w średniowieczu były niskie podatki, wiecie, 10 %

oj ja nie patrzę na podatki lecz na to iż wtedy człowiek bardzo prosty mógł odkryć coś wielkiego , nie znane były jeszcze wszystkie lądy.
Po drugie była inna mentalność.

no, a teraz to już wszystko jest odkryte, co tu robić, kiedy już żadnych nowych kontynetów nie ma...

a mentalność tak, masz rację - dlatego ja bym chciała być Indiańcem, też inna mentalność

Ja bym zmieniła kilka rzeczy, ale tylko te, które przyniosły same szkody dla mnie i otoczenia. I chciałabym zmienić swoje imię... na mniej pospolite. A reszta zależy tylko od nas samych!

Ja bym się urodziła w Egipcie lub Japoni, choć Polska także może być. Badałabym kosmos albo ewentualnie uczyła biologii. Poza tym wszystko ok.

---

'Czas to ż y c i e. Życie jest skończonym kawałkiem c z a s u, który został Ci podarowany jak czysta kartka do pokolorowania, zabazgrania albo zmięcia i wyrzucenia do kosza na śmieci. Czas to życie. A życie jest dla ludzkiej jednostki wartością tak cenną i unikalną, że głupotą byłoby przeliczanie go na jakiekolwiek inne dobra materialne...'

Jestem człowiekiem, który, zgubiwszy drogę, postanowił wydeptać sobie własną.

Zanim odpowiem na pytanie Ivelliosa opowiem wam pewien dowcip o Leninie i Jezusie

Otóż pewnego dnia Lenin wymyślił że świat byłby lepszy gdyby nie było chrześcijaństwa więc kazał swoim naukowcom zbudować maszynę do podróży w czasie i wysłał w przeszłość bolszewickiego agenta by ten zgładził Jezusa, agent wykonał zadanie lecz gdy wrócił z przeszłości okazało się że Jezus był murzynem i historia się nie zmieniła więc Lenin wysłał następnego agenta tym razem do Afryki a gdy ten powrócił z przeszłości okazało się że Jezus był Chińczykiem więc Lenin wysłał kolejnego i kolejnego lecz za każdym razem Jezus pojawiał się w innym miejscu w końcu po 100 takich próbach gdy ostatni agent powrócił z przeszłości okazało się że Jezus był Leninem

Wiem że mało śmieszny ten dowcip chodzi mi o to że niczego byśmy nie zdołali zmienić w naszym życiu zawsze byli byśmy tą samą osobą i wszyscy musimy zaakceptować to kim jesteśmy bo każdy z nas jest dokładnie tym kim miał być a gdybyśmy byli kimś innym to życie wcale nie było by lepsze bo wtedy też chcieli byśmy być kimś innym - zapewne tym kim jesteśmy teraz
A tak w ogóle to marzenia są piękne tylko dopóki gdy się nie spełniają co ilustruje ten buddyjski wierszyk:

"Góra Lu w deszczu, rzeka Che w czasie przypływu
Zanim tam dotarłem bezustannie marzyłem aby je zobaczyć;

Pojechałem tam i wróciłem

nie było tam nic szczególnego, tylko:
Góra Lu w deszczu i rzeka Che w czasie przypływu"

---

Łyżka nie istnieje

Oj zgadzam się. Jest coś takiego że marzysz o czymś, myślisz cały czas, dąrzysz do spełnienia ... ale gdy to coś się spełni, wydaję się być bez sensu, niczym pięknym i szczególnym, takie samo, jak wiele innych rzeczy. Oczywiście nie zawszę to się sprawdza, ale często.