Rozmowy poza
ciałem. OOBE,
LD i inne zjawiska parapsychiczne omawiają
Zbyszek Mrugała i jego goście. Witam
słuchaczy Radia Paranormalnego, wszystkie osoby
zainteresowane zjawiskami niezwykłymi i
duchami. Dzisiejszym gościem jest Vangelis,
nasz kochany redaktor radia. Noo, jaki tam
Vangelis? Ivellios. A!
Ivellios. Ciągle to samo. Myli mi się, bo
Ivellios jest też muzykiem. W związku z tym po prostu
talenty mi się plączą. Jako że zastanawiamy się, o czym
mówić, i żeśmy wymyślili razem z naszym kochanym
redaktorem, że będziemy opowiadać sobie, co nam do głowy
wpadnie. Najciekawszy dla mnie temat jest zagadnienie i
ten cały aspekt Wyższej Jaźni. Czy ona jest, czy nie? Warto
byłoby się nad tym zastanowić. Czy jaki jest, to, jak ją
postrzec, czy w ogóle takie coś możliwe jest? Jako że
Ivellios jest naszym gościem, zadaję mu pytanie: widziałeś
kiedykolwiek jakąś Wyższą Jaźń? Wieljaźnią, bardzo wysoką. To
znaczy obserwować wzrokowo, jakby wizualnie
nie widziałem. Natomiast, yy, jeżeli chodzi o przekaz, jeżeli
masz na myśli przekazywanie informacji przez tą jaźń,
to, to tak. Coś takiego. Myślisz, że może zwariowałeś? Się
wydaje. Zaczynamy tak jak tradycyjnie, jak za każdym razem,
jak rozmawiam z OB-owcami. Znaczy, no, ja od jakiegoś
czasu u siebie rozwijam, staram się przynajmniej rozwijać
jasnowidzenie i jest taki, nie wiem, jak to
określić. To się określa jako Wyższe Ja i ten byt
to Wyższe Ja. Właśnie tak się przedstawia. Wyższe Ja
jest moim konikiem, bo wiele lat zastanawiałem się nad tym,
czy w ogóle jest. A jak jest, to czy jest wyższa, może
niższa, może średnia? Gdzie się znajduje? Czy we mnie w
środku, czy na zewnątrz mnie? Plus ona opowiada, że tak
zwany dysk, czyli Wyższa nasza Jaźń, znajduje się w
przestrzeni kosmicznej i połączona z nami jest sznurkami. W
niej znajdują się jakieś ślady naszej reinkarnacji,
jakby cały zbiór informacji, które przez te jakieś cykle
zbieraliśmy. Tam zapisane są, trzymane są w banku
i ta świadomość niby wyższa, to znaczy jakieś skupisko,
grubsze- Przedmiotowo Wyższe Ja. To Wyższe Ja za każdym razem
jak buduje cykl i wysyła w świat, w materię twardą sondę,
buduje jakiś tam zestaw cech tej osoby, która ma się
pojawić i wysyłając tą sondę, obleka ją jak
gdyby tymi nowymi właściwościami umysłowymi. To ktoś
dostaje określony charakter. No i tam się boryka przez życie,
rozwijając te aspekty osobowe, które ta Wyższa
Jaźń uznała za, za właściwe, za konieczne do rozwinięcia, żeby
się w pełni zrealizować. Ileś takich cyklów się ma odbyć.
Wracamy z powrotem tam do tego środka swojego i
stanowimy pełnię. Wiadomo, co się dzieje. Jak taki, taka
Wyższa Jaźń stwierdzi, że już jest pełna, gotowa,
prawdopodobnie gdzieś tam dalej lata, rozrabia czy
uczestniczy już w jakimś większym procesie. Znaczy te cykle,
cykle, wszystkie one się odbywają, że tak powiem, z udziałem
tylko jednej tej jaźni. Różnie mówią, bo mówią, że
jaźń sond może wysłać ile chce i to od niej
zależy, bo to w zasadzie to znaczy od nas, tych, którzy tu
przychodzą, będących jak gdyby cząstką tej wyższej. To od
nas zależy, bo jak przyjdziemy w dwójkę, w trójkę, jeden
gdzieś tam w Afryce, drugi w Ameryce czy gdzieś w Związku
Radzieckim, nie, w Rosji i tak każdy z nas klepie to
swoje i po powrocie wymieniamy się informacjami, zbieramy,
budujemy jak gdyby wyobrażenie o świecie i to jakoś nam ma
pomóc gdzieś w tej Wyższej Jaźni czy tej świadomości, tej
grubszej. No ale tak tyle z teorii. Trochę trudno to jest
wykryć, poznać, bo żadne z nas nie sięga pamięcią tak
daleko, żeby wyciągać jak gdyby informacje z tych
poprzednich żyć, ale żeby to było wiarygodne, że nie, że
może, bo mu się widzi albo przewiduje. A więc liczymy, że
tak jest, że tak może być. Ale pytanie się pojawia
oczywiście, co sprawdzić można? Czy w ogóle możemy w naszej
świadomości dziennej wykryć jakieś ślady tej Wyższej Jaźni? I
tu się zaczyna ciekawa rzecz, bo to można penetrować na
bieżąco. Jakieś ślady na pewno, na pewno da się wykryć, bo
ja dosyć regularnie, właśnie w związku z ćwiczeniem
tego mojego jasnowidzenia, dosyć regularnie staram się
łączyć z Wyższym Ja. I właśnie taka
ciekawostka. Ja wysyłałem taką
prośbę przez jakiś czas, yy, łącząc się
właśnie z Wyższym Ja. Moje Wyższe Ja połącz się ze mną.
I jak to Wyższe Ja już się połączyło, jak już
nawiązało to połączenie, to dostawałem taką
informację nie, nie, nie, nie, nie. Ja nie jestem jakimś
twoim Wyższym Ja. W sensie takim, że nie jestem twoją
własnością. Ja tylko tobie towarzyszę, yy, jakby
w tym życiu. W momencie, gdy ty umrzesz, gdy ty
umrzesz fizycznie oczywiście, to ja, to to Wyższe
Ja przejdzie po prostu na inną osobę. Masz partnera? Ja
mam partnera, też mam kolegę, który mi towarzyszy. Wiele
osób z nama, z nas ma partnera, który nam gdzieś tam w
głowie się kotłuje, tak jak rozdwojenie jaźni wręcz. Coś
dowiedziałeś się jeszcze ciekawego? To znaczy ja te staram się
dowiadywać różnych takich rzeczy, niekoniecznie
związanych z moim poprzednim wcieleniem, bo tego jeszcze nie
robiłem. Natomiast dostaję rzadziej
obecnie w tej chwili, ale jednak dostaję informacje odnoszące
się częściowo do tego, o co, o co pytają mnie znajomi,
choćby Persefona z Radia Paranormalium. Ona dosyć często
pytała mnie właśnie o różne takie informacje,
które jak się później okazywało,
znalazły odzwierciedlenie w rzeczywistości. Nie jest ona
oczywiście jedyną osobą, na temat której
przychodzą mi informacje. Ty masz swojego szpiega. No
można powiedzieć, że, że mam takiego swojego szpiega też.
Natomiast, yyOstatnio na przykład będąc
pod Olsztynem na wakacjach w środku
lasu, mieszkając jakieś tam osiem dni czy gdzieś coś
koło tego, no, panowała dosyć duża susza
od dłuższego czasu w tamtym obszarze. I pewnego
dnia, jak już tak troszeczkę pogoda zaczęła się,
zaczynała się psuć, no to tak straszyło troszeczkę,
pogrzmiało, no ale poszło. Ostatecznie deszczu
nie było. Cały czas było sucho. Las był wymarły
praktycznie. Również tam kontynuowałem co wieczór
praktycznie oczyszczanie się, łączenie się z wyższym ja i w
pewnym momencie postanowiłem zadać pytanie: kiedy spadnie
wreszcie deszcz? Przyszła odpowiedź: jutro o godzinie
szesnastej czterdzieści pięć. I co się okazało? No,
następnego dnia byliśmy, byłem z mamą w
Olsztynie. Dosyć dużo czasu tam spędziliśmy. Wracamy po
południu. Gospodarz poprosił, żeby coś tam mu
pomóc przy pracach w ogródku. No to jest już starszy
człowiek, już ma problemy z chodzeniem. Było to gdzieś koło
godziny szesnastej trzydzieści, może
czterdzieści. Coś tam robimy i w pewnym
momencie zerwała się straszna ulewa.
Zanim dotarliśmy, zanim skończyliśmy tą
pracę w ogródku, bo postanowiliśmy to skończyć, zanim
skończyliśmy, zanim dotarliśmy z powrotem do domu,
cali oczywiście przemoczeni, no to już ulewa
zdążyła trwać jakieś, potrwać jakieś dziesięć minut. Patrzę
na zegarek. Godzina szesnasta pięćdziesiąt pięć. Licząc te
dziesięć minut wstecz to wychodzi szesnasta czterdzieści
pięć. Czyli te informacje, jeżeli oczywiście połączysz
się z prawdziwym swoim wyższym Ja, a nie z jakimś
podstawionym, fałszywym, to te informacje mogą
być nawet całkiem dokładne. Też dostawałem, nie wiem, czy
pamiętasz tą Agatę, która szukała rok temu kontaktu do
Włodka. Nie przypominam sobie. No powiedz.
Właśnie, bo napisała między innymi właśnie do ciebie,
do mnie i dostawałem też dosyć
sporo informacji na temat Agaty i to wszystko się sprawdziło.
Na-na przykład to, że w grudniu pojechała sobie do Anglii,
bo ona ma strasznego świra. Tylko w Anglii upatruje swojej
tam, że tak powiem, przyszłości. Ona sobie pojechała tam do,
do tej Anglii. To był okres przedświąteczny w
grudniu, kilka dni przed świętami. Ja poszedłem do
sklepu zrobić dla rodziny zakupy przed świętami
i nagle ni z gruchy ni z pietruchy przyszedł mi do
głowy, przyszła mi do głowy taka informacja, tak to
określę, SMS do głowy w taki sposób,
że dwudziestego szóstego grudnia Agata zapłacze. No i co się
okazało? Właśnie mniej-mniej więcej w tym
czasie Agata znalazła się w dosyć trudnej
takiej sytuacji, która wymagała, no,
natychmiastowej pomocy, interwencji. Miała
problemy z, ze znalezieniem lokum w
Anglii. Pieniądze jej się skończyły, wszystko jej się
skończyło i, no, potrzebowała
jakoś jakiejś pomocy. To właśnie zdarzyło się
gdzieś tak w okolicach dwudziestego szóstego
grudnia. To już takie totalne było załamanie.
Także o ile oczywiście połączymy się z
wyższym Ja, tym prawdziwym, tym autentycznym,
bo też jest możliwość, że istoty z
ciemnej strony nam podstawią jakieś fałszywe wyższe Ja, które
się będzie tak przedstawiało. Jeżeli po-połączymy się z tym
naszym wyższym Ja prawdziwym, to te
informacje otrzymywane przez, od wyższego Ja
właśnie one mogą być dosyć bardzo takie
dokładne. A masz jakieś wnioski, jakieś spostrzeżenia
z samego momentu łączenia? Bo dużo się o tym mówi, że
jakieś warunki trzeba spełnić i żeby się połączyć coś trzeba
zrobić. Jaki to stan świadomości jest? Czy postrzegłeś jakiś
moment szczególny w tym momencie, kiedy ta informacja napływała?
Nie wiem, czy byłeś szlachetniejszy. Światło ci w oczach się
świeciło, charakter ci się zmienił. Czy stałeś się
milczący? Gadałeś? Czy nosiło cię? Słowem, co się
działo w tym momencie? To znaczy ja to robię tak, że
łącząc się z wyższym Ja najpierw przed połączeniem
przez co najmniej kilkanaście minut oczyszczam się
energetycznie, żeby jakieś syfy mi się tam nie
wkradły przypadkiem. I w momencie połączenia z
tym prawdziwym wyższym Ja jakoś tak czuję,
jakby takie światło mnie ogarniało. Czy, czy jakaś taka
światłość. Często temu towarzyszy też uczucie błogości.
A podczas otrzymywania takich różnych
informacji, szczególnie tych informacji
w dużych ilościach, że to tak określę,
zaobserwowałem, że, że jestem bardzo,
bardzo, bardzo, naprawdę bardzo, bardzo, bardzo
rozluźniony. Taki niesamowity luz,
którego, który ciężko mi w innych
sytuacjach osiągnąć. To nie będzie
obecność. Mam mnóstwo doświadczeń takich, bo cały
czas właściwie się łączę z różnymi tam i typkami,
duchami, aniołami. Więc to ciekaw jestem po prostu twoich
wniosków, co tam ci się dzieje, jak to rejestrujesz, bo
mówi się, że coś tam trzeba zrobić, żeby się połączyć. To
było najciekawsze. Wiesz co teraz czytałem, cholera, dodatkowo
ci tekst li- A jeszcze, jeszcze przypomniało mi się
coś, coś takiego, bo ja dosyć dużo, długi czas
właśnie współpracowałem z Włodkiem.
Pracowaliśmy w jednej grupie medytacyjnej i odkąd
zacząłem w ogóle łączyć się z wyższym Ja,
odkąd zacząłem to ćwiczyć, to zauważyłem coś
takiego, co kolega z grupy, Paweł,
określał jako miętowa głowa. Takie uczucie, jakby, jakby
ta część czaszki, ta część głowy, w
której ukryte, ukryty jest mózg, jakby ta część
cały czas była jakaś troszkę taka wilgotna, w taki,
w takim sensie, że jakby- Korona się świeci ...
mocniej, mocniej, bardziej czujesz w
tej części podmuchy wiatru, zmiany temperatury
ogólnie w-Tak jakbyś miał
zwiększone czucie w tej części głowy. A słyszałeś coś o
ludziach, którzy nigdy nie kłamią? Nie słyszałem. Szczerze
mówiąc. Nie wiem, czy może sam to wymyśliłem, ale nie. Chyba
gdzieś trafiłem z tym na to. Mówi się, że w
momencie, jak wyższa jaźń z człowiekiem się łączy, jak
na-następuje jakaś taka fuzja dwóch jaźni, tej mniejszej i tej
większej, zmienia się charakter tej osoby. W tym, w
tym momencie staje się stabilny, łagodny,
spokojny. Ale nigdy nie kłamie, nie oszukuje. Mówi całkowitą
prawdę. Tak, jakby nie miał potrzeby oszukiwać. To jest też
jednym z takich właśnie ciekawych momentów, w którym ktoś na
przykład jasnowidzi i zaczyna na przykład
przepowiadać. I jemu się czasami tam barwa głosu, tak jakby
tracił kontrolę nad swoją krtanią. No i nie kłamie.
Mówi prawdę. Nie jest w stanie wybełkotać jakichś bzdur
czy oszustw. No właśnie. Właśnie tak mi się przypomniało
teraz, jak ty mówiłeś o tym, o tych zmianach i
tak, tak dalej. Jak pierwszy
raz w ogóle miałem osobisty kontakt z, z
Włodkiem. Jak on pierwszy raz mnie
oczyścił, zrobił to, tą inicjację reiki i tamte
różne inne rzeczy. Zauważyłem, że, że również
zmieniła mi się mocno barwa głosu. To chyba słuchacze na
radiu też mówi, też zauważyli. Zresztą to jeszcze słychać w
kilku dżinglach. Zmieniło się sporo rzeczy, zmieniła mi się
barwa głosu, zmienił, zmieniło mi się
sposób myślenia. Jakby w jednym momencie
wszystkie bluzgi, które la-latały po mojej głowie, nagle
przestały istnieć. Zmieniło się też-
Jeszcze tych syfów się pozbędziesz. Będziesz
brylantowy. No. Trzeba też syfy się pozbywać, tych jakichś
tam bałaganów. No dość powiedzieć, że jeszcze chwilę
przed tym, jak Włodek tam chuchnął tą swoją energią,
czy czego on tam używa, jak, jak mnie oczyścił. Chwilę,
chwilę wcześniej takie syfy mi po
głowie latały, że to po prostu jakby to prze-przelać
na, na wersję gadaną, to trzeba było to
o-ocenzurować. Po prostu w
momencie, w momencie jak, jak mnie już
oczyścił. Bo on to tak robi, że chuchnie czymś tam, jakąś,
jakąś taką energią oczyszczającą i momentalnie człowiek nawet
fizycznie czuje, że to co się dzieje i po prostu momentalnie
w momencie tego oczyszczenia to wszystko przestało istnieć.
Te wszystkie kurwy, te wszystkie różne inne bluzgi
przestały istnieć. Krótko mówiąc, zostało
to samo to, co dobre. Ciekawe rzeczy widać z tymi, z tymi
wyższymi jaźniami. Dużo ludzi się tym fascynuje i
jak gdyby opowiada o swoich spotkaniach z aniołami.
Wnika w nich coś, wzrasta tak jak gdyby pewność
i opowiada. Żołnierze opowiadają, ingerują w środowisko,
ciekawe rzeczy wprowadzają. Wiesz co, miałem kiedyś najlepszy
dowcip. To nie był dowcip. To był naprawdę szok
dla mnie, że po jakimś czasie, dzieciaki małe, jesteśmy
w jakiejś tam przedszkolu, losujemy coś. Wyobraź sobie.
Właśnie ta sama pewność wstąpiła we mnie i nie wiedząc
nawet, co wybieram, wybierałem za każdym razem pełne losy. To
znaczy kasowałem te nagrody jedną po drugiej, mogąc
obserwować, co się dzieje, że ta stanowczość jak gdyby mi
towarzysząca wnika we mnie. Nadaje kierunek mojej
ręce i łapałem zawsze ten los, który... I wiedziałem, że on
jest pełny. Zastanawiałem się tym, jak może to być, w jaki
sposób osoba jakaś, gdzieś tam będąca na zewnątrz, która
nami kieruje, ma możliwość wnikać w zawartość takiej kartki
złożonej. Dziwne było, ale dało się. Przeglądała
wszystko. Wybierałem nagrody i sam nawet
zawstydzony odszedłem później, bo nie wiem, jak to jest
możliwe. I później dopiero, po iluś takich dziwnych
ingerencjach, jak gdyby towarzyskie z zewnątrz
mnie. A też mówiłem, że mam kolegę swojego niefizycznego
partnera, który zreinkarnował, ale tylko do pewnych
poziomów wieloświata i też mi towarzyszy tak jak tobie. To
mi tam masę rzeczy wyjaśnia, jak to się dzieje, jak, jak
te całe, wiesz, te decyzje podejmujemy. Na ile
jesteśmy samodzielni, a i na ile, jakie części naszego
umysłu są jak gdyby pożyczone na ten moment cyklu. I się
okazuje, że nam zostało bardzo mało. W zasadzie to jest
tak, że każdy, gdyby wiedział o tym, ile ma tego
swojego, on by schylił głowę i by
po prostu stał się skromny bardzo, bo
zostało nam bardzo mało. Tym wszystkim, czym
dysponujemy, to jest w zasadzie pożyczone. Można tak śmiało
powiedzieć. No pożyczone. Mam na myśli ruch
wewnętrzny, myślenie, różnego rodzaju procesy
umysłowe. To nie, nie należy się nam. My z
tego korzystamy. Jesteśmy gośćmi. No,
straszne. To znaczy z tym pożyczaniem, z tym
kradzeniem i tak dalej to- Nie kradzież. My pożyczamy,
dostajemy w prezencie na okres cyklu Ziemi.
Tak, ale przed chwilą mówiłeś chyba coś o tym, że nam też
mogą wykradać, tak? Pewne elementy. No raczej
podbierać. Wybierać w ten sposób. Tak jak się pszczołom,
pszczołom miód z, miód z ula
wybiera. No to bardzo wielu osobom, które sobie z
tego nie zdają sprawy, one mają bardzo często podbierano,
podbierane właśnie elementy takie jak dusza, pewne elementy,
takie jak podświadomość, również umysł. To jest jeden ze
sposobów chyba, jakich używają te ciemne
istoty, te ciemniejsze istoty, żeby przejmować nad nami
kontrolę. No bo te części są ruchome. Teraz
każdy, kto z jakiegoś tam powodu pragnie to zrobić, ma
możliwość, jeżeli jest poza ciałem fizycznym. Zresztą jeżeli też
możemy to zrobić. Sam testowałem z wieloma znajomymi
różnego rodzaju interakcje i wpływaliśmy na siebie.
Potrafiliśmy się wprawić w bezruch i duszę
od-odebrać komuś. To nie było żadnym problemem. Dawało
się. Może brzmi dusza, ale to są pewne elementy, jak gdyby
osobowości, energie, które wprawiają nas w ruch. Je dawało się
po prostu przywołać czy wyciągnąć z kogoś na krótki okres
czasu. Nie było to oczywiście w celach jakichś tam złych,
tylko testowaliśmy, co się daje, co jest możliwe i co jest
w naszych rękach. No i są istoty jakieś na zewnątrz.
To robią one w-W zasadzie nie ma się tak za bardzo co
stresować, bo jestem przekonany, że my po
prostu robimy błędy. W życiu nie ma tak źle. Tak, robimy
błędy, bo między innymi przez to, że w ogóle
po-po-pozwalamy tym istotom na dostęp do tych naszych
elementów i na podbieranie tego. Dobra, nie będziemy gadać
źle, bo może wyjdzie jakieś tam czarne moce, ludzie się będą
bać. Mówimy optymistycznie albo przynajmniej poruszamy te
zagadnienia, które są konstruktywne i coś wnoszą. Może tam
tych komuś tam- Czarne moce
niewątpliwie istnieją, natomiast no... Ta
dobra, dobra informacja jest taka, że można z nimi walczyć
i nawet trzeba z nimi walczyć. Wiesz jak jest. Co
ciekawego jest i już tak dobrze, jak już tak o tych mocach
pogadamy. OBE ludzie wykryli coś jak
neuroprzesunięcie albo przejście z poziomu
astralnego, dostrojenie się do planu
mentalnego. Taka jest różnica. A właśnie, czy mógłbyś coś o
tym powiedzieć? Bo chyba, chyba u Jasona w odcinku,
który czeka na jeszcze, jeszcze na zmontowanie. Chyba Jason
coś takiego też mówił. Jason prowadzi co niedużo lat
jakieś nowe pojęcie w OBE i zaproponował
ludziom neuroprzesunięcie. Polega to na tym, że jak jesteś
poza ciałem w ciele astralnym, koncentrujesz się na jakimś tam
punkcie w odległości metra od siebie. Całą swoją siłę, tą
całą witalność, energię jak gdyby wpychasz w ten punkt
i ma nastąpić coś takiego jak niknięcie
w kolejny poziom świadomości. Oni się potem nazywają w
park albo w ciało mentalne. I co się okazuje?
Otóż ciało astralne daje się sterować naszymi myślami.
Jeżeli skoncentrujemy się na jakimś tam punkcie, możemy jak
gdyby to ciało z siebie wyprzeć i ono tam zostaje. W tym
momencie następuje jak gdyby oderwanie ciała astralnego od
nas. Teraz, jeżeli jesteśmy na zewnątrz ciała fizycznego, na
przykład w astralu i wyprzemy z siebie to ciało astralne, my
automatycznie dostrajamy się do kolejnego, następnego, który w
nas jest, a więc dostrajamy się do planu mentalnego
i mamy percepcję mentalną. Ona się trochę różni tym od
astralnej, że nie ma tam takich konkretnych obrazów. Ale co
jest najważniejsze tam nie ma emocji. One nam już nie
towarzyszą, ponieważ jesteśmy jak gdyby oderwani od
astrala, od tej strefy emocjonalnej i nie mamy w sobie tego
nośnika. Nie mamy jak gdyby tego, czego nie mamy, narzędzia
umożliwiającego nam odczuwanie. I teraz pojawia się jakiś tam
czarny- Nie mamy tego jakby dysku twardego, który- Nie, nie
mamy. Emocje. No właśnie, nie mamy
narzędzia, które umożliwia nam emocje przeżywać. I teraz
pojawia się czarny typek i ty jesteś już w planie mentalnym.
I wiesz co? Ten czarny typek w ogóle nie jest czarny. Po
raz nie czujesz jego złości, ty po prostu tylko towarzyszysz
jego procesom myślowym. Ty słyszysz go telepatycznie i
teraz on ci na przykład tylko komentuje. To jest jak gdyby
rozmowa przez telefon, gdzie nie widzisz gościa na twarzy,
jakie grimasy robi, czy się wścieka, czy nie. Ty nawet jak
gdyby nie słyszysz tego wszystkiego, co ma w sobie. Jeżeli
jest gościu zły, jest ci to całkowicie obojętne. A więc
może cię kopać, może cię gryźć, ale on będzie gryzł tylko
tego astralnego typka, z którym można powiedzieć, że już nie
masz zbyt dużo do czynienia, bo on cię nie interesuje. To
jest tylko jak gdyby myślokształt twojego kształtu, twojej,
twojej formy, a odcinasz się całkowicie od emocji. W tym
momencie jesteś wolny od wszelkich obciążeń i tych
diabel, czegokolwiek. Teraz to zjawisko
nazwane neuroprzesunięciem czy dostrojeniem się do ciała
mentalnego jest super rzeczą i masa ludzi osiąga to w ciele
fizycznym. To znaczy oni się jak gdyby dostrajają do
tego poziomu świadomości, do planu mentalnego, super
myślą. Są bardzo trzeźwi w tym myśleniu, ale ich emocje
są jak gdyby troszeczkę oddzielone od nich. Ich nie
wystraszysz i nie, po prostu nie wpłyniesz na nich. Oni
są jak gdyby nieustraszeni. I ten stan poziomu
świadomości jest super. To można sobie w ten sposób radzić
ze wszystkimi diabłami, bo jest ci obojętne, co oni ci
robią. Ja kiedyś, jak tam- Niektórzy, niektórzy
chyba mają zaraz, zaraz dam ci dojść do głosu.
Niektórzy chyba to mają jakby tak, że tak powiem,
wrodzone już od urodzenia, bo ja ci pisałem
ci niedawno, pisałem też na fanpage'u Radia
Paranormalium, że przetłumaczyłem w ramach odpoczynku
wakacyjnego taką dosyć dużą pracę naukową
związaną z badaniem pracy mózgu w trakcie
OBE. To jest praca naukowa autorstwa
studentów z Uniwersytetu w Ottawie, w
Kanadzie, ze szkoły psychologii i oni właśnie
przeprowadzili jakiś czas temu z czystej
prawdopodobnie ciekawości taki eksperyment z
jedną ze swoich koleżanek, która twierdziła, że
od, od urodzenia przeżywała
OBE. Na własne żądanie potrafiła takie coś,
takie przynajmniej wrażenie, doświadczenie u siebie wywołać.
W badaniu użyto troszkę innego określenia Extra
Corporeal Experience. To się tłumaczy tak samo
doświadczenie poza ciałem. I właśnie w trakcie badań
pracy jej mózgu podczas przeżywania właśnie tego
ECE, jak oni to określili. Jedno z zadań
polegało właśnie na czymś, na czymś podobnym do
tego, jeżeli dobrze zrozumiałem, oczywiście na tym. Na czymś
podobnym do, do tego przesunięcia mentalnego.
Mianowicie chodziło o to, że żeby dziewczyna
skupiła się na punkcie, na jakimś punkcie w bliskiej
odległości od niej, to wszystko odbywało się. Te wszystkie
doświadczenia na żądanie ona wykonywała w,
w, w tym urządzeniu, którym, którym się bada, bada
praca mózgu. Nie pamiętam, jak to się nazywa. I właśnie,
właśnie to było coś podobnego, że miała się
oddalić tym swoim, tym ciałem
astralnym. Miała wyjść z ciała, oddalić się
na wysokość gdzieś tam jednego metra i tam wykonywać
różne zadania, jakie jej powierzono. I
było to właśnie, było to doświadczenie również
zaakcentowano, że było to doświadczenie całkowicie pozbawione
tego elementu emocjonalnego też. Znalazła jej
ciało i nośnik emocji. Ale wiesz, co jest najbardziej
fascynujące? Te momenty, w których właśnie nam to ciało
astralne wylatuje i pozostawia nas w tym planie
takiego chłodnego umysłu. Teraz jak żyje, to strasznie
szybko lata i ucieka mi na wszystkie strony. Opowiem ci
taką fajną przygodę, jaka mi się przytrafiła. Jestem na dachu
w Alva i maluję obrazy na bardzo wysokim,
przynajmniej z pięć, sześć, siedem, osiem metrów. No i za
każdym razem jak podchodziłem do krawędzi dostawałem pietra i
przykucywałem, ale odczuwałem, że ciało astralne mi najpierw
kuca, a później sugestia ta powodowała, że ciała
fizyczne również się schylały. Nie, po prostu ja wtedy
świadomie się jak gdyby tak kurczyłem nogi mi się tak
ciągnęły jak guma. Ze strachu obawiałem się po prostu, że
spadnę. I w którymś momencie podszedłem do krawędzi i
bum! Zrobiło mi się to neuroprzesunięcie. Czy właściwie to
nie, bo byłem w ciele fizycznym. Wywiało mi ciało astralne,
które spadło rzeczywiście na ziemię. No ciało fizyczne mi
chciało się chlapnąć na dół, ale jakoś się powstrzymałem i w
tym samym momencie jaźń poleciała za tym ciałem
astralnym i odzyskałem w nim świadomość już na ziemi. No i
tak nagle patrzę się cholera, spadłem na ziemię. Ale
jak to? Nic mnie nie boli. Rozglądam się i jakieś dziwne
rzeczy. No wstałem po prostu tak jakoś komuła w ciele
astralnym jestem, nie? Poleciałem jaźnią za tym
uciekającym mi z ciała fizycznego ciałem astralnym. To zrobiło
mi się po prostu spontaniczne OBE. A więc cofnąłem się z
powrotem do ciała, jak gdyby wypoziomowałem znowuż ciało
fizyczne, żeby nie daj Boże mi samo poleciało i żeby się
więcej nie bać tej wysokości, wyobraziłem sobieże
buduję dookoła siebie taki mur na metr ze śniegu. Ktoś go
zobaczyłem, a więc wyczarzyłem atrapę w tym środowisku
astralnym dookoła mnie takiego muru. I co było
śmieszne, to moje ciała astralne przestały się bać. To znaczy
ja. Tylko że ono przestało dygotać w momencie, jak
dochodziłem do ranta. Tam nie było nic, ale dla mnie, dla
tej mojej podświadomej części, czyli dla ciała astralnego,
znajdował się mur i ono nie potrafiło się wystraszyć. Ono
nie drgało, nie słabło, a tym samym ja oczywiście też
byłem w chojerach, bo nic mi się nie robiło. Nie odczuwałem
po prostu obawy przed wysokością. Teraz sobie można zastanowić
się jeszcze w jakich sytuacjach i okolicznościach to ciało,
jakiej biedy nam nawala. Jesteśmy nad przepaścią, patrzymy i
nagle ciągnie nas w dół. Po prostu leci mnie tam w dół i
ono wtedy wylatuje. Ciało astralne gnąc na dół dostarcza nam
wrażenia tego, jak gdyby spadania w dół do momentu,
aż ściągamy je z powrotem do siebie. To znaczy odzyskujemy
świadomość pełną. Nie, przecież ja nie spadam. Trzymam się,
trzymam się poręczy. Zdobywamy pewność. Ono już przestanie
wylatywać, bo my wymuszamy jak gdyby dla niej tą
stabilną pozycję. To jest niesamowite, ile chorób, ile problemów
z tego powodu jest. Z tego właśnie spontanicznego uwalniania
się ciała astralnego. Bo ono ma takie hocki, takie chwile.
Ile zawałów spowodowanych spadaniem.
Ile maszy rzeczy, bo- Tak. dopiero początek atrakcji. Tam
jeszcze więcej rzeczy się dzieje. Kontynuacja
rozmowy za tydzień.
Produkcja i
realizacja: Portal Infra
www.infra.org.pl.
Archiwalne odcinki audycji „Rozmowy poza
ciałem” znajdziesz do pobrania w archiwum Radia
Paranormalium na stronie
www.paranormalium.pl oraz na
forum Portalu Infra pod adresem
www.paranormalne.eu.