Spoko, nikt nie panikuje
(Chyba )

Teraz będziemy starali się wybudzić szczypiąc się przez całą noc

---

Brak dowodu na nieistnienie nie sprawia że coś istnieje.

Też oglądałam LOST ale takiego odcinka nie pamiętam , nie sądzę, że wszyscy panikują, ale jakbyś się czuł gdyby po śmierci okazało się, że całe Twoje życie to był tylko sen?

Opowiadanie o Hugo, o tym jak był w zakładzie i wymyślił sobie przyjaciela.

---

Brak dowodu na nieistnienie nie sprawia że coś istnieje.

To jeszcze w pierwszej części było, tak dawno to nie pamiętam

Ja bym się ostro wnerwiła na tego, kto to wymyślił. Bo, do cholery, trzeba być porządnie perfidnym, żeby komuś takich nieuczciwych ludzi na drodze stawiać, nawet we śnie (wiem, że to, co napisałam, wymaga rozwinięcia, ale trudno...). Poza tym gdybym miała stuprocentową pewność, że śnię, to mogłabym sobie robić, co bym tylko chciała- bez konsekwencji

No właśnie, może dlatego nie wiemy o tym, że śnimy, bo gdybyśmy się dowiedzieli zmarnowalibyśmy ten czas zabawą.

No dokładnie. Poza tym każdy czułby się bezkarny.
A może przez to nie wiedzielibyśmy, że śnimy, bo to "życie" byłoby po to, żeby wzbogacić nas o doświadczenia potrzebne w tym prawdziwym życiu. A ten okres snu mógłby być przed naszym obudzeniem, czyli np. urodzeniem się naprawdę. Wtedy bylibyśmy rasą rodzącą się z inteligencją i mądrością

taki okres próbny

No w sumie byłoby to ciekawe, ale na początku "po obudzeniu" bym się wkurzyła, bo większość mojego "życia" poszłoby na marne.

Ee tam, wcale nie na marne
Obudziłabyś się, a raczej urodziła z pełną świadomością, inteligencją i wiedzą- żyć nie umierać

mi bardziej chodzilo o ludzi których bym znała i o rzeczy materialne

Chociaż, skoro to sen, to ludzie w nim nie byliby prawdziwi.
Więc w sumie to poniekąd masz rację... Bo jednak przywiązujemy się do ludzi itd., a tu by się okazało, że ich nigdy nie było...