Nie jestem pewna czy dział odpowiedni, ale trudno... a jakby co nasz admin czuwa
Kilka lat temu usłyszałam o chodzeniu po rozrzażonych węglach, ogniu i pomyślalam, że to nie prawda nie możliwe, bajka
Czytałam , słuchałam różnych uczonych wywodów na temat tego dlaczego? co? i jak?
Zdawało mi się to nie możliwe żeby przejść po rozrzażonym węglu i nie poparzyć się i zawsze sądziłam, że jeżeli przejdę kiedyś po czymś takim i nic mi się nie stanie to "uwierzę":) no i stało się
W zeszłym tygodniu zrobiłam to:D i to nie jeden raz
Nie miałam po tym pęcherzy na stopach, żyję i jest

Ps.
prowadzący to spotkanie powiedział jedno słowo "przejdziesz" to nie była hipnoza, itp. przed samym przejściem była kilkuminutowa medytacja a ja wyobrażałam sobie siebie jak idę .... i przeszłam a to był tylko węgiel czerwony, rozgrzany, cieplutki
kahuni chodzili po gorącej wulkanicznej lawie moje przejście to ...

---

"Na co komu dziś wczorajsza miłość, na co komu dziś wczorajszy sen"

wow super.
Też zawsze chciałam to zrobić.
A na jakim spotkaniu byłaś?
Bo chyba nie było to ot tak sobie

GratulujÄ™
Spacerek po węglu trwał długo Jak długa była "płonąca ścieżka"

Koleżanka wyciągnęła mnie z domu do swoich znajomych pod W-wą i okazało się, że jest tam grupa ludzi, którzy spotykają się i chodzą po rozżarzonych węglach:)
Wyobraźcie sobie palące się z boku ognisko /był wieczór/i połyskujący wśród zielonej trawy pasek coś co wyglądało jak "ścieżka" o wymiarach (1,0 * 3,0)
Jedyną osobą wśród tych ludzi, która miała to zrobić pierwszy raz byłam ja - najpierw przeszedł gospodarz jako druga ja:D
Idąc w kierunku tej "ścieżki zdrowia" przez moment pomyślałam, że jeżeli się poparzę to najwyżej, trudno:D i chyba ten moment wachania wyczuł gospodarz domu bo usłyszałam jak powiedział "przejdziesz" weszłam spokojnie na tą ścieżkę i przeszłam ją i jeszcze 2 razy więc to nie przypadek:lol:
A co do czasu to nie patrzyłam na zegarek:) ale to jest tak jakby się szło normalnie po chodniku a nie biegło:P
Czułam się super taka "lekka", zrelaksowana - to wspaniale oczyszcza i gorąco:lol: wszystkich to tego namawiam spróbujcie:D

Pozdr.

---

"Na co komu dziś wczorajsza miłość, na co komu dziś wczorajszy sen"

fajnie...ale nie bylo nawet zaczerwienienia ?
ja tez bym tak chciał przejsc

A nie miałaś takiego momentu że zwątpiłaś?
O czym myslałaś jak szłas po tym?

Nie miałam żadnego zaczerwienienia, bąbli nic takiego:D
zwątpienie oczywiście, miałam bo co innego słyszeć a co innego samemu spróbować:shock: a jak usłyszałam za sobą z tyłu "przejdziesz" nie myślalam o niczym po prostu weszłam i doszłam do końca tej ścieżki:grin: szokiem było zetknięcie stóp z wilgotną trawą. Następne dwa razy zrobiłam to już spokojnie, bez obawy, że coś mi się stanie i myslę, że to chyba dlatego, że była we mnie wiara w to, że przejdę i nic mi się nie stanie. I nie wiem czy to jest rodzaj jakiegoś transu, ale nie myśli się o niczym, pustka.

Vojtek z tego co wiem są organizowane takie przejścia /chyba odpłatnie/, widziałam, gdzieś kiedyś takie ogłoszenie.
I chciałam dodać, że była tam dwójka dzieci w wieku 6 i 9 lat i te dzieciaki kilkakrotnie przeszły - same i gospodarz tego domu stwierdził, że dzieci robią to bez lęku bo wierzą, że przejdą, że nic im się nie stanie. I w związku z tym nasuwa mi się taka refleksja, że dlatego tak dużo rzeczy nam się nie udaje, nie wychodzi bo za mało w nas jest wiary w to , że coś się uda zrobić:lol:

---

"Na co komu dziś wczorajsza miłość, na co komu dziś wczorajszy sen"

Zuzia ja mysle ze chodzi wylacznie o wiare w swoje mozliwosci i tylko ona ta wiara pomogla Ci przsc. A nie wiesz moze czy byly przypadki zwatpienia i poparzen bo chyba cos czytalem o takowych. Pozdrawiam

---

"...we die young, faster we run"

Masz rację czytałam, słyszałam o poparzonych stopach i jedna z moich koleżanek miała właśnie taki przypadek będąc już w połowie drogi ktoś przed nią się zatrzymał na moment i po prostu przestraszyła się pomyślała, że zaraz się poparzy.
I rzeczywiście chociaż zatrzymała się dosłownie na kilka sekund porobiły się jej pęcherze na stopach i wg mnie świadczy to właśnie o tym o czym pisałam wcześniej brak wiary w swoje możliwości powoduje, że nic nie może się udać.

---

"Na co komu dziś wczorajsza miłość, na co komu dziś wczorajszy sen"

Wiara czyni cuda

A czy to nie dziwne w jaki sposób umysł
może działać na nasze ciało itp.?

No niesamowite. Też mnie ciekawi to jak człowiek położył się na łóżku z kolców i przykryto go jeszcze takim jednym i przejechali po nim ciężkim autem i nic mu się nie stało...

Nazwa "zrobiłam To" nic nie mówiła, więc zmieniłem

na rozrzażoną DROGE... chyba powinno być węgle

---

Brak dowodu na nieistnienie nie sprawia że coś istnieje.