Rozmowy poza ciałem. OOBE, LD i inne zjawiska parapsychiczne. Omawia Zbyszek
Mrugała. Witam w kolejnej audycji Infry.
Dzisiejszym gościem ponownie jest Noble. Zaprosiłem go po raz
drugi, ponieważ Noble jest specjalistą od
OBE. Zbiera od lat informacje dotyczące tego dziwnego
stanu świadomości i dzisiaj pragnie nam opowiedzieć, co
zrobić, by osiągnąć OOBE. Witam Noble.
Witam wszystkich bardzo serdecznie. Zbierałeś od lat
informacje doświadczając to OOBE. Co zrobić,
żeby udało się komuś OOBE? Cała zasada
opuszczania bezpośrednio ciała fizycznego bez
utraty świadomości polega na tym, aby wejść w
stan, gdzie nasze ciało tu uśnie, popadnie w sen,
a my zachowamy przytomność umysłu, zachowamy
świadomość. Koncentracja to jest podstawowy
element, który umożliwia nam utrzymanie świadomości. To
skupienie uwagi jest kluczowe, ponieważ pozwala nam
zachować ciągłą świadomość, a nie popaść w nieświadomy
sen. I najważniejsza umiejętność, którą trzeba
wytrenować, aby bezpośrednio wychodzić z ciała.
Gdy nakładę się do łóżka, koncentruję się na odczuciu
własnej świadomości i utrzymuję ją. I to rzeczywiście działa
wspaniale, bo w ten sposób nie zasypiam. Żona mówi
często, że chrapię, a ja jestem świadomy. Udało mi się
przytrzymać parę razy nocę i nie utraciłem tej
świadomości. Do czego to było przydatne? Super, bo śpiąc
wypoczywałem, a utrzymywałem swoją świadomość, komentując czy
zastanawiając się nad zagadnieniami, które akurat w tym momencie
mnie paliły. Ale jakie są twoje kolejne rady?
Umiejętność wykorzystywania zjawisk,
które występują w paraliżu przyśennym. Ponieważ w momencie,
kiedy- Brzmi niebezpiecznie. To jest całkowicie bezpiecznie,
ponieważ każdy to przeżywa każdej nocy nieświadomie. Paraliż
przyśenny jest naturalnym stanem organizmu, dzięki któremu
podczas snu nasze ciało fizyczne jest w bezruchu
i spokojnie sobie śpi. Natomiast chodzi tu o to, żeby
rozpoznawać możliwość wyjścia z ciała. Czasami zdarza się tak,
że ktoś ma wibracje, ma jakiś paraliż senny, a on nie
potrafi wyjść z ciała, mimo to. Mimo iż to jest naprawdę
już zaledwie jeden, dwa kroki. Czekaj, bo teraz mamy
tak: mamy paraliż, mamy... Wibracje. Paraliż senny
jest niezbędny do tego, aby opuścić ciało. Chociaż zdarzają
się sytuacje, gdzie podczas wychodzenia z ciała no można też
poruszyć się ciałem fizycznym, ale to są bardzo sporadyczne
przypadki. Natomiast jeśli chodzi o wibracje, to też nie
zawsze one występują. Najważniejsze jest to, aby nie skupiać
się na wibracjach lub też na samym paraliżu. My chcemy
doświadczyć wyjścia z ciała, odczucia, które jest
związane z opuszczaniem ciała pełną świadomością. Ten
paraliż, o którym mówisz. Wcześniej o nim nie wiedziałem, a
naczytałem się i udało mi się później w krótkim czasie
paraliż osiągnąć. To było rzeczywiście dziwne doznanie, bo
ocknąłem się świadomie w ciele i zobaczyłem, że nie mogę się
ruszyć ani w lewo, ani w prawo. Trochę jednak czuję się
bezradny. Odczekałem pół minuty. Zwracałeś uwagę dokładnie, jak
zaczynam zdobywać wrażliwość ciała fizycznego. To
może wystraszyć osoby, które ćwiczą tą
świadomość. Mogą się po prostu budzić w ciągu nocy i nagle
okazuje się, że ani w tą, ani w tę. Paraliż następuje
wtedy, kiedy my chcemy faktycznie fizycznie się poruszyć i
za nic w świecie nie możemy tego zrobić. Nie chodzi tu o
to, że my chcemy się poruszyć na przykład ręką, ale nam
się po prostu nie chce tego zrobić, ponieważ tak dobrze nam
się leży. Po prostu chcesz się ruszyć. Nie możesz. I
kwestia jest tego, żeby rozpoznać paraliż. Naczytałem się o
wibracjach i okazało się, że później zaczęły one mi się
robić. Było to bardzo przyjemne. Dygotało mi coś, wprawiając
mnie w bardzo przyjemny nastrój. Czym twoim zdaniem są te
wibracje? Ważniejsze jest to, że gdy one występują, to
jest możliwość opuszczania ciała. I to jest dla mnie
najistotniejsza informacja, że gdy wibracje są, no to już
jestem o krok od wyjścia. Słyszałem o sytuacjach, w których
ludzie z jakiegoś powodu gwałtownie zaczęli słabnąć i
zaczęli również dygotać. I ten rodzaj dygotania
po części przypomina opisy osób, które przeżywają
wibracje. Tak, czasami sam miałem takie coś. Po
prostu coś mną wstrząsnęło bardzo silnie i
zareagowałem jakby fizycznie na to i pojawiały się tego
typu doznania. Ale to nie było tak intensywne. To są po
prostu tak specyficzne odczucie, że występuje
tylko w stanie naprawdę głębokiego transu. Udało mi się
również coś przeżyć. Coś, co troszeczkę przybliżyło
mi zjawisko energii. Otóż po jakimś czasie zacząłem
dygotać na całym ciele, wibrować, wytwarzając sobie
bardzo przyjemny rodzaj ciepła, który rozgrzewał całe moje
ciało. To wibrowanie powodowało, że czułem się bardzo dobrze.
A na ile jesteś w tym momencie czujny? Czy obserwujesz swoje
ciało, czy po prostu biernie czekasz, zamrażając
wszelkie myśli w umyśle? Raczej staram się unikać
aktywizacji procesów myślowych do momentu, w
którym nie orientuję się, że mogę wychodzić z ciała, a więc
jestem jakby w stanie hibernacji. Jest załączona czujna
świadomość i w momencie, kiedy ja rozpoznaję stan, gdzie ciało
już popada w sen, wtedy zaczynam analizować. Wtedy zaczynam
uruchamiać procesy myślowe i są one związane właśnie z
opuszczeniem ciała. Zanim opuszczę ciało, staram
się o niczym innym nie myśleć. Co robisz, jak wyjdziesz z
ciała? O, to jest ciekawa sprawa.
Generalnie staram się poszerzać swoje horyzonty
i wymyślam sobie różne zadania poza ciałem.
Wychodzisz z ciała, jesteś w przestrzeni, masz odczucie ręki,
nogi. Zaczynasz sobie wyobrażać coś, przypominasz i co się
dzieje z tą rzeczywistością na zewnątrz, kiedy ona przyjmuje
różne kształty i formy? To znaczy rzeczywistość jest
ukształtowana powiedzmy w przeciągu dwudziestu, trzydziestu
sekund od momentu wyjścia. Niekiedy od razu jest-
Ale jak ją budujesz? Wymuszasz na tej szarej przestrzeni,
czy ona ci sama wyskakuje? Sama się tworzy, jakby
na podstawie mojego przeświadczenia, że jestem w danym
miejscu. Czyli jeżeli mam świadomość tego, że jestem w
swoim pokoju i próbuję wychodzić z ciała, to najprawdopodobniej
będzie ta sceneria tego pokoju, którego próbuję wychodzić z
ciała. Ona się pojawia niesamoistnie. Nie myślę nad tym,
że tu powinien być stół, a tu powinna być szafa. Próbuję
po prostu się dostroić i jak najszybciej
stworzyć mm-Wyrazistość postrzegania tego, gdzie
jestem. Czy widzisz jakąś różnicę na przykład, że z jednego
rogu ona zaczyna się budować jak w Matrixie? Czy ona
jednocześnie we wszystkich planach następuje przemiana
równocześnie? Czy ma jakiś punkt, na którym skoncentrowałeś
uwagę i od niego ta rzeczywistość zaczyna się
przetwarzać? Myślę, że to jest jednoczesne,
aczkolwiek w zasadzie to jest tam, gdzie kieruję swoją uwagę.
Więc jeżeli jestem skupiony patrząc przed siebie, to ja nie
wiem, czy za mną jest to ukształtowane, czy tego nie ma.
Dopiero jak zwrócę się tam uwagą, to, to jest. To się nie
tworzy mi na oczach, to już to po prostu jest tak jak
w normalnym życiu codziennym. A nie starałeś się jej wytworzyć
i obserwować, ile czasu potrzebuje ona i od czego jest
uzależnione właśnie to wytwarzanie tej, tej przestrzeni.
Czasami zmieniałem, ale są z tym pewne problemy czasami,
więc zaniechałem takich prób. Jeżeli coś chcesz zmienić na
swoich oczach, jest to trudne. To trwa parę sekund, nawet
może trochę dłużej i czasami nie jest to takie, jakie byś
chciał, żeby było. Czyli na przykład chcę sobie stworzyć
kubek. Tworzę go na swoich oczach, ale on nie jest
taki, jakiego sobie wymyśliłem. Jest o trochę innych rozmiarów,
jest trochę inny. Problem tego typu, że nieraz nie ma
tego, czego się chciało doświadczyć. Kiedyś
obudziłem się w szarej przestrzeni i
zastanawiając się nad nią, skoncentrowałem uwagę na, w pewnym
punkcie i z tego punktu zaczynała się wychylać
łąka. Zielone liście trawy. To było ciekawe, bo
mogłem obserwować prędkość, z jaką one
powstawały. Jak się kształtuje ta rzeczywistość
senna, to co powiesz o najdalsze podróże Twoje? To
będzie też ciekawe. No ale to co powiem, że byłem w
Focusie trzydzieści siedem? Nie, nie, nie, nie, nie mów
Focusie, tylko mów jak leciałeś przez coś i jak rejestrowałeś
zmiany. To znaczy się było widoczne, było czute i
w którymś momencie. Czy przeszło ci na myślone? Bo miałeś
mówię, że jakimś- No, no było. Jest. Okej, to ja się
pytam. Noble wspominałeś mi kiedyś o swoich
najdalszych podróżach. Oddaję Ci głos, bo to może być bardzo
interesujące dla słuchaczy. Chodzi o dalekie podróże i
te najdalsze. To kwestia jest tego, że
trzeba się przełączać między swoimi ciałami. To znaczy trzeba
mieć umiejętność utrzymania świadomości zarówno w
ciele astralnym, jak i mentalnym lub też
przyczynowym. Najdalszy lot, jaki wykonałem, to właściwie polegał
na tym, że leciałem w górę, w górne
światy. Skoczyłem sobie w górę i leciałem przez kosmos.
Co to znaczy w górne światy? To jest z kosmologii
szamanizmu, które mówi nam o tym, że świat jest
podzielony na trzy strefy: świat dolny, środkowy i
górny. Świat górny to jest świat bogów, istot wyższych,
uduchowionych i tak dalej. Czekaj, czekaj. Nie, nie mówimy o
bogach, bo ludzie mogą- No to, to- Czekaj. Nie,
nie, nie ma bogów. Lecisz bez bogów. Spróbuj jeszcze raz
powtórzyć. No więc świat górny jest to
świat wyższych istot, tak naprawdę bardziej
rozwiniętych. No i generalnie chodzi o to,
żeby dostać się do świata tego wyższego.
No to trzeba po prostu w jakimś sensie wznieść
się w górę. I teraz cała sztuka polega na tym,
aby wykonać taki lot z pełną mocą. I
przebiega taki lot w taki sposób, że leci się najpierw
ciałem astralnym, tym, którym się wyszło normalnie z ciała i
po chwili to ciało astralne jakby traci.
Traci się poczucie ciała astralnego. Nie ma już swojej formy,
jest za to sama myśl. Jest się
świadomością samej myśli. Czyli jest się prawdopodobnie w ciele
mentalnym. I teraz postrzega się już całą
scenerię, całą przestrzeń właśnie z innej perspektywy, z
perspektywy samej myśli. I widziałem gwiazdki. Za
tymi gwiazdkami były dalsze gwiazdki. Skupiska
gwiazdek były połączone, jakby większe. I to było zastanawiające
faktycznie. To znaczy się, da się do aniołów dolecieć.
Myślę, że da się dolecieć. I trzeba lecieć. Czy można ich
po prostu zaprosić, żeby do nas przyszli? Myślę, że same nie
przyjdą do nas, aczkolwiek można spróbować. Ja
próbowałem. Nigdy się to nie udało. Natomiast gdy leciałem, no
mówię, napotykałem różne problemy podczas lotu, ponieważ
przełącza ciało. Jeżeli lecę w tym ciele mentalnym
już właściwie to wygląda tak, jakby obraz zbliżał się do
mnie, a nie ja do obrazu. I chodzi o to, żeby popaść
nagle w pewien świat. I wtedy ma właśnie powstać znowu
ciało astralne, w którym my jesteśmy. Ponieważ jeżeli będziemy
ciągle w mentalu, to nie będzie takiego postrzegania, jakie
jest możliwe w ciele astralnym. Zaczynasz mówić tak jak ja
przed wielu laty. Nikt nie zrozumie z tych twoich
opowieści. No to powiedz, że Robert powiedział
coś, ale nikt tego nie zrozumiał, więc zostało usunięte z
audycji. Nie, nie będziemy oczywiście usuwać, bo to jest
bardzo cenna informacja, którą przytoczyłeś.
Tylko jest zawsze problem w tym, że słuchacze
nie mają zielonego pojęcia. Oni po prostu zaczną- To powiedz
to. To powiedz. Jak ja mam powiedzieć, jak ja sam nie
wiem, jak to wyrazić i zacznę, jak będę mówił, to jeszcze
bardziej tajemniczo to wyjdzie. Uważam, że coś nie powiedziałeś.
To powiedz to. Właśnie to. Powiedz, że, że może to być
niezrozumiałe, ale dla tych, co wiedzą, to jest
okej. Trafiliśmy w tej chwili na próbę interpretacji
wieloświata składającego się z różnych poziomów, nad którymi się
wszyscy zastanawiają, czy istnieją, czy nie. Przy pomocy OB
jesteśmy w stanie te światy odwiedzać, jak gdyby
selektywnie w nich trwać świadomością. W każdym z tych
światów mamy jakiegoś swojego przedstawiciela, które nazwano
ciałami fizycznymi i by się do nich dostać, musimy jak gdyby
świadomość ulokować w tych ciałach, musimy ją w nią
przesunąć, w ciała wskoczyć. I lądujemy w ten
sposób automatycznie na, w tych światach, na tych
poziomach, o których właśnie Noble mówi. Istnieją pewne byty,
pewne istoty wyżej rozwinięte. Może to my, może
nasi znajomi, którzy już osiągnęli ten poziom, że one właśnie
przebywają w tych wyższych ciałach. Zrezygnowały, utraciły
ochotę do przemieszczania się do niższych poziomów. I teraz,
jeżeli ktoś z nas nie jest w stanie się dostroić do
wyższych poziomów, nie jest w stanie nawiązać z nimi kontaktu
i to jest ten cały problem. W najdalszych podróżach, które
wspaniale Robert Monroe opisał. O tych podróżach, w których
traci się jak gdyby. No i zaczynamy to samo. Zostawimy ten
temat, bo się audycja nie skończy.
Najbardziej co słuchaczy interesuje to właśnie OB. Co
robisz w OB? Co robię w OB? Czego dowiedziałeś się
ciekawego? Dostałeś jakieś cyfry w Totolotka? Dostałem
cyfry, ale cyfry się nie sprawdziły, mimo iż
dostawałem kilkakrotnie te cyfry, więc- Nie wiadomo, do czego
dostałeś te cyfry. Może do jakiegoś sejfu. To, co
robię, to jest dogłębna analiza samej
świadomości. Jak to działa? Jak to funkcjonuje? Jak to
pula? Na tym się teraz zacząłem mocnoZastanawiać mocno na tym
swoją uwagę kieruję i po prostu chodzi o to, aby tak naprawdę poznać siebie,
poznać swoje możliwości, swoje największe, najgłębsze zakamarki własnej
świadomości. I przebywając poza ciałem mamy
to praktycznie na talerzu. Natomiast
warto jest po powrocie do ciała również taką
analizę przeprowadzać. Zadam ci pytanie, które moja żona mi
bezustannie zadaje. Po co ci to OOBE?
Dlaczego nie zajmiesz się sprzątaniem, odkurzaniem, zmywaniem
naczyń? Ponieważ OOBE daje nieograniczone
możliwości. Ponieważ w OOBE mogę zrobić coś więcej niż w życiu fizycznym. Po
prostu mam większy zakres możliwości. To już
jest coś. Dokładnie. To jest po prostu
najpiękniejsze w tym wszystkim, ponieważ nie
ogranicza mnie fizyczna materia. To by znaczyło,
że wszyscy z nas w momencie śmierci
trafimy w plan. Czy trafimy do jakiegoś poziomu
świadomości, w którym będziemy mieć o wiele większe
możliwości. Jeżeli tak będzie, to
zdecydowanie zachęcam wszystkich do praktyki, ponieważ jeżeli w
chwili śmierci dzieją się takie rzeczy, jakie dzieją się poza
ciałem, to ktoś, kto nie jest na to gotowy, będzie miał
po prostu przerąbane. Nie, nie mów przerąbane. To jest dobra
myśl. A ja powiem no to szykujmy się w takim razie na
życie pośmiertne. Czyli jak? Będzie utrudniony
pobyt poza ciałem, że trzeba będzie poznawać. Dobrze po prostu
się przygotować. Jeżeli w chwili śmierci następuje
sytuacja, gdzie znajdziemy się tam, gdzie znajdujemy się poza
ciałem, to naprawdę warto jest praktykować wychodzenie
z ciała, żeby być na to gotowym. Innymi słowem czeka nas
wiele niespodzianek, wiele problemów, które po śmierci musimy
również rozwiązać, które będą
oczekiwały od nas pewnego wysiłku. Więc całkiem słusznie
byłoby po prostu dowiedzieć się, co się dzieje w momencie,
jeżeli już nam ta droga życiowa się skończy. Na tym noble
chyba musimy już kończyć naszą rozmowę. Dziękuję Ci bardzo
za tyle interesujących opisów. No ja
również dziękuję za ponowne zaproszenie mnie na audycję.
Korzyści z przebywania poza ciałem są duże, bo poznajemy się
ze stanami świadomości i rozwijamy je, jak gdyby pewne
poziomy, co umożliwia nam rozwijanie naszych
zdolności. Ale to już będzie tematem kolejnych audycji. Do usłyszenia Państwu.