeroką skalę tego tematu.
Chwała mu wielka za to. Był jednym z
niewielu ludzi, którzy potrafili zrobić z tego dobry
biznes. Może to jest takie
najtrafniejsze określenie na to, co ten człowiek
robił. Aczkolwiek niektóre pomysły były
ciekawe i godne zastanowienia.
Jednak całokształt jest taki przesiąknięty czystą
komercją, dla mnie trochę niestrawny.
Jako propagator duży plus. Wojciech Bobilewicz.
Tak, ja widzę, że jesteśmy chyba raczej zgodni w
ocenie pana Ericha von Dänikena.
Wielka jego zasługa niewątpliwie
polega na tym, że otworzył nam umysły i
oczy na sprawy, nazwijmy
to, niepopularne.
Sprawy, które
przez naukę są z reguły
przemilczane. Pokazał nam, że może istnieć też
alternatywna interpretacja różnego
rodzaju rzeczy, zjawisk, o
których wcześniej już też zresztą rozmawialiśmy. I na
pewno to, że jest
postacią niewątpliwie popularną,
znaną szerokiemu głowi, tak jak wcześniej też
mówiliśmy, prawdopodobnie znakomita większość naszych słuchaczy
kojarzy tę osobę. Niewątpliwie
zawdzięcza to właśnie temu, że był jednym z
prekursorów tej
alternatywnej wiedzy, alternatywnej
nauki, paleoastronautyki i tak dalej.
Natomiast zgadzam się również z
przedmówcami, że duża część
z tego, co Däniken pisał w
swoich książkach, to były albo, nazwijmy to,
pobożne życzenia, takie
myślenie życzeniowe, albo wręcz po prostu
naciąganie pewnych faktów.
Takim przykładem tego jest
jego przechwalanie się tym, że
był w jaskiniach Cueva de los
Tayos. Kto z słuchaczy nie wie, o co
chodzi, może sobie znaleźć, również dużo jest na
ten temat w internecie. Natomiast
generalnie chodzi o to, że tam według niektórych
przekazów miały być czy mają być
przechowywane różne, też dziwne
artefakty, jakieś dziwne pismo
znajdujące się na wykonanych z miedzi
lub innego też nieznanego metalu,
na takich wielkich blachach można by
rzec. Oczywiście samo pochodzenie tych
artefaktów też jest rzeczą wątpliwą. Znaczy,
taką, która wzbudza kontrowersje. Niektórzy
twierdzą, że jest to jeden z bardzo
namacalnych dowodów na istnienie
starożytnych cywilizacji i kontaktów z nimi.
Inni twierdzą, że to również zostało albo wymyślone,
albo po prostu, że same te artefakty zostały
sporządzone bardzo niedawno.
Naturalnie jest to temat na inną zupełnie dyskusję.
Natomiast sam fakt,
że von Däniken przechwala się,
że on to nie widział, świadczy o tym, że
mija się z prawdą często, ponieważ
to miejsce, do którego w czasie
jednej ze swoich ekspedycji udało mu się dostać,
nie ma zbyt wiele wspólnego z rzekomym lub
też prawdziwym miejscem znajdowania się
owych artefaktów, o których wspominałem, a które są w zupełnie
innym miejscu. I owa jaskinia Cueva de los
Tayos to zupełnie inne miejsce niż to, do którego
udał się von Däniken. To tylko taki jeden przykład.
Pewnie nawet nie najważniejszy, ale też
świadczący o tym właśnie, że w swoich
opowieściach czasami mija się z prawdą
albo naciąga fakty, albo nawet coś zmyśla.
Niemniej jednak generalnie gdyby nie on, być może
nawet jakaś część ze słuchaczy i jakaś część z
nas biorących dzisiaj udział w tej debacie
nawet nie zainteresowałaby się tematem,
który obecnie stanowi zapewne naszą
dużą pasję. To tyle ode mnie. Piotr Cielebiaś.
Tak. Oczywiście zgadzam się tutaj z tym, co zostało
powiedziane.Przypomnę tylko, że
paralelnostronna optyka jako dziedzina została stworzona w
zasadzie przez Rosjan, przez uczonych radzieckich.
Zasugerowana po raz pierwszy po wojnie
i przez Francuzów. Wielu autorów,
między innymi Miraci. Oczywiście
mieliśmy ograniczony dostęp do tych publikacji z wielu
względów. Potem ten Däniken
na początku lat 60. się pojawił, skapitalizował to.
Do dzisiaj nie wiem, bo
u nas rynkiem księgarskim te prawa rządzą w zasadzie od niedawna,
natomiast tam już od długiego czasu i nie jestem w stanie powiedzieć teraz, z
dzisiejszej perspektywy, ile z tego, co
napisał Däniken było jego,
a ile zostało dodane przez wydawców.
To po pierwsze. Po drugie, że naciągał hipotezy.
Tak, naciągał. Dlatego że to on jest
ojcem tych wszystkich głupot, które są powtarzane przez tego
cukalosa z taką fryzurą dziwną
w „Ancient Aliens”. On
po prostu żeruje na głupocie ludzkiej, żeruje na naiwności
głównie Amerykanów i Brytyjczyków.
Moim zdaniem nie trzeba uciekać do głupot
i szukać jakichś dziwnych
hipotez channelingowych i tak dalej, tylko po prostu trzeba zobaczyć
to, co ma nauka. I tam rzeczywiście jest zakopanych
mnóstwo rzeczy. Jeżeli się
im przyjrzymy, nie będzie krytyki,
nie będzie oskarżeń o nienaukowość, tylko będzie
porządna dyskusja. Oczywiście jeżeli znajdą
się chętni do tej dyskusji
ze strony środowiska akademickiego. Ale na
Dänikena ciążyło bardzo dużo
oskarżeń. Pierwsza to, że po prostu siedział w
pierdlu, w więzieniu i te książki były
sposobem na to, żeby się troszkę finansowo odbić, bo rzeczywiście
zdefraudował jakieś tam pieniądze na początku swojej kariery.
Drugi ciężki zarzut, oczywiście pomijając to, co
pan Wojtek powiedział o kłamstwie,
ale on w Ameryce Południowej ponoć narozrabiał
dużo. Tam były bardzo niejasne
historie z nim, z ojcem Crespi, z pewnymi
artefaktami, które zaginęły. Dziwne
sprawy. Nie wiem, jak on się do tego
ustosunkowywał. Dyskusje na ten temat można
znaleźć w internecie. Natomiast dużo
uczciwszym autorem, choć skupionym na swojej
stricte hipotezie, z tych autorów popularnych, dostępnych
w księgarniach w zasadzie do dzisiaj, był Sitchin.
Dlatego że on miał bardziej naukowe podejście. Miał
ciężkie pióro.
Może był czasami troszkę w tym swoim stylu nazbyt
flegmatyczny, ale jednak
był bardziej drobiazgowy.
Był
autorem dla Europejczyków, na miesiącach Europejczyków. Nie
jak Däniken dla durniów zza oceanu, prawda?
Nie oszukujmy się, taka jest prawda. Jeżeli ktoś oglądał te nowe
odcinki „Starożytnych Kosmitów”, widziałem kiedyś,
że był odcinek poświęcony, nazywał się bodajże
„Kowboje i Obcy”. Boże, co to było? Co to
jest? Przecież to wstyd.
Dodam, że wśród rodzimych autorów mieliśmy
bardzo ciekawego i bardzo uczciwego publicystę
Arnolda Mostowicza. Chociaż też rzeczywiście nie ustrzegł się
od wielu błędów. Natomiast on wprowadził
coś, co Däniken w zasadzie miał w nosie zawsze,
czyli po prostu cytując pewne
sprawy, podawał autorów, często naukowców.
Däniken sobie po prostu brał, nie pisał skąd to
jest, po co.
Natomiast Mostowicz analizował to bardzo
drobiazgowo. Przetoczyła
się później dyskusja, bo Mostowicz na
przykład był zwolennikiem
hipotezy o Dogonach.
Potem, w ciągu kilku
lat ona została troszeczkę
zdewaluowana przez tych, którzy twierdzili, że Dogoni
tak naprawdę przejęli tą wiedzę od Europejczyków. Ale to było
wielkie kłamstwo, dlatego że ta sprawa jest cały czas niejasna.
To, że niby oni mieli przejąć wiedzę
od europejskich naukowców, uważam troszkę za bzdurę.
Nie wiem, co panowie o tym sądzicie. Dlatego że dlaczego
starszyzna Dogonów, bo to jest wiedza hermetyczna, to jest wiedza dla
pewnego kręgu, nie dla wszystkich. Dlaczego starszyzna Dogonów miałaby
nagle sobie wymyślać: „A to wiecie co?
Zaczerpnijmy coś o Orionie”, tak? Dlaczego nie
zaczerpnęli o Księżycu na przykład? O odkryciach, o
których było głośno. To wydaje mi się dziwne, bardzo
pokrętne tłumaczenie. I ta
pokrętność z jednej strony jest zarówno wśród autorów, jak
i wśród naukowców, którzy starają się
pewne rzeczy tłumaczyć. Mieliśmy innych ciekawych
uczonych rosyjskich.
Pamiętam taką książkę. Nie pamiętam, jak się gość
nazywał. Pozwolicie, że poszukam.
Nazywał się Aleksander Kondratow. On napisał książkę o
Lemurii. Mieliśmy Ludwiga Zeidlera,
który pisał o Atlantydzie. Tak że naprawdę my nie mamy się czego wstydzić i nie
musimy się do tego nieszczęśliwego Dänikena cały czas
odnosić. Może jeszcze poprosimy o
zabranie głosu Arkadiusza Kocika z Warmińsko-Mazurskiej Grupy
Ufologicznej. Bardzo prosimy, Arku. Tutaj ciężko
cokolwiek nowego dodać. Wypada się zgodzić
ze wszystkimi
przedmówcami.Można tylko dodać,
że Däniken świadomie
przeinaczał fakty. W pierwszej książce na
przykład opisywał
pustynię Nazca i tam
zrobił zdjęcie
skrzydła kolibra i podpisał, że to
był parking na pojazdy kosmiczne obcych.
Coś takiego było. Natomiast
jego książki zainteresowały, mnie
również, pod dwoma kątami.
To znaczy dojść do prawdy, jak faktycznie
było w tym
miejscu, co o tym mówi archeologia
akademicka, co pisze Däniken, co pisze ktoś
inny. Czy to był Znicz, czy
Mostowicz,
bo tam jest kilku rosyjskich. Tylko że z
rosyjskimi autorami był taki
problem, że oni za
pierwszą motywację
stawiali sobie obalenie Boga
jako twórcy wszystkiego, więc tutaj
jest z tym jakiś problem, bo oni też troszeczkę naciągali tamte
swoje
koncepcje pod tym kątem. Niemniej
jednak, jeżeli o to chodzi, to
różnica między tym, co pisze Däniken i sposób jego
patrzenia na świat, a między autorami
radzieckimi wówczas, jest ogromna. Oni naprawdę
starali się. On po prostu pisał tak, by jak najwięcej
napisać i jak najwięcej książek wydać.
A jeżeli chodzi o
dalsze, to co Däniken
rozpopularyzował w sumie, to jest
teoria cargo.
Nie jest jego, tylko
że on na nią często się powołuje, że
przybycie obcych,
różnica kulturowa doprowadza do tego, że
jeżeli obcy odlatują, ci, którzy pozostają
chcąc, by w jakiś sposób oni powrócili,
bo dostawali jakieś gadżety typu cukierki czy
cokolwiek innego i było im fajnie,
budują na kształt pojazdów
obcych jakieś budynki,
by odtworzyć to
ich przybycie. Pod tym względem akurat
fajnie, że jest taki Däniken i fajnie, że to pisze,
bo stworzył swoim nazwiskiem
jakąś markę. Wiadomo, jeżeli ktoś kupuje Dänikena,
wiadomo, czego się w tej książce
spodziewa. Tu już musi po prostu sam zacząć myśleć. Bo
niestety niektóre bzdury, które wypisywał
Däniken, są poniżej krytyki. Tak jak
w „Kowboji i astronauci”, on jest też powoływany w tym
serialu jako ekspert.
Tyle można co najwyżej dodać.
Dziękuję na razie. Teraz może
zadamy i spróbujemy odpowiedzieć na jedno z
pytań nadesłanych przez słuchaczy na radiowym
Gadu-Gadu. Pani Joanna pyta, czy te wszystkie zapiski o dziwnych
obiektach, istotach, zachowaniach na przestrzeni
dziejów nie mogą być dowodem nie tyle ingerencji bogów,
co falowej historii człowieka. Człowieka, który jest tak
nieobliczalny w swojej naturze, że potrafi wytwarzać
wysokiej klasy broń i latać w kosmos, a jednocześnie tkwi w
ciemnocie i zacofaniu zależnie od rejonu zamieszkania.
Może sami dla siebie jesteśmy kosmitami, badaczami robiącymi
abdukcje dla celów naukowych i bogami dla dzikich
mieszkających w dżungli. Zabijamy się
falowo od tysięcy lat i podnosimy z
upadku. Może na początek pan Wojciech
Bobielewicz? Na pewno jest to ciekawa
hipoteza i nawiązuje do tego, o czym mówiłem już wcześniej.
Czyli do tej
teorii, zgodnie z którą jakieś prymitywne
ludy czy plemiona zamieszkujące na przykład
południowoamerykańską dżunglę, które być może wcześniej nie
miały styczności z człowiekiem
cywilizowanym, takich
przybyszów, wynajemnie wcale nie z kosmosu,
mogą traktować jako kogoś w rodzaju
bogów. Z całą ich technologią,
wiedzą, ze wszystkimi pojazdami i innymi
maszynami, o których tamte ludy nie
mają absolutnie żadnego pojęcia.
Mam też taką swoją hipotezę
roboczą. Właściwie to nawet nie jest hipoteza, tylko
raczej zadaję sobie czasami pytanie: a co
jeśli? I to w pewnym sensie nawiązuje do pytania
słuchaczki. A co jeśli przynajmniej
część z owych kosmitów, jak my ich nazywamy,
to wcale nie są
istoty mieszkające o
miliony kilometrów czy miliony lat świetlnych od nas,
tylko są to ludzie
z bardzo odległej przyszłości
powracający w przeszłość,
którzy posiedli taką właśnie umiejętność powrotu w
przeszłość. Stąd często się
pojawia pytanie: jeżeli oni tutaj do nas
przylatują, to czemu nie ingerują? Czemu
się nie ujawniają? Może właśnie dlatego, że są tutaj
obserwatorami z przyszłości i jeżeli
zaobserwujemy zmiany
w wyglądzie człowieka na przestrzeni dziejów, jego
ewolucji, zauważymy, że z biegiem czasu
jego ciało stawało się coraz szczuplejsze,
nie tak masywne. Za to część
mózgowa głowy stawała
się coraz pojemniejsza, w miarę jak mózg się rozrastał. Część
twarzowa, zwłaszcza zęby,
szczęki też stawały się coraz bardziej delikatne
iTo jest zbieżne z opisami
obcych, przynajmniej tak zwanych popularnie
szaraków o wątłych ciałach, wielkich
balonowych głowach z niewielkimi częściami
twarzowymi, właściwie prawie że usta w zaniku, uszy w
zaniku, za to z olbrzymimi głowami w części
mózgowej. Kto wie, może to jest
śmieszne, co mówię, może wcale niezgodne z rzeczywistością,
ale co jeśli to są
ludzie, tyle tylko, że z przyszłości? Pod tym względem
pytanie naszej słuchaczki
niewątpliwie ma sens. Natomiast
jeżeli nawet przyjmiemy założenie, że
ludzkość na przestrzeni wielu setek tysięcy, dziesiątków
tysięcy, a może nawet setek tysięcy lat
wzajemnie się wyniszczała, by tylko
następnie się odrodzić, to i tak pozostaje pytanie:
skąd wzięła się ta
olbrzymia wiedza ludzkości?
Ona musiała mieć swój punkt startowy, swój
początek, a także oczywiście pojawia się pytanie natury bardziej
filozoficznej: dokąd to wszystko zmierza i jak i kiedy się
skończy? To tyle z mojej strony. Może teraz Arek Patarek.
Jeżeli dobrze zrozumiałem pytanie, bo było dosyć długie i zawiłe,
odnosiłem się do tego w trakcie pierwszej
debaty, przy której miałem tutaj przyjemność
gościć. Wydaje mi się, że jest to całkiem
prawdopodobna opcja. Tym bardziej, że do tamtej
debaty zaprosiłeś mnie w roli sceptyka. Ja troszeczkę
sceptykuję, chociaż trudno jest sceptykować, w momencie kiedy mówimy
właśnie o takich rzeczach, a nie innych.
Na to pytanie można odpowiedzieć, że faktycznie
być może to my sami jesteśmy dla siebie tymi obcymi, ale
czy pod względem kosmicznym,
niekosmicznym. Było też bodajże o falowej
historii Ziemi. Do tego też się odnosiłem.
Wydaje mi się, że faktycznie mogło coś być. Mogło być tak, że
to właśnie cywilizacje, które żyły dla
siebie równolegle, same sobie pomagały
albo później robiły krzywdę. Ciężko jest
tutaj podeprzeć to jakimkolwiek faktem. Dlatego
myślę, że mój przedmówca dużo
powiedział na ten temat. Ja nic mądrzejszego nie
dodam. Dlatego po prostu swój głos za chwileczkę oddam dalej,
bo też już o tym mówiłem
przedostatnio.
Dużo więcej nie dodam. Wydaje mi się, że jest to
prawdopodobna teoria i niektórzy na
pewno się do niej przychylą bardziej niż do tego, że
kiedykolwiek odwiedzili nas obcy. Dziękuję. Może
teraz Arek Kocik. Nawet jeden
przypadek bezwzględnie
jednoznaczny, który mówiłby, że
odwiedziły nas istoty kiedykolwiek,
istoty cywilizacji
innej niż nasza, oznacza, że całą
naszą wiedzę na temat fizyki
należałoby jeszcze raz przepisać
i przemyśleć na nowo.
Jeżeli chodzi o to,
czy to jesteśmy my sami
z przyszłości, którzy się cofnęli po to tylko,
żeby nam tutaj cokolwiek pomóc zrobić,
zachodzi problem,
że
oni mogą wpłynąć tak na nas,
że ich nie będzie. To
jest paradoks czasu Einsteina.
Więc raczej nie sądzę, że nawet gdyby były takie
możliwości w przyszłości, żebyśmy my sami to
robili. Natomiast czy może istnieć
na Ziemi w tej chwili cywilizacja
ludzka albo pozaludzka, która
istnieje w naszym świecie?
Nie sądzę, dlatego, że w tym momencie mamy
taki szybki przekaz
informacji praktycznie po całym globie.
Mamy tyle satelitów szpiegowskich, o
których, prawdę powiedziawszy, nawet nie wiemy. One
są być może
opisywane jako śmieci, ale takimi nie są.
Państwa nie podają dokładnie, tak jak ostatnio mieliśmy
przykład z Rosji, gdzie wystrzelono między
innymi satelitę szpiegowskiego, o którym
w ogóle nie chciano nawet NORAD poinformować.
Przyciśnięci już do muru powiedzieli, że jest to satelita, ale
przeznaczenia jego nie podali.
A chodzi o to, że jesteśmy tak obserwowani, tak często
wykonywane są zdjęcia Ziemi, że po prostu
to nie uszłoby w tej chwili już naszej
uwadze. Jeżeli
chodzi o to, że na
przestrzeni lat UFO czy te
statki dopasowują się do naszej
świadomości, możliwości odbioru, tak jak to
opisuje w swojej teorii Vale, ja również się z
tym nie zgadzam, dlatego, że po prostu
w zamierzchłej przeszłości też to
było i na przestrzeni lat tak
mało to ewoluowało,
że nie sądzę, żeby
to miało bezpośredni wpływ na nas. Owszem,
są jakieś tam pozostałości
typu podział czasowy
nie na sto, a na
sześćdziesiąt. Koło na 360 stopni, nie
na sto i tak dalej. Co mamy od Sumerów, mamy
od
Kaczynów.Pomidory,
fasolę, kukurydzę,
ziemniaki. To wszystko,
sposób uprawy w
takich bedninkach do góry.
To wszystko zostaje nam. Mieliśmy
kontakt z nauczycielami, natomiast
bezpośredni wpływ na
cywilizację naszą raczej nie
sądzę. Tutaj widzę, że pan Wojciech
coś pisał na czacie tekstowym. Chciałby pan
może coś dodać do tego, co mówił Arek przed chwilą?
Tak, napisałem. Tylko taka niewielka uwaga. Tutaj
padło takie stwierdzenie o paradoksie
czasowym czy paradoksie dziadka, tak zwanym.
Dlatego wspominałem, kiedy się wypowiadałem,
że najczęściej
pojawiają się takie pytania: jeżeli ci obcy, tudzież ci
ludzie z przyszłości ewentualnie tutaj są, to dlaczego się nie
ujawnią? Może dlatego, że są tutaj tylko w
charakterze obserwatorów, którzy
ewentualnie może coś doradzają, ale sami nie są w
stanie albo nie mogą dokonać żadnych zmian, albo
wpłynąć na nas, żebyśmy dokonali jakichś znaczących
zmian, bo mogłoby to
również wywołać potężne skutki w
ich rzeczywistości, w ich czasach. Tylko taka mała
uwaga, ale poza tym nie mam żadnych uwag.
To oddam jeszcze głos Leszkowi Ostoi Owsianemu.
Prosimy, Leszku. Jak najbardziej mogą być to
podróżnicy w czasie. Z tym że ich
rola to raczej
tylko
obserwacja. Jest to
odkrywanie tego, co było kiedyś. A co
do tego aspektu, że
byli kiedyś i teraz już ich nie ma, to tak nie za
bardzo, bo jednak jesteśmy osobami, które badają
przypadki, które dzieją się teraz, obecnie
i ich obecność cały czas istnieje. Jeśli
opowiadamy teraz o historii, która
jest tak stara, która sięga do najstarszych
pokładów naszych pamięci, to
mamy długą historię. I ta historia
opowiada o istotach, które jednak są. Są
obecne cały czas, permanentnie w naszym życiu. Także
nie do końca są takimi obcymi. Oni też są u
siebie w domu, jakby nie było. Teraz przejdźmy
do następnego pytania z listy, którą
otrzymaliście przed debatą. To będzie chyba jedno z ostatnich
pytań, na które zdążymy dzisiaj odpowiedzieć, ponieważ wiem, że
tutaj część z dysputantów musi o 22:00
wyjść. Piotra Cielebiasia chwilowo nie widać na
Skypie, dlatego pozwolę sobie przejść do kolejnego
pytania. Co sądzicie o teorii, zgodnie z którą to
kosmici byli inicjatorami budowy
piramidy? Czy ma to jakieś potwierdzenie w faktach?
Czy może to błędna hipoteza? Jak
panowie sądzicie? Może na początek tym
razem Arek Kocik. Uważam,
że pierwszą piramidę,
piramidę przypisywaną Chufu,
Cheopsowi oraz
Sfinksa, pierwotnie
lwicy, prawdopodobnie
inspiratorami byli
obcy. Może nawet nie obcy, a
zaginiona cywilizacja.
Zaginiona na kartach historii i zaginiona
w ten sposób, że na jej gruzach
powstała cywilizacja egipska,
która skrzętnie
zniszczyła to, co oni
tam wcześniej zrobili. Być może, że pod piramidą jeszcze coś
jest, pod Sfinksem coś jest,
do czego się za jakiś czas dokopiemy. Niemniej jednak
popatrzmy inaczej. Ego
Cheopsa było tak wielkie, że budował
przez 25 lat, bo tak się przyjmuje, że tyle
budowa trwała, piramidę,
która miała 146 metrów wysokości, z tego,
co pamiętam.
Koszty tej piramidy były przeogromne, a
jednak mimo wszystko nie ma nigdzie w
piramidzie zapisu, że
„to ja, Cheops,
wybudowałem to” czy „kazałem wybudować”, czy „zostało to
stworzone dla mnie albo na moje
polecenie” tym bardziej. Jeżeli weźmiemy
pod uwagę wszystkie monumenty, które tam w
Egipcie są, to znaczy pomniki, monumenty
przedstawiające następnych faraonów, olbrzymie,
więc ego faraonów było
dorównujące wielkością
tych postumentów.
Były olbrzymie po prostu. I
skoro tam w tej piramidzie znaleziono gdzieś hen
daleko, wysoko jakiś zapis
jakąś farbą, że to robiła
brygada pod wezwaniem Chufu. Niemniej jednak
to raczej jest
niemożliwe, żeby to faktycznie było zrobione.
To była późniejsza mistyfikacja, o czym
zresztą niektórzy piszą.
Popatrzmy, czy oni byli
w stanie wybudować w tym
czasie... piramidę tak wielką z tak
olbrzymich głazów. Być może, że byli,
ale czy byli w stanie zrobić to
logistycznie, czy bez
kierowania, bez wcześniejszego przygotowania?
Budując mniejsze obiekty, byliby w stanie od razu sobie
wymyślić, jak to wszystko ma wyglądać, że
tu ma być tyle i tyle ludzi, którzy mają
rąbać te kamienie, tyle i tyle ludzi do przewozu. Przecież to
było tylko 25 lat na wybudowanie
tak olbrzymiego obiektu pokrytego na
dodatek białym
wapieniem, jeszcze na
dodatek przykrytym szczytem,
który był wykonany ze złota. Nie
sądzę,
żeby tą pierwszą piramidę
wykonali Egipcjanie sami z siebie, bo
wcześniej nie było czegoś takiego,
żeby oni to robili. Natomiast później,
jeżeli przyjąć, że
piramida ma około
12 000 lat, a tyle należy przyjąć, że mniej
więcej powinna mieć.
Ale później jako inspiracja do
powstania następnych to jak najbardziej tak.
To wszystko. Dziękuję. To może teraz pan Wojtek
Bobielewicz. Moim
zdaniem raczej nie tyle
obcy zbudowali piramidy, co
zbudowali je ludzie, ale według, nazwijmy
to, specyfikacji technicznej
obcych. Jaki był cel
budowy piramid? Oczywiście na ten temat
istnieje co najmniej kilkanaście różnych teorii.
Oczywiście wspominany tu już Zacharia Sitchin
też na ten temat pisał, ale
faktem jest, że należy pamiętać o tym, że
piramidy w czasach swojej świetności
były rzeczywiście, tak jak tutaj mój szanowny przedmówca
wspomniał, wyłożone
płytami piaskowca, ale te płyty były wypolerowane
do takiego stopnia, że odbijały światło
słoneczne i to światło odbite
było widziane nawet z przestrzeni
kosmicznej. Pojawia się zatem natychmiast pytanie,
jaki był cel takiej obróbki tego kamienia,
tego lica piramid,
żeby świeciły tak jasnym
blaskiem? Czy miało to służyć tylko i wyłącznie
odzwierciedleniu tego słynnego powiedzenia:
„jako na górze, tak i na dole”? Bo przecież
większość znawców tematu i
badaczy piramid zgadza się co do tego, że ich ustawienie
zgodne jest z ustawieniem trzech
środkowych
gwiazd
Oriona. Więc może po prostu chodziło tylko o
odzwierciedlenie tego faktu. Natomiast jeżeli nawet, to pojawia się
pytanie: dlaczego właśnie Orion? Czy coś
szczególnego było w tym gwiazdozbiorze? Czy może stamtąd pochodzili
właśnie ci obcy, ci bogowie, którzy
zstąpili na Ziemię i odwiedzili, mówiąc
potocznie, starożytny Egipt. Więc czy to było tylko
to? Czy też piramidy miały służyć jakiemuś
bardziej, nazwijmy to, technicznemu czy technologicznemu
celowi, czyli na przykład tak jak właśnie w teorii Sitchina
było to coś w rodzaju takiej latarni
morskiej, można by rzec, dla statków kosmicznych czy
statków powietrznych nadlatujących,
przylatujących właśnie na Ziemię.
Tak czy owak, bez względu na to,
do której z tych hipotez się będziemy przychylać,
faktem pozostaje i dziwną sprawą jest, że
piramidy właśnie były w ten sposób
wykończone. Ale to oczywiście jest tylko
jeden z aspektów całego tego
kompleksu piramid.
Są na temat samej ich budowy też różne
teorie. Tutaj również była
wzmianka na temat czasu budowy
piramid i na temat tego, jak właściwie
ciężkim czy wręcz niewykonalnym zadaniem byłoby
ustawienie tych milionów bloków kamienia, z których każdy
waży przecież co najmniej
kilka ton albo co najmniej kilkaset
kilogramów, ale przypuszczam, że to raczej należy liczyć w tonach.
Ustawienie tych bloków kamienia w
tak szybkim tempie, co wydaje się niemożliwością. Ktoś kiedyś
policzył, że tempo budowy musiało być
zupełnie niewiarygodne. W tej chwili nie pamiętam konkretnych danych liczbowych. W
każdym razie, jeżeli rzeczywiście tak było, to znowu
pojawia się pytanie: albo jak budowano
piramidę, jeżeli rzeczywiście zbudowano ją w ciągu około
20 lat, albo też piramida była
budowana znacznie dłużej, co także stawia pod
znakiem zapytania ich wiek. Natomiast jest również i
taka teoria, która mówi o tym, że
bloki kamienia, z których zbudowano piramidy,
bynajmniej nie były odrąbywane czy
odciosywane z kamieniołomu i
przywożone na miejsce budowy piramid, ale że
stworzono coś w rodzaju
takiegoNiby to cementu,
jakiegoś kompozytowego
materiału płynnego, który
następnie wlewano do formy i
te kamienie zastygały w tejże formie,
co w pewnym sensie tłumaczyłoby to,
dlaczego one są tak równe i tak doskonale do
siebie przylegające. Zresztą gdzieś
kiedyś wyczytałem, nie wiem, czy to prawda, że
zrobiono jakieś badania mikroskopowe czy inne
badania jednego z kamieni
wchodzących w skład piramidy i znaleziono wewnątrz tego
kamienia coś, co przypominało
przynajmniej ludzki włos. Oczywiście pojawia się pytanie, skąd
wziął się tam ludzki włos, jeżeli były to rzeczywiście kamienie.
Tak czy owak, sama zagadka budowy piramid pozostaje,
myślę, niezgłębiona, niezbadana,
nierozwiązana. Tym bardziej że
to, co widzimy, co można
oglądać, co turyści mogą oglądać, to jest
zapewne tylko jakiś niewielki fragment
znacznie większej struktury, która prawdopodobnie znajduje się jeszcze
do tej pory nieodkryta pod ziemią. Być
może odpowiedź na pytanie,
kto zbudował piramidy lub też w jakim celu zostały
zbudowane piramidy, kryje się właśnie tam, w tych
niezbadanych jeszcze komnatach i
pomieszczeniach pod powierzchnią piasku pustyni.
To tyle z mojej strony. Może teraz Arek Paterek. Ja
tematu piramid jednocześnie bardzo nie lubię, jednocześnie
bardzo lubię. Nie lubię, bo naczytałem się już tylu
różnych opinii i tylu różnych teorii, że
jeżeli chodzi o piramidy, mam naprawdę ogromny mętlik w głowie
i właściwie nie wiem, z której strony sprawę piramid
ugryźć. Natomiast jeżeli wierzyć źródłom historycznym, że te
piramidy były budowane w takim tempie, a nie innym,
to już człowiek zdroworozsądkowo myślący
twierdzi, że bardzo ciężko było się
wyrobić z deadlinem. Jeżeli
miało to się odbyć w takim, a nie innym czasie,
firma budowlana dostałaby dosyć duże odsetki,
bo by się po prostu nie zmieścili w tym czasie. Dlatego też
teoria, że ktoś pomógł,
ktoś nadzorował, wydaje się być tutaj
jak najbardziej na miejscu, jakkolwiek by to dziwnie i
tajemniczo nie brzmiało. Natomiast uważam, że
sama kwestia kształtu piramidy, bo wiadomo, że
piramidy to nie tylko Egipt, to również inne
miejsca na świecie, a także to są te piramidy, które niektórzy sobie budują w domu,
w ogrodzie. Ja osobiście nie jestem
osobą, która by bardzo huraoptymistycznie podchodziła do
faktów energii, która przepływa przez
piramidy. Natomiast wielu ludzi twierdziło, że piramidy im
pomagały, jeżeli chodzi o stan zdrowia.
Inni ostrzyli sobie maszynki do golenia w swoich mini
piramidkach w domu. Sama kwestia piramid
egipskich to jest wielka
tajemnica. Świetna sprawa. Naprawdę, jeżeli
ktoś ma dużo wolnego czasu i chce poczytać o czymś
interesującym, to jest mnóstwo opracowań, mnóstwo
informacji na temat piramid, mnóstwo również teorii.
Dlatego ja jestem troszeczkę tutaj zagubiony, jeżeli chodzi o temat
piramid, bo za dużo tego przyswoiłem.
Wracając do sedna, do pytania,
czy zgodnie z tą teorią kosmici budowali czy
inicjowali tę budowę. Tutaj trzeba sobie
najpierw zadać pytanie, czy rzeczywiście oni się w
tym Egipcie kręcili, bo niby
różne dziwne rzeczy były pokazywane
w tym słynnym piśmie egipskim, obraz pełen w
hieroglifach. Natomiast jednoznacznej odpowiedzi
raczej nie uzyskamy i tutaj możemy
jedynie polegać na tym, co mówią właśnie
teoretycy tego
tematu. Być może, czekajmy.
Wydaje mi się, że już raczej żadnych
faktów nowych, jeżeli chodzi o historię Egiptu,
nie znajdziemy. Jeżeli uda nam się znaleźć, to nie będą to, wydaje
mi się, jakieś przełomowe informacje.
To jest zagadka i wydaje mi się, że
wypada nam czekać na nowe
teorie, a być może, chociaż wątpię, ta
tradycyjna, ta akademicka nauka,
archeologia znajdzie jeszcze jakieś informacje, które być może
wywrócą temat do góry nogami, w co wątpię.
Czyli pozostaje jedynie przychylić
się do tego, że ktoś mógł nadzorować budowę piramid.
Czy byli to obcy? Czy była to, znowu mówię o tej cywilizacji, która
mogła gdzieś sobie równolegle żyć i później zniknęła, nie
zostawiła po sobie śladów. Nie wiemy, tego się nie dowiemy.
Tyle ode mnie. Ja przekazuję głos dalej. To może zanim
się pożegnamy z panem Wojtkiem i z Arkiem Kocikiem, chciałbym,
aby podsumowali panowie dzisiejszą
debatę w paru słowach. Może najpierw pan Wojtek. Przede
wszystkim chciałem jeszcze raz podziękować za zaproszenie do debaty.
Niezmiernie mi miło. Bardzo ciekawe
tematy. Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że
przy każdym z tych pytań zapewne tylko
dotknęliśmy wierzchołka góry lodowej.
Każdy z tych tematów to jest temat rzeka.
Moglibyśmy zapewne tutaj dyskutować godzinami na każdy z
nich, ale myślę też, że
po tej naszej debacie słuchacze, mam nadzieję,
też będą mogli sobie wyrobić jakąś własną opinię
na poruszone tematy. Jeżeli będę
mógł uczestniczyć w kolejną niedzielę, tak jak powiedziałem, jeszcze
to potwierdzę w najbliższym czasie, to z
przyjemnością wezmę udział, bo
są to tematy, że tak powiem, bliskie moim
zainteresowaniom, moim pasjom
iNiezmiernie ciekawe tematy,
na które gdybyśmy kiedyś znaleźli jednoznaczną
odpowiedź, myślę, że nawet mogłoby to w dużym stopniu
zmienić wizerunek świata w naszych
oczach, a być może nawet dokonać pewnej większej
lub mniejszej rewolucji. Także jeszcze raz dziękuję za
możliwość uczestnictwa, za sympatyczną rozmowę
i być może do usłyszenia. Dziękujemy bardzo panie
Wojtku. Prosimy jeszcze Arka Kocika, bo chyba też
Arek z tego, co pamiętam ma
ograniczony czas. Także Arku, prosimy ciebie również o parę słów
podsumowania. Tak jak to powiedział pan
Wojtek, ten temat będzie przez cały
czas do nas wracał. W ogóle nie zagłębialiśmy się
w paleoastronautykę, którą
można wyczytać w Biblii. W ogóle
zostawiliśmy ten temat z boku, a jest
to przy
widzeniach, jakie mieli
prorocy. Jest bardzo ładnie
rozwinięte. W
sumie, tak mi się wydaje,
rozpoczęliśmy dyskusję o bogach
starożytności, także
myślę, że będziemy to kontynuowali. Bardzo
dziękuję wszystkim dyskutantom i
słuchaczom, którzy słuchali. Muszę już
iść. Także dobranoc wszystkim. Dziękuję bardzo
jeszcze raz. Dziękujemy serdecznie. Dobranoc i
do usłyszenia w kolejnej debacie. W międzyczasie pojawił
się ponownie na naszym Skypie Piotr Cielebiaś z
portalu Infra. Tak, jestem. Tutaj widzę
zostały poruszone różne tematy.
Tak jak przewidywaliśmy, połowa pytań
przygotowanych i odebranych wcześniej pozostała
jeszcze bez odpowiedzi. Dlatego będziemy musieli zrobić kolejną debatę,
żeby znaleźć odpowiedzi na te właśnie kwestie.
Ale oddam ci głos. Tak, zastanowimy się jeszcze, jak
przeprowadzimy tą debatę. Czy
będzie następna, czy może
któraś z kolei. Dlatego, że mamy tych
tematów sporo i nie wiem, czy
po prostu nie znudziłby się troszkę ten temat. Tak jeden po
drugim. To jeszcze zobaczymy.
Mamy tych tematów mnóstwo, co udowadnia, jak
szeroki jest to temat. Ufologia.
Wiele osób się nas pyta,
dlaczego w debatach nie uczestniczy Arek Miazga.
Arek będzie, mam nadzieję.
Przynajmniej zapowiadał się na debatę pod tytułem
„Folklor a kosmici”,
ale to zobaczymy. Padło tutaj kilka
pytań. Ja może się tylko ustosunkuję do
tych, na które nie odpowiedziałem.
Wzmianki o spotkaniach z obcymi w Biblii
to też jest bardzo szeroki temat. Oczywiście wszyscy,
którzy są zainteresowani tą kwestią, znają historię
Ezechiela i Josefa Blumricha, inżyniera
z NASA, który stworzył na tej podstawie
szkic, projekt lądownika kosmicznego.
Rzeczywiście Ezechiel opisał to dość szczegółowo.
Ten obiekt, który widział prawdopodobnie w
VI wieku przed naszą erą nad rzeką Kebar.
Opisał to na tyle
drobiazgowo i w
detalach, że stało się możliwe stworzenie
odwzorowania tego czegoś. I Blumrich
zobaczył to jako rodzaj helikoptera
połączonego ze statkiem kosmicznym. Ale mało osób też wie,
że Ezechiel miał tak naprawdę kilka wizji i
były one równie zagadkowe. Bodajże miał w sumie trzy
spotkania z tym obiektem i to trochę rzuca na ten temat
nowe światło. Kolejne pytanie
o ślady materialne pobytu starożytnych astronautów. I
tu jest problem. Dlatego, że
osobiście jestem sceptyczny. Nie sądzę, że
są takie. Możemy znaleźć za to ślady
świadczące o istnieniu wiedzy, która w
jakiś sposób została przez pewne ludy zdobyta
i wykorzystana. Na przykład pewne budowle w Ameryce
Południowej. Natomiast jeżeli
chodzi o same artefakty, to są chyba dwa, które mógłbym
wspomnieć. Może trzy. Pierwsze:
zagadka przestrzelonych czaszek. Znaleziono czaszki
mamutów z dziurkami jak po pociskach. Nie wiadomo
skąd. Oczywiście
pojawia się pytanie, czy ktoś po
prostu w zamierzchłej przeszłości na nie polował z
użyciem ostrej broni. Drugie kontrowersyjne
znalezisko: tak zwane dyski Dropy, mające
zawierać historię ludu, który
pochodził z rozbitego latającego pojazdu z innej
planety. Lud Dropa lub Dopa ma nadal gdzieś tam
istnieć na chińsko.
Bodajże gdzieś w Chinach czy w Indiach. Nie pamiętam już
dokładnie. Bodajże w Chinach. Historia
ta jest kontrowersyjna. Do dziś nie udało się
zlokalizować owych dysków. Jedni twierdzą, że one są przechowywane w
chińskich muzeach. Natomiast jest w tej historii pewien
dziwny wątek. Oni tam
twierdzą, że znaleziono dyski, a na nich starożytne
pismo, które ktoś odcyfrował i odkrył
tam historię rozbitego statku. Ja osobiście w
to nie wierzę dlatego, że nazwiska
profesora, który miał to zrobić, po prostu się nie zgadzają. Taki człowiek
prawdopodobnie
nie istniał. Trzeci
twórTrzeci twór, trzeci obiekt, trzeci artefakt,
tak zwany obiekt z Aiud. Jeżeli ta historia jest prawdziwa,
to rumuńscy robotnicy wydobyli go
z sąsiedztwa kości mamuta.
Był to aluminiowy obiekt, taki
wielki cekin albo
metalowy
fragment jakiegoś urządzenia.
Niestety podaje się w
wątpliwość to, że on rzeczywiście został znaleziony tam, gdzie
twierdzono.
Bodajże mieliśmy tutaj pytanie od słuchaczki
dotyczące tego, czy
dowody zapisane w książkach o
tematyce paleontologicznej
wskazują na cykliczną koncepcję dziejów człowieka,
czyli że cywilizacje rodziły się,
upadały i rozwijały w stopniu zaawansowanym.
Według mnie nie. Mamy natomiast
wystarczająco dużo wskazówek, że istniała cywilizacja
matka,
której zasięg
promieniowania kulturowego, technologicznego
był dość szeroki. Może to być upamiętnione w micie o Atlantydzie
i podobnych. I rzeczywiście była to cywilizacja, która
istniała, dajmy na to w XI tysiącleciu p.n.e.
Została potem zniszczona przez kataklizm
i z niej pochodzą pewne wspólne kulturowe
wątki pojawiające się w
starożytności.
Do niej odnoszą się też pewne mity,
które się zachowały do naszych czasów.
Natomiast jeżeli na naszej planecie miałaby istnieć
cywilizacja ludzka, która rozwinęła się w stopniu
zaawansowanym i upadła,
to musielibyśmy mieć
dowody materialne świadczące o
jej zaawansowaniu,
czyli prawdopodobnie jakieś wytwory techniki. Takowych nie
mamy. Przynajmniej ja o nich nie wiem. Nikt nie znalazł
nigdy żadnych skomplikowanych
artefaktów. Może poza mechanizmem z
Antykytry, ale to jest inna dyskusja. To jest
twór starożytny, stary,
ale niepochodzący sprzed aż 13 000
lat, a więc
raczej nie było jakiejś cyklicznej cywilizacji, która rodzi się i
upada. Może gdzieś
przed Egiptem, przed Sumerem istniały
cywilizacje, ale na ówczesnym stopniu rozwoju,
mimo to mogące
być
z naszego historycznego punktu widzenia
określane jako zaawansowane. Druga sprawa to,
że nie znaleziono nigdy śladów
eksploatacji surowców naturalnych, które by
świadczyły o tym, że przed nami ktoś tutaj był i
musiałby korzystać ze złota, srebra,
rud miedzi na przykład. I tak to wygląda. Może
ktoś chciałby tutaj coś jeszcze dodać? Może parę słów
podsumowania, ponieważ debatę już będziemy powolutku kończyć.
Leszku? Tutaj można by było dużo mówić, bo to jest taki
pojemny temat, w którym można co chwilę coś
wynajdować i podsyłać słuchaczom.
Pozostawmy ciąg dalszy na następną audycję.
Dziękuję bardzo wszystkim. Dziękujemy również. Arku?
Tak. Wydaje mi się, że dzisiaj również poruszyliśmy sporo tematów.
Co prawda w jednym nurcie, jednak i tak rozbieżność tych
tematów była dosyć spora. Zdaje mi się,
że dokładnie tak, jak tu zaproponowaliście,
żeby dzisiaj wszystkiego już nie poruszać
z tego, co mieliśmy przygotowane, a poczekać na inny
termin, niekoniecznie ten przyszłotygodniowy. Być może jeszcze jakieś inne
pytania się znajdą, ktoś może coś
ciekawego nadeśle, być może my na coś wpadniemy. Także wydaje
mi się, że to będzie dobry pomysł. Ja chciałem podziękować
oczywiście moim współdyskutantem, tobie
Marku za zaproszenie. Rzecz jasna słuchaczom, którzy
słuchają chyba w dzisiejszym dniu w rekordowej
liczbie „Debaty ufologicznej”, tak mi się przynajmniej
wydaje. Do
usłyszenia i mam nadzieję, że również do zobaczenia.
W rekordowej liczbie słuchają na żywo, a ściągają tak
bardzo, że chyba serwer z archiwum się wziął i zawiesił, bo
widzę komunikaty o
problemach z pobieraniem audycji, ale postaramy się niedługo
te problemy usunąć tak szybko, jak to tylko będzie możliwe.
Może jeszcze oddam głos
na koniec Piotrowi Cielebiasiowi z portalu INFRA.
Parę słów podsumowania. Ja może dodam,
że ta audycja kolejna rzeczywiście jest
potrzebna. Tym bardziej, że mam nadzieję będzie Chris. Chris
odwiedził parę miejsc, o których na pewno opowie.
Nie wspomnieliśmy o piramidach, nie wspomnieliśmy o wielu różnych rzeczach,
ale jak mówię, to zobaczymy, jak
czas pokaże i jaki temat wybierzemy za tydzień. Ja
bym sugerował, żeby odwołać się do słuchaczy i
zapytać ich, który temat by wybrali
na następną niedzielną
debatę. Przygotowaliśmy ich tam sobie
kilka.W taki
lub inny sposób są one związane z ufologią. Niektóre są bardziej
naukowe, inne mniej. Zamierzamy poruszyć między innymi
kwestie badań życia
pozaziemskiego. Zamierzamy mówić o
uprowadzeniach, o katastrofach UFO, o spiskach
z udziałem kosmitów, o tym, co rząd wie o UFO.
Rząd oczywiście w cudzysłowie.
Nie chodzi o nasz rząd. I tak
dalej. Zastanowimy się, co by tu jeszcze
dołożyć do tych kwestii paleoastronautycznych. Jeżeli nie ma żadnych
pytań, to może przejdę do takich dwóch słów
podsumowania. Chyba nam się udało pokazać, że- Co do tych
tematów, to ja proponuję zrobić tak, że po prostu zrobimy
na Impressie i na Paranormalium ogłoszenie z listą
tematów i damy głos słuchaczom.
Oni zdecydują, który temat chcieliby usłyszeć,
który temat chcieliby poruszyć w
następnej debacie. Co ty na to? Możemy
tak zrobić. Natomiast dzisiaj
poniekąd okazało się, że temat paleoastronautyki jest
trudniejszy, niż się przypuszcza, że ma daleko idące
implikacje, że
niektóre tak zwane dowody
wskazują na hipotezę paleokontaktu, a inne
na troszkę inny scenariusz.
Jest w nim wiele luk i wiele niewyjaśnionych kwestii,
wiele niedopowiedzeń, wiele skrzywień, głównie z winy
Dänikena i twórców
serialu „Starożytni kosmici”. Natomiast cieszy mnie to,
że rośnie zainteresowanie tym
tematem. Ale ostatnie takie
moje przesłanie do wszystkich, bo tutaj widziałem dużo pytań.
Na niektóre nie odpowiadaliśmy, dlatego że są
po prostu bezsensowne. Najpierw, żeby
zajmować się tą tematyką, trzeba znać
historię w jakimś
stopniu, bo wtedy unikamy
tworzenia niepotrzebnych pytań.
Pytań, które opierają się nie o
fakty, tylko o wymysły i wiedzę
znalezioną gdzieś w internecie na YouTubie.
Więc myślę, że wiele osób
poszuka trochę szerzej dzięki naszej
audycji i wyrobi sobie na ten temat
swoje zdanie. Także dziękuję i do usłyszenia
za tydzień. Mam nadzieję w szerszym gronie z
Kelisem i z Damianem. Dziękujemy również
wszystkim słuchaczom Radia Paranormalium za to, że dzisiaj
z nami byli na naszej debacie, za to, że
zadawali aktywnie pytania, komentowali.
Bardzo tutaj była gorąca dyskusja na czacie Radia
Paranormalium. Ja ze swojej strony chciałbym
również podziękować wszystkim
dysputantom za przyjęcie
zaproszenia na dzisiejszą debatę. Bardzo tutaj serdecznie dziękuję
Arkowi Paterkowi, Arkowi Kocikowi,
Leszkowi Ostojie Obsianemu, Piotrowi
Cielebiasiowi oraz panu Wojtkowi Bobie Lewiczowi.
Mówił Marek Sęk „Ivellios”. Radio Paranormalium.
Paranormalny głos w twoim domu. Dobranoc i do
usłyszenia w kolejnej debacie, której
termin podamy już niedługo,
jak tylko będzie znany.
Przypomnę jeszcze, że czekamy na
propozycje tematów, na pytania. Wszystkie
kontakty do Radia Paranormalium znajdziecie państwo na naszej stronie
www.paranormalium.pl.